Η μεταρρυθμιστικός-ανανεωτικός λόγος θα κάνει τη διαφορά

Λίγα 24ωρα πριν τις εκλογές, τις πιο κρίσιμες από τη μεταπολίτευση, πολλοί ψηφοφόροι του λεγόμενου κεντρώου χώρου ή μάλλον καλύτερα ενός χώρου που θέλει να ακούει ψύχραιμες και ρεαλιστικές φωνές, προσπαθούν να αποφασίσουν που θα ρίξουν την ψήφο τους. Είναι οι ψηφοφόροι που δε γοητεύονται από το δίπολο μηνομονιακή-αντιμνημονιακή ψήφος αλλά από την ανάγκη για μεταρρυθμίσεις, απαραίτητες για έξοδο της χώρα από την κρίση.

Δε λείπουν βέβαια τα κόμματα που μιλούν για μεταρρυθμίσεις πέρα από τα δύο «μεγάλα» τα οποία πληρώνουν τη αδιάλειπτη νομή της εξουσίας και τη δεινή κατάσταση στην οποία έχουμε περιέλθει. Δε φαίνεται όμως αυτά τα «μικρά» κόμματα να αποκομίζουν σημαντικά εκλογικά οφέλη.

Από την άλλη, το αντιμνημονιακό μέτωπο με επικεφαλής τον ΣΥΡΙΖΑ κερδίζει την προτίμηση του εκλογικού σώματος φέρνοντας σε αμηχανία τις μεταρρυθμιστικές δυνάμεις. Οι λόγοι είναι πολλοί: ο πατριωτικός-συναισθηματικός λόγος του κ. Τσίπρα, η απόδοση ευθυνών αποκλειστικά και μόνο στον «άλλο», στον ξένο (Τρόικα), η ριζοσπαστικοποίηση των επιχειρημάτων του, το προεκλογικό πυροτέχνημα της ενότητας της Αριστεράς, η σαφής και ξεκάθαρη επιθυμία του να αναλάβει την εξουσία κλπ. ελκύουν τους πολίτες που είναι έτοιμοι να γαντζωθούν σε ο,τιδήποτε ακούγεται απλό, ξεκάθαρο, τιμωρητικό.

Στο σημείο που έχουμε φτάσει οι μεταρρυθμιστικές δυνάμεις (απ’ όπου κι αν προέρχονται) πρέπει να πουν τα πράγματα με τα’ όνομά τους. Δε χρειάζεται να κάνουν εκπτώσεις στο δημόσιο λόγο τους για μικροκομματικούς καιροσκοπισμούς. Είναι σημαντικό να χτίσουν δεσμούς εμπιστοσύνης με τους πολίτες και να τους εξασφαλίσουν το αίσθημα της ελπίδας στη μνημονιακή εποχή που ζούμε.

Όσοι κραυγάζουν κατά των μεταρρυθμίσεων έχουν βρει τη βολική λύση του Μνημονίου που υποτίθεται ότι τις υπαγορεύει. Κι αυτό ακριβώς πρέπει να γίνει κατανοητό στους ψηφοφόρους: η Ελλάδα έφτασε στην εξαθλίωση όχι επειδή μας επιβλήθηκε το Μνημόνιο αλλά γιατί τόσα χρόνια κλείναμε τα μάτια στις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις.

Ας τολμήσουν λοιπόν όσοι προβάλλονται ως μεταρρυθμιστές να μιλήσουν για τ’ αυτονόητα.

Διαβάστε κι εδώ ένα ενδιαφέρον άρθρο περί του θέματος:

http://www.metarithmisi.gr/el/readText.asp?textID=7874

Advertisements

12 Σχόλια

  1. Ωραία η άποψή σας, αλλά να μη λέμε και ψεματάκια… Ποτέ δεν είπε ο ΣΥΡΙΖΑ ή ο Τσίπρας ότι φταίει μόνο ο «άλλος», μια χαρά τα βάζει και με τους εδώ υπεύθυνους και για την κρίση και για τη διαχείρισή της. Ο χαρακτηρισμός του λόγου του ως «συναισθηματικού-πατριωτικού» με φέρνει σε αμηχανία, ξέρετε κάποιον που να είναι λιγότερο; Ποιος είναι αυτός; Και να θέσουμε υπό έλεγχο τη θέση του. Η ριζοσπαστικοποίηση των επιχειρημάτων εμένα μου φαίνεται θετικό πράγμα, αλλά περί ορέξεως… Το «πυροτέχνημα» περί ενότητας της αριστεράς είναι και μια μορφή πολιτικής πίεσης και κυρίως αυτό που επιθυμεί πολύς, πάρα πολύς κόσμος. Ας το σκεφτούν τα άλλα αριστερά κόμματα. Όσο για τη σαφή και ξεκάθαρη επιθυμία του να αναλάβει την εξουσία, συγγνώμη, κατ’ αρχάς μιλάει για κυβερνήσεις συνεργασίας, κατά δεύτερον αυτό δεν θα έπρεπε να στοχεύει οποιοσδήποτε αρχηγός κόμματος, τουλάχιστον όταν όλα δείχνουν ότι βρίσκεται αρκετά ψηλά στις δημοσκοπήσεις και πολύ κοντά με το δεύτερο κόμμα, ενώ το πρώτο αδυνατεί να κάνει κυβέρνηση; Δηλαδή τι θα έπρεπε να θέλει, να βγει περίπατο στην εξοχή; Αν πάλι είστε υπέρ της σεμνότητας και της μετριοφροσύνης, να ψηφίσετε την Αλέκα, που επ’ ουδενί δεν θέλει να κυβερνήσει και φοβάται μην κάτσει κάποιος άχρηστος στη θέση της αντιπολίτευσης… Από κει και πέρα, δεν συμφωνείτε με τον ΣΥΡΙΖΑ, δεν γουστάρετε τις απόψεις του, κανένα πρόβλημα, μην τον ψηφίσετε…
    Μεταρρυθμίσεις όμως έτσι γενικά, χωρίς να λέμε προς ποια κατεύθυνση, με τι συνέπειες στην κοινωνία, ποιοι θα επωμιστούν το βάρος της εξόδου απο την κρίση, εμένα τουλάχιστον δεν μου λένε τίποτα. Τώρα, αν ονειρεύονται να επιβάλλουν μεταρρυθμίσεις ο Μάνος ή η Ντόρα, ας κοιτάξουν πρώτα να πιάσουν το απαραίτητο ποσοστό για να μπουν στη Βουλή, κάτι που φαίνεται ψιλοαπίθανο, και μετά ας ασχοληθούν με την καλλιέργεια υψηλών φιλοδοξιών…

    • Η τελευταία παράγραφος αγαπητή Effi, ιδίως από μία υποστηρίκτρια ενός κόμματος που μέχρι πρόσφατα έφτανε το 4%, είναι που σε κάνει μέρος της αφόρητης κατάστασης που μας περιτριγυρίζει. Κανένα σχόλιο παραπέρα…….για γέλια και για κλάματα

    • Καλή¨μου Έφη οι πιό διεφθαρμένες υπηρεσίες ήταν οι πολεοδομίες. Οι πιό ξεφτίλες ΔΥ ήταν οι κάθε είδους υγιειονομικοί υπάλληλοι. Πραγματικά όσο και να προσπαθώ σεν μπορώ να θυμηθώ καμμία συγκεκριμένη καταγγελία από τον ΣΥΡΙΖΑ.
      Γιά τις μεταρρυθμίσεις τώρα 37 χρόνια θυμάμαι την Αριστερά να λέει πάντα όχι (στις ανεμογεννήτριες αλλά και στα εργοστάσια του λιθάνθρακα, στην αξιολόγηση των εκπαιδευτικών κάθε βαθμίδας, στις επενδύσεις των Κινέζων στα λιμάνια, στις ιχθυοκαλλιέργειες, στα υπόγεια γκαράζ κλπ κλπ).
      Λιγότερο συναισθηματικός-πατριωτικός είναι ο λόγος της Δράσης

  2. @ Effi: Ποιες απόψεις του ΣΥΡΙΖΑ; Μήπως εννοείτε τις κραυγές και τους τσαμπουκάδες; -δεν έχουμε ακούσει και τίποτε άλλο.

    Επιπλέον, για να σας πούνε κάτι οι μεταρρυθμίσεις που προτείνουν άλλοι χώροι, θα έπρεπε μάλλον να ενημερωθείτε γι’ αυτές. Υπάρχουν! Μήπως έχετε μονομερή ενημέρωση;

  3. @Ευγένιε, τι εννοείτε όταν λέτε της «αφόρητης κατάστασης που μας περιτριγυρίζει» και τι σχέση έχει μ’ αυτό η τελευταία παράγραφος; Κόμματα του 1-3% ονειρεύονται συγκυβέρνηση και να επιβάλλουν και μεταρρυθμίσεις, τι να σας πω… Εγώ τουλάχιστον όταν ψήφιζα ΣΥΡΙΖΑ τα προηγούμενα χρόνια, το μόνο που φανταζόμουν ότι έδινε νόημα στην ψήφο μου ήταν η δυνατότητα ελέγχου της εξουσίας και μάλιστα σε κάποια αρκετά περιορισμένα θέματα. Εσείς πάλι μπορείτε να γελάτε και να κλαίτε, όσο θέλετε…
    @Αλίκη, σας διαβεβαιώ ότι έχω σφαιρικότατη ενημέρωση για όλα όσα προτείνουν όλοι οι χώροι, κυρίως δε οι μεταρρυθμιστικοί… Εσείς είμαι σίγουρη πως έχετε μόνο την ενημέρωση που προσφέρουν τα Νέα, το Βήμα και η Καθημερινή, άντε και το Μέγκα με τον Σκάι… Πόσες φορές ας πούμε έχετε διαβάσει τελευταία την «Αυγή»; Αλλά αυτό που λέω εγώ είναι ότι χρειάζονται αλλαγές που θα έχουν όμως ως μέτρο και στόχο και σκοπό την πλατιά λαϊκή μάζα, τα χαμηλά και μεσαία στρώματα της κοινωνίας, δηλαδή εντέλει τους αθώους αυτής της κρίσης. Ο γενικός όρος «μεταρρύθμιση» δεν σημαίνει τίποτα. Η επόμενη ερώτηση είναι πάντα: «Ποιος κυβερνά; Και ποιος ωφελείται:» Όταν μου απαντήσουν σ’ αυτή την ερώτηση οι μεταρρυθμιστές σας, μπορεί και να τους δω θετικότερα…

    • να στο πώ πιό απλά μπας και το πιάσεις. Εσύ που υποστιρίζεις ένα κόμμα που έμπενε -δεν έμπενε στην βουλή μέχρι τώρα, ένα κόμμα που υπήρχε και δεν υπήρχε γράφεις ότι γράφεις και κλέινεις το κείμενό σου με τον πλέον κλασσικό τρόπο κολωπαιδαρισμού που χαρακτηρίζει την νεοελληνική χυδαιότητα.Λές » ας κοιτάξουν πρώτα να πιάσουν το απαραίτητο ποσοστό για να μπουν στη Βουλή, κάτι που φαίνεται ψιλοαπίθανο, και μετά ας ασχοληθούν με την καλλιέργεια υψηλών φιλοδοξιών…» με άλλα λόγια «Πίασε τα ποσοστά και μίλα μετά.» Ένας πασόκος, ένας νεοδημοκράτης ακόμα και ένας καρατζαφερικός με ποσοστά μέχρι πρόσφατα υπερπολλαπλάσια του Σύριζα, μέχρι τις τελαυταίες εκλογές,νομιμοποιήτε να απαντά σε οποιοδήποτε πρόγραμμα με τον τρόπο που απαντάς εσύ; Και βέβαια ΟΧΙ.!!!!!!!!!!!! (και το έχουν κάνει πολλές φορές και είναι ΝΑΙ!!!! είναι χυδαίο) Καταλαβαίνεις πιό είναι το πρόβλημα;; Το πρόβλημα είναι πολιτιστικό, ακόμα ακόμα και αισθητικό. Δεν πα να λές όσα διανοουμενιστικα θές (αόριστο το πρόσωπο) έρχεται η λεπτομέρεια στην εκφραση που φανερώνει το πραγματικό επίπεδο ήθους..Αυτό λέω απλά. Είσαι μία απο τα ΊΔΙΑ που κατα τα άλλα μπορεί και να καταδικάζεις. Άρα διορθώνω το «αφόρητη κατάσταση» με το «χυδαία κατάσταση». Τώρα το έπιασες;;;;;; Δεν θέλουμε μόνο ιδέες θέλουμε και καλύτερους ανθρώπους αγενεστάτη μου…………..

      • Απ’ ό,τι θυμάμαι, Ευγένιε, εγώ δεν σας απευθύνθηκα ποτέ στον ενικό. Ούτε σας προέτρεψα να «πιάσετε» τίποτα, ούτε ασχολήθηκα με το ήθος σας… Παρεμπιπτόντως, μια χαρά το έπιασα το νόημα του σχολίου σας από την αρχή. Ρητορική ήταν η ερώτησή μου. Επιπλέον, το ήθος μου νομίζω ότι το έχω αποδείξει σε περισσότερους του ενός διαλόγους σ’ αυτό το μπλογκ. Θα μπορούσατε επίσης κι εσείς να «πιάσετε» ή να αντιληφθείτε (στη δική μου γλώσσα) ότι η αποστροφή του πρώτου μου σχολίου δεν σήμαινε σε καμία περίπτωση ότι «κάποιος δεν δικαιούται να ομιλεί επειδή είναι μικρό κόμμα», αλλά ότι για να μπορέσει να κάνει πραγματικότητα αυτό που επαγγέλλεται θα πρέπει να συντρέχουν και ορισμένες προϋποθέσεις. Το ενδεχόμενο να φαντάζεται ότι θα κάνει αυτό που πρεσβεύει συνεργαζόμενος με αυτούς ακριβώς που κάνουν το αντίθετο απ’ αυτό που πρεσβεύει, προσβάλλει όχι την αισθητική μου, αλλά τη λογική μου. Την αισθητική μου και την αντοχή μου ομολογώ ότι τις πρόσβαλε στην προεκλογική περίοδο ο πολλαπλασιαστικός και αρκούντως αλαζονικός λόγος ανθρώπων που εμφανίζονταν ως αυτόκλητοι σωτήρες μου, ως αυτοί που ξέρουν, χωρίς να με ρωτήσουν, καλύτερα από μένα τι πρέπει να γίνει για να σωθώ. Αν κάνετε μια βόλτα στις σελίδες τους, θα δείτε ότι αυτό λένε ακόμα, οι υπέρμαχοι της δημοκρατίας εξεγείρονται με το χαμηλό επίπεδο του λαού. Τι να σας πω, δεν είναι του γούστου μου αυτό το ύφος και το ήθος, αλλά περί ορέξεως κολοκυθόπιτα. Και για να δικαιολογήσω κάπως την τελευταία σας προσφώνηση, αυτό που ενοχλεί κάπως βάναυσα την αισθητική μου είναι η ανορθογραφία, η άσκοπη φωνασκία των κεφαλαίων (καταλαβαίνω και χωρίς να φωνάζετε) και τα πολλά θαυμαστικά…

  4. Έφη, παρατηρώ ότι αποφύγατε να παίξετε στο γήπεδο των επιχειρημάτων και προτιμήσατε το γήπεδο των αδιέξοδων προσωπικών αντιπαραθέσεων. Δεν απαντήσατε στο σχόλιο μου της 3ης Μαίου ή μου διέφυγε;

    • Όχι, δεν σας διέφυγε και ζητώ συγγνώμη. Θα προσπαθήσω να το κάνω τώρα. Η αριστερά έχει καταγγείλει πολλές φορές τα συνδικάτα εκείνα που, ακριβώς εξαιτίας της στενότατης σχέσης τους με τα δύο μεγάλα κόμματα, ευθύνονται για πολλά από τα δεινά του ελληνικού κράτους. Από την άλλη, θα συμφωνήσω κι εγώ πως θα έπρεπε με μεγαλύτερη σαφήνεια να διαχωρίζει τη θέση της από τους διεφθαρμένους προνομιούχους του δημοσίου, χωρίς αυτό να σημαίνει πως θα πάψει να υπερασπίζεται τα εργασιακά δικαιώματα. Για τα όχι που αναφέρετε και ως επί το πλείστον έχουν σχέση με το περιβάλλον, καθώς και με τις σχέσεις διαπλοκής δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, θα συμφωνήσω με την αριστερά στις περισσότερες περιπτώσεις.
      Θα δεχτώ πως ούτε η Δράση έχει εθνικο-πατριωτικό λόγο, αν και μερικές φορές το παρακάνει προς την αντίθετη κατεύθυνση, και για να μην παρεξηγηθώ, εννοώ πως επιδίδεται σε ανελέητο μαστίγωμα του ελληνικού λαού και των ελαττωμάτων του. Δεν είναι όμως αυτό αντιεθνικισμός, είμαι σίγουρη πως θα συμφωνήσετε. Ούτε δικαιολογείς την αποτυχία σου στις εκλογές ρίχνοντας την ευθύνη στον «άλλον», δηλαδή στο λαό που δεν σε ψήφισε. Γενικά, πάντως, θεωρώ ότι για μένα τουλάχιστον, για την αριστερή που είμαι, οι διαχωρισμοί δεν είναι εθνικοί (δεν χρησιμοποιώ εκφράσεις όπως Δ’ Ράιχ, γερμανοτσολιάδες και άλλα τέτοια) αλλά γίνονται στο επίπεδο του ταξικού συμφέροντος.

    • Και για να δικαιολογηθώ λίγο ακόμα, η συναισθηματική αντίδραση σε κάποιον που σε αποκαλεί αγενεστάτη, προηγήθηκε της λογικής που θα επέβαλε απάντηση σε ερωτήματα και αντίθετες απόψεις. Εν τω μεταξύ, για προσωπικούς λόγους, είχα μέρες να μπω στο μπλογκ… Και το δικό σας σχόλιο και το άλλο τα είδα χτες.

      • Ήμουν απλός νομίζω και εσύ το χαβά σου ……»Θα μπορούσατε επίσης κι εσείς να “πιάσετε” ή να αντιληφθείτε (στη δική μου γλώσσα) ότι η αποστροφή του πρώτου μου σχολίου δεν σήμαινε σε καμία περίπτωση ότι “κάποιος δεν δικαιούται να ομιλεί επειδή είναι μικρό κόμμα”, αλλά ότι για να μπορέσει να κάνει πραγματικότητα αυτό που επαγγέλλεται θα πρέπει να συντρέχουν και ορισμένες προϋποθέσεις.» …….αρες μαρες κουκουναρες. Μην πείς ουπς λάθος …όχι …. άλλο ενοούσε ο φιλόσοφος που κρυβόταν στην αποστροφή του λόγου του.(εδώ το θαυμαστικό δεν κάνει τίποτα- αιτείται νέο σημείο στίξης που πρέπει να ανακαλυφθεί για ανάλογες περιπτώσεις) Κρίμα. Ανέξου τα ορθογραφικά μου λάθη σε παρακαλώ ….ανέχομαι την περιορισμένη σου αντίληψη.

  5. Όσο κι αν ιδεολογικά, η απόσταση που με χωρίζει από την κ. Γιαννοπούλου είναι αχανής, το ύφος των σχολίων του Ευγένιου -που οι θέσεις του λογικά είναι πιο κοντά μου- με κάνει να δυσφορώ. Συνήθως, σε αυτό το μπλογκ, ακόμη και στις έντονες διαφωνίες, κρατιέται ένα επίπεδο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: