Think fresh

Γράφει ο Βασίλης Καλοπίσης.

Το κειμενάκι που ακολουθεί είναι απόσπασμα μιας εν εξελίξει απόπειρας  να δώσω πολιτική έκφραση σε ορισμένες fundamentally  φιλοσοφικές και ηθικές προσεγγίσεις. Θα αρχίσω παραθέτοντας σκόρπια  ορισμένες παρατηρήσεις πάνω στα τελευταία γεγονότα στην Ελλάδα.

  • Δεν θα κρυφτώ πίσω από το ταμπού της  άρνησης της βίας σε ατομικό και συλλογικό επίπεδο. Δεν μου αρέσει η βία όταν προκύπτει από ιδεοληπτικές αγκυλώσεις αντίστασης στη ροή της ζωής. Αυτό ισχύει σε ατομικό και σε συλλογικό επίπεδο. Δεν μου αρέσουν  οι  χούλιγκαν που με νύχια και με δόντια αγκαλιάζουν  τη βία σαν σανίδα σωτηρίας. Δεν μου αρέσει ο απατημένος σύζυγος που κακοποιεί την γυναίκα του επειδή είχε αγκιστρωθεί στην πεποίθηση ότι θα  είναι πάντα αγαπημένοι.

Υπάρχει όμως και άλλη ανάγνωση. Όταν  η φίλη μου η Β. , σαν φοιτήτρια ακόμα,  ένα πρωί πέταξε τα πράγματα του μέχρι εκείνη τη στιγμή γκόμενου της από το μπαλκόνι και τον έστειλε χωρίς δεύτερη κουβέντα και χωρίς πολλά σούξου μούξου, προέβη σε μια βίαιη πράξη (δεν κάθισαν να το λύσουνε με διάλογο). Αυτή της η πράξη όμως ήταν πηγαία έκφραση της ανέφελης σύνδεσής  της  με το μυαλό, την καρδιά  και τη ζωή που άνοιξε ένα νέο δρόμο.

  • Αναλογίες υπάρχουν και σε συλλογικό επίπεδο. Όσοι μιλούν για χιλιάδες ειρηνικούς διαδηλωτές την Κυριακή οι οποίοι καπελώθηκαν από μια βίαιη πολιτική μειοψηφία επίσης κρύβονται πίσω από μια βεβαιότητα  επίφασης δημοκρατίας. Δεν έχουν όμως πάρει χαμπάρι ότι αυτή η όμορφη Δημοκρατία που αγκαλιάζουν σφιχτά,  ίσως έχει αντικατασταθεί από μια χαμογελαστή πλαστική κούκλα από sex shop στη Συγγρού.  Αυτά βλέπετε  παθαίνουν τα κορίτσια άμα τα σφίγγεις πολύ.  Πόσο άραγε αντιφατικό είναι να  υπερασπίζονται τη δημοκρατία και την ελευθερία του λόγου συχνά οι ίδιοι οι οποίοι υπερασπίζονται και την παράταση του βίου μιας κυβέρνησης  οι οποία εκφράζει καταφανέστατα μια μικρή μειοψηφία; Αντίστοιχα άψυχη είναι και η στάση του ΚΚΕ και αυτό νομίζω ότι δεν θέλει πολύ ανάλυση. Η πιασάρικη έκφραση «η αντιπροσωπεία έκλεισε αλλά η Αλέκα συνεχίζει να πουλάει μέχρις εξαντλήσεως των αποθεμάτων» συμπυκνώνει την αδυναμία επαφής με την ρέουσα πραγματικότητα.  Θα μπορούσα να αναφέρω πολλά τέτοια παραδείγματα. Δυστυχώς είναι πολλές οι εκφάνσεις της στερεοτυπίας και λίγες οι φρέσκες φωνές.
  • Στην διαδήλωση της Κυριακής  ήμουν εκεί και είδα μεσήλικους άντρες και γυναίκες, που μέχρι πρόσφατα τους φανταζόσουνα μόνο να δίνουν χαρτζιλίκι στα εγγόνια τους και να τους χαϊδεύουν το κεφάλι χαμογελώντας, έτοιμους να κάνουν ότι χρειαστεί για να μην περάσουν τα μέτρα. Προσέξτε όμως -δεν λέω ότι σίγουρα θα καταλήγαμε στη βία. Γιατί να μην φανταστούμε μια άλλη εξέλιξη στην οποία  η Βουλή σε μια δημιουργική αλληλεπίδραση με την πλειοψηφία καταψηφίζει το μνημόνιο και οι κατ’ επάγγελμα  μπάχαλοι  μένουν με τα λοστάρια στα χέρια αποσβολωμένοι να κοιτάζουν τον κόσμο να αγκαλιάζεται και φιλιέται νοιώθοντας περήφανος και αλληλέγγυος.
  • «Μπορεί κάποιος να υποστηρίξει ότι η κοινή γνώμη αποτελείται από αδαείς αμόρφωτους ουρακοτάγκους και ότι τις αποφάσεις πρέπει να τις παίρνουν οι ειδήμονες. Με έναν τέτοιο σοβαρό ομιλητή θα μπορούσε να γίνει ένας ουσιαστικός διάλογος. Όχι όμως με αυτούς που αναπαράγουν τρομοκρατικά σενάρια καταστροφής και γίνονται πιο χαμερπείς και από τον Προτοσάλτε.»

«Όχι δεν θα κλείσουν τα σχολεία και τα νοσοκομεία αν πτωχεύσουμε. Όλα τα ποσά που θα πάρουμε σαν χώρα με το νέο μνημόνιο θα πάνε στην εξυπηρέτηση του χρέους το οποίο με τα συνεχή μέτρα αυξάνεται αντί να μειώνεται.» « Με κάθε νέο μνημόνιο μπαίνουμε πιο βαθιά στη τρύπα της ανημπόριας.» « Είναι ξεκάθαρο ότι το όχι έπρεπε να το πούμε πριν το πρώτο μνημόνιο όταν ήμασταν ακόμα διαπραγματευτικά δυνατοί. Το πιθανότερο είναι  οι Ευρωπαίοι απλά να κερδίζουν χρόνο για να θωρακίσουν τις οικονομίες τους πριν την κατάρρευση μας.» «Είναι  αδιανόητο μέσα στην καταιγίδα αυτής της καπιταλιστικής κρίσης που όλοι οι παίχτες χάνουν  πολλά, να βγαίνει ο Παπακωνσταντίνου στη Βουλή και να λέει ότι  πρέπει να πληρώσουμε τα πάντα στο ακέραιο και οι δανειστές μας είναι αδύνατον να χάσουν έστω και ένα ευρώ.»

  • Είναι προφανές ότι και οι αντιμνημονιακές κορώνες που διατύπωσα παραπάνω υπόκεινται σε πολλούς ιδεολογικούς χωροχρονικούς περιορισμούς και συχνά αναπτύσσονται σε αντιπαράθεση με μια άρχουσα ιδεολογία και σε συμπλήρωμα μιας ψευδαίσθησης ατομικότητας. Κάνει όμως τεράστια διαφορά να το γνωρίζουμε αυτό.
  • Think fresh.

Υ.Γ. 1 Αν κάνουμε τη σπονδυλική μας στήλη, το μυαλό  και όλα τα εσωτερικά και εξωτερικά όργανα του σώματος μας κεραίες επαφής με τη ζωή μετά μπορούμε να δράσουμε αυτόματα σε ατομικό και σε συλλογικό επίπεδο.

Υ.Γ 2 Όσο πιο γρήγορα το κείμενο αυτό ξεπεραστεί από τις εξελίξεις τόσο πιο  κοντά θα είναι στον αρχικό σκεπτικό συγγραφής του.

Advertisements

21 Σχόλια

    • ευχαριστώ – η αλήθεια είναι ότι είναι γραμμένο λίγο βιαστικά – αλλά ελπίζω να αναδικνύει το αδιεξόδο της προσκόλησης σε ιδεολογικές πανοπλίες που λειτουργούν προστατευτικά και ταυτόχρονα εγκλωβιστικά. Αυτό γίνεται πιο τραγελαφικό όταν προέρχεται από ανθρώπους που θεωρούν τον εαυτό τους πνευματικό, ανοιχτόμυαλο, καλλιεργημένο, ανεκτικό και άλλα τέτοια.

  1. Ένα κείμενο αληθινά hand made (άσχετα με το βαθμό συμφωνίας/διαφωνίας ή ορθότητας εργαλείων ανάλυσης) κόντρα στην φτηνιάρικη βιομηχανική παραγωγή πλαστικοποιημένων ιδεολογημάτων-ψευδοδιλημάτων ένθεν κι εκείθεν που μας κατακλύζουν εμετικά

  2. Apo tin makrini alla kai tautoxrona kontini Barkelwni,de mporw para na simfwnisw me ta legomena sou agapimene Vasili…

    eidika sto simeio opou anadeiknueis tin ipokrisia olwn mas otan leme oti eimaste enantia se kathe morfi bias…

    pios den exei moutzwsei sta fanaria, pios den exei klepsei apo tous goneis tou i apo to periptero otan itan efivos,pios den exei mplextei se tsampouka ontas psilomethismenos kai alles polles morfes bias stin kathimeronita tou…

    Kate´me to zitoumeno den einai na afierwnoume selides kai arthra kai posts gi´ auta pou eginan to teleutaio diastima,alla o kathenas prosopika na koitaxtei ston eswteriko tou kathrefti kai na ginei kritis tou eautou tou, prin krinei tous allous.

    Kai pali euge gia to tharos tis gnwmis sou kai sorry gia ta greeklish mou…

    ps:isws kapoios pei oti den exei kanei tipota apo auta pou egrapsa ws paradeigmata bias,panta iparxoun eksaireseis…egw pantws den eimai exairesi, ta exw kanei kai mesa apo auta ematha kai mathainw….

  3. Εμένα η προσωπική μου λύση είναι να πάω για πιλάτες!

  4. Αφού κάνουμε λοιπόν, την αυτοκριτική μας και δείξουμε αγάπη και κατανόηση θα πρέπει να πάρουμε και αποφάσεις. Βασίλη, με ποιο τρόπο πιστεύεις ότι θα γίνει αυτό; Μέσα από συλλογικότητες και αυτοματισμούς; Αλλά και πάλι δε θα αποκλειστούν οι όποιες μειοψηφίες ή και τα άτομα που ενδεχομένως έχουν πάρει διαφορετικά μηνύματα από τη ζωή που αντιβαίνουν το γενικό κλίμα και την άρχουσα ιδεολογία που θα προκύψει από τις ζυμώσεις, όπως αναφέρεις στο κείμενο σου;

    • Και τι εγινε ρε παιδια που θα αποκλειστουν καποιοι? Σημερα δεν ειναι αποκλεισμενο ενα μεγαλο μερος της κοινωνιας? Και αν καταλαβα καλα, αν γινουν οι ζυμωσεις με το πνευμα του think fresh, αυτοι που θα αποκλειστουν,θα ειναι ανθρωποι «παλαιας κοπης». Αν παρατηρησεις την φυση θα δεις οτι στον αγωνα της επιβιωσης, υπαρχουν και θυματα… Με το να μην θελουμε να μεινουν καποιοι απ’ εξω (νομοτελειακα), πρωτον ειναι υποκριτικο και 2ον νομιζω οτι η αυτοκριτικη που αναφερεις οτι θα κανουμε ειναι ακομα σε εμβρυακό επιπεδο. Η αυτοκριτικη χρειαζεται ειλικρινεια και η αληθεια πολλες φορες ποναει και κανει να υποφερεις τα μεγιστα.
      Χωρις πονο και στεναχωριες, δεν εξελισεσαι, απλα υπαρχεις…

      • «Και τι εγινε ρε παιδια που θα αποκλειστουν καποιοι? Σημερα δεν ειναι αποκλεισμενο ενα μεγαλο μερος της κοινωνιας?» …»Αν παρατηρησεις την φυση θα δεις οτι στον αγωνα της επιβιωσης, υπαρχουν και θυματα» Δεν περίμενα να διαβάσω τέτοιες απόψεις και τέτοια επιχειρήματα ναζιστικής κοπής. Λυπάμαι

    • Στη αγάπη και κατανόηση συνυπογράφω και βάζω και χίλια like από κάτω. Όμως δεν μιλάω πουθενά για αυτοκριτική, με αφήνει αδιάφορο σαν έννοια, προτιμώ την ενσυνείδηση δηλαδή τη μη κριτική παρατήρηση του εαυτού και της πραγματικότητας (βλ. κεραίες και έτσι…) -εδώ μπορεί να στεναχορώ λίγο και το φίλο μου τον Τάσο, ο ο οποίος φαίνεται να εμπνέεται περισσότερο από μια προσπάθεια αυτο βελτίωσης η οποία δεν μπορεί παρά να εμπεριέχει και μια δόση αυτομαστιγώματος. –
      Σόρρυ για την παρέκβαση η οποία όμως εν τέλει δεν ήταν και τόσο παρέκβαση γιατί συνδέεται και με τα επόμενα επιχειρήματα του φελεκίου.
      Δεν πιστεύω σε τελεολογικού και αποκαλυπτικού χαρακτήρα καταστάσεις. -Στην πολιτική οργάνωση μιλάμε όπως ήδη όλοι ξέρουμε για δομές σε διαρκή εξέλιξη οι οποίες προ στιγμήν παγειώνονται και αργότερα ξεπερνιούνται. Αυτό που διαφοροποιείται και διαφοροποιεί την ποιότητα της ροής και την ποιότητα της ζωής μας είναι ο βαθμός ενσυνείδησης. των δρώντων υποκειμένων.
      Γι’ αυτό παρενέβην για να παρατηρήσω την αγκίστρωση πολλών συνομιλητών μας σε βεβαιότητες που τους απομακρύνουνα από την χαρά και τηνπληρότητα που προσφέρει η alert ματιά και η κατεπέκταση αβίαστη δράση.

      • den me stenaxwreis katholou Vasili, auto eleipe na stenaxwriomaste an den simfonoume se kati….An kai opws to vlepw , i ensineidisi kai o autokritiki einai ennoies simplirwmatikes……ontas ensineidhtos,mou fainetai adianoito na min kanei kapoios kai autokritiki, oxi me tin ennoia tou automastigwmatos pou to piges alla me tin ennoia tou prwta aisthanomai, meta sinideitipoiw kai meta filtrarw…an auto einai automastigwma,tote nai…eimai mazoxistikos tipos…alla kate me to na einai kapoios eilikrinis me ta skoteina meri tis iparksis tou kai anti na ta krivei kai na kanei oti de ta vlepei,ta agkaliazei,ta fwtizei kai proxwraei me auta etsi wste sti poreia na ta metalaxei me ta dika tou efodia, den einai automastigwma me tin arnitiki ennoia pou nomizw oti ennoeis, alla o tropos na paei mprosta se mia kaliteri zwi….kalimera kai kalo PSK.

  5. Βασίλη, καταρχάς είναι μεγάλη χαρά να σε βλέπω να γράφεις στο μπλογκ και να εκθέτεις σε δημόσια θέα, προς απόλαυση αλλά και κριτική, κάποιες σκέψεις σου. Πραγματικά, το κείμενό σου δε με απογοήτευσε, είχε στιγμές εξαιρετικές, με κορυφαία την παρομοίωση της δημοκρατίας μας με κουκλίτσα από sex shop της Συγγρού. Από την άλλη μεριά, φαίνεται ότι λόγω της ακραίας πολιτικής κατάστασης στην οποία βρίσκεται η χώρα, κόλλησες κι εσύ το μικρόβιο των πολιτικών αναλύσεων που μέχρι πρόσφατα το απέφευγες όπως ο διάολος το λιβάνι. Θυμήσου γιατί το απέφευγες: γιατί απεχθάνεσαι την επανάληψη, τον εγκλεισμό σε αυτοτροφοδοτούμενες ιδέες που απομακρύνουν τον άνθρωπο από τη ροή.
    Ευτυχώς ή δυστυχώς, η πολιτική έχει να κάνει κυρίως με σταθερά σχήματα και με τον τρόπο που αλλάζουν άλλοτε οργανωμένα και άλλοτε απότομα, βίαια. Εσύ, σε αυτή τη περίπτωση, με την παρορμητική σου μανία, θέλοντας να μπεις και να αφεθείς στο κύμα μιας συλλογικής κίνησης, βρίσκεσαι, στην άλλη όχθη, και – ανάμεσασε ενδιαφέρουσες παραδοξολογίες- καταλήγεις να πεις ό,τι πιο προβλέψιμο: κοινοτυπίες. Δίχως μάλιστα τη χάρη που μπορεί να έχει μια κοινοτυπία που λέει κάποιος σε προσωπικές στιγμές, όταν χρωστάει λιγότερο στον κοινωνικό ετεροπροσδιορισμό.
    Θα ασχοληθώ μόνο με τις παραδοξολογίες σου γιατι αν ασχοληθώ με τις κοινοτυπίες σου θα πω κι εγώ κοινοτυπίες.
    Επιχειρείς μια αναγωγή του λυτρωτικού ρόλου που μπορεί σε κάποιες περιπτώσεις να παίξει η βία σε ατομικό επίπεδο προς κάτι ανάλογο που θα μπορούσε να γίνει στο κοινωνικό. Βασίλη, μεγαλώσαμε και ζούμε σε συνθήκες κοινωνίας νεωτερικού τύπου. Μία από τις βασικές αξίες αυτού του τρόπου κοινωνικής οργάνωσης, ιδίως μέσα στην αστική δημοκρατία, είναι ο διαχωρισμός της ατομικής και της δημόσιας σφαίρας. Αυτό στο οποίο αναφέρεσαι όταν ζητάς να επιτραπεί στη συλλογικότητα να εκφραστεί σαν ενότητα, δεν είναι κάτι καινούργιο: το αιτούνται εδώ και τέσσερις αιώνες όλοι οι αντιδιαφωτιστές, από τους πιστούς, τους ρομαντικούς, ως τους εθνικιστές και τους μεταμοντέρνους. Έχει τα θετικά και τα αρνητικά του, δεν μπορείς να τα έχεις όλα. η επιστροφή – ή το άλμα στο μέλλον- σε μια κοινοτιστικού τρόπου οργάνωση θα άλλαζε πολλά από τα δεδομένα του προσωπικού μας βίου. Γνωρίζοντας σε, δεν είμαι σίγουρος ότι μακροπρόθεσμα θα σου άρεσε. Στην ιδανική περίπτωση – που δεν την έχουμε- το αστικό κράτος προσφέρει σταθερές συνθήκες δημόσιας ζώής, για να μπορεί μετά ο καθένας σαν ιδιώτης να go with the flow όπως ο ίδιος το θέλει. Σε ένα κοινοτιστικό go with the flow θα πρέπει να χορέψεις σε όποιο σκοπό παίζει η μπάντα. Είσαι σίγουρος ότι θες να απεμπολήσεις αυτό το υπέροχο δικαίωμα;

    Πάμε στο άλλο με τη σκηνή έξω από τη Βουλή όπου οι παριστάμενοι διαδηλωτές αγκαλιάζουν αλλήλους μετά την απόφαση των βουλευτών να ακολουθήσουν τις επιθυμίες του πλήθους να καταψηφίσουν το μνημόνιο και οι μπαχαλαίοι μένουν χωρίς την αφορμή τους. Δεν μας λες όμως τι θα έκαναν οι ίδιοι άνθρωποι το επόμενο πρωινό. Θα σηκωνόντουσαν από τα ξημερώματα για να σηκώσουν τις καταθέσεις τους από την τράπεζα. Μόλις κυκλοφορούσε η φήμη – πολύ νωρίς- για τα πρώτα ΑΤΜ χωρίς λεφτα και τις πρώτες κλειστές πόρτες στις τράπεζες, να δεις εκεί τι ματσόλες θα έριχναν ο ένας στον άλλο για μια πολυπόθετη θέση κοντά στο γκισέ. Το ίδιο και μπροστά στις αντλίες στα βενζινάδικα με μπιτόνια για τα τελευταία λίτρα. Μη μου πεις περί εκβιασμών και περί ψευτικων διλλημάτων, οι πράξεις έχουν συνέπειες, δε θα είναι κάθε μέρα του Ναυαρίνου (ξέρεις εκεί που μας σώσαν οι ξένοι όταν τα είχαμε διαλύσει όλα).

    Ο βιταλισμός Βασίλη – είτε αριστερός ή δεξιός – δηλαδή αυτό που λες » Αν κάνουμε τη σπονδυλική μας στήλη, το μυαλό και όλα τα εσωτερικά και εξωτερικά όργανα του σώματος μας κεραίες επαφής με τη ζωή μετά μπορούμε να δράσουμε αυτόματα σε ατομικό και σε συλλογικό επίπεδο» είναι συγκεκριμένη ιδεολογία και φιλοσοφία εγγεγραμμένη μέσα στην ιστορία της δυτικής σκέψης. Έχει τα τα καλά της – κι εσύ, σε προσωπικό επίπεδο την ανάγεις σε Μεγάλη Τέχνη της ζωής- αλλά σαν πολιτική ιδεολογία, δε μου εμπνέει καμία εμπιστοσύνη.

  6. Το κείμενο κινείται σε δυο άξονες. Πρώτον ακυρώνει την τάχα προοδευτική συζήτηση περί καθολικής άρνησης της βίας. Συζήτηση που κατά τη γνώμη μου έκλεισε το 1789 στη Γαλλία (*)

    Και δεύτερον προτείνει την εικόνα ενός ενεργού πολίτη που συμμετέχει στον δημόσιο πολιτικό διάλογο χωρίς φανατισμό, με τεντωμένες τις κεραίες του και έτοιμος να επικοινωνήσει με τον εαυτό του και τους τριγύρω του για να διαμορφώσει άποψη, να την επαναδιατυπώσει και να την αναθεωρήσει.

    Συμφωνώ και στα δύο, είτε είναι πρωτοπορία είτε κοινοτυπία.

    Στη συνέχεια θα επικεντρωθώ σε λίγα σημεία του διαλόγου φανερώνοντας κάποιες σκέψεις μου. Ο μη υπομονετικός αναγνώστης μπορεί να σταματήσει εδώ, σίγουρα θα έχει καλύτερα πράγματα να κάνει.

    Βρήκα και εγώ υπέροχη και απολαυστική την παρομοίωση της δημοκρατίας με μια πλαστική κούκλα από sex shop στη Συγγρού. Και μπορεί το sex shop γράφεται στα αγγλικά, το think fresh όμως γράφεται αγγλικά μόνο στα life style περιοδικά του Κωστόπουλου (και αυτά σιγά-σιγά κλείνουν).

    Η συζήτηση που ξεκίνησε το feleki περί συλλογικότητας ξεπερνά την συλλογιστική του κειμένου. Είναι έτσι και αλλιώς μια πολύ μεγάλη συζήτηση.

    H παρατήρηση του Γιώργου Στόγια περί «αναλήψεων από τα ΑΤΜ» θα μπορούσε να ενταχθεί στο κείμενο σου ακριβώς κάτω από τις χαρακτηριζόμενες από εσένα ως «αντιμνημονιακές κορώνες», εντασσόμενη σε μια ακόμα παράγραφο με τον τίτλο «καθεστωτικοί εκφοβισμοί». Κάθε πράξη όντως έχει τις συνέπειές της και η ψήφιση του μνημονίου 2 έχει πολύ βαρύτερες συνέπειες που δυστυχώς δεν έχουν να κάνουν μόνο με το πρόσκαιρο άδειασμα των ΑΤΜ ή των αντλιών βενζίνης (για να κάνουμε και μια πολιτική συζήτηση αν και δεν κατάλαβα ακριβώς αν είναι θεμιτό ή όχι, κάπου μπερδεύτηκα)

    Και αφού ομολογώ ότι αρχικά μπερδεύτηκα από το λόγιο ύφος των συμμετεχόντων σε αυτό τον διάλογο και προσπαθώντας να συνοψίσω θα έλεγα ότι εν τέλει ναι, συμφωνώ και προσυπογράφω ότι:
    «Η πιασάρικη μη άρνηση της βίας σε αντιπαράθεση με μια άρχουσα ιδεολογία και σε συμπλήρωμα μιας ψευδαίσθησης ανέφελης σύνδεσής με το μυαλό, την καρδιά και τη ζωή, υπόκειται σε πολλούς ιδεολογικούς χωροχρονικούς περιορισμούς και συμπυκνώνει την αδυναμία επαφής με την ρέουσα πραγματικότητα.»

    Ε ναι αυτό νομίζω το έχω!

    (*) Οι οπαδοί του ευρωπαϊκού τρόπου σκέψης επιτέλους ας επισκεφθούν νοερά την εποχή της Γαλλικής επανάστασης και ας φανταστούν τους εαυτούς τους: είναι με τον Λουδοβίκο και τους εντός της Βαστίλης ή με τους «μπαχαλάκηδες» που είναι από έξω με τα λοστάρια και τα διεκριάνια;

  7. «Γιατί να μην φανταστούμε μια άλλη εξέλιξη στην οποία η Βουλή σε μια δημιουργική αλληλεπίδραση με την πλειοψηφία καταψηφίζει το μνημόνιο και οι κατ’ επάγγελμα μπάχαλοι μένουν με τα λοστάρια στα χέρια αποσβολωμένοι να κοιτάζουν τον κόσμο να αγκαλιάζεται και φιλιέται νοιώθοντας περήφανος και αλληλέγγυος.» Βαθιά τζούρα στον μπάφο και συνεχίζω …

  8. Αυτή η επίκληση της Γαλλικής Επανάστασης, των οδοφραγμάτων, της Βαστίλλης κλπ, που φορέθηκε πολύ μετά την Κυριακή και -ναι! το ξέρω- κάνει μεγάλο επαναστατικό εφέ είναι εντελώς ανιστόρητη κι εκτός τόποιυ και χρόνου -συσχετίζει άσχετες καταστάσεις.
    Επιπλέον, παρακάμπτει επιδέξια -δεδομένου ότι μας αποσπά από την σκληρή οινομική πραγματικότητα και μας αποθέτει απαλά στη σφαίρα του υπερβατικού λογισμού-το εξήςερώτημα: «Τι χειρότερο μπορεί να υπάρξει για μια σύγχρονη και μάλιστα εισαγωγική οικονομία από την παντελή έλλειψη ρευστότητας ή -για τους θιασώτες της δραχμής- από τη συναλλαγή σ’ ένα νόμισμα που δεν θα σημαίνει τίποτε;»
    Όσο δεν δίνεται πειστική απάντηση σ’ αυτό, τα υπόλοιπα είναι καλαμπουράκια για να περνάει η ώρα.

    ΥΓ. Δεδομένου ότι η αθηναική τοπογραφία δεν περιλαμβάνει Βαστίλλη, πολύ φοβάμαι ότι η επαναστατική σας φαντασίωση είναι αναποτελεσματική. Προσωπικά, αυτούς με τα λοστάρια και τα δικράνια τους φαντάζομαι μάλλον να πολιορκούν τα κλειστά ΑΤΜ!

    • Η τοποθετησή μου αφορούσε γενικά τη συζήτηση «περί ΚΑΘΟΛΙΚΗΣ άρνησης της βίας». Για αυτό και το παράδειγμα της Βαστίλης.

      Αν με ρωτάς για τις συγκεκριμένες πράξεις βίας (Αττικόν κ.λπ.), δεν με αγγίζουν, αδιαφορώ.

      Επιλέγω να δίνω σημασία στην κατάλυση της δημοκρατίας, στην κατάργηση του εργατικού δικαίου, στην απίστευτη απαξίωση της ανθρώπινης ζωής και αξιοπρέπειας,στην επικράτηση του δικαίου των τοκογλύφων και ΦΑΝΤΑΣΙΩΝΟΜΑΙ στην εκτός τόπου και χρόνου τοπογραφία μου πόσο ωραία θα ήταν να επικεντρωνόμαστε επιδέξια στα ουσιώδη (ή αυτά που νομίζω εγώ ότι είναι ουσιώδη)

  9. Ενα κείμενο γεμάτο «υγεία» Πόσο μας λείπουν ρε γαμωτο..

  10. «Think fresh», σαν διαφήμιση σερβιέτας είναι…
    Καταριέμαι τα 15 λεπτά που χάλασα να διαβάσω αυτό το…»I am the special on» λογύδριο – αφού σ’άρεσουν τα greekenglish…

    Κάτσε στη γυάλα σου, κρίνε τα πάντα κ πιάσε ΣΚΑι με τις κεραίες σου, αν κ μάλλον στον καθρέφτη τη βγάζεις όλη μέρα…

  11. Είμαι σ’ένα πηγάδι στεγνό και βαθύ
    θέλω να βγω
    δεν τρώω τίποτα για μέρες και παχαίνω
    μου ρίχνουν χαρτοπόλεμο
    και περιμένω να σηκωθεί το χώμα πιο ψηλά
    αλλά αυτό βουλιάζει
    όχι άλλο χαρτοπόλεμο

    θα βγω ρε πούστηδες μόνος μου
    θα με βγάλει το παιδί μου

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: