Έχει η βία χρώμα;

Του Β.Λ.

Άναψε η συζήτηση για τη «μαύρη» και «κόκκινη» βία με αφορμή το κείμενο του Σ. Κασιμάτη στην Καθημερινή που προκάλεσε ακόμα και την παρέμβαση του εκπροσώπου τύπου του ΣΥΡΙΖΑ Π. Σκουρλέτη. Προφανώς η παρέμβαση του ΣΥΡΙΖΑ έγινε για λόγους εντυπωσιασμού και προσέλκυσης ψηφοφόρων καθώς κανείς δεν έχει χρίσει το ΣΥΡΙΖΑ το μόνο υπερασπιστή των συνταγματικά κατοχυρωμένων δικαιωμάτων, της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Υπάρχει πολύς κόσμος που παλεύει για την αξιοπρεπή διαβίωσή του, προασπίζεται τα δικαιώματα των ευάλωτων ομάδων και το κάνει: α) χωρίς τυμπανοκρουσίες, β) πολύ καλύτερα από το ΣΥΡΙΖΑ.

Δικαίωμα επίσης, του καθενός είναι να εκφράζει την άποψή του αλλά και να δέχεται κριτική, να τιμωρείται όταν παραπληροφορεί από τα αρμόδια όργανα αλλά όχι να στοχοποιείται, όταν οι απόψεις του δεν αρέσουν σε κάποιους. Φανταστείτε τι θα γινόταν αν οι έχοντες διαφορετικοί άποψη με το ΣΥΡΙΖΑ, άρχιζαν να κάνουν πολιτικές παρεμβάσεις για το χ δημοσιογράφο στην «Αυγή» ή άλλο «αριστερό» έντυπο που αποκάλεσε την κυβέρνηση δοσίλογη, που θέλει να στηθούν κρεμάλες κλπ.

Αυτό που θέλω να πω ότι με τέτοιες πρακτικές ανοίγουμε (αν δεν έχουμε ήδη ανοίξει) ένα φαύλο κύκλο αέναης αντιπαλότητας που θυμίζει τη «λευκή» και «κόκκινη» τρομοκρατία άλλων εποχών.

Βλέπουμε πια το αποτέλεσμα αυτής της πόλωσης και φαντάζει σχεδόν αδύνατο να εντοπίσουμε τις αιτίες και να βρούμε τη θεραπεία. Καθόμαστε τώρα και ασχολούμαστε με την ποσότητα των μαρμάρων που έσπασαν στο Σύνταγμα, του ανθρώπους που έδειραν οι συνδικαλιστές του Κ.Κ.Ε., τους μετανάστες που πλάκωσαν οι χρυσαυγίτες. Το παιχνίδι όμως, έχει χαθεί εδώ και καιρό.

Έχει χαθεί, όταν οι συνδικαλιστές απ’ όλες τις παρατάξεις υιοθέτησαν τη συμπεριφορά του εργατοπατέρα και είχαν βολευτεί ερήμην των εργαζομένων˙ όταν δημοσιογραφικά συγκροτήματα είχαν από τη μία περίεργες συναλλαγές με τις κυβερνήσεις και τους πολιτικούς, και από την άλλη φώναζαν για την ανεξαρτησία των δημοσιογράφων˙ όταν εργολάβοι, επιχειρηματίες, γιατροί, δικηγόροι όλων των κομματικών αποχρώσεων φοροδιέφευγαν και τα κόμματα σφύριζαν αδιάφορα˙ όταν οι μετανάστες χρησιμοποιήθηκαν για μικροκομματικά συμφέροντα. Και η λίστα είναι μεγάλη!

Φτάσαμε λοιπόν, σήμερα να έχουμε όλοι από ένα «μετρητή» βίας και να υπολογίζουμε ποιος ασκεί την περισσότερη, έχοντας ασυνείδητα αποδεχτεί την ύπαρξή της ως αναγκαίο κακό.

Αυτό ακριβώς έκανε ο Σ. Κασιμάτης: θεώρησε αυταπόδεικτη την άσκηση βίας από την «Αριστερά» γιατί ακριβώς έχει ταυτιστεί για τον ίδιο η διεκδίκηση δικαιωμάτων με τη βία. Όπως και για τους «αριστερούς» έχει υπάρξει ταύτιση κάθε μεταρρυθμιστικής ή εκσυγχρονιστικής (ή όπως αλλιώς θέλετε να την πείτε) αλλαγής με τη βία.

Καλά μας ξεμπερδέματα!

Advertisements

27 Σχόλια

  1. Το ύφος της επιστολής του κ. Σκουρλέτη δεν διαφέρει από το ύφος επιστολής του κ. Άνθιμου στην Καθημερινή παλιότερα με αφορμή πάλι κάποιο κείμενο του κ. Κασιμάτη.

    Θα περίμενε κανείς η Κ να είχε απαντήσει και στον κ. Άνθιμο τότε με τον ίδιο τρόπο που απάντησε στον κ. Σκουρλέτη.

    Περιμένουμε επίσης όσοι εκτιμούμε τη γραφή του κ. Κασιμάτη να συνεχίσει να σχολιάζει με παρρησία τα του ΣΥΡΙΖΑ και να μην αυτολογοκριθεί όπως έκανε σε σχέση με τον μητροπολίτη μη σχολιάζοντας πια τα καμώματά του, τηλεοπτικά και άλλα.

  2. Στις σημερινές δημοκρατικές κοινωνίες η βία κάθε μορφής είναι καταδικαστέα και τιμωρείται.

    Πολλοί/ές θεωρούν επίσης πως η πολιτική βία είναι πάντα φασιστική.

    Τέλος, η ρατσιστική βία είναι πολύ περισσότερο καταδικαστέα και για αυτό τιμωρείται περισσότερο (άρθρο 79 παρ. 3 ΠΚ: «η τέλεση της πράξης από μίσος εθνικό, φυλετικό, θρησκευτικό ή μίσος λόγω διαφορετικού γενετήσιου προσανατολισμού κατά του παθόντος συνιστά επιβαρυντική περίσταση»).

  3. Θα επεκταθώ πάνω στον συλλογισμό του κ. Κασιμάτη. Ας εναντιωθούμε σε κάθε είδους βία. «Μαύρη», «κόκκινη», «αστυνομική» και «επιχειρηματική». Εγώ μέσα είμαι.
    Όμως στο εν λόγω άρθρο ο κ. Κασιμάτης δεν κάνει μόνο εξίσωση της βίας «από όπου και αν προέρχεται» το οποίο έχει προοπτικές συζήτησης, αλλά εξισώνει δύο κόμματα που δεν υποστηρίζουν την βία (εκτός αν θεωρήσουμε βία την απεργία ή την διαδήλωση, μορφές πολιτικής αντίδρασης προστατευμένες από τον νόμο που επικαλείται ο κ. Κασιμάτης) με ένα κομματικό σχηματισμό που χρησιμοποιεί τάγματα εφόδου με μπροστάρηδες βουλευτές της.
    Αν είναι να αποκηρύξουμε συνολικά την βία ας την αποκηρύξουμε συνολικά. Ας μην στοχοποιούμε μόνο την βία που βρίσκεται στα «άκρα» του πολιτικού συστήματος. Κάτω η βία λοιπόν.

  4. Δεν θα ήθελα σε καμία περίπτωση να σχολιάσω το άρθρο του Κασιμάτη. Δεν νομίζω καν ότι χρειάζεται να επισημάνω σε ανθρώπους νοήμονες και εγγράμματους ότι τα κείμενα δεν τα διαβάζουμε νέτα σκέτα αλλά και σε σχέση με τα εξωκειμενικά τους συμφραζόμενα και με αυτά που διαφαίνονται κάτω από τις γραμμές τους. Δεν θέλω καν για να είμαι ειλικρινής να σχολιάσω τίποτα περί βίας. Μία μόνο ερώτηση έχω να κάνω στους ιδιοκτήτες του μπλογκ. Όταν ο Κασιμάτης γράφει «κουκουέδες συριζαίοι, χρυσαυγίτες – βλάπτουν το ίδιο τη δημοκρατία», και όταν η λέξη ΣΥΡΙΖΑ απαντά 4 φορές τουλάχιστον στο κείμενό του, είναι δυνατόν να γράφετε ότι η παρέμβαση του Σκουρλέτη έγινε για λόγους εντυπωσιασμού και ψηφοθηρίας;;;!!!
    Και μια ακόμα ερώτηση, όταν η «Καθημερινή» δημοσιεύει επιστολή με την υπογραφή «Εκπρόσωπος τύπου του Σύριζα-ΕΚΜ» στη στήλη των αναγνωστών, θέλετε μήπως να μου απαντήσετε πόσο ακριβώς βλάπτει τη δημοκρατία; Πόσο βλάπτει δηλαδή τη δημοκρατία μια εφημερίδα να αρνείται στον εκπρόσωπο ενός κόμματος και δη της αξιωματικής αντιπολίτευσης την ιδιότητά του και να τοποθετεί την επιστολή του μαζί με τις επιστολές των αναγνωστών της; Θα ήθελα να σας παρακαλέσω, αν αποφασίσετε να ασχοληθείτε με το σχόλιό μου, να απαντήσετε μόνο σ’ αυτά που σας ρωτώ.

  5. Αν και δεν απευθύνετε το ερώτημα σε εμένα Έφη Γιαννοπούλου, θα το απαντήσω απο τη μεριά μου.

    Ο Σκουρλέτης προσπαθεί να απαξιώσει μια σύνδεση που επισημαίνεται, ανάμεσα σε κόμματα που, το λιγότερο, εξευτελίζουν το Νόμο, και το περισσότερο προσπαθούν να υποκαταστήσουν με τη βία ότι τους λείπει σε ψήφους. Ακριβώς τα εξωκειμενικά συμφραζόμενα της απάντησης του ΣΥΡΙΖΑ είναι που εξηγούν την ένταση της αντίδρασης. Αξίζει ένας αρθρογράφος τόσες καταγγελίες αν δεν υπάρχει η αίσθηση πως αυτό που γράφει δεν είναι απλώς παραδοξολογία, αλλά έχει απήχηση και πιθανή βασιμότητα; Η Χρυσή Αυγή και το ΚΚΕ είναι καταφανώς αντικοινοβουλευτικά κόμματα – μετέχουν στο σύστημα έως ότου οι αριθμοί τους επιτρέψουν να το καταλύσουν. Ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει την αποτελεματικότητα της βίας και την επίφαση της νομιμότητας. Αν η απάντηση του Σκουρλέτη δεν είναι «άμεσος» εντυπωσιασμός και ψηφοθηρία, είναι σίγουρα μια απόπειρα να εμποδιστεί μια βλαβερή κομματικά επισήμανση αυτής της υποκρισίας.

    Όσον αφορά το κατά πόσο η Δημοκρατία υφίσταται πλήγμα όταν συμφύρεται η επιστολή Σκουρλέτη με τις επιστολές άλλων αναγνωστών (μια επιστολή που σημειωτέον κυκλοφόρησε δημοσίως πριν φτάσει στον αποδέκτη της, ότι σημαίνει αυτό), δυσκολεύομαι να απαντήσω. Επρόκειτο για σχολιασμό θέσης και άρθρου. Η θέση της είναι στις επιστολές αναγνωστών. Άν έχετε παραδείγματα άλλης μεταχείρισης απο εφημερίδες σε χώρες με ελευθερία του Τύπου, παρακαλώ (και δεν το λέω καθόλου ειρωνικά) να μου τα υποδείξετε.

  6. Κατ’ αρχάς δεν απαντάται στην ερώτησή μου. Εγώ δεν ρώτησα τίποτα για το άρθρο του Κασιμάτη. Λυπάμαι αλλά με τις απόψεις που εκφράζετε στην πρώτη σας παράγραφο έχω αποφασισει πλέον να μη συνδιαλέγομαι. Το μόνο που επιτρέπω στον εαυτό μου πλέον να κάνει είναι να απαντά με κείμενα σε αθλιότητες τύπου Κασιμάτη. Η θέση μου είναι ότι, είτε το αντιλαμβάνεστε είτε όχι, με τα επιχειρήματά σας υπερασπίζεστε το φασισμό και υπονομεύετε τη δημοκρατία, κι εσείς εξίσου με τον ο κάθε Κασιμάτη. Δεν πρόκειται να συζητήσω για το πόσο πλήττει τη δημοκρατία ένα κόμμα σαν το ΚΚΕ (ασχέτως της ανοησίας που ισχυρίζεστε), πολύ περισσότερο δε ένα κόμμα σαν τον ΣΥΡΙΖΑ, που καμία θέση του δεν αμφισβητεί τον κοινοβουλευτισμό.
    Η θέση μου ήταν σαφή και είναι η εξής, όταν ο αρθρογράφος της εφημερίδας ισχυρίζεται ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πλήττει τη δημοκρατία, και μάλιστα εξίσου με τη Χρυσή Αυγή, το κόμμα είναι υποχρεωμένο να απαντήσει, και οι κατηγορίες ότι το κάνει για εντυπωσιασμό ή ψηφοθηρία είναι απλώς ανεκδιήγητες.
    Όσον αφορά τη δεύτερη παράγραφό σας, σε όλο τον πολιτισμένο κόσμο η επιστολή ενός εκπροσώπου κόμματος σε μια εφημερίδα δεν είναι επιστολή αναγνώστη, είναι ανακοίνωση του κόμματος. Δεν είναι λοιπόν η θέση της στη στήλη αναγνωστών. Προφανώς δεν έχω το χρόνο να ψάξω ξένες εφημερίδες για να βρω ένα τέτοιο περιστατικό, αλλά μου φαίνεται πέραν του αυτονόητου. Αρκεί να θυμηθώ πάμπολλες περιπτώσεις στις ίδιες ελληνικές εφημερίδες, όπου μια τέτοια επιστολή έχει δημοσιευτεί στην ίδια σελίδα με το άρθρο στο οποίο απαντά, ακόμα κι αν η απάντηση της εφημερίδας είναι ειρωνική ή επιθετική. Εκτός κι αν είμαστε απολίτιστοι με τους εκπροσώπους του ΠΑΣΟΚ ή της ΝΔ, και εκπολιτιζόμαστε όταν πρόκειται για τον ΣΥΡΙΖΑ.

  7. Η τελευταία πρόταση στη δεύτερη παράγραφο μου απαντά ρητά στην ερώτηση σας. Η έμφαση που δόθηκε στην απάντηση και ο τόνος της έχουν σκοπό να αποτρέψουν μιαν δαπανηρή σε ψήφους ταύτιση στη συνείδηση του κόσμου. Ένας απλός αρθογράφος, επαναλαμβάνω, δεν αξίζει τέτοια σπουδή. Μια επικίνδυνη αλήθεια, ναι.

    Όσον αφορά τις εφημερίδες και τις στήλες, δυστυχώς δε με διαφωτλιζετε και δε σας διαφωτίζω. Απο αγγλικές και μόνο, θυμάμαι τουλάχιστο δυο περιπτώσεις όπου υπήρχε σχολιασμός στη στήλη των αναγνωστών απο γραφείο τύπου του κόμματος. Οι εφημερίδες μπορεί να υποχρεωθούν να διαθέσουν συγκεκριμένο χώρο μόνο δικαστικά. Αν παρατηρήσω ανάλογη περίπτωση στην Καθημερινή, όπου μια ανακοίνωση θα έχει διαφορετική μεταχείριση, θα αναγνωρίσω ότι έχετε δίκιο.

    Μια τελευταία επισήμανση, που ασφαλώς δε θα συζητήσετε. Η Δημοκρατία που περιγράφετε ότι απειλείται απο τις απόψες σαν τη δική μου, απειλείται πολύ περισσότερο όταν ο πρόεδρος του δεύτερου κόμματος στη Βουλή σε κάθε ευκαιρία καλεί σε παραβίαση του νόμου λίγους μήνες αφού έχασε τις εκλογές. Τις ακυρώνει και τις εξευτελίζει. Εκτός αν οι μόνοι νόμοι που οφείλει να σέβεται κανείς είναι αυτοί που ταιριάζουν με τα γούστα του. Αυτη θα ήταν η Δημοκρατία του ΣΥΡΙΖΑ, ίσως, αλλά όχι η δική μου.

    • Για περίμενε λίγο… Εδώ μιλάμε με ανακρίβειες. Που καλεί σε παραβίαση των νόμων ο προέδρος του ΣΥΡΙΖΑ; Δεν θυμάμαι μία περίπτωση. Το δικαίωμα στην απεργία και στην διαδήλωση είναι νομικά κατοχυρωμένα δικαιώματα. Από που και ως που υπάρχει ταύτιση με τις μεθόδους μίας εγκληματικής συμμορίας σαν την ΧΑ.

      Είναι μία ταύτιση επικίνδυνη γιατί εξομοιώνει κόμματα που εκφράζουν ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας που αντιδρά σε δημοκρατικά πλαίσια στην πολιτική της κυβέρνησης και μία νεοναζιστική οργάνωση που αντιδρά μη δημοκρατικά.

      Όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα απέκλεισαν εξ’ αρχής κάθε συνεργασία με την ΧΑ επειδή είναι κόμμα που δεν δέχεται την Δημοκρατία. Ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΚΕ είναι κόμματα που υπάρχουν δεκαετίες και πάντα υπερασπίζονταν το δημοκρατικό πολίτευμα.

      Για το θέμα της επιστολής του γραφείου τύπου του ΣΥΡΙΖΑ, είναι κάτι που συνηθίζεται από τα κόμματα και δεν βλέπω γιατί προκαλεί εντύπωση που ένα πολιτικό κόμμα απαντά επίσημα σε τόσο βαριές κατηγορίες που του προσάπτονται. Ως προς το αν είναι ανυπόστατες ή όχι αν θες το συζητάμε, σου λέω εξ’ αρχής όμως ότι η άποψη μου είναι πως πρόκειται για ανυπόστατες και μάλιστα επικίνδυνες για την κοινοβουλευτική δημοκρατία κατηγορίες.

      Υπάρχουν πολιτικές αντιθέσεις ανάμεσα στην κυβέρνηση και στην αξιωματική αντιπολίτευση για τις οποίες μπορούμε να συζητήσουμε στα κοινοβουλευτικά πλαίσια που δεχόμαστε σαν πλαίσιο διαλόγου και κανείς δεν σου ζήτησε να υποστηρίξεις την άποψη του ΣΥΡΙΖΑ.

      Εγώ πχ υποστηρίζω ότι η πολιτική της κυβέρνησης υποδαυλίζει την κοινωνική ένταση, εσύ μπορεί να έχεις άλλη γνώμη. Μπορείς να πεις ότι η πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ υποδαυλίζει την κοινωνική ένταση. Το οποίο είναι ένα πλαίσιο συζήτησης με επιχειρήματα προς την μία και προς την άλλη πλευρά. Αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ δεν ασκεί βία, ούτε καλεί τον κόσμο να ασκήσει βία και αν μου δείξεις κάποιο στοιχείο που να δείχνει το αντίθετο, εγώ θα δεχθώ ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ασκεί βία και θα επανακαθορίσω την στάση μου.

      • Θα διευκόλυνε τη συζήτηση αν μας λέγατε την άποψή σας πάνω σε κάτι πολύ απλό: Χαρακτηρίζετε την κατάληψη πχ ενός σχολείου ή μιας γέφυρας άσκηση βίας ή δικαίωμα των καταληψιών ;

      • Πέραν του ότι συμφωνώ απολύτως με τον Myyst, θα απαντήσω, εγώ τουλάχιστον, στην ερώτησή σας, που δεν μου απευθύνεται, κι ας θεωρώ ότι ελάχιστη σχέση έχει με την κουβέντα μας και αναρωτιέμαι πώς φτάσαμε ξαφνικά να αναρωτιόμαστε εν έτει 2012 αν αποτελεί πράξη βίας ή δικαίωμα του πολίτη σε μια δημοκρατία η κατάληψη ενός σχολείου ή μιας γέφυρας. Λοιπόν, προφανώς και αποτελεί δικαίωμα, ενδεχομένως να μπορούν να κριθούν οι λόγοι για τους οποίους γίνεται, όχι όμως και το αν είναι δικαίωμα ή όχι. Αναρωτιέμαι αν το επόμενο ερώτημά σας θα αφορά τη διαδήλωση ή την απεργία…

      • Κυρία Γιαννοπούλου είστε σαφέστατη. Αν θέλετε όμως εξηγείστε μας από που αντλεί αυτό το δικαίωμα ο όποιος καταληψίας και ποιός και με ποιά κριτήρια θα κρίνει τους λόγους του καταληψία.

      • Η κατάληψη Έφη Γιαννοπούλου είναι παράνομη. Δεν ειναι γνώμη μου, είναι γεγονός. Είναι Νόμος. Ο εξευτελισμός του με τη συστηματική παραβίαση του σας κάνει να το αγνοείτε. Και το ερώτημα είναι – αυτός που παρανομεί εν γνώσει του επειδή δεν έχει επαρκή κοινοβουλευτική δύναμη για να αλλάξει το Νόμο, τι υπηρεσίες παρέχει στη Δημοκρατία;

        Myyst, η βία έχει την ιδιότητα να κλιμακώνεται. Δεν πετάς χαλίκια σε κάποιον χωρίς να αναμένεται να σου πετάξει πέτρα. Δεν εξισώνω την ποιότητα της εγκληματικής βίας της Χρυσής Αυγης με αυτή του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά δεν είναι τυχαία ούτε η ρητορική ούτε ο τόνος των θέσεων του. Δεν είναι τυχαία η εμπρηστική φρασεολογία, η έμπρακτη κάλυψη στα «παιδιά» μπαχαλάκηδες, η στήριξη σε κάθε είδους παρανομία αρκεί να μπορεί να κλείσει το μάτι σε ανθρώπους θυμωμένους και ζαλισμένους. Η απάντηση του Τσίπρα στην πρόσφατη ερώτηση για επίορκους δημόσιους υπαλλήλους είναι ξεκάθαρη ενθάρρυνση σε παρανομία.

        Η διάλυση των κανόνων της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας στην Ελλάδα στηρίχτηκε και στο κράτος των δύο κομμάτων-απατεώνων που διόριζαν, και στην αριστερά που τους αναλάμβανε εν συνεχεία και τους ενθάρρυνε στο ξεχείλωμα των νόμων. Η Χρυσή Αυγή και τα στιλέτα της ειναι παιδί αυτού του γάμου.

      • Χωρίς να είμαι νομικός (οπότε άμα γνωρίζετε συγκεκριμένα το νομικό πλαίσιο, θα ήταν χρήσιμη μία διευκρίνηση), έχω καταλάβει ότι σύμφωνα με το άρθρο 25 του συντάγματος η κατάληψη είναι νόμιμη. Η δικαιοσύνη (όπως έχω καταλάβει) μπορεί να κρίνει κατά περίπτωση μία κατάληψη ως καταχρηστική. Μία νομική διευκρίνιση από κάποιον που γνωρίζει πιο συγκεκριμένα θα ήταν χρήσιμη.

        Από εκεί και πέρα, αν θες να συζητήσουμε για κάθε κατάληψη ξεχωριστά, ας συζητήσουμε.

        Η κατάληψη αποτελεί κατά την γνώμη μου δικαίωμα. Το πως ασκείται αυτό (όπως και το κάθε) δικαίωμα είναι θέμα πολιτικής.

        Για το θέμα των επίορκων υπαλλήλων πολύ σωστά τοποθετήθηκε (κατά την γνώμη μου πάντα) ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν έθεσε κατ’ αρχάς θέμα μη εφαρμογής του νόμου, έθεσε θέμα αστοχίας του νόμου να αντιμετωπίσει ένα πρόβλημα στην πηγή του. Και εμένα με ενοχλεί το θέμα, θεωρώ όμως ότι η συγκεκριμένη αντιμετώπιση από την κυβέρνηση δημιουργεί φαύλους κύκλους και τιμωρεί παραδειγματικά μονάχα μεμονωμένους υπαλλήλους.

        Έμπρακτη στήριξη σε παιδιά-μπαχαλάκηδες δεν συμφωνώ ότι υπήρξε ποτέ, πιστεύω πως δεν υπήρξε ούτε καν ιδεολογική κάλυψη. Αν θες μπορούμε να συζητήσουμε για αυτό το θέμα, προς το παρόν εκφράζω απλώς την άποψή μου.

        Θεωρώ την φρασεολογία του ΣΥΡΙΖΑ αθώα σε σχέση με τις εμπρηστικές και κοινωνικά επικίνδυνες αποφάσεις της κυβέρνησης. Πέφτω στην παγίδα της μέτρησης της βίας όμως, οποτέ θα διορθωσω την φράση μου και θα αντικαταστήσω την λέξη «αθώα» με την λέξη «πυροσβεστική».

        Θεωρώ ότι η αριστερά (χωρίς να έχει κάνει τα πάντα σωστά και έχοντας και αυτή ευθύνες για την σημερινή κατάσταση) συγκαταλέγεται στις υγιείς πολιτικές δυνάμεις αυτής της χώρας.

        Είμαι ανοιχτός σε δημοκρατικό πολιτικό διάλογο και δηλώνω ότι δεν είμαι αυθεντία.

  8. @ Myyst: Μπορεί να μην είστε νομικός, όμως απλή ανάγνωση γνωρίζετε, φαντάζομαι. Για διαβάστε το άρθρο 25 του Συντάγματος. Από πού προκύπτει ότι κατοχυρώνει την κατάληψη ως δικαίωμα;

    Το άρθρο 25 εγγυάται την προστασία των θεμελιωδών και απαράγραπτων δικαιωμάτων -αυτών που ορίζουν άλλες διατάξεις του Συντάγματος. Από καμία διάταξη του Συντάγματος δεν προκύπτει -βέβαια- ότι υπάρχει «θεμελιώδες δικαίωμα» κατάληψης δημόσιου χώρου ή κτιρίου.

    Πώς θα ήταν δυνατόν κάτι τέτοιο άλλωστε, όταν η κατάληψη δημόσιου χώρου και η παρεμπόδιση της δημόσιας χρήσης του αποτελούν ποινικό αδίκημα;

    • Ίσως να ακολούθησα λάθος συλλογιστική στο θέμα του εν λόγω άρθρου και νομίζω ότι το δήλωσα. Πάντως θα επιμείνω ότι είναι θεμελιώδες κοινωνικό μου δικαίωμα το δικαίωμα στην κατάληψη. Η δικτατορία τερματίστηκε από μία κατάληψη μην το ξεχνάς. Μην πέσετε να με φάτε, δεν είπα ότι έχουμε δικτατορία.

      Πρακτικά η κατάληψη, όση νομική πολεμική από όσους είναι αντίθετοι σε αυτή και αν δέχεται δεν απαγορεύεται νομικά. Δεν γνωρίζω κατάληψη που να διαλύθηκε για κατάληψη δημοσίου χώρου όπως λες. Ίσως δεν επιτρέπεται ρητά, όμως αδυνατώ να δω πως απαγορεύεται νομικά. Ή μήπως θες να πεις ότι η δικαστική εξουσία δεν λειτουργεί;

  9. @ Myyst: Τα θεμελιώδη ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα ορίζονται από το Σύνταγμα. Το τι νομίζετε εσείς ελάχιστα ενδιαφέρει -αλλοίμονο αν ο καθένας ορίζει υποκειμενικά τα νόμιμα δικαιώματά του.

    ΥΓ1 Προς ενημέρωσή σας, έχουμε κοινοβουλευτική Δημοκρατία!
    ΥΓ2 Νομίζω ότι βρίσκεστε σε πλήρη σύγχυση, ως προς τους δημοκρατικούς θεσμούς.

    • Καθόλου υποκειμενικά. Αντικειμενικότατα μίλησα. Κοινωνικό δικαίωμα όπως το ορίζει το Σύνταγμα είναι. Αν δεν δω ότι απαγορεύεται ρητά η κατάληψη από νόμο που εν αγνοία μου παραβλέπω, τότε η κατάληψη εμπίπτει στα συνδικαλιστικά μου δικαιώματα τα οποία προστατεύονται από το Σύνταγμα.

      ΥΓ1: Κοινοβουλευτική Δημοκρατία χάρη σε μία κατάληψη μην το ξεχνάς. Αν και το ξεχνάς.
      Λοιπόν έχω ψάξει παντού όπου μπορούσα, όσοι φίλοι μου σπούδασαν την νομική επιστήμη έχουν μεταναστεύσει οπότε δεν μπορώ να ρωτήσω άμεσα κάποιον νομικό, όμως οπουδήποτε αλλού και αν έχω ψάξει δεν έχω ανακαλύψει έναν νόμο που να απαγορεύει την κατάληψη. Αν δεν μπορείς να βρεις ούτε εσύ έναν τέτοιο νόμο, τότε λυπάμαι αλλά δεν δέχομαι ότι η κατάληψη είναι παράνομη, καθώς η δικαιοσύνη δεν την διώκει. Και επαναλαμβάνω τον προηγούμενο συλλογισμό μου. Αν απαγορεύονται οι καταλήψεις τότε γιατί η δικαιοσύνη δεν επεμβαίνει; Αυτός δεν είναι ο θεσμικός της ρόλος σε μία κοινοβουλευτική δημοκρατία;
      ΥΓ2: Σε πλήρη μάλιστα, ε; Μήπως κρίνεις πολύ εύκολα; Και εγώ μπορώ να αρχίσω να αρπάζομαι από λέξεις σου που με τον τρόπο που γράφονται την πρόταση μπορούν να έχουν διφορούμενη σημασία και να βγάζω συμπεράσματα, προσπαθώ όμως να βλέπω την ουσία όσων μου λες για να συζητήσουμε σοβαρά.

      • Myyst, η κατάληψη γέφυρας ή οδοστρώματος απαγορεύεται ως παρακώλυση κυκλοφορίας, η κατάληψη κτιρίου ως παρακώληση εργασίας ή χρήσης αυτού στον οποίο ανήκει το κτίριο. Ας μην ψάχνουμε για επιπλέον νόμους όταν προφανώς αυτοί που υπάρχουν καλύπτουν αυτο για το οποίο μιλάμε. Δεν απαγορεύεται η κατάληψη κοινόχρηστου χώρου ή πλατείας (αυτό λέγεται συνάθροιση) αλλά απαγορεύονται εγκαταστάσεις μικροφωνικών και σκηνών χωρίς ειδική άδεια. Το ότι αυτά γίνονται συστηματικά δημιουργεί την εντύπωση ότι πρόκειται για κάτι που επιτρέπεται, ενω είναι απλός εθισμός στην ανομία.

        Το δικαίωμα να μετακινηθούν δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι χωρίς να στριμωχτούν με τις ώρες σε δρομάκια επειδή 300 άνθρωποι θέλουν να κάνουν τη διαδήλωση τους στο οδόστρωμα κεντρικού δρόμου (κάθε μέρα, μάλιστα, στο κέντρο), το δικαίωμα να δουλέψω χωρίς να με αποκλείσουν ή να με προπηλακίσουν όσοι απεργούν, το δικαίωμα μου να διαφωνώ ή να αδιαφορώ για αυτό που απασχολεί εσένα όπως κάνεις κι εσ’υ για τα δικά μου, έχει υποστεί βάναυση κακομεταχείριση.

        Υπάρχουν εκατομμύρια άνθρωποι χωρίς κουλτούρα κατάχρησης του δημόσιου χώρου σε βάρος άλλων. Προσωπικά θα προωθήσω στο μέτρο των δυνατοτήτων μου το δικαίωμα στη μετακίνηση, στην εργασία, στο σεβασμό αυτών που έχουν άλλα κριτήρια και προτεραιότητες και που δε μου χρωστάνε να ανατρέπεται συστηματικά ο ρυθμός της ζωής τους απο δυναμικές μειοψηφίες.

  10. Η κατάληψη γέφυρας ή οδοστρώματος δεν απαγορεύεται, απαγορεύεται η παρακώλυση κυκλοφορίας. Είναι διαφορετικό θέμα. Η κατάληψη κτιρίου επίσης δεν είναι παρακώλυση εργασίας ή χρήσης. Ειδικά εάν στο κτίριο έχει αποφασιστεί απεργία με ανάλογες δημοκρατικές διαδικασίες. Είναι διαφορετικό θέμα. Σε κάθε περίπτωση η δικαιοσύνη είναι αρμόδια να κρίνει για την κάθε περίπτωση ξεχωριστά. Ή μήπως θέτεις θέμα αμφισβήτησης της δικαιοσύνης;

    Δεν είναι ανομία οτιδήποτε δεν συμφωνεί με τις δικές σου απόψεις περί δικαιωμάτων.

    Είναι δικαίωμα μίας συγκέντρωσης να κλείσει έναν δρόμο. (Δεν φτάνει που έχετε γεμίσει όλους τους δρόμους με τα ΙΧ σας, το δικό μου δικαίωμα να περπατώ στην πόλη χωρίς να αναπνέω τα καυσαέρια σας, θα μου παραχωρηθεί επιτέλους; Δίκαιο δεν είναι; Όμως το δέχομαι γιατί έτσι ορίζουν κανόνες που ακόμη δεν μπορώ να αμφισβητήσω σε μεγάλη κλίμακα.)

    Στα εργατικά σωματεία δεν είναι δικαίωμά ενός εργαζόμενου να εργαστεί εάν το σωματείο έχει αποφασίσει διαφορετικά με δημοκρατικές διαδικασίες. Τώρα το θέμα προπηλακισμού που θέτεις, λόγω επαγγέλματος εχώ δει πολλούς ανθρώπους με ανοιγμένα κεφάλια από αστυνομικά γκλομπ, αλλά δεν έχω δει άτομο με ανοιγμένο κεφάλι από απεργό. Δεν αμφισβητώ ότι λογικά θα έχουν συμβει παρόμοια περιστατικά (όπου υπάρχουν άνθρωποι θα βρίσκεις και μερικούς με κακή αντίληψη ανάμεσα τους), όμως αμφισβητώ ότι είναι τακτική που ενθαρρύνεται ή χρησιμοποιείται συστηματικά, αντιθέτως λόγου χάρη με την αστυνομική βία.

    Προώθησε λοιπόν στο μέτρο των δυνατοτήτων σου το δικαίωμά σου στην μετακίνηση (μολύνοντας συστηματικά τον αέρα που αναπνέουμε εμείς οι υπόλοιποι – ΜΜΜ γιατί δεν χρησιμοποιείς;), στην εργασία (ακόμη και εάν ο διπλανός σου δεν έχει εργασία ή αμοίβεται με 300 ευρώ τον μήνα για εργασία πολλαπλάσιας αξίας), στον σεβασμό αυτών που έχουν άλλα κριτήρια (που αν δεν είναι τα δικά σου τους κατηγορείς για ανομία υπονομεύοντας την δημόσια συζήτηση με πολιτειακά ζητήματα, ενώ τα πραγματικά ζητήματα είναι πολιτικά) και εγώ θα προωθώ τα δικά μου μαζί με τα εκατομμύρια των ανθρώπων που πιστεύουν στην κοινωνική πρόοδο, ενάντια σε δυναμικές μειοψηφίες που επιστρατεύουν ακόμη και ψέματα για να κερδίσουν την ψήφο που θα τους φέρει στην εξουσία και στην (τυπικά) δημοκρατική νομιμοποίηση της πολιτικής τους. (Όταν εκλέγεσαι με διαφορετικό πολιτικό πρόγραμμα από εκείνο που τελικά ακολουθείς, οφείλεις τουλάχιστον να περιμένεις αντιδράσεις και αμφισβήτηση της δημοκρατικής νομιμοποίησης της πολιτικής που ακολουθείς.) Γράφεις για δυναμικές μειοψηφιές ενώ ακολουθούνται δημοκρατικές διαδικασίες στα εργατικά σωματεία και θες να παρουσιάζεις τον εαυτό σου ως θεσμικό;

    Ποιος σου είπε ότι ο άλλος αδιαφορεί για αυτό που σε απασχολεί; Μην κρίνεις από το πως θεωρείς εσύ τα πράγματα. Ή ποιος σου στερεί το δικαίωμα να διαφωνείς ή να αδιαφορείς. Αυτό δεν κάνεις; Και θα υπερασπιστώ το δικαίωμά σου να το κάνεις. Εσύ είσαι αυτός που αμφισβητεί τα δικαιώματα των άλλων, χρίζοντας τους «δυναμικές μειοψηφίες» (πόσο δυναμικές θα πρέπει να είναι για να ανατρέπουν τον τρόπο ζωής της πλειοψηφίας ενώ δεν διαθέτει εξουσία, αναρωτιέμαι).

    Ας το συζητήσουμε. Πολιτικά όμως. Να ανταλλάξουμε επιχειρήματα για το αν η κάθε κινητοποίηση λειτουργεί θετικά ή αν αρνητικά για την κοινωνία. Δεν βλέπω γιατί θέτεις θέμα νομιμοποίησης των αντιδράσεων παρεκτρέποντας την συζήτηση. Εκτός δηλαδή αν είναι αυτός ο σκοπός σου.

    • Πιστεύω οι πιο πολλοί άνθρωποι θεωρούν πως όταν μια ομάδα καταλάβει οδόστρωμα η γέφυρα, η συγκοινωνία παρακωλύεται μέχρις ακινησίας, περιλαμβανομένων των ΜΜΜ με δεκάδες ακίνητους ταλαιπωρημένους ανθρώπους ανα λεωφορείο. Προφανώς εσυ αντιλαμβάνεσαι τα δυο φαινόμενα )κατάληψη-παρακώλυση) ασύνδετα. Αν διαβάσεις ξανα αυτο που έγραψα, η παρακώλυση αφορά κάθε είδους επίγειο όχημα. Φαντάστηκες ότι έγραψα για ΙΧ γιατι με ταξινομείς ως κάποιον που ρυπαίνει τον αέρα σου και μάλιστα δεν χρησιμοποιεί ΜΜΜ (!). Τόσο λανθασμένη ανάγνωση είναι μόνο προιόν προκατάληψης. Και ναι, πιστεύω στην αξία της νομιμότητας, στην ανάγκη της δικαιοσύνης να αποφασίζει, και ακριβώς επισημαίνω την τραγική αμέλεια της που αφήνει χωρο στην ανομία των τραμπούκων, δεξιών και αριστερών. Ασφαλώς δεν είχα την προσδοκία να σε πείσω, αλλά θα προτιμούσα να μη διαστρεβλώνεις τόσο πολύ αυτά που γράφω.

  11. Λοιπόν ήταν λανθασμένη η ανάγνωση που είχα κάνει στα γραφόμενά σου στο θέμα της μετακίνησης, το παραδέχομαι και ζητώ συγνώμη. Βασίστηκε στην προσωπική μου αντίληψη από τις δικές μου μετακινήσεις με τα ΜΜΜ και το ποδήλατό μου, που ποτέ δεν έχω αντιμετωπίσει πρόβλημα διέλευσης από το κέντρο. Ενώ αντιθέτως πολλοί οδηγοί ΙΧ βρίζουν συστηματικά ότι κινείται γύρω τους επειδή το κέντρο είναι κλειστό. Ήταν πράγματι προκατάληψη. Συγνώμη ξανά που διαστρέβλωσα τα όσα έγραψες.

    Από εκεί και πέρα αντιλαμβάνομαι όντως ως δύο διαφορετικά φαινόμενα την κατάληψη και την παρακώλυση κυκλοφορίας. Προφανώς το ίδιο αντιλαμβάνεται και η δικαιοσύνη. Προχθές που ο δήμος Αθηναίων είχε εκδηλώσεις στην Πανεπιστημίου παρεμπόδιζε κανέναν ουσιαστικά; Παρ’ όλα αυτά παρατήρησα αρκετούς οδηγούς να βρίζουν υπαλλήλους της δημοτικής αστυνομίας που δεν τους αφήναν να περάσουν. Αν πεζοδρομηθεί η Πανεπιστημίου όπως διεκδικείται, δεν θα μπορούν να μετακινηθούν τα οχήματα; Ας μην βιαζόμαστε να κατηγορούμε τα συνδικαλιστικά μας δικαιώματα μόνο και μόνο επειδή έχουν χρησιμοποιηθεί λάθος σε κάποιες περιπτώσεις, ενώ παράλληλα η ασφυκτική χωροταξική διαρρύθμιση της πόλης οδηγεί στην ταλαιπωρία χιλιάδων ανθρώπων όποτε απλώς κλείνει ένας δρόμος στο κέντρο.

    Επαναλαμβάνω πάντως ότι δεν είναι απαραίτητα ανομία οτιδήποτε δεν συμφωνεί με τις δικές μας αντιλήψεις περί νομιμότητας.

  12. Παρατηρώ, έτσι παρεμπιπτόντως, ότι οι ιδιοκτήτες του μπλογκ, ή έστω ο συγγραφέας του συγκεκριμένου ποστ, δεν έχουν ακόμα καταδεχτεί να μου δώσουν μια απάντηση στις ερωτήσεις μου. Θα πρέπει να υποθέσω εξ αυτού ότι δεν έχουν απάντηση, ότι αναγνωρίζουν το δίκιο της τοποθέτησής μου; Μάλλον ναι…

    • Κι εγώ περιμένω την απάντησή σας στο ερώτημα που σας έκανα στις 21 Σεπτεμβρίου.
      Με την ευκαιρία θα ήθελα επίσης να μας πείτε άν θεωρείτε την πολιτική ανάλυση που λέει ότι η ΧΑ είναι το μακρύ χέρι του συστήματος ανόητη ή όχι και να μας διευκρινίσετε ποιό είναι αυτό τπολιτικό σύστημα συγκεκριμένα.

      • Για την ΧΑ, εγώ προσωπικά την θεωρώ πράγματι το μακρύ χέρι του συστήματος. Τυχαίο είναι που την προχθεσινή ημέρα (μία ημέρα πριν την μεγάλη πανεργατική απεργία), μικρές ομαδούλες επιτέθηκαν σε μετανάστες και νόμιμα μαγαζιά μεταναστών στην πλατεία Αμερικής υπό το βλέμμα των αστυνομικών; (Που οι άνθρωποι μπορεί να ήταν λίγοι για να τους αντιμετωπίσουν, δεν τους κατηγορώ απαραίτητα, αν και εχθές μας έπνιξαν στα χημικά…) Τυχαίο είναι που όλα τα μεγάλα ΜΜΕ που πρόσκεινται στην κυβέρνηση το θεώρησαν πιο σημαντική είδηση από την γενική πανεργατική απεργία; Μήπως έγινε για αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης; (Αυτής της κοινής, αυτής της πόρνης, που έγραφε και ο ποιητής.)

        Τα τάγματα εφόδου ποια ημέρα διάλεξε να τα βγάλει η ΧΑ στους δρόμους; Τι ψηφιζόταν την επόμενη ημέρα στην βουλή;

        Η ΧΑ πριν την είσοδό της στην βουλή ήταν κομμάτι του συστήματος. Τυχαία ήταν η χρηματοδότηση από τα δύο μεγάλα κόμματα της μεταπολίτευσης, του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ για μικροπολιτικούς σκοπούς; Τώρα δείχνει να έχει αυτονομηθεί. Δεν αμφιβάλλω ότι την συμφέρει ως κοινουβολευτικό κόμμα πλέον (χαχα, εδώ γελάμε) η επιχειρούμενη αλλαγή της συζήτησης εξίσου με το κυρίαρχο πολιτικό σύστημα και αλληλοκαλύπτονται.

        Το σύστημα (που δεν είναι πολιτικό), είναι οι κυρίαρχες οικονομικές ελίτ (τραπεζίτες, μεγαλοεπιχειρηματίες, βιομήχανοι, κλπ) που ελέγχουν μεγάλο κομμάτι του πολιτικού συστήματος, και των μέσων ενημέρωσης για να ελέγχουν την κοινή γνώμη ενώ πλουτίζουν με μεθόδους που δεν εμπίπτουν ακριβώς στην νομιμότητα.

      • Η ΟΑΚΚΕ υποστηρίζει πως ολη η κοινοβουλευτική αριστερά ειναι το μακρύ χέρι της Κίνας και της Ρωσίας και ότι προσπαθούν να απομακρύνουν της Ελλάδα απο την Ευρώπη για να τη ρίξουν στα χέρια των δυο καθεστώτων. Απο θεωρίες, πολλές. Η εκτίμηση σας περι συμπόρευσης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΧΑ αντιστοιχεί μέσες άκρες στο δόγμα Μπους – όποιος δεν είναι μαζί μου, είναι εμπράκτως με τον Μπίν Λάντεν.

        Τα Χρυσά Αυγά (και σε λιγότερο βίαιη αλλά ακόμα περισσότερο σουρεαλιστική εκδοχή οι Ανεξέλεγκτοι Έλληνες) είναι η υστερική απάντηση στην κρίση απο τη μεριά της εθνικιστικής δεξιάς. Ο αντίστοιχος αριστερός χώρος εκφράζεται μια χαρά, και μάλιστα θάλλει, εδώ και χρόνια. Ζήλεψαν και οι εθνικιστές την ατιμώρητη ελευθερία έκφρασης και θέλουν και αυτοί να παίξουν ξύλο στους δρόμους.

        Αν εστιάζετε στο ότι τα ΜΜΕ σπρώχνουν αλύπητα τη ΧΑ, θα συμφωνήσω εντελώς μαζί σας. Σαφέστατα τους συμφέρει ένα μέρος της λαικής δυσφορίας να περιχαρακωθεί εκεί. Ποντάρουν ότι η απήχηση της θα έχει ταβάνι, και ο διάλογος εν τω μεταξυ στρέφεται σε εγκλήματα και γραφικότητες αντι να ακουμπήσει ουσιαστικά θέματα. Τα πράγματα σπρώχνονται σε βολικά άκρα που προμοδοτούν την συντήρηση του status quo.

        Αλλά εκεί που θα διαφωνήσουμε εντελώς είναι στο ποιο είναι το «Σύστημα» στο οποίο αναφέρεστε. Το Σύστημα, λοιπόν, είναι η εσωτερική κατοχή τη χώρας απο τον στρατό των κρατικοδίαιτων και των πολιτικών προστατών τους. Είναι οι υπάλληλοι που προσλήφθηκαν πέραν των αληθινών αναγκών και πέραν αξιολόγησης απο ΠΑΣΟΚ και ΝΔ σε Δήμους-Δημόσιο-ΔΕΚΟ, και των οποίων στη συνέχεια η Αριστερά ανέλαβε την πάση θυσία προστασία, εξασφαλίζοντας κι αυτη οικοπεδάκια ανεύθυνης εξουσίας. Είναι οι επιχειρηματίες που πήραν δουλειές και κοινοτικά πακέτα, είναι οι δήμαρχοι που φτιάξαν επιδοτούμενους ποδηλατόδρομους για πάρκινγκ αυτοκινήτων και πλατείες με τόνους αχρείαστο μπετόν, είναι οι εφοριακοί που τα πήραν και έκαναν γαργάρα μικές-μεσαίες-μεγάλες φοροδιαφυγές και παρανομίες. Μιλάμε για μια παρασιτική οικονομία που σκοτώνει την πραγματική, και για την εξωφρενική φαντασίωση πως «το κράτος έχει λεφτά και δε δίνει». Το Κράτος δεν έχει ούτε ένα ευρω. Παίρνει είτε δανεικά (αυτά τέλειωσαν), είτε φορολογεί. Και φορολογεί άδικα, άγρια, καταστροφικά, όσους είναι απο επιλογή ή ανάγκη έντιμοι στις δηλώσεις τους.

        ΑΥΤΟ είναι «Το Σύστημα.» Το «Μεγάλο Κεφάλαιο» είναι στη Δύση, εδω βρισκόμαστε αντιμέτωποι με τη αφαίμαξη των αδύναμων υπέρ των ημετέρων, μικρών και μεγάλων, με σκοπό την επιβίωση του Συστήματος της συναλλαγής στο οποίο κυβερνητικοί και αριστεροί αντιπολιτευόμενοι, με διαφορετικό τρόπο, μετέχουν.

        Πρόκειται για μάχη χαρακωμάτων απέναντι στην επέλαση της πραγματικότητας. Ή το Σύστημα θα αντέξει και θα σταθεροποιηθεί έστω πιο κάτω, ή θα διαλυθεί. Ναι, η Χρυσή Αυγή στηρίζει το Σύστημα με τις εγκληματικές της δράσεις και τον αποπροσανατολισμό που προκαλούν. Αλλά το Σύστημα είναι τελείως διαφορετικό απο αυτό που παρουσιάζετε.

      • Τι με ρωτήσατε στις 21 Σεπτεμβρίου και δεν το θυμάμαι; Στην περίπτωση που είστε ο Περικλής, γιατί δεν βλέπω να με έχει ρωτήσει κάποιος άλλος κάτι στις 21 Σεπτεμβρίου, δήλωσα εξαρχής, και ας μου αναγνωρίσετε το δικαίωμα αυτό, ότι δεν μπήκα εδώ για να μιλήσω για τη βία, για τις καταλήψεις ή ό,τι άλλο, απλώς έθεσα δύο ερωτήματα στους διαχειριστές του μπλογκ. Στα περί καταλήψεων ερωτήματά σας, νομίζω πως απάντησε επαρκώς ο Myyst, με τον οποίο συμφωνώ. Όσο για το αν η Χρυσή Αυγή είναι το μακρύ χέρι του συστήματος, παρά το σχηματικό της διατύπωσης, αν κρίνω από την πρόσφατη πρακτική έγκριτων εφημερίδων μας, δεν τη θεωρώ καθόλου ανόητη. Στη θέση σας θα διάβαζα λίγο ιστορία για την άνοδο του Χίτλερ στην εξουσία. Α, το μακρύ χέρι καμιά φορά μακραίνει πολύ και ίσως χτυπάει και το κεφάλι ή απλώς βγαίνει από το αρχικό πλάνο που το ενεργοποίησε. Το σύστημα στο οποίο αναφέρεται η φράση είναι κατά τη γνώμη μου μάλλον οικονομικό παρά πολιτικό.

  13. Δεν έγραψα για συμπόρευση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΧΑ, έγραψα για χρησιμοποίηση της ΧΑ από το κυρίαρχο σύστημα με σκοπό την περιχαράκωση της αντίδρασης.

    Ο αντίστοιχος αριστερός χώρος; Να την πάλι η θεωρία των δύο άκρων…

    Ως προς την περιγραφή σου του «συστήματος».

    Κατ’ αρχάς όταν γράφουμε για δημόσιους υπαλλήλους με τον τρόπο που το κάνουν τα κυρίαρχα ΜΜΕ γράφουμε για κατηγορίες εργαζομένων που περιλαμβάνουν από γιατρούς και νοσηλευτές του ΕΣΥ, στρατιωτικούς, αστυνομικούς, υπαλλήλους των ΔΕΚΟ, μέχρι διοικητικό προσωπικό, δασκάλους και καθηγητές. Δεν νομίζω ότι μπορούμε να μιλήσουμε συνολικά για δημόσιους υπαλλήλους. Οι δημόσιοι υπάλληλοι αριθμητικά βρίσκονται στα μέσα επίπεδα της ΕΕ. Αν έχουμε υπεράριθμους υπαλλήλους σε κάποιους τομείς συμβαίνει επειδή κάποιοι άλλοι τομείς υπολειτουργούν. Ας βρούμε όσους προσλήφηκαν πέραν των πραγματικών αναγκών και ας αποδώσει η δικαιοσύνη ποινικές ευθύνες αν θες την γνώμη μου. Όπου η αριστερά (ή άτομα που προσδιορίζονταν ως αριστερά) συνέβαλε να της αποδωθούν και εκείνης οι ανάλογες ευθύνες. Επειδή όμως καταλαβαίνω ότι στοχοποιείς τον συνδικαλισμό (διόρθωσε με εάν κάνω λάθος), σου απαντώ ότι όπου έχει ασκηθεί τυχοδιωκτικός συνδικαλισμός να αποδώθουν οι ανάλογες ευθύνες στους σωστούς υπαίτιους.

    Τα πανεπιστήμιά μας πχ που είναι συνήθης στόχος (τουλάχιστον τα κεντρικά και εκείνα στις μεγάλες περιφέρειες) πιστεύω ότι παρέχουν πολύ υψηλό επίπεδο μόρφωσης παρά τα προβλήματα χρηματοδότησης που έχουν (ακόμη κλαίμε εκείνο το 15%). Προσωπικά είμαι πολύ ευχαριστημένος με την ποιότητα της μόρφωσης που μου παρείχε το κράτος (για το επίπεδο της χρηματοδότησης που λαμβάνουν). Και (αντίθετα με την κυρίαρχη αντίληψη) σε αυτά δεν πλειοψηφούν αριστερές δυνάμεις.

    Για τις «μεταρρυθμίσεις» τώρα. Μεταρρύθμιση χωρίς διαβούλευση με τους επηρρεαζόμενους δεν την θεωρώ μεταρρύθμιση, την θεωρώ αυταρχισμό και συνήθως οι αυταρχισμοί αποτυγχάνουν να αντιληφθούν τα πραγματικά προβλήματα. Για αυτό έχουν αποτύχει όλες οι «μεταρρυθμίσεις» των τελευταίων ετών. Δεν χρειάζεται να δημιουργούμε θεωρίες σαν εκείνη που χαρακτήριζε την Ελλάδα τελευταία σοβιετική χώρα της Ευρώπης. Όταν αποφασίζεις για την κοινωνία χωρίς την κοινωνία (ή για τα νοσοκομεία χωρίς τα νοσοκομεία, τα πανεπιστήμια χωρίς τα πανεπιστήμια, κλπ, κλπ) και κανένας να μην αντιδράσει μάλλον θα αποτύχεις.

    «Το κράτος έχει λεφτά και δεν δίνει.» Μα δεν θέλω τα λεφτά του κράτους! Ή τα λεφτά των ευρωπαίων! Παίρνουμε χρήματα από τους ευρωπαίους (με απεχθείς όρους) για να χρηματοδοτούμε τις τράπεζες μας γιατί αν καταρρεύσουν θα κλυδωνίσουν το ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα. Και μετά παίρνουμε τα χρήματα των φορολογούμενων (γιατί οι μεγάλες εταιρείες έχουν τα χρήματά τους στο εξωτερικό και δεν τις πιάνει τίποτε) και προσπαθούμε να ξεχρεώσουμε τους δανειστές μας. Όμως κανείς οικονομολόγος δεν προέβλεψε ότι άμα η ανεργία πχ αυξηθεί 15% θα μειωθούν οι φόροι, οπότε θα χρειαστούμε επιπλέον φόρους που θα προκαλέσουν νέα αύξηση της ανεργίας κλπ, κλπ.

    Το είχα προβλέψει εγώ και δεν το είχε προβλέψει η κυβέρνηση; Οι άνθρωποι τότε είναι είτε επικίνδυνα άσχετοι, είτε επικίνδυνοι σκέτο.

    Η επέλαση της πραγματικότητας λες… Ναι, φυσικά. Και θα ξεκαθαρίσει (θέλω να πιστεύω) τι θα αποτελέσει πρόοδο και τι οπισθοδρόμηση.

    ΥΓ: Η σύνδεση με τις θεωρίες της ΟΑΚΚΕ ήταν ενδιαφέρουσα, δεν μπορώ να πω…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: