Η βία δεν είναι ορφανή

Οι καθημερινές πράξεις βίας διαφέρουν ως προς τα αίτια και τα αποτελέσματα. Απ’ όπου και αν προέρχεται όμως, η βία έχει έναν κοινό παρανομαστή. Ένα κομμάτι της κοινωνίας που ανέχεται, επιδιώκει και επικροτεί την βία ως μέσο έκφρασης, αντιπαράθεσης και εκτόνωσης. Οι κρεμάλες, οι δωσίλογοι, οι χούντες, το μπουρδέλο η βουλή, οι σωματικές επιθέσεις, νομιμοποιήθηκαν από ορισμένους πολίτες, δημοσιογράφους και πολιτικούς ως φυσικό μέσο αντίστασης και τιμωρίας. Για να εκτιναχθούν τα ποσοστά της Χ.Α. στο 7% μεσολάβησε μεταξύ πολλών άλλων και μια εδραιωμένη κατάσταση καθημερινής ακραίας και βίαιης αντιπαράθεσης. Μπήκαν σε ένα ρινγκ που ο αγώνας είχε αρχίσει προ πολλού. Χρειάζεται αφύπνιση, ενημέρωση και συνοχή για να στείλουμε αυτό το κόμμα εκεί που ανήκει. Όχι στο διάολο ή την παρανομία, αλλά πίσω στο 0.1% (και σε κάποιες περιπτώσεις τη φυλακή)

Advertisements

4 Σχόλια

  1. Αμ δεν είναι σημειακό το πρόβλημα ώστε να το εστιάσουμε στη Χ.Α. και να τη «στείλουμε εκεί που πρέπει» όπως έπρεπε από καιρό. Είναι διάχυτος ο κανιβαλισμός στην Ελληνική κοινωνία εδώ και καιρό και η θέση που παίρνουμε ανά περίπτωση στα φαινόμενα βίας (της λεκτικής συμπεριλαμβανομένης που είναι ο προθάλαμος) είναι όπως μας συμφέρει (και όχι η αυτονόητη και ουσιαστική απομόνωση αυτής από όπου και αν προέρχεται χωρίς εξαιρέσεις). Όσο λοιπόν χαιρόμαστε όταν τις τρώει ο αντίπαλος αλλά άμα τις φάμε εμείς αλλάζει το πράγμα, τότε θα δούμε ακόμη χειρότερα. Διότι ο Έλληνας εκτός από πελάτης (αντί πολίτης) είναι και οπαδός. Και ο οπαδός είναι κοντόφθαλμος. Θέλει ξύλο στον αντίπαλο ΤΩΡΑ, άσχετα αν χάσει μερικές αγωνιστικές από τιμωρία μετά. Η χώρα έχει να χάσει κάτι πολύ περισσότερο από μερικές αγωνιστικές (ίσως μερικές γενιές) αλλά νοιάζεται κανείς; Όχι βέβαια διότι εμείς έχουμε άλλες προτεραιότητες εδώ. Την κούπα να σηκώσουμε και οι άλλοι να πα να γα…πως το έλεγε εκείνος ο απίθανος τύπος; «Ο Ολυμπιακός και το Αιγάλεω να κερδάει και οι άλλοι να πα να…» Έτσι λοιπόν το ξύλο (ανάλογα την περίπτωση) το δικαιολογούμε χωρίς να μας νοιάζει ότι έτσι το πολλαπλασιάζουμε και με αυτή τη διεστραμμένη λογική «Άλλο να τις τρώει ο «μπάτσος», άλλο ο Πασόκος, άλλο ο ΧΑυγίτης, άλλο ο σύντροφος, άλλο ο μετανάστης» κλπ…Και σιγά μην ξέρουν έστω τι θα κάνουν την κούπα αυτοί που λαχταράνε να την κερδίσουν πανηγυρίζοντας πάνω από το πτώμα της χώρας…

    Πάντως της βίας έχει προηγηθεί η απουσία (σοβαρών τουλάχιστον) επιχειρημάτων από τον διάλογο σε αυτή τη χώρα. Έτσι και στη συγκεκριμένη εκπομπή πριν πέσουν οι σφαλιάρες η κουβέντα ήταν ήδη σε ξεφτιλισμένα επίπεδα, όπου επικρατούσαν επιχειρήματα όπως «δε μιλάω με φασισταριά» «τι λες ρε παλιοκομμούνι;» «αναβολή πότε πήρες;» και άλλα ωραία αποσπάσματα από Δελφινάριο της κακιάς ώρας.

    Έχουμε χάσει τον αυτοσεβασμό μας προ πολλού και αν δε μας συμμορφώσουν αυτές ο σκηνές (που δεν) ώστε να καταψηφίσουμε τους μπαχαλάκηδες ΟΛΩΝ των αποχρώσεων θα δούμε ΠΟΛΥ χειρότερα. Επίσης μην ξεχνάτε πως το ρολόι της Ελλάδας δείχνει πάλι χούντα και το πολιτικό αδιέξοδο που πάμε να δημιουργήσουμε της λέει «έλα». Δεν χρειάζονται πολλές συνωμοσίες και αν δεν ήμασταν σε Ευρωπαϊκά πλαίσια θα την είχαμε ήδη. Ο λαός όταν χάνει το ένστικτο της αυτοσυντήρησής του (μαζί με τον αυτοσεβασμό του) δημιουργεί ένα ευτελές πολιτικό πελατειακό σύστημα και όταν αυτό δεν μπορεί να τον θρέψει όπως είχε συνηθίσει τότε παραδίδει τη χώρα σε αδιέξοδους ακραίους που του υπόσχονται εύκολες λύσεις με την ελάχιστη (ως μηδενική) προσπάθεια, αντί να δίνει λύσεις που τουλάχιστον σώζουν τα προσχήματα αν όχι όλη την παρτίδα.

  2. Η βία λοιπόν κατά τους συντάκτες του σχολίου δεν είναι ορφανή και πράγματι έτσι είναι. Όμως ταυτόχρονα είναι πολυπαραγοντική. Άρα, για να την αντιμετωπίσουμε με πειστικότητα και αποτελεσματικότητα, χρειάζεται να απαντήσουμε στις αιτίες που γεννούν τα φαινόμενα βίας. Όμως, η προσπάθεια να απαντήσουμε με το αφοριστικού τύπου: «Ένα κομμάτι της κοινωνίας που ανέχεται, επιδιώκει και επικροτεί την βία ως μέσο έκφρασης, αντιπαράθεσης και εκτόνωσης. Οι κρεμάλες, οι δωσίλογοι, οι χούντες, το μπουρδέλο η βουλή, οι σωματικές επιθέσεις, νομιμοποιήθηκαν από ορισμένους πολίτες, δημοσιογράφους και πολιτικούς ως φυσικό μέσο αντίστασης και τιμωρίας», δεν βοηθά να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα της βίας, πολύ όμως περισσότερο δεν βοηθά να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα που λέγεται ΧΑ.
    Και εξηγούμαι. Η βία που προέρχεται από τη Χ.Α. έχει άλλες αιτίες και λόγους, αλλά πολύ περισσότερο έχει άλλους στόχους από τις υπόλοιπες μορφές βίας που υπονοούνται από το σχόλιο. Η Χ.Α. δεν έχει κανενός είδους σχέση με τη δημοκρατία, ακόμα και αυτήν την κουτσουρεμένη αστικού τύπου δημοκρατία. Στόχος της είναι η εξαφάνιση του αντίπαλου και αυτό το κάνει με τον πιο εγκληματικό τρόπο. Παράλληλα, όσο πολλαπλασιάζεται ο λόγος περί της ανάγκης να υπάρξει μια πολιτική αντιμετώπισης κατασταλτική απέναντι στο φαινόμενο της μετανάστευσης, τόσο αυξάνει η επίθεση από τα μέλη της. Οποιαδήποτε επομένως συζήτηση γίνει για αυτή, δεν μπορεί να μην εντοπίσει ότι πρόκειται για μια νεοναζιστικού τύπου οργάνωση, εγκληματική, που δεν συνάδει με καμία δημοκρατική συμπεριφορά και μας πάει στα σκοτεινότερα σημεία της πρόσφατης ιστορίας μας.
    Αν δεν αντιμετωπιστεί έτσι, ο κίνδυνος είναι να χάσουμε το πρόβλημα και να αντιμετωπίσουμε τη βία, όπως συνέβαινε μέχρι χθες, χωρίς να την αγγίξουμε, διότι τάχα μου οι βίαιες συμπεριφορές έχουν πολλαπλασιαστεί τώρα τελευταία: «μπήκαν σε ένα ρινγκ που ο αγώνας είχε αρχίσει προ πολλού». Και όταν πριν από καιρό, λέγαμε ότι η βία έναντι συνανθρώπων μας, μεταναστών και αριστερών, έχει πολλαπλασιαστεί, τότε, δεχόμασταν και επιθέσεις από εφημερίδες, κανάλια, τον Πρετεντέρη, διότι τους δίναμε πολύ μεγάλη σημασία.
    Η βίαιη συμπεριφορά απέναντι σε πολιτικούς των δύο πρώην μεγάλων κομμάτων, δημοσιογράφους έχει άλλες αιτίες και λόγους. Μεγάλο μέρος της κοινωνίας βλέπει ότι έχει αποξενωθεί από την πολιτική, ζητά από τους πολιτικούς να αφουγκραστούν τα προβλήματά τους. Την κοινωνία δεν την ρώτησε κανείς, μα κανείς από αυτούς που πήραν κρίσιμες αποφάσεις για οριζόντιες μειώσεις μισθών, συντάξεων, για την υποβάθμιση της ζωής τους. Προφανώς, η βία δεν είναι ίδια ανάμεσα στα δύο φαινόμενα.

  3. Το κακό είναι (ένα απ’ ‘ολα) οτι με την πρόφαση διαλόγου, όλοι κάνουν μονόλογο. Επίσης, το σχόλιο αυτο δεν είναι άσχετο. Καλημέρα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: