Επιθυμώ μια Αθήνα

Tου Προκόπη Δούκα (www.prokopisdoukas.blogspot.com).  Να ζητήσουμε συγγνώμη στον Προκόπη που έχει στείλει εδώ και μέρες το κείμενό του για την «Καμπάνια των Πολιτών» αλλά αυτό πήγε στα spam του mail μας.

Επιθυμώ μια Αθήνα, χωρίς την εξαθλίωση και την ανθρώπινη αναξιοπρέπεια που συναντάς στο Ιστορικό Κέντρο. Επιθυμώ να υπάρξει οργανωμένο σχέδιο αναβάθμισης, με μπροστάρη το Δήμο, σε επιτελικό ρόλο. Επιθυμώ να δω επιτέλους μακροπρόθεσμο σχέδιο πρόνοιας και περίθαλψης, για άστεγους, ναρκομανείς και μετανάστες. Επιθυμώ μια Αθήνα που να αντιμετωπίζει – κι όχι να καλλιεργεί τον ρατσισμό. Επιθυμώ να αντιμετωπιστεί σοβαρά η εκμετάλλευση των μεταναστών με το παρεμπόριο, τα “υπνωτήρια”, τα ναρκωτικά και την ανήλικη πορνεία – κι όχι μόνο με καταστολή από την αστυνομία, αλλά και με πρόληψη από τον Δήμο. Επιθυμώ να μην κατεβάζω τις ασφάλειες του αυτοκινήτου, όταν κινούμαι επί της Πειραιώς, για το φόβο της ενέδρας. Επιθυμώ  ένα παιδί να μπορεί να μεγαλώσει στην Πλατεία Κουμουνδούρου και να υπάρχει σχολείο για να πάει στην περιοχή. Επιθυμώ να ξαναγυρίσουν στο Ιστορικό Κέντρο οι κάτοικοι και οι επιχειρήσεις, οι γκαλερί, οι νέοι επαγγελματίες, οι αρχιτέκτονες, οι γραφίστες, οι ευφάνταστες ιδέες και τα ωραία μαγαζιά.

Επιθυμώ μια Αθήνα, όπου το “καλύτερο οικόπεδο του κόσμου” , η Ακρόπολη και ο πεζόδρομος της Αποστόλου Παύλου δεν θα περιβάλλεται από ασχήμια, εγκατάλειψη και ανθρώπινη δυστυχία. Επιθυμώ να μη βλέπω τόση αναποτελεσματικότητα στην καθαριότητα, τόσους κάδους ξέχειλους από σκουπίδια και τόσο βρώμικα και γλιτσιασμένα πεζοδρόμια, που ουδείς έκανε τον κόπο να τα πλύνει. Επιθυμώ να δω την πόλη να οργανώνεται, να αποκτά περισσότερο πράσινο και ελεύθερους χώρους, να κερδίζει σε χρώμα και ανάσα – αντί να κόβονται και τα λιγοστά της δέντρα. Επιθυμώ να δω την προσπάθεια εξωραϊσμού της (και με πολύ φτηνούς τρόπους) όπως έγινε και πριν τους Ολυμπιακούς Αγώνες – αυτή τη φορά για τους κατοίκους της, εκτός από τους επισκέπτες. Επιθυμώ μια Αθήνα περιποιημένη, όπου κάθε αυθαιρεσία και νταβατζηλίκι θα αποτελεί στόχο της δημοτικής αστυνομίας, από το μηχανάκι που παραβιάζει τον πεζόδρομο ως το παράνομο σκυλάδικο που ηχορυπαίνει ασύστολα και θα “παρκάρει” τους πελάτες του “όπου νάναι”. Συνέχεια

Δήμαρχε, λεφτά υπάρχουν;

Ο Μαριάμπας γράφει στην «Καμπάνια των Πολιτών«.

Αν δεν κάνω λάθος, λόγω οικονομικής κρίσης και ασφαλώς του τρόπου που τη διαχειρίζεται η κυβέρνηση, τα έσοδα που θα έχει ένας Δήμος μέσω των Κεντρικών Αυτοτελών Πόρων (δηλαδή των πόρων από τον Κρατικό Προϋπολογισμό) και μέσω δημοτικών τελών θα είναι στο ορατό μέλλον αρκετά περιορισμένα. Για να ακριβολογώ: είναι δύσκολο σήμερα να πει κανείς πόσο επαρκή θα είναι τα έσοδα ενός Δήμου για να καλύψει τις (παλιές και νέες) πάγιες υποχρεώσεις του γιατί απλά ο Καλλικράτης ψηφίστηκε πρόσφατα και είναι δύσκολο να προβλέψει κανείς την πορεία εκτέλεσης του Κρατικού Προϋπολογισμού αλλά και το ύψος των τελών. Για να πάρει κανείς μια γεύση, σύμφωνα με διάφορα δελτία τύπου της Κεντρικής Ένωσης Δήμων και Κοινοτήτων (ΚΕΔΚΕ), μέσα στο 2010 οι Δήμοι έλαβαν από τον Κρατικό Προϋπολογισμό 40% λιγότερα σε σχέση με το 2009 και για τη προσεχή τριετία το Μνημόνιο προβλέπει περικοπές 3 δις ευρώ [1][2].

Οι Δήμοι, όπως προβλέπει ο «Καλλικράτης» καλούνται να καταθέσουν τον ετήσιο Προϋπολογισμό τους στο πρώτο τρίμηνο του 2011, έχοντας αναλάβει ένα πλήθος από νέες αρμοδιότητες που πριν ήταν στα χέρια των Νομαρχιών και υπηρεσιών διαφόρων υπουργείων. Για τους μερακλήδες αναγνώστες του Φελεκίου να αναφέρω ότι ανάμεσα σε αυτές είναι και η χορήγηση βιβλιαρίων υγείας στους εκδοροσφαγείς, η εφαρμογή, οργάνωση και εποπτεία της τεχνητής σπερματέγχυσης και του συγχρονισμού του οίστρου των ζώων, ο καθορισμός του εξωτερικού χρωματισμού των ταξί και για κάποιο περίεργο λόγο ο καθορισμός των ωρών έναρξης και λήξης της εργασίας των ναυτεργατών και των αρτεργατών (αλλά όχι των τραγουδιστών νυχτερινών κέντρων) και η διοργάνωση ενημερωτικών συναντήσεων με αλιείς (αλλά όχι με οδοντίατρους ή ανιματέρ). Για τους σοβαρά σκεπτόμενους αναγνώστες τώρα, η λίστα των πρόσθετων αρμοδιοτήτων περιλαμβάνει την έκδοση οικοδομικών αδειών και τον έλεγχο και επιβολή προστίμων στα αυθαίρετα (χα!). Συνέχεια

Ποιος θα βγάλει το φίδι από την τρύπα;

Η Αλεξάνδρα Πατρικίου γράφει στην «Καμπάνια των Πολιτών«.

Τις τελευταίες μέρες τριγυρνάει στο μυαλό μου μία απορία, πιστεύω εύλογη. Ποιοι είναι αυτοί που ψηφίζουν για το Δήμο Αθηναίων; Πολλοί μπορεί να κατοικούν στο κέντρο, να απολαμβάνουν τις αθηναϊκές ομορφιές, να υφίστανται τα προβλήματά της, αλλά την κρίσιμη ώρα να αναχωρούν για το προάστειο, την εξοχή, το χωριό ή όπου αλλού ψηφίζουν. Την ευθύνη της επιλογής και την έκθεση απέναντι στους υπόλοιπους πολίτες αναλαμβάνουν οι αθηναίοι δημότες. Πολλοί, λοιπόν, ετεροδημότες έχουν εμπεριστατωμένη και ολοκληρωμένη άποψη για τους σημερινούς υποψήφιους δημάρχους της Αθήνας και καλά κάνουν, εφόσον ο αυριανός δήμαρχος θα επηρεάσει την ζωή τους άμεσα. Ωστόσο, η θεωρητική τους επιλογή δεν μεταφράζεται σε πράξη και αφήνουν τους άλλους να βγάλουν το φίδι από την τρύπα. Συνέχεια

Δήμαρχε, έχε το νου σου και στα παιδιά…

Η Κατερίνα Πάντου γράφει στην «Καμπάνια των Πολιτών»

Οδύσσεια η βόλτα στην Αθήνα με παιδικό καροτσάκι. Για μια κόμη φορά αποφασίζω να κατέβω στο κέντρο της Αθήνας με το δίχρονο γιό μου στο παιδικό καροτσάκι. Πεισματικά επιλέγω να μετακινηθώ με αστική συγκοινωνία. Προσπερνώ το γεγονός της έλλειψης ευαισθησίας του οδηγού λεωφορείου που δεν κάνει καμιά προσπάθεια να διευκολύνει την αποβίβασή μας, είτε με την ειδική εκτεινόμενη ράμπα, είτε με την επιγονάτιση του οχήματος. Ομοίως και το γεγονός με τον οδηγό οχήματος που διέρχεται από τη Βουλή και σχεδόν μας σημαδεύει ενώ διασχίζουμε τη Βασ. Σοφίας με πράσινο για τους πεζούς. Βλέπετε, οι αιρετοί εκπρόσωποι του Κοινοβουλίου μας προηγούνται. Προχωρώ προς Κολωνάκι και αγανακτώ σχεδόν κάθε λεπτό με την κατάσταση των πεζοδρομίων. Λακούβες, σπασμένες πλάκες, ανύπαρκτες ράμπες και διαβάσεις πεζών, άχρηστοι μεταλλικοί στύλοι, πινακίδες και παρτέρια στη μέση του πεζοδρομίου, παρκαρισμένα μηχανάκια, περίπτερα και τραπεζοκαθίσματα που έχουν επεκταθεί σε όλο το πεζοδρόμιο. Με λίγα λόγια το καροτσάκι έχει γίνει 4Χ4 και το μωρό φραπές. Τυχαίο λοιπόν που δεν βλέπουμε αναπηρικά αμαξίδια στους δρόμους της Αθήνας; Δεν νομίζω. Και όλα αυτά στην πιο προσεγμένη περιοχή του Δήμου Αθηναίων. Δεν μπορώ παρά να μην κάνω τη σύγκριση με άλλες ευρωπαϊκές πόλεις και πρωτεύουσες, όπου υπάρχει ο στοιχειώδης σεβασμός για τον πεζό. Εξεπλάγην θετικά όταν στη Φρανκφούρτη είδα σε δημοτικό πάρκινγκ ειδικές θέσεις στάθμευσης για οχήματα με μωρά. Μα τι λέω, Φρανκφούρτη είναι η Αθήνα; Συνέχεια

Antanas Mockus ή η φαντασία στην εξουσία!

Σήμερα αναδημοσιεύουμε ένα κείμενο που είχαμε παλιότερα αναρτήσει στο blog.

Η παρακάτω ιστορία συνέβη στη Μποκοτά και μοιάζει σαν παραμύθι. Είναι όμως πραγματική και αποκαλύπτει ότι το χιούμορ και η διάθεση να αλλάξεις τα κακώς κείμενα δε συμβαδίζουν με τους αυστηρούς νόμους και τα πρόστιμα.

Ο Antanas Mockus μαθηματικός και φιλόσοφος δεν είχε καμία εμπειρία στην πολιτική προτού εκλεγεί δήμαρχος το 1993, στην πρωτεύουσα της Κολομβίας. Κατά την προεκλογική περίοδο είχε φορέσει το κοστούμι του superman, αυτοχρίστηκε “υπέρ-πολίτης” και βγήκε στους δρόμους για να διεκδικήσει την ψήφο των συμπολιτών του. Στην αρχή προκάλεσε γέλιο και έντονη αμφισβήτηση. Το χιούμορ όμως, οι τίμιες προθέσεις και η επιμονή του τον οδήγησαν στην επιτυχία. Κατάφερε να εκλεγεί δήμαρχος σε μια πόλη που μέχρι τότε μαστιζόταν από τις συμμορίες, την εγκληματικότητα, τη διαφθορά, το ανυπόφορο κυκλοφοριακό.

Έθεσε λοιπόν, σε εφαρμογή τις ασυνήθιστες ιδέες του και το αποτέλεσμα τον δικαίωσε. Τι έκανε λοιπόν, ο εκκεντρικός καθηγητής του Πανεπιστημίου της Μποκοτά που συνήθιζε να κατεβάζει τα βρακιά του για να επιβάλλει την ησυχία στην αίθουσα; Συνέχεια

«Η Αθήνα δεν θα γίνει ποτέ μια πραγματικά όμορφη πόλη»

Ο Θανάσης Χειμωνάς γράφει στην «Καμπάνια των Πολιτών«.

Η Αθήνα δεν θα γίνει ποτέ μια πραγματικά όμορφη πόλη. Αυτό πρέπει να το δεχτούμε. Για δεκαετίες διαπράχτηκαν εγκλήματα τα οποία μόνο ένας καταστροφικός σεισμός θα μπορούσε να διορθώσει. Σίγουρα όμως, η κατάσταση μπορεί να βελτιωθεί και η Αθήνα να γίνει τουλάχιστον μια πόλη πιο ανθρώπινη-κάτι που σε έναν βαθμό αποδείχθηκε με τα έργα για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004.

Στην καρδιά της Αθήνας υπάρχουν εκκωφαντικά υποβαθμισμένες περιοχές. Είναι κατανοητό πως σε ότι αφορά το θέμα της εγκληματικότητας (η οποία πάντως σε ορισμένες περιπτώσεις είναι υπερτιμημένη) ο Δήμος δεν μπορεί να κάνει πολλά. Χρειάζεται την γενναία συνδρομή του Κράτους. Παρ’όλα αυτά, η Δημοτική Αστυνομία θα μπορούσε –μέσω μιας διακριτικής αστυνόμευσης- να προσφέρει. Θεωρώ πως έτσι θα φαινόταν πολύ πιο χρήσιμη από το να κυνηγάει μικροπωλητές και μαύρους με λαθραία cd. Είναι ντροπή για την χώρα μια από τις πιο γραφικές γωνιές της πρωτεύουσάς της –ο Άγιος Παντελεήμων- να  αποτελεί πλέον άντρο μαχαιροβγαλτών και άθλιων νεοναζί. Συνέχεια

Τα προβλήματα θέλουν αντιμετώπιση, όχι χάιδεμα

Το ελληνάκι γράφει στην «Καμπάνια των Πολιτών».

Έχω την αίσθηση ότι ο βασικός λόγος που οι έως τώρα ηγεσίες της δημοτικής αρχής απέτυχαν να δώσουν ένα πιο ανθρώπινο πρόσωπο στην Αθήνα ήταν ότι ξεκίναγαν με την παραδοχή ότι η πόλη είναι ένα ασυμμάζευτο αχούρι, οπότε το καλύτερο που θα μπορούσαν να κάνουν, θα ήταν να λαμβάνουν μικρά και ανούσια μέτρα σε μικρό τοπικό επίπεδο ώστε οι Αθηναίοι απλά να ξεχνιούνται για λίγο.

Πώς να ξεχάσουμε άλλωστε την εμμονή σε διάφορα σόου και εκδηλώσεις στις γιορτές (με τα αντίστοιχα έξοδα), που ξεκίνησαν με το «ψηλότερο» χριστουγεννιάτικο δέντρο της Κας Μπακογιάννη και συνεχίστηκαν με τους αγώνες beach volley στην πλατεία Συντάγματος επί κ. Κακλαμάνη; Η αίσθηση που έπαιρνε κανείς, όχι μόνο από τα καθεαυτό τεκταινόμενα, αλλά και από τον τρόπο διαφημίσης των εν λόγω εκδηλώσεων, ήταν αυτή του ευχάριστου διαλείμματος μέσα στη μιζέρια της πόλης. Συνέχεια

«Ονειρεύομαι μια πόλη που έχει θέση για όλους μας»

Η Λένα Διβάνη γράφει στην «Καμπάνια των Πολιτών«.

Ίσως να είμαι παράλογη. Στο κάτω κάτω μπορεί να είμαι και η μόνη εκ πεποιθήσεως πεζή κάτοικος της Αθήνας. Πεζή που σημαίνει εξ ορισμού απελπισμένη γιατί τα λεωφορεία δεν περνάνε, οι λεωφορειόδρομοι είναι ένα τεράστιο αστείο, τα ταξί κοστίζουν μια περιουσία πια και το σπίτι μου δεν είναι κοντά σε στάση του μετρό. Πεζή που θα πει βαδίζω.

Τις μέρες βαδίζω σε πεζοδρόμια με τρύπες, εκατοντάδες παρκαρισμένα αυτοκίνητα και τραπεζοκαρέκλες.

Τα βράδια ονειρεύομαι μια αντιτρομοκρατική οργάνωση που θα μπουκάρει σαν τον Μπάτμαν και θα σηκώνει χωρίς πολλά λόγια αυτοκίνητα, καλάθια με ευκαιρίες και τραπεζάκια, θα απελευθερώνει το δρόμο για μένα, τα καροτσάκια των μωρών και των ανάπηρων, τους τυφλούς, τα παιδιά.

Τη μέρα προσπαθώ να βρω ένα ωραίο καφενείο να κρυφτώ απ΄τα σκουπίδια που σωρεύονται σ΄αυτή την πόλη-τα ανθρώπινα και τα άλλα.

Τις νύχτες ονειρεύομαι την πόλη να ανοίγει σαν την πίσω αυλή ενός σπιτιού και να μας υποδέχεται. Να ‘χει πεζόδρομους, υπαίθρια καφενεία, μπάντες να γιορτάζουν την κάθε μέρα. Συνέχεια

«Ένας δήμαρχος δεν αρκεί να είναι ληξίαρχος ή σκουπιδιάρης»

Η Κική Πετρίτη γράφει στην «Καμπάνια των Πολιτών«.

Το επίπεδο ζωής, που προσφέρει μία πόλη στους κατοίκους της κρίνεται από πολύ απλά πράγματα! Η καθαριότητα, οι μετακινήσεις και λίγο πράσινο, αρκούν για να κάνουν ένα μεγάλο ποσοστό των δημοτών ευτυχισμένο. Ένας δήμαρχος δεν αρκεί να είναι ληξίαρχος ή σκουπιδιάρης. Πρέπει να δώσει στον κόσμο ελπίδα και να καταφέρει να συσπειρώσει γύρω από το πρόσωπο του διαφορετικές κοινωνικές και εθνικές ομάδες.

ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΕΙΣ :

Η βιωσιμότητα σε μια πόλη, έχει να κάνει σε μεγάλο βαθμό με την κίνηση.

Θα πρέπει να επισκευαστούν τα πεζοδρόμια, ώστε οι πεζοί να μπορούν να μετακινούνται άνετα και να μην αναγκάζονται να κάνουν ζικ ζακ ανάμεσα στα αυτοκίνητα. Στην πόλη μας υπάρχουν δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι που δυσκολεύονται να μετακινηθούν λόγω σπασμένων πεζοδρομίων, έλλειψη ραμπών και φυσικά κατάληψη τους από δεκάδες «ασυνείδητους» οδηγούς. Ο δήμος σίγουρα δεν έχει την πολυτέλεια να επισκευάζει συχνά τα πεζοδρόμια, ούτε να κάνει διαπλατύνσεις, όπου χρειάζεται. Αν όμως η Δημοτική Αστυνομία, έδινε κλήσεις στους παραβάτες και τα χρήματα αυτά «πήγαιναν» σε ένα ταμείο που αποκλειστικό στόχο θα είχε την επισκευή και δημιουργία πεζοδρομίων και πεζόδρομων, θα ήταν πιο εύκολο. Συνέχεια

Απλές αλλαγές στο Δήμο Αθηναίων

Η Άννα Δαμιανίδη γράφει στην «Καμπάνια των Πολιτών«.

Να συζητήσουμε για απλές αλλαγές στο Δήμο της Αθήνας, αλλά ας καταλάβουμε κάτι: αν δεν φύγει η ΝΔ από την ηγεσία δεν πρόκειται να γίνει τίποτε. Το κόμμα αυτό βρίσκεται εκεί 24 χρόνια, οι αντιδήμαρχοι δεν αλλάζουν, έχουν συνηθίσει στην απραξία, στην ευκολία, για να πούμε το λιγότερο. Και ο θεός ο ίδιος να βγει δήμαρχος με τη Νέα Δημοκρατία, θα βρεθεί δεμένος χεροπόδαρα στην αρτηριοσκληρωμένη γραφειοκρατία της. Το θέμα δεν είναι απλό, γιατί οι ψηφοφόροι του Δήμου Αθηναίων δεν μένουν στην Αθήνα και ουδόλως ενδιαφέρονται αν τα πεζοδρόμια της είναι διαλυμένα, οι κάδοι βρωμάνε, οι απαλλοτριώσεις αποφασίζονται και δεν γίνονται, οι πλατείες αλλάζουν κάθε τόσο, και τα κάγκελα των πεζοδρομίων που φτιάχτηκαν για να προστατεύουν τους πεζούς μπορεί να απειλήσουν τη ζωή τους.

Να μιλήσουμε για σκουπίδια; Είναι το μεγάλο πρόβλημα, το πιο ενοχλητικό και μοιάζει να μην έχει γιατρειά. Και δεν θα έχει αν δεν γίνουν αλλαγές ριζικές, ας πούμε οι κάδοι, γιατί πρέπει να είναι έτσι όλη μέρα στο δρόμο; Στις ευρωπαϊκές πόλεις τώρα πια δεν υπάρχουν κάδοι, όπως ξέρουν καλά οι ψηφοφόροι του Δήμου Αθηναίων, διότι είναι άνθρωποι που ταξιδεύουν. Κάποιες μέρες βγαίνουν έξω τα χαρτιά, άλλες τα αλουμίνια κλπ, άλλες τα απλά σκουπίδια, και  μόνο ορισμένες ώρες. Θέλει δουλειά για να το επιβάλεις στους αδιάφορους Aθηναίους, και το βέβαιο είναι ότι η νυν δημοτική αρχή δεν θα την κάνει ποτέ των ποτών. Αλλά είμαστε σίγουροι πως ανήκουμε σε μια ειδική ομάδα ανθρώπων που είναι απολύτως ανίκανοι να το εφαρμόσουν, αν αποφασιστεί και επιβληθεί; Συνέχεια

Ένα ολοκληρωμένο κοινωνικό πρόγραμμα για τους χρήστες ναρκωτικών

Ο Βασίλης Βενιζέλος γράφει στην «Καμπάνια των Πολιτών«.

Δήμος Άμστερνταμ Ολλανδίας

Τρεις χώρους για χρήση καπνιστής ηρωίνης, 5 χώρους ξεκούρασης, πρώτων αναγκών και δραστηριοτήτων, 1 χώρο για νυχτερινή παραμονή και περίθαλψη γυναικών σε πορνεία, 8 άτομα για πρόγραμμα δρόμου (street work) τα οποία προσελκύουν χρήστες ναρκωτικών στις υπηρεσίες του δήμου, παρέα σε χρήστες, ψυχολογική υποστήριξη σε οικογένειες χρηστών, τμήμα ανταλλαγής συριγγών και χορήγησης προφυλακτικών, ομάδα παρακολούθησης των ψυχιατρικών προβλημάτων των χρηστών, τηλεφωνική συμβουλευτική και 5 πολυδύναμες κλινικές διαθέτει το δημοτικό Ινστιτούτο του δήμου Άμστερνταμ της Ολλανδίας, σε συνεργασία με τη μη κυβερνητική οργάνωση «Ουράνιο Τόξο».
Οι υπηρεσίες αφορούν χρήστες ναρκωτικών οι οποίοι αποφεύγουν να ζητήσουν βοήθεια, παρουσιάζουν προβληματική και παραβατική συμπεριφορά ή προκαλούν όχληση. Είναι κυρίως άστεγοι, τουλάχιστον ένα χρόνο στο δρόμο και δεν είναι παράνομοι μετανάστες. Συνέχεια

«Η Άννα μου ΄πε Παύλο η Αθήνα είναι τρελή»

Η Λουκρητία η Αμαρτωλή γράφει για την «Καμπάνια των Πολιτών«.

Θα ξεκινήσω με ένα στίχο του Παύλου από το αγαπημένο μου τραγούδι: «Η Άννα μου ΄πε Παύλο η Αθήνα είναι τρελή, την νύχτα είναι ολοφώτιστη, την μέρα σκοτεινή». Δεν νομίζω να υπάρχει καλύτερος στίχος που να μπορεί να περιγράψει την Αθήνα. Τουλάχιστον αυτή που εγώ γνωρίζω, μιας και δεν είμαι καν από εδώ. Ήρθα για σπουδές τρυφερή μπεμπέκα και έκλεισα μια δεκαετία μαστούρας. Είναι απίστευτο πώς έχει αλλάξει η όψη της μέσα σε αυτά τα 10 μόλις χρόνια. Δεν θέλω να σκέφτομαι πώς βλέπουν άνθρωποι που έχουν μεγαλώσει εδώ αυτή την πόλη που μεταλλάσσεται σαν φρούτο που μουχλιάζει.

Αν και ζω κι εργάζομαι στον Πειραιά (άλλη μεγάλη αμαρτία εκεί) το πρώτο μεγάλο σοκ ήρθε πριν 2 χρόνια όταν ανέβαινα με ταξί βράδυ την Πειραιώς. Είχα να ανέβω κέντρο 3 χρόνια περίπου. Τελευταία φορά ήταν λόγω της σχολής. Γυρνάω και ρωτάω τον ταξιτζή «Πλάκα μου κάνετε; Σίγουρα έχουμε πάρει την Πειραιώς;». Γέλασε πικρά. Δεν έχω να σας περιγράψω κάτι που δεν έχετε δει κι εσείς οι ίδιοι με τα μάτια σας. Συνέχεια

Αθήνα, μια πόλη καταραμένα ευλογημένη!

Τα πρώτα δύο κείμενα της «Καμπάνιας των Πολιτών» είναι γεγονός. Θερμές ευχαριστίες στη Ναταλία Κανδραλίδου και στο Στέλιο Τσεβά.

Γράφει ο Στέλιος Τσεβάς φοιτητής, από το μπλογκ: foititikospalmos.blogspot.com

Η Αθήνα είναι μια πόλη καταραμένα ευλογημένη. Όσοι ζούμε εδώ το έχουμε καταλάβει. Ευλογημένη γιατί όταν κάνεις να σηκώσεις κεφάλι από την καθημερινότητά σου, όπου κι αν βρίσκεσαι, θα δεις την Ακρόπολη. Καταραμένη γιατί όταν ανέβεις πάνω στην Ακρόπολη, θα δεις από κάτω μια λευκή μάζα τσιμέντου να καταπίνει το ελάχιστο πράσινο που έχει απομείνει στο λεκανοπέδιο. Ευλογημένη πόλη γιατί όταν οι δήμαρχοι αποφασίζουν να φτιάξουν χώρους πολιτισμού και πεζοδρόμους, οι δημότες τα στηρίζουν (βλ. Τεχνόπολη, πεζοδρόμηση ιστορικού κέντρου). Καταραμένη γιατί οι δήμαρχοι δεν το αποφασίζουν εύκολα.

Ευλογημένη γιατί έχει -ακόμη φτηνό- μετρό.Καταραμένη γιατί ακόμη σου πιάνει την αναπνοή το καυσαέριο των αυτοκινήτων. Ευλογημένη μητρόπολη γιατί έχει προσελκύσει το ξένο στοιχείο δημιουργώντας κλίμα που ευνοεί τον κοσμοπολιτισμό. Καταραμένη γιατί δε μπορεί -ή δεν θέλει- να στεγάσει τους μετανάστες. Ευλογημένη γιατί έχει χιλιάδες νέα παιδιά έτοιμα να προσφέρουν στην κοινωνία. Καταραμένη γιατί δεν υπάρχουν δουλειές. Συνέχεια

«Δε ζούμε σ’ έναν ιδεατό κόσμο»

Γράφει η Ναταλία Κανδραλίδου.

Παρόλο που δε ζούμε σ’ έναν ιδεατό κόσμο, όπου οι επιθυμίες των πολιτών γίνονται πραγματικότητα, θα σας γράψω κάποιες ιδέες ως κάτοικος Αθηνών (μένω στην Πατησίων).

  • Καθαρότεροι δρόμοι και πεζοδρόμια.
  • Περισσότερο πράσινο (πάρκα), π.χ. στις τσιμεντένιες πλατείες να βάλουν περισσότερα δέντρα κτλ. (όπως στην πλ. Καραμανλάκη).
  • Μεγαλύτερη συσπείρωση των πολιτών για θέματα που αφορούν την πόλη τους (ομάδες δράσης και αντιμετώπισης).
  • Χρήση ποδηλάτου στην καθημερινή ζωή, συνεπώς καταλληλότεροι δρόμοι.
  • Πρόβλημα εγκληματικότητας.
  • Αντιμετώπιση της υπερβολικά μεγάλης προσέλευσης μεταναστών οι οποίοι δεν επιδεικνύουν σωστή συμπεριφορά (ναρκωτικά, ληστείες, βιασμοί).

Καμπάνια των Πολιτών

Αρκετοί από μας μένουμε στο Κέντρο της Αθήνας. Πολλοί περισσότεροι δουλεύουμε ή έχουμε διασκεδάσει εκεί. Ενόψει δημοτικών εκλογών, αποφασίσαμε ως Φελέκι να ζητήσουμε από τους πολίτες-φίλους να γράψουν ένα σύντομο κείμενο (όχι πάνω από μια σελίδα) με τις δικές τους ιδέες, προτάσεις και σκέψεις για την Αθήνα. Τι θέλουμε να αλλάξει στην πόλη μας; Ποιες είναι οι προσδοκίες και οι ανάγκες μας; Τι ζητάμε για το μέλλον της; Ελπίδα μας είναι το blog να αποτελέσει την πλατφόρμα προτάσεων, σκέψεων, ιδεών των ίδιων των πολιτών που θα ήθελαν να δουν μια άλλη Αθήνα. Γράψτε ελεύθερα!

Στείλτε τα κείμενά σας στη διεύθυνση: feleki.blog@gmail.com

Για να γίνει η σκέψη μας πρωτεύουσα!