Και ξαφνικά θυμηθήκαμε τον εθελοντισμό

Του Β.Λ.

Δημιουργήθηκε λοιπόν, γκρουπάκι -που αλλού;- στο facebook όπου καλούνται εθελοντές πολίτες να κάνουν τους επιτηρητές στις πανελλήνιες εξετάσεις εν όψει της απεργίας των καθηγητών. Η κίνηση αυτή προφανώς έχει συμβολικό χαρακτήρα αλλά είναι άστοχη πολιτικά. Δε θα ασχοληθώ με τη συντεχνία των καθηγητών και τη συνήθειά τους να χρησιμοποιούν τις πανελλήνιες με εκβιαστικό τρόπο για να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντά τους. Πιο πολύ με ενδιαφέρει η κίνηση αυτή των πολιτών ως ένα δείγμα στρεβλής θέασης του εθελοντισμού.

Μέχρι να ξεσπάσει η κρίση ο εθελοντισμός ήταν γραμμένος για τους Έλληνες στα παλαιότερα των υποδημάτων τους. Εξαιτίας όμως των δύσκολων συνθηκών που δημιούργησε η κρίση ξεπήδησαν εθελοντικές ομάδες που οργανώθηκαν είτε από ιδιωτικούς φορείς, είτε από απλούς πολίτες και αποφάσισαν να προσφέρουν τις υπηρεσίες όπου υπήρχε ανάγκη. Κυρίως δραστηριοποιήθηκαν, όπου ο κρατικός μηχανισμός απουσίαζε.

Επειδή όμως τα αντανακλαστικά του κρατικού μηχανισμού είναι ιδιαίτερα αργά στην προστασία των όποιων ευάλωτων ομάδων ο εθελοντισμός έχει αρχίσει όχι να το υποβοηθά αλλά να προσπαθεί να το υποκαταστήσει. «Οργισμένοι» πολίτες από την απραξία και την ανικανότητα της κρατικής μηχανής αναλαμβάνουν δράσεις (όπως αυτή με τους εθελοντές επιτηρητές) περισσότερο για να δώσουν ένα μάθημα για παράδειγμα στους συνδικαλιστές ή για κομματικά οφέλη (όπως κάνει η Χρυσή Αυγή με τις φιλανθρωπίες της) και λιγότερο για να εξυπηρετήσουν τα ιδεώδη του εθελοντισμού.

Ο εθελοντισμός δεν μπορεί και δεν πρέπει να εξυπηρετεί σκοπιμότητες και φυσικά δεν μπορεί να είναι α λα καρτ. Ο ρόλος του -κατ’ εμέ- είναι ενισχυτικός ενός ευνομούμενου κράτους. Ενδεχομένως μάλιστα να δίνει νέες ιδέες και λύσεις σε όσους έχουν μία θεσμική θέση και έχουν τ’ αυτιά και τα μάτια τους ανοιχτά.

Από κει και πέρα υπάρχουν οι υπηρεσίες του κράτους που οφείλουν να ανταποδίδουν στους πολίτες όσα πληρώνουν με τους φόρους. Ο αγώνας λοιπόν, που πρέπει να δοθεί είναι για τη βελτίωση των υπηρεσιών (υγεία, εκπαίδευση κλπ.) και την πρόσβαση σ’ αυτές των ανέργων, των χαμηλόμισθων και των ευάλωτων ομάδων.

Οι εθελοντικές πρωτοβουλίες δίνουν μια πρόσκαιρη ανακούφιση, δε λύνουν το πρόβλημα. Και φυσικά δεν εξυπηρετούν πολιτικές σκοπιμότητες, δεν εκμεταλλεύονται τις συγκυρίες για να εκθέσουν άλλες κοινωνικές ομάδες, δεν οργανώνονται εν βρασμώ.

ΥΓ (ιδέα για μελλοντικούς εθελοντές): γι’ αυτούς τους άμοιρους τους εργαζόμενους (το πραγματικό λούμπεν προλεταριάτο) που δουλεύουν Σαββατοκύριακο, δεκάωρα στην ορθοστασία, χωρίς να διεκδικούν τα δικαιώματά τους, υπάρχει καμιά εθελοντική ομάδα για να κάτσει στο πόστο τους για κανά διωράκι;

Advertisements

3 Σχόλια

  1. Ως σχων την επίμαχη πρωτοβουλία.

    1. Πόθεν προκύπτει πως οι συγκεκριμένοι οργισμένοι ή όπως άλλως αυθαίρετα θέλει να τους χαρακτηρίσει ο ΒΛ «θέλει να υποκαστήσει το κράτος»; Ρητώς δηλωμένο το αντίθετο, ρητώς δηλωμένη η διαδικασία συμμετοχής (εάν προκύψει).
    2. Το ότι ο ΒΛ ξέρει πιθανώς μόνον τον δικό του εθελοντισμό – εάν έχει υπάρξει, δεν σημαίνει πως δεν υπήρχαν άλλοι εθελοντισμοί. Πραγματικοί όμως, όχι απ’ αυτούς που φροντίζουν για την αποζημίωση των εθελοντών με κοινοτικά χρήματα.
    3. Προφανώς, όταν κάποιος δεν ασχολείται με το ζήτημα που πυροδοτεί μια κίνηση, μπορεί να καταλήξει όπου θέλει. Στρεβλότητες εύκολα ανακαλύπτονται έτσι.
    4. Πολύ ενδιαφέρουσα η άποψη πως «εν βρασμώ» δεν οργανώνονται καταστάσεις. Ας περιμένει τότε ο ΒΛ να περάσει η κρίση για να οργανωθεί η λύση για τους «λούμπεν προλετάριους» (έχουν χάσει πια τη σημασία τους οι λέξεις!) του ειρωνικού υστερόγραφου.
    5. Στην πρωτοβουλία δεν αναφέρθηκε ούτε μία φορά η κοινωνική ομάδα των καθηγητών. Αντιθέτως αναφέρθηκε ρητώς η κωμωδία της επιστράτευσης. Της λύσης που βολεύει όλους, από διαφορετικές οπτικές επικοινωνιακής διαχείρισης – πλην της κοινωνίας. Είπαμε όμως, πως τα πολιτικά τα παραβλέπουμε.

    Ευχαριστώ για τη φιλοξενία.

  2. Αγαπητέ Γιώργο,
    1. Εγώ τέτοια ανάγνωση της πρωτοβουλίας κάνω. Μια πρωτοβουλία που θέλει να δείξει ότι ο κρατικός μηχανισμός είναι αδύναμος και να αποκαλύψει την αντίθεσή της με τον καθηγητικό συνδικαλισμό. Και για να μην παρεξηγηθώ εννοείται ότι ο συνδικαλισμός στην εκπαίδευση είναι μεγάλη πληγή αλλά έτσι κι αλλιώς έχει τους γονείς απέναντί του. Βλέπεις να αλλάζει τίποτα; Μόνο όταν εφαρμοστούν οι νόμοι, έστω παρωχημένοι ή πες τους όπως αλλιώς θέλεις, θα αρχίζει να αλλάζει κάτι.
    2 Τη δεύτερη επισήμανση δεν την κατάλαβα. Αν έχεις να πεις κάτι, πες το ξεκάθαρα. Προφανώς δε με γνωρίζεις τόσο καλά για να μου λες για εθελοντισμό. Αλλά δε θέλω περισσότερο να το πάω επί προσωπικού γιατί δεν έχει και νόημα.
    3. Εάν θέλεις να βοηθήσεις την κοινωνία ξεκινήστε μαθήματα ιδιαίτερα σε μαθητές για να μην επιβαρύνονται οικονομικά. Το ξέρω, έχουν γίνει τέτοιες πρωτοβουλίες ήδη και δεν είναι τόσο ευφάνταστες. (Σημειωτέον είμαι εναντίον της παραπαιδείας)
    4. Αν θεωρείς ότι δεν υπάρχει λούμπεν προλεταριάτο (ομολογώ υπερβολικός ο χαρακτηρισμός και φαίνεται από τον τρόπο έκφρασης), τότε μάλλον δεν έχεις σχέση με εθελοντισμό και προσφορά σε ευάλωτες ομάδες.
    5. Θα περίμενα πάντως όντας ένας άνθρωπος που εκτιμώ τη γνώμη σου να δω προτάσεις για το εκπαιδευτικό σύστημα και ιδιαίτερα για τις εξετάσεις και όχι να γίνεστε (ως φιλελεύθεροι) υποστηρικτές ενός απαρχαιωμένου συστήματος. Είναι βέβαια μεγάλη κουβέντα αλλά έχει περισσότερο ενδιαφέρον από την ίδια την πρωτοβουλία (πάντα κατά τη γνώμη μου).
    Ευχαριστώ που μπήκες στον κόπο να σχολιάσεις,
    πάντα φιλικά,
    Β.Λ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: