Η Μέρκελ έφυγε, η προσπάθεια συνεχίζεται

Στο απόηχο, λοιπόν, της επίσκεψης της Μέρκελ στην Αθήνα κάποια πρώτα σχόλια που θα ήθελα να κάνω είναι τα εξής:

Στο επίπεδο των δηλώσεων, τουλάχιστον on camera, δεν ειπώθηκε τίποτα συγκεκριμένο, όπως ήταν εξάλλου αναμενόμενο. Κανείς άλλωστε δεν περίμενε ότι η Μέρκελ θα εγγυηθεί αυξήσεις στους μισθούς και στις συντάξεις ή ότι θα δώσει συγκεκριμένο χρονοδιάγραμμα εξόδου από την κρίση.

Στο συμβολικό όμως επίπεδο, το κέρδος για τη χώρα που αποφέρει η επίσκεψη της Μέρκελ, θα μπορούσε να είναι σημαντικό, αν θέλει κάποιος να βλέπει το ποτήρι μισογεμάτο.

Κατ’ αρχάς δίνεται το μήνυμα στους Ευρωπαίους ότι η Ελλάδα δεν είναι ο κακός μαθητής και ότι ως τέτοιον πρέπει να της συμπεριφέρονται οι υπόλοιποι εταίροι˙ ότι αξίζει το σεβασμό, ότι δε χρειάζεται να καλείται η ηγεσία της «εις τας Ευρώπας» κάθε λίγο και λιγάκι για να της τραβηχτεί το αυτί και για να της γίνονται υποδείξεις, χωρίς ούτε μία φορά τα τελευταία τρία χρόνια ο/η αρχηγός μιας ισχυρής ευρωπαϊκής δύναμης να μην την έχει επισκεφθεί. Βελτιώνεται επομένως η αξιοπιστία της χώρας γεγονός που ενδεχομένως να προσελκύσει επενδύσεις. Κάτι τέτοιο θα σήμαινε ότι απομακρύνεται ο κίνδυνος εξόδου από την ευρωζώνη καθώς ουδείς θα ενδιαφερόταν να επενδύσει σε μια χώρα όπου επικρατεί η αβεβαιότητα και ο κίνδυνος απώλειας των επενδυτικών κεφαλαίων.

Θα μπορούσε να ισχυριστεί κάποιος ότι αλλάζει η στάση γενικά της Ευρώπης στην αντιμετώπιση της κρίσης ή ότι δεν είναι προς το συμφέρον της Μέρκελ να καταρρεύσει η Ελλάδα. Φυσικά και η Ευρώπη αλλάζει, φυσικά και οι Γερμανοί θα σκεφτούν αρκετά σοβαρά πριν συμβάλλουν στην έξοδο μιας χώρας από το ευρώ.

Όμως το πιο σημαντικό είναι να κατανοήσουμε εμείς οι ίδιοι ότι αν δε συνεργαστούμε, αν δεν πετάξουμε στον κάλαθο των αχρήστων νοοτροπίες και παθογένειες που βούλιαξαν τη χώρα, σωτηρία δεν υπάρχει. Ένα πρώτο βήμα έχει γίνει με την κυβέρνηση συνεργασίας. Γιατί αν δεχτούμε ότι δείχνουμε τώρα στους εταίρους μας την εικόνα μιας Ελλάδας που αγωνίζεται να ξεφύγει από την ακινησία των προηγούμενων χρόνων, που επιθυμεί να εκπληρώνει τις υποχρεώσεις της, που δεν είναι κράτος-παρίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, θα πρέπει επίσης να αποδεχτούμε ότι μια τέτοια εικόνα δεν οφείλεται αποκλειστικά και μόνο στον Α. Σαμαρά αλλά στην συμμετοχή και άλλων κομμάτων στην κυβέρνηση.

Έτσι δε θα ήθελα να παραβλέψω (καθώς μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση) η στάση της ΔΗΜΑΡ απέναντι στη συνάντηση του Σαμαρά με τη Μέρκελ, ασυνήθιστη για το χώρο της Αριστεράς που έχει μάθει μόνο να καταγγέλει και άκριτα ν’ αμφισβητεί. Οι σχετικές δηλώσεις αναφέρουν ότι: » Το κρίσιμο για εμάς είναι η συνάντηση να έχει αποτελέσματα, υπάρχει εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση και στον Πρωθυπουργό […] Είναι λογικό να υπάρχει αγανάκτηση του κόσμου, όμως θα πρέπει αυτή τη στιγμή να κυριαρχήσει ο πολιτικός ρεαλισμός«.

Σεβασμός λοιπόν στους θεσμούς, υπάρχει εκλεγμένος πρωθυπουργός, δε σηκώνουμε το δικό μας μπαϊράκι, δεν ονειροβατούμε, επιδιώκουμε τα καλύτερα δυνατά αποτελέσματα μέσα από μια δημιουργική συνεργασία. Κι αυτό ακριβώς πρέπει να κάνουμε όλοι μας: να μη βγάλουμε την ουρά μας απέξω γιατί η σωτηρία της χώρας δεν είναι μόνο υπόθεση των άλλων.

Αν εμείς οι ίδιοι δε δείξουμε εμπιστοσύνη στις δυνάμεις μας, δεν ψάξουμε για ρεαλιστικές λύσεις που θα διατηρήσουν την κοινωνική συνοχή και θα εξαφανίσουν το κίνδυνο της χρεωκοπίας, μην περιμένετε αυτόν που θα έχει το μαγικό ραβδί και χωρίς κόπο θα φέρει τη χώρα σε συνθήκες ευημερίας και ανάπτυξης.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: