Πώς τελειώνει το “blame game” για την άνοδο της Χρυσής Αυγής;

Γράφει ο  Γιώργος Στόγιας

Ενώ η Χρυσή Αυγή θριαμβεύει, αριστεροί και μεταρρυθμιστές συνεχίζουν τον μεταξύ τους ακήρυκτο πόλεμο.

Οι αριστεροί (τουλάχιστον το ευθέως αντιμνημονιακό κομμάτι τους) βλέπουν τη νεοναζιστική απειλή ως την τελευταία γραμμή άμυνας της αστικής τάξης (και της δημοκρατίας της), ως την αποκάλυψη των «αληθινών» ιδεολογικών της θεμελίων. Επίσης, εκνευρίζονται σε βαθμό υστερίας με προτάσεις όπως «καταδικάζω τη βία από όπου και αν προέρχεται», «φαιοκόκκινο μέτωπο», και γενικότερα με την αναφορά της «περιόδου της Βαϊμάρης» ως προηγούμενο ιστορικό ανάλογο της εποχής μας.

Οι μεταρρυθμιστές (τουλάχιστον το πιο δεξιό κομμάτι τους, αυτό που στις τελευταίες εκλογές είχε τον «πραγματισμό» να ψηφίσει Σαμαρά) αντιδρούν στο άκουσμα κάθε νέας είδησης σχετικά με τη ΧΑ κατηγορώντας το ΣΥΡΙΖΑ, το πνεύμα της «πλατείας» και της Κερατέας, την απαξίωση της αστυνομίας, ως υπεύθυνους για την ανομία, για το κενό εξουσίας που «έρχονται να καλύψουν» οι νεοναζί. Το «μένος» τους προς την αριστερά θυμίζει μετεμφυλιακό αντικομμουνισμό και αφήνει περιθώριο στην υποψία ότι, επί της ουσίας, κρίνουν τους εκατέρωθεν «ακτιβισμούς» μεροληπτικά, αποδεχόμενοι το «αναπόφευκτο» της ενδυνάμωσης της ΧΑ.

Η διαμάχη αυτή «παίρνει μπάλα» και τους πιο μετριοπαθείς, τους πιο κριτικά σκεπτόμενους και των δύο χώρων. Στη συγκυρία όμως αυτή θα πρέπει  να δούμε ποιος είναι ο πιο επικίνδυνος εχθρός  και ανάλογα να αναπροσαρμόσουμε τις προτεραιότητες και τις συμμαχίες μας. Αυτή τη στιγμή χρειάζεται επιτέλους, για πρώτη φορά στην ελληνική ιστορία να γίνει μια μαζική καταδίκη του φασισμού και της πολιτικής βίας. Ένα εκατομμύριο άνθρωποι στους δρόμους των  πόλεων, πορείες στις  οποίες  θα συμμετέχουν επίσημα τα κόμματα που ασπάζονται τις βασικές αξίες του δημοκρατικού πολιτεύματος. Όσο ουτοπική κι αν φαντάζει ως ιδέα, είναι ανάγκη να πραγματοποιηθεί πριν να είναι πολύ αργά.

Οι κρατικοί θεσμοί  είναι υποχρεωμένοι  να εξασφαλίσουν  την τήρηση της  νομιμότητας και  της τάξης. Δυστυχώς, ούτε η πολιτική ηγεσία και, ακόμη περισσότερο, το στελεχιακό δυναμικό της αστυνομίας, δεν  δείχνουν τη «δέουσα αυτοπεποίθηση» (για να το πω πολύ ευγενικά) που απαιτείται για την αναχαίτιση των  νεοναζιστικών  πρακτικών. Μια κινητοποίηση των δημοκρατικών πολιτών, όπως αυτή που περιέγραψα παραπάνω, θα στείλει τα σωστά μηνύματα προς όλες τις κατευθύνσεις.

Μπορεί κάποιος βέβαια να αντιτεθεί στα παραπάνω υποστηρίζοντας ότι η επίκληση της ενότητας είναι μια «ύπουλη» ρητορική που σκοπό έχει να αμβλύνει τον πολιτικό ανταγωνισμό προς όφελος της κυρίαρχης τάξης και της ιδεολογίας της. Έτσι και αλλιώς, σύμφωνα με την τάση που δείχνουν οι δημοσκοπήσεις, είναι πολύ πιθανό οι επόμενες εκλογές να φέρουν το ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση. Υπό την αριστερίστικη οπτική, ένα τέτοιο γεγονός δεν θα αλλάξει από μόνο του τις υπάρχουσες εξουσιαστικές δομές, αλλά θα ανοίξει το δρόμο για μια ευρύτερη ανατροπή, για μια «άλλη κοινωνία». Όσοι λοιπόν βλέπουν έτσι τα πράγματα, δε βρίσκουν κανένα λόγο να συμφωνήσουν σε οτιδήποτε με τα «αστικά» κόμματα. Για συμμαχία με τους μεταρρυθμιστές (σοσιαλδημοκράτες, εκσυγχρονιστές, φιλελεύθερους) ούτε λόγος, ιδίως τώρα που, λόγω της θετικής στάσης τους απέναντι στο Μνημόνιο, «απολαμβάνουν» χαμηλότατη κοινωνική αποδοχή.

Μια τέτοια υπεροπτική στάση είτε αγνοεί είτε εθελοτυφλεί σχετικά με το μέγεθος του κινδύνου. Δεν αντιλαμβάνεται ότι, πέρα από το πλαίσιο της οικονομικής κρίσης, ένα μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινωνίας έχει μειωμένα αντι-ολοκληρωτικά αντανακλαστικά. Ιδίως όταν παρουσιάζεται κάποιος να υπερασπιστεί «στιβαρά» την τιμή «της Πατρίδας, της Θρησκείας και της Οικογένειας».

Advertisements

4 Σχόλια

  1. «Ένα εκατομμύριο άνθρωποι στους δρόμους των πόλεων, πορείες στις οποίες θα συμμετέχουν επίσημα τα κόμματα που ασπάζονται τις βασικές αξίες του δημοκρατικού πολιτεύματος. Όσο ουτοπική κι αν φαντάζει ως ιδέα, είναι ανάγκη να πραγματοποιηθεί πριν να είναι πολύ αργά.» Τέλεια, συμφωνούμε, αλλά πώς θα πείσεις έναν από τους δύο ότι ο άλλος είναι δημοκράτης; Εσείς ο ίδιος το είπατε ότι ο ένας δεν δέχεται τον άλλον σαν δημοκρατική δύναμη και οι δύο μαζί δεν δέχονται την Χρυσή Αυγή.

  2. Το ερώτημά σας είναι εύλογο. Θέλω να πιστεύω (έχω κάποιες εμπειρικές ενδείξεις) ότι και στους δύο χώρους υπάρχουν άτομα με αίσθηση της κρισιμότητας της κατάστασης, και, συγχρόνως, ικανότητα αναστοχασμού τέτοια που να μετριάζει τον φανατισμό. Δεν αναφέρομαι σε μία παραίτηση από τις ριζικές διαφωνίες των δύο χώρων αλλά σε μια πολιτική συμμαχία με συγκεκριμένο πλαίσιο, μια «βεβαίωση πίστης» στις βασικές δημοκρατικές αξίες.

  3. Ίσως άμα καταλάβεις τι αηδία προκαλεί ο συρφετός σας (άνθρωποι που σε λίγο θα μας πείσουν πως η δημοκρατία δεν επιβάλλει απλώς την ελευθερία της έκφρασης αλλά και το να τα σκάσουμε κι από πάνω στην Κιτσοπούλου για να μας χέζει στη μούρη και να λέμε κι ευχαριστώ στο τέλος για την κοπρολαγνεία που μας χάρισε) σε κόσμο που ακούει (πόσο μάλλον βλέπει πια στις γειτονιές του) τους Χρυσαυγίτες και εξαγριώνεται με τον κρετινισμό και τη μισαλλοδοξία τους να συνειδητοποιήσεις πόσο ουτοπικά είναι αυτά που γράφεις. Είμαστε στα πρόθυρα εμφυλίου, απλώς είμαστε κατακερματισμένοι πιο πολύ από το 1945. Η πλάκα είναι πως οι μετανάστες θα συμμετάσχουν κι αυτοί στον εμφύλιο ως τρίτοι παίκτες ανάλογα με τα δικά τους (εθνοτικά και όχι ταξικά) συμφέροντα. Τη γειτονιά μου στα Πατήσια είμαι περίεργος ποιός φύλαρχος θα την ελέγχει τότε. Όπως στρώσαμε (κι εσείς παρέα, μη βγάζετε την ουρά σας) θα κοιμηθούμε.

  4. Νομίζω ότι παίζει κομβικό ρόλο και η τεράστια επιτυχία της Χρυσής Αυγής να γίνει το θέμα το οποίο «πουλάει φύλλα» (και εφημερίδων και στον κυβερνοχώρο). http://bit.ly/OKreo0

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: