Με αφορμή μια εικόνα στο Alfavita

Γράφει  ο Γιώργος Στόγιας.

matatzis Ένας ενήλικος μπορεί θαυμάσια να πιστεύει ότι ο πολιτισμός είναι μια προχωρημένη μέθοδος ελέγχου, η εξουσία ο εχθρός, το σύστημα σάπιο και ότι δεν υπάρχει καμιά ελπίδα για ευτυχία και ελευθερία.

Απόλυτο δικαίωμα του ενηλίκου αυτού είναι να κάνει παιδιά αν το θελήσει. Προσωπικά μιλώντας πάντως, αν πίστευα τα παραπάνω, νομίζω ότι δεν θα επιδίωκα να γίνω πατέρας. Γιατί να φέρεις ένα νέο πλάσμα σε κάτι που θεωρείς καταδίκη (και να του περάσεις, θέλοντας και μη, μια τέτοια αίσθηση);

Το πράγμα αλλάζει όταν δεν αναφερόμαστε πια στην ατομική σφαίρα αλλά σε έναν κοινωνικό ρόλο όπως αυτόν του εκπαιδευτικού, από το νηπιαγωγείο στο λύκειο. Στο πλαίσιο μιας κριτικής παιδαγωγικής και συγχρόνως του σεβασμού της αναπτυσσόμενης προσωπικότητας του παιδιού, χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή στους τρόπους που ο εκπαιδευτικός περνάει τις πολιτικές του απόψεις στους μαθητές.

Ανεξάρτητα από το αν οι απόψεις αυτές είναι μειοψηφικές ή πλειοψηφικές στην ευρύτερη κοινωνία, έχουν προοδευτικό ή συντηρητικό πρόσημο, αποτελούν μέρος ή όχι του Αναλυτικού Προγράμματος, ο επαγγελματίας δάσκαλος δεν έχει το δικαίωμα να τις επιβάλει. Ο συναισθηματισμός που διέπει τις τελετουργίες, επίσημες ή όχι, αποτελεί τον πιο ύπουλο και υπόγειο τρόπο επιβολής.

Τη δηλητηριώδη προπαγάνδα ρατσιστών/φασιστών εκπαιδευτικών την αναγνωρίζουμε, την καταδικάζουμε και την αντιμαχόμαστε, ο καθένας από τη θέση του. Του συρμού όμως έχει γίνει και η πλύση εγκεφάλου σε «αντισυστημική» κατεύθυνση. Πέρα από προσωπικές μου εμπειρίες και εκτιμήσεις, η εικόνα που ανάρτησε στη σελίδα του στο Facebook  το -υποτίθεται σοβαρό- εκπαιδευτικό ενημερωτικό Alfavita αποτελεί χαρακτηριστικό συμπλήρωμα του φαινομένου αυτού μέσα στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα.

Το γεγονός ότι ο μισθός του εκπαιδευτικού στην Ελλάδα δεν αρμόζει σε επαγγελματίες δεν μπορεί να δικαιολογεί παραληρήματα και πρόκληση μίσους ενάντια στη Μέρκελ, την πολιτική τάξη, τα ΜΑΤ και δεν ξέρω ποιον άλλον.

Προς συναδέλφους εκπαιδευτικούς: Tα παιδιά δεν είναι δικά σας, οι γονείς τους μας τα εμπιστεύονται όχι προσωπικά αλλά μέσω μιας θεσμικά διαμεσολαβημένης διαδικασίας. Την επανάσταση που οραματίζεστε μπορείτε να την παλεύετε στο σπίτι σας, στον δρόμο, στις σχέσεις σας. Όχι όμως στην τάξη, αντί για μάθημα, στις πλάτες των μαθητών σας!

Advertisements

3 Σχόλια

  1. @ Γιώργο Στόγια: RESPECT!

  2. Ο δαίμων της απροσεξίας μου, έστειλε την απάντηση επί του άρθρου στο προφίλ σας. Αγνοείστε την δημοσίευση του εκεί και εστιαστείτε στο παρόν σχόλιο.
    ——————————————————————-
    Αγαπητέ κύριε Στόγια,

    Το άρθρο σας, δημιούργησε σκέψεις σε εμένα και αποφάσισα να σας στείλω αυτό το σχόλιο.
    Συμφωνώ ότι είναι λάθος να σταλάζουμε τις δικές μας θυμικές πολιτικές απόψεις μέσα από την διαδικασία της προπαγάνδας στα παιδιά. Αποτελεί μια συνήθη κατώτερη λειτουργία εξυπηρέτησης των ιδεών παγκόσμια και διαχρονικά.
    Θα έλεγα ότι τούτο ευθύνεται για τους κύκλους που κάνει η ιστορία του αίματος στους αιώνες μέσα από άκριτες ποδοσφαιροποιήσεις της λογικής στην ατομική κρίση.
    Προσωπικά διαχωρίζω τις δύο έννοιες που υφίστανται συγκεχυμένες στον πολιτισμό μας.
    Μιλώ για την Παιδεία και την Εκπαίδευση. Η Παιδεία σύμφωνα με την φιλοσοφική προσέγγιση των άγνωστων προγόνων μας, είναι η ατομική διαδικασία τοποθέτησης ερωτημάτων από τον ίδιο τον άνθρωπο, ενώ η εκπαίδευση αποτελεί μια διαδικασία μορφοποίησης αντιλήψεων των ομάδων, πολιτών ή και εθνικοτήτων κάτω από ένα συγκεκριμένο πλαίσιο ιδεολογημάτων που εξυπηρετούν τις πεποιθήσεις δηλαδή τα συμφέροντα αυτών που τις εφαρμόζουν.

    Ποτέ δεν υπήρξε παιδεία στον κόσμο, εκτός εξαιρετικών περιπτώσεων που κάποιοι κατόρθωσαν να θέσουν ερωτήματα, δηλαδή τις πατροκτονίες των αντιλήψεων που δημιουργούν στερεότυπα στις πεποιθήσεις τους.
    Μέσα από αυτούς τους λίγους έχουμε τον ρου της φιλοσοφίας και της φωτισμένης πορείας με βήματα σημειωτόν ολόκληρου του κόσμου. Το θέατρο και η ποίηση αποτελούν για την αντίληψη μου ανεξερεύνητες για την πλειονότητα διαδικασίες εξέλιξης του Νου μας, που όπως όλα τα πράγματα στη φύση έχουν πολλά αγκάθια και κελύφη, μέχρι να φτάσουμε στην ουσία τους.

    Τεράστια πηγή πληροφοριών για την οπτική που σας αναφέρω, βρίσκεται μέσα στην Ελληνική γραμματεία που τολμά να την δει η Τέχνη, έξω από την γραμματική νεκρο-ανατομή που της κάνουν οι βολεμένες ωφελιμιστικά «λόγιες» προσεγγίσεις.

    Προσωπικά παρακολουθώ τις αστοχίες της ομαδοποιημένης σκέψης γύρω και μέσα μου, φροντίζοντας να βλέπω την ουσία του προβλήματος και όχι την πλασματική διαφορά των δίπολων.
    Με ενδιαφέρει ένα νέο νόμισμα στη σκέψη μας, και όχι το γνωστό υφιστάμενο που η κορώνα πάντα κατηγορεί τα γράμματα και το αντίθετο. Αυτό σημαίνει πως αυτός ο κίβδηλος πολιτισμός μας έχει ανάγκη τις αντιθέσεις για να υπάρχει το ψεύδος του.
    Καλή εκπαίδευση ή κακή δεν υπάρχει, παρά μόνο εξυπηρετούσα τις κυρίαρχες αντιλήψεις ή όχι. Η ενασχόληση μέσα σε τέτοια δίπολα, μοιάζει με την αγωνία κάποιων σκέψεων αν θα προκριθεί η μία ή η άλλη ομάδα ποδοσφαίρου, αγνοώντας την γκανιότα από τα κέρδη που εισπράττουν οι θεσμοθετημένες ομάδες συμφερόντων που υποκινούν τις αντιθέσεις. Αντίστοιχο πρόβλημα βρίσκεται στον ανύπαρκτο μύθο διαφοράς των δύο φύλων που τροφοδοτεί την ανικανότητα φιλοσοφική σκέψης για ερμηνεία εκδοχής της ύπαρξης τους.
    Κανένας δεν ξεφεύγει εύκολα από τα δίπολα της σκέψης, γιατί είναι ο κυρίαρχος προγραμματισμός λογικής ομηρίας μας αιώνες τώρα, μέσα από την ατομική μας ανάγκη για ξεχωριστότητα…

    Ευχαριστώ για τη φιλοξενία των σκέψεων μου, που εκφράζονται μέσα από την αντίληψη της αέναης συμπληρωματικότητας του κοινού ζητήματος που έχουμε οι άνθρωποι απέναντι στη γνώση. Μαζί ζητούμε ερμηνείες στη ζωή οι άνθρωποι, και σπανίως συν-ζητούμε, ότι δεν μας βολεύει ψάχνοντας τη λύση του.

    Να είστε καλά

    Κώστας Ζωγραφόπουλος

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: