«Γιατί δε χορεύετε ρε;»

Γράφει ο Βασίλης Καλοπίσης.

Κυριακή πρωί στην πλατεία της Αγ. Παρασκευής. Μια ηλιόλουστη μέρα μετά από αρκετές μέρες βροχής και κρύου. Μια εικόνα ευρυγώνιου φακού –  αρκετές σκέψεις.

Σε μια γωνιά της πλατείας συγκεντρωμένοι 100 περίπου νεαροί άνθρωποι ντυμένοι με σκούρα ρούχα. Ένας από αυτούς κρατάει μια ντουντούκα. Είναι θυμωμένος  ή έτσι τουλάχιστον έτσι διατείνεται.   Δυο τρεις  άλλοι μοιράζουν στον διερχόμενο κόσμο φυλλάδια.  Η επικεφαλίδα bold κεφαλαία λέει:  ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ ΟΡΓΙΣΜΕΝΟΙ. Ακολουθεί πολιτική ανάλυση της τρέχουσας επικαιρότητας, αίτηση για απελευθέρωση ενός συντρόφου των συγκεντρωθέντων και στο τέλος υπάρχουν εκκλήσεις για συλλογική δράση του στυλ:

«Δημιουργούμε μια ζωντανή κινηματική και κοινωνική καθημερινότητα»

«ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΠΛΑΤΕΙΕΣ»

«Οργανωνόμαστε «από κάτω»

«Καλούμε τους κατοίκους και εργαζόμενους να συναντηθούν και να αντισταθούν στη μιζέρια και στην εξαθλίωση που μας οδηγούν»

«Καλούμε κάθε συνέλευση κατοίκων να συνεχίσει τις αποκεντρωμένες κινήσεις αντίστασης και αλληλεγγύης, για να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας».

Υπάρχουν και μεγάφωνα από τα οποία ακούγεται  μουσική – και αυτή θυμωμένη.

Σε ένα άλλο σημείο της πλατείας,  εκεί που κάνει ένα κεντρικό ευρύχωρο άνοιγμα,  ένα άλλο πλήθος είναι συγκεντρωμένο. Μπορεί να διακρίνει κανείς διάφορες ηλικίες – από μικρά παιδιά μέχρι ηλικιωμένους. Αρκετοί είναι μασκαρεμένοι. Ανάμεσα τους και αρκετά άτομα με αναπηρία από το μουσικοκινητικό εργαστήρι του δήμου και άλλους φορείς της γειτονιάς. Στο κέντρο του διαγραφόμενου κύκλου πολλοί  χορεύουν. Τα τραγούδια είναι παραδοσιακά, σκωπτικά αποκριάτικα. Παραδίπλα ένα γαιτανάκι με χρωματιστές κορδέλες και άνθρωποι να κάνουν γύρους και σιγά σιγά να πλησιάζονται. Και εδώ ανάμεσα στον κόσμο αρκετά άτομα με εμφανείς αναπηρίες σε μια αλληλεπίδραση με την κοινότητα που σπάνια βλέπουμε στις ελληνικές πλατείες και στους ελληνικούς δρόμους.

Η κυκλική κίνηση του χορού ξεκουράζει το μάτι με την ροή της. Η σύνδεση των χορευτών με τη μουσική και μεταξύ τους μεταδίδει ζεστασιά και αισιοδοξία. Η παρουσία των ατόμων με αναπηρία ενισχύει την αίσθηση της αλληλεγγύης . Η όλη εικόνα μέσα στον καταιγισμό της πόλωσης της κρίσης είναι ΑΝΑΚΟΥΦΙΣΤΙΚΗ.

Τότε έρχεται στο μυαλό  ένας φανταστικός διάλογος   με τους θυμωμένους νέους  που βρίσκονται συγκεντρωμένοι λίγα μέτρα παραδίπλα .

Η ευθεία ερώτηση που τους απευθύνω είναι βγαλμένη από ένα τραγούδι του the boy Αλέξανδρου Βούλγαρη:

«Γιατί δεν χορεύετε ρε;»

Advertisements

3 Σχόλια

  1. μία από τις μαζικότερες διαδηλώσεις στο κέντρο της Αθήνας δέχτηκε ένα όργιο καταστολής
    αρπάζονται άτομα στο σωρό και τυχαία
    οι συλληφθέντες διαπομπεύονται
    η αστυνομία ζητάει πληροφορίες γι’ αυτούς αφού τους έχει ήδη συλλάβει
    την τελευταία στιγμή τους φορτώνουν και ένα κακουργηματάκι, έτσι να υπάρχει..
    και προφυλακίζονται
    τα άτομα με τα σκούρα ρούχα που «χάλασαν» την αισθητική σας, είναι μέλη ανοιχτής συνέλευσης κατοίκων που δραστηριοποιείται στην περιοχή επί τρία χρόνια, έχουν πρόσωπο, όνομα και τηλέφωνο
    και ενημέρωσαν τον κόσμο με μικροφωνική και κείμενα, ότι ένα μέλος της συνέλευσης είναι ανάμεσα στους συλληφθέντες και αυτή τη στιγμή κρατείται χωρίς κανένα απολύτως λόγο
    βλέπετε κάποιον λόγο για γλέντι εδώ;;
    εσείς θα χορεύατε ..ρε;;

  2. ρε παιδια τι χοροι και πανηγυρια?εδω εχουμε χουντα εχουμε το 4 ραιχ καταλυθηκε το κρατοσ απο τη δωσιλογικη κυβερνηση δινονται ολα στουσ δανειστες οπωσ τοτε μετο διεθνη οικονομικο ελεγχο.Εαν δεν κανουμε τωρα επανασταση δε θα επιβιωσουμε ολοι.150 ευρω μισθοσ και συνταξη με τιμες βρυξελων ουτε εκλογες ουτε τιποτα και εγκατασταση νατοικων δυναμεων αυτα προβλεπονται τουσ επομενουσ μηνες.Επανασταση στισ γειτονιες αρνηση πληρωμων καταληψη στα υπουργειαστισ δεκο και στουσ δημουσ

  3. Αντωνία,
    Το σκεπτικό του άρθρου ήταν ότι τα παιδιά με τα σκούρα ρούχα στην Πλατεία της Αγ. παρασκευής δεν πήραν χαμπάρι ότι κάτω από τη μύτη τους ή μπροστά στα μάτια τους όπως θέλεις πέστο ελάμβανε χώρα μια πραγματική κατάσταση πολύ κοντά σε ιδανικά που ευαγγελίζονται. Μια κατάσταση συμμετοχής από κάτω στις πλατείες, χωρίς διακρίσεις κόντρα στη μιζέρεια. Τους εμπόδιζε και αυτούς ,μια ιδεοληπτική προσέγγιση που αποκλείει αντί να εμπεριέχει.
    Καλή η άρνηση αλλά ακόμα καλύτερη η συμμετοχή σε δράσεις που προωθούν στη πράξη την αλληλεγγύη τον αυθορμητισμό και την ισότητα.
    Κατά τα άλλα συμφωνώ μαζί σου
    Βασίλης

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: