«Δεν μπορώ να διαδηλώνω μαζί με…»

Γράφει ο Λεωνίδας Αντωνόπουλος.

Το κείμενο αναρτήθηκε ως σχόλιο στο facebook και αναδημοσιεύεται μετά από άδεια του συγγραφέα.

Ακροατές και φίλοι μού ζήτησαν να αναρτήσω το σημερινό μου σχόλιο στo metropolis του 9.84. Πάει κάπως έτσι:

«Δεν πηγαίνω πια σε διαδηλώσεις. Η τελευταία ήταν αρκετά χρόνια πριν και ήταν αυθόρμητη, οργανωμένη μέσω διαδικτύου. Όπως πολλοί που θα ήθελαν να διαδηλώσουν, δεν το κάνουν. Μερικούς από τους λόγους που κάνουν πολύ κόσμο να απέχει από τις διαδηλώσεις τους είδα πάλι και χτες όπως και στις πρόσφατες διαδηλώσεις, ακόμη και του σωματείου μου, της ΕΣΗΕΑ:

Δεν μπορώ να βαδίζω πλάι-πλάι με ανθρώπους που φωνάζουν συνθήματα, όπως «Η χούντα δεν τελείωσε το ‘73» το οποίο είναι πέρα για πέρα ανιστόρητο –και στην κυριολεξία του ακόμα-, αφού η στρατιωτική χούντα στην Ελλάδα έπεσε το ’74. Γιατί ξέρουμε καλά όλοι πως αν είχαμε χούντα κανένας από όσους σήμερα διαδηλώνουν ή φωνάζουν συνθήματα δεν θα μπορούσε να το σκεφτεί καν.

Δεν μπορώ να διαδηλώνω μαζί με ανθρώπους που φορούν καρναβαλίστικες στολές των SS ή καίνε ναζιστικές σημαίες για να διαδηλώσουν ενάντια στη Καγκελάριο της χώρας που γνωρίζει καλά τι θα πει ναζισμός και που εκεί οι νεοναζί είναι εκτός νόμου. Ενώ εδώ, στη χώρα που διαδηλώνει, οι νεοναζί είναι στο Κοινοβούλιο και οι δημοσκοπήσεις τούς φέρνουν τρίτο κόμμα. Εκτός αν οι δικοί μας διαμαρτύρονταν κατά της Χ.Α. και δεν το κατάλαβα…

Δεν μπορώ να διαδηλώνω μαζί με ανθρώπους που στο όνομα της Αριστεράς που θέλει μάλιστα να κυβερνήσει μόνη της, βγάζουν το πιο άγριο μίσος, με συνθήματα γηπεδικά ενάντια στους πρώην συντρόφους τους και μάλιστα σε προσωπικό επίπεδο, όπως κάνουν συστηματικά αρκετοί διαδηλωτές του Σύριζα εναντίον του Φώτη Κουβέλη και βουλευτών της ΔΗΜΑΡ. Αποδεικνύοντας ότι ούτε είχαν ούτε και έχουν σχέση με αυτό που ονομάστηκε ιστορικά στην Ελλάδα «ανανεωτική αριστερά», αλλά δεν έχουν σχέση και με οποιαδήποτε έννοια πολιτικού πολιτισμού.

Και δεν μπορώ ούτε να διαδηλώνω μαζί με ανθρώπους που βρίσκουν χαριτωμένες ή πικάντικες, χυδαίες εκφράσεις ή φωτογραφίες με ορθωμένους φαλλούς που περιμένουν τη Μέρκελ, σαν αυτούς που έστελνε χτες μέσω tweeter ο βουλευτής των Ανεξάρτητων Ελλήνων και εκπρόσωπος μάλιστα του καλλιτεχνικού κόσμου, ο ηθοποιός Παύλος Χαϊκάλης.

Ούτε πλάι με έφεδρους ντυμένους στρατιωτικά και φορώντας το εθνόσημο να παρελαύνουν με βήμα και να φωνάζουν «Μαζί μαζί, να φύγουν οι χαζοί». «Χαζοί» έτσι, όχι «ναζί», μην μπερδεύεστε. Και αυτό το «μαζί» από στρατιωτικούς με τρομάζει ακόμη περισσότερο.

Και όσο κι αν με ενοχλεί, όπως και άλλους, καταλαβαίνω τελικά γιατί το ΚΚΕ επιμένει να διαδηλώνει μόνο του, χώρια από τους άλλους, και με τον δικό του τρόπο. Γιατί ο ελάχιστος πολιτικός κοινός παρανομαστής βρίσκεται τόσο χαμηλά σε αυτήν τη χώρα, που δεν αντέχεις ούτε να τον βλέπεις ούτε με τηλεσκόπιο».

Advertisements

5 Σχόλια

  1. Καλα τώρα, λέμε κάτι μέσω Λαμίας για να καταλήξουμε μεταξύ χαζολογιας, στο πολυπόθητο κάτω τα χέρια απο τον κουβελη. Απορώ με το πόσο αυταρεσκοι είναι κάποιοι που γράφουν ένα κείμενο και νομίζουν ότι έχει μια προστιθέμενη αξία……

  2. συμφωνώ μαζί σας στο πρώτο σκέλος της σκέψης σας, δεν μπορώ να διαδηλώσω άλλο γιατί θέλω να ξαναφτιάξω το κόσμο μου από την αρχή και δεν έχω χρόνο για χάσιμο! Η πολυτέλεια της επιλογής για το που θα ξοδέψεις το χρόνο σου ανήκει σε προνομιούχους, στους οποίους δυστυχώς δεν συμπεριλαμβάνομαι!

  3. το λάϊκ μου (εξηγώ…) υπονοεί ότι συμφωνώ με τα περισσότερα, και καθόλου δεν τα εκλαμβάνω σαν «υποστήριξη τού κουβέλη» (φωνάζαμε χρόνια για «απλή αναλογική» (και «άδολη» – ακόμα περισσότερο) : αλλά αυτό υπονοούσε ότι ξέραμε για τι μιλάμε : απλή και άδολη σημαίνει «τέρμα οι αυτοδυναμίες, αρχίζουν (αρχίζουν;) οι συνεργασίες» : δεν νομίζω ότι είμαστε καθόλου έτοιμοι όμως – νομίζω οτι θέλουμε απλώς αυτοδυναμίες που να μάς αρέσουν όμως…

    έχω μια αντίρρηση πάντως για την τελευταία παράγραφο : το κκε πάντα διαδήλωνε μόνο του, δεν συνεχίζει την παράδοση ξαφνικά επειδή «ο ελάχιστος πολιτικός κοινός παρανομαστής βρίσκεται τόσο χαμηλά»

  4. Ερήμην «ελάχιστου κοινού πολιτικού παρονομαστή» δυστυχώς δεν είναι αυτονόητο το ότι «δεν μπορώ να διαδηλώνω με…» όπως και άλλα αυτονόητα που έχουμε σχολιάσει κατά καιρούς εδώ (π.χ. καταδίκη βίας κλπ). Όσο αμφισβητούμε αυτά τα αυτονόητα δεν πρόκειται να μπει πάτος στο βαρέλι και θα κινούμαστε μεταξύ ΤσιπροΚαμμένων Χρυσαύγουλων γραφικοτήτων. Τα άκρα αυτό ακριβώς θέλουν γιατί αλλιώς θα χάσουν το μαγαζάκι τους. Η χώρα θα αλλάξει όμως (ίσως και συντομότερα του αναμενόμενου) και κοιτώντας πίσω καλό θα ήταν να μάθουμε επιτέλους κάποια έστω αυτονόητα ώστε να μην ξαναφήσουμε τον τόπο στα χέρια του κάθε μπαχαλάκια Ρομπέν των Χαζών.

  5. […] από μουσική άποψη, Λεωνίδα Αντωνόπουλου με τίτλο «Δεν μπορώ να διαδηλώνω μαζί με…», μετά τις κινητοποιήσεις για την επίσκεψη […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: