Επιθυμώ μια Αθήνα

Tου Προκόπη Δούκα (www.prokopisdoukas.blogspot.com).  Να ζητήσουμε συγγνώμη στον Προκόπη που έχει στείλει εδώ και μέρες το κείμενό του για την «Καμπάνια των Πολιτών» αλλά αυτό πήγε στα spam του mail μας.

Επιθυμώ μια Αθήνα, χωρίς την εξαθλίωση και την ανθρώπινη αναξιοπρέπεια που συναντάς στο Ιστορικό Κέντρο. Επιθυμώ να υπάρξει οργανωμένο σχέδιο αναβάθμισης, με μπροστάρη το Δήμο, σε επιτελικό ρόλο. Επιθυμώ να δω επιτέλους μακροπρόθεσμο σχέδιο πρόνοιας και περίθαλψης, για άστεγους, ναρκομανείς και μετανάστες. Επιθυμώ μια Αθήνα που να αντιμετωπίζει – κι όχι να καλλιεργεί τον ρατσισμό. Επιθυμώ να αντιμετωπιστεί σοβαρά η εκμετάλλευση των μεταναστών με το παρεμπόριο, τα “υπνωτήρια”, τα ναρκωτικά και την ανήλικη πορνεία – κι όχι μόνο με καταστολή από την αστυνομία, αλλά και με πρόληψη από τον Δήμο. Επιθυμώ να μην κατεβάζω τις ασφάλειες του αυτοκινήτου, όταν κινούμαι επί της Πειραιώς, για το φόβο της ενέδρας. Επιθυμώ  ένα παιδί να μπορεί να μεγαλώσει στην Πλατεία Κουμουνδούρου και να υπάρχει σχολείο για να πάει στην περιοχή. Επιθυμώ να ξαναγυρίσουν στο Ιστορικό Κέντρο οι κάτοικοι και οι επιχειρήσεις, οι γκαλερί, οι νέοι επαγγελματίες, οι αρχιτέκτονες, οι γραφίστες, οι ευφάνταστες ιδέες και τα ωραία μαγαζιά.

Επιθυμώ μια Αθήνα, όπου το “καλύτερο οικόπεδο του κόσμου” , η Ακρόπολη και ο πεζόδρομος της Αποστόλου Παύλου δεν θα περιβάλλεται από ασχήμια, εγκατάλειψη και ανθρώπινη δυστυχία. Επιθυμώ να μη βλέπω τόση αναποτελεσματικότητα στην καθαριότητα, τόσους κάδους ξέχειλους από σκουπίδια και τόσο βρώμικα και γλιτσιασμένα πεζοδρόμια, που ουδείς έκανε τον κόπο να τα πλύνει. Επιθυμώ να δω την πόλη να οργανώνεται, να αποκτά περισσότερο πράσινο και ελεύθερους χώρους, να κερδίζει σε χρώμα και ανάσα – αντί να κόβονται και τα λιγοστά της δέντρα. Επιθυμώ να δω την προσπάθεια εξωραϊσμού της (και με πολύ φτηνούς τρόπους) όπως έγινε και πριν τους Ολυμπιακούς Αγώνες – αυτή τη φορά για τους κατοίκους της, εκτός από τους επισκέπτες. Επιθυμώ μια Αθήνα περιποιημένη, όπου κάθε αυθαιρεσία και νταβατζηλίκι θα αποτελεί στόχο της δημοτικής αστυνομίας, από το μηχανάκι που παραβιάζει τον πεζόδρομο ως το παράνομο σκυλάδικο που ηχορυπαίνει ασύστολα και θα “παρκάρει” τους πελάτες του “όπου νάναι”. Συνέχεια

Δήμαρχε, λεφτά υπάρχουν;

Ο Μαριάμπας γράφει στην «Καμπάνια των Πολιτών«.

Αν δεν κάνω λάθος, λόγω οικονομικής κρίσης και ασφαλώς του τρόπου που τη διαχειρίζεται η κυβέρνηση, τα έσοδα που θα έχει ένας Δήμος μέσω των Κεντρικών Αυτοτελών Πόρων (δηλαδή των πόρων από τον Κρατικό Προϋπολογισμό) και μέσω δημοτικών τελών θα είναι στο ορατό μέλλον αρκετά περιορισμένα. Για να ακριβολογώ: είναι δύσκολο σήμερα να πει κανείς πόσο επαρκή θα είναι τα έσοδα ενός Δήμου για να καλύψει τις (παλιές και νέες) πάγιες υποχρεώσεις του γιατί απλά ο Καλλικράτης ψηφίστηκε πρόσφατα και είναι δύσκολο να προβλέψει κανείς την πορεία εκτέλεσης του Κρατικού Προϋπολογισμού αλλά και το ύψος των τελών. Για να πάρει κανείς μια γεύση, σύμφωνα με διάφορα δελτία τύπου της Κεντρικής Ένωσης Δήμων και Κοινοτήτων (ΚΕΔΚΕ), μέσα στο 2010 οι Δήμοι έλαβαν από τον Κρατικό Προϋπολογισμό 40% λιγότερα σε σχέση με το 2009 και για τη προσεχή τριετία το Μνημόνιο προβλέπει περικοπές 3 δις ευρώ [1][2].

Οι Δήμοι, όπως προβλέπει ο «Καλλικράτης» καλούνται να καταθέσουν τον ετήσιο Προϋπολογισμό τους στο πρώτο τρίμηνο του 2011, έχοντας αναλάβει ένα πλήθος από νέες αρμοδιότητες που πριν ήταν στα χέρια των Νομαρχιών και υπηρεσιών διαφόρων υπουργείων. Για τους μερακλήδες αναγνώστες του Φελεκίου να αναφέρω ότι ανάμεσα σε αυτές είναι και η χορήγηση βιβλιαρίων υγείας στους εκδοροσφαγείς, η εφαρμογή, οργάνωση και εποπτεία της τεχνητής σπερματέγχυσης και του συγχρονισμού του οίστρου των ζώων, ο καθορισμός του εξωτερικού χρωματισμού των ταξί και για κάποιο περίεργο λόγο ο καθορισμός των ωρών έναρξης και λήξης της εργασίας των ναυτεργατών και των αρτεργατών (αλλά όχι των τραγουδιστών νυχτερινών κέντρων) και η διοργάνωση ενημερωτικών συναντήσεων με αλιείς (αλλά όχι με οδοντίατρους ή ανιματέρ). Για τους σοβαρά σκεπτόμενους αναγνώστες τώρα, η λίστα των πρόσθετων αρμοδιοτήτων περιλαμβάνει την έκδοση οικοδομικών αδειών και τον έλεγχο και επιβολή προστίμων στα αυθαίρετα (χα!). Συνέχεια

Ποιος θα βγάλει το φίδι από την τρύπα;

Η Αλεξάνδρα Πατρικίου γράφει στην «Καμπάνια των Πολιτών«.

Τις τελευταίες μέρες τριγυρνάει στο μυαλό μου μία απορία, πιστεύω εύλογη. Ποιοι είναι αυτοί που ψηφίζουν για το Δήμο Αθηναίων; Πολλοί μπορεί να κατοικούν στο κέντρο, να απολαμβάνουν τις αθηναϊκές ομορφιές, να υφίστανται τα προβλήματά της, αλλά την κρίσιμη ώρα να αναχωρούν για το προάστειο, την εξοχή, το χωριό ή όπου αλλού ψηφίζουν. Την ευθύνη της επιλογής και την έκθεση απέναντι στους υπόλοιπους πολίτες αναλαμβάνουν οι αθηναίοι δημότες. Πολλοί, λοιπόν, ετεροδημότες έχουν εμπεριστατωμένη και ολοκληρωμένη άποψη για τους σημερινούς υποψήφιους δημάρχους της Αθήνας και καλά κάνουν, εφόσον ο αυριανός δήμαρχος θα επηρεάσει την ζωή τους άμεσα. Ωστόσο, η θεωρητική τους επιλογή δεν μεταφράζεται σε πράξη και αφήνουν τους άλλους να βγάλουν το φίδι από την τρύπα. Συνέχεια

Δήμαρχε, έχε το νου σου και στα παιδιά…

Η Κατερίνα Πάντου γράφει στην «Καμπάνια των Πολιτών»

Οδύσσεια η βόλτα στην Αθήνα με παιδικό καροτσάκι. Για μια κόμη φορά αποφασίζω να κατέβω στο κέντρο της Αθήνας με το δίχρονο γιό μου στο παιδικό καροτσάκι. Πεισματικά επιλέγω να μετακινηθώ με αστική συγκοινωνία. Προσπερνώ το γεγονός της έλλειψης ευαισθησίας του οδηγού λεωφορείου που δεν κάνει καμιά προσπάθεια να διευκολύνει την αποβίβασή μας, είτε με την ειδική εκτεινόμενη ράμπα, είτε με την επιγονάτιση του οχήματος. Ομοίως και το γεγονός με τον οδηγό οχήματος που διέρχεται από τη Βουλή και σχεδόν μας σημαδεύει ενώ διασχίζουμε τη Βασ. Σοφίας με πράσινο για τους πεζούς. Βλέπετε, οι αιρετοί εκπρόσωποι του Κοινοβουλίου μας προηγούνται. Προχωρώ προς Κολωνάκι και αγανακτώ σχεδόν κάθε λεπτό με την κατάσταση των πεζοδρομίων. Λακούβες, σπασμένες πλάκες, ανύπαρκτες ράμπες και διαβάσεις πεζών, άχρηστοι μεταλλικοί στύλοι, πινακίδες και παρτέρια στη μέση του πεζοδρομίου, παρκαρισμένα μηχανάκια, περίπτερα και τραπεζοκαθίσματα που έχουν επεκταθεί σε όλο το πεζοδρόμιο. Με λίγα λόγια το καροτσάκι έχει γίνει 4Χ4 και το μωρό φραπές. Τυχαίο λοιπόν που δεν βλέπουμε αναπηρικά αμαξίδια στους δρόμους της Αθήνας; Δεν νομίζω. Και όλα αυτά στην πιο προσεγμένη περιοχή του Δήμου Αθηναίων. Δεν μπορώ παρά να μην κάνω τη σύγκριση με άλλες ευρωπαϊκές πόλεις και πρωτεύουσες, όπου υπάρχει ο στοιχειώδης σεβασμός για τον πεζό. Εξεπλάγην θετικά όταν στη Φρανκφούρτη είδα σε δημοτικό πάρκινγκ ειδικές θέσεις στάθμευσης για οχήματα με μωρά. Μα τι λέω, Φρανκφούρτη είναι η Αθήνα; Συνέχεια

Antanas Mockus ή η φαντασία στην εξουσία!

Σήμερα αναδημοσιεύουμε ένα κείμενο που είχαμε παλιότερα αναρτήσει στο blog.

Η παρακάτω ιστορία συνέβη στη Μποκοτά και μοιάζει σαν παραμύθι. Είναι όμως πραγματική και αποκαλύπτει ότι το χιούμορ και η διάθεση να αλλάξεις τα κακώς κείμενα δε συμβαδίζουν με τους αυστηρούς νόμους και τα πρόστιμα.

Ο Antanas Mockus μαθηματικός και φιλόσοφος δεν είχε καμία εμπειρία στην πολιτική προτού εκλεγεί δήμαρχος το 1993, στην πρωτεύουσα της Κολομβίας. Κατά την προεκλογική περίοδο είχε φορέσει το κοστούμι του superman, αυτοχρίστηκε “υπέρ-πολίτης” και βγήκε στους δρόμους για να διεκδικήσει την ψήφο των συμπολιτών του. Στην αρχή προκάλεσε γέλιο και έντονη αμφισβήτηση. Το χιούμορ όμως, οι τίμιες προθέσεις και η επιμονή του τον οδήγησαν στην επιτυχία. Κατάφερε να εκλεγεί δήμαρχος σε μια πόλη που μέχρι τότε μαστιζόταν από τις συμμορίες, την εγκληματικότητα, τη διαφθορά, το ανυπόφορο κυκλοφοριακό.

Έθεσε λοιπόν, σε εφαρμογή τις ασυνήθιστες ιδέες του και το αποτέλεσμα τον δικαίωσε. Τι έκανε λοιπόν, ο εκκεντρικός καθηγητής του Πανεπιστημίου της Μποκοτά που συνήθιζε να κατεβάζει τα βρακιά του για να επιβάλλει την ησυχία στην αίθουσα; Συνέχεια

«Η Αθήνα δεν θα γίνει ποτέ μια πραγματικά όμορφη πόλη»

Ο Θανάσης Χειμωνάς γράφει στην «Καμπάνια των Πολιτών«.

Η Αθήνα δεν θα γίνει ποτέ μια πραγματικά όμορφη πόλη. Αυτό πρέπει να το δεχτούμε. Για δεκαετίες διαπράχτηκαν εγκλήματα τα οποία μόνο ένας καταστροφικός σεισμός θα μπορούσε να διορθώσει. Σίγουρα όμως, η κατάσταση μπορεί να βελτιωθεί και η Αθήνα να γίνει τουλάχιστον μια πόλη πιο ανθρώπινη-κάτι που σε έναν βαθμό αποδείχθηκε με τα έργα για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004.

Στην καρδιά της Αθήνας υπάρχουν εκκωφαντικά υποβαθμισμένες περιοχές. Είναι κατανοητό πως σε ότι αφορά το θέμα της εγκληματικότητας (η οποία πάντως σε ορισμένες περιπτώσεις είναι υπερτιμημένη) ο Δήμος δεν μπορεί να κάνει πολλά. Χρειάζεται την γενναία συνδρομή του Κράτους. Παρ’όλα αυτά, η Δημοτική Αστυνομία θα μπορούσε –μέσω μιας διακριτικής αστυνόμευσης- να προσφέρει. Θεωρώ πως έτσι θα φαινόταν πολύ πιο χρήσιμη από το να κυνηγάει μικροπωλητές και μαύρους με λαθραία cd. Είναι ντροπή για την χώρα μια από τις πιο γραφικές γωνιές της πρωτεύουσάς της –ο Άγιος Παντελεήμων- να  αποτελεί πλέον άντρο μαχαιροβγαλτών και άθλιων νεοναζί. Συνέχεια

Τα προβλήματα θέλουν αντιμετώπιση, όχι χάιδεμα

Το ελληνάκι γράφει στην «Καμπάνια των Πολιτών».

Έχω την αίσθηση ότι ο βασικός λόγος που οι έως τώρα ηγεσίες της δημοτικής αρχής απέτυχαν να δώσουν ένα πιο ανθρώπινο πρόσωπο στην Αθήνα ήταν ότι ξεκίναγαν με την παραδοχή ότι η πόλη είναι ένα ασυμμάζευτο αχούρι, οπότε το καλύτερο που θα μπορούσαν να κάνουν, θα ήταν να λαμβάνουν μικρά και ανούσια μέτρα σε μικρό τοπικό επίπεδο ώστε οι Αθηναίοι απλά να ξεχνιούνται για λίγο.

Πώς να ξεχάσουμε άλλωστε την εμμονή σε διάφορα σόου και εκδηλώσεις στις γιορτές (με τα αντίστοιχα έξοδα), που ξεκίνησαν με το «ψηλότερο» χριστουγεννιάτικο δέντρο της Κας Μπακογιάννη και συνεχίστηκαν με τους αγώνες beach volley στην πλατεία Συντάγματος επί κ. Κακλαμάνη; Η αίσθηση που έπαιρνε κανείς, όχι μόνο από τα καθεαυτό τεκταινόμενα, αλλά και από τον τρόπο διαφημίσης των εν λόγω εκδηλώσεων, ήταν αυτή του ευχάριστου διαλείμματος μέσα στη μιζέρια της πόλης. Συνέχεια