Σε περιόδους κρίσης, παλιά μου τέχνη κόσκινο: πολιτική χρήση της ιστορίας

Γράφει ο Γιώργος Στόγιας.

Εδώ και λίγες ημέρες, στη Γαλλία, η λάθος άποψη πληρώνεται ακριβά (ως ένα χρόνο φυλάκιση και μέχρι 45000 ευρώ, για την ακρίβεια). Πώς θα ήταν αν η Τουρκία, ακολουθώντας τη λογική του γαλλικού νόμου, ποινικοποιούσε όχι μόνο την άρνηση των εγκλημάτων των Γάλλων αποικιοκρατών αλλά και την άρνηση- ή απλώς τον υποτονισμό- των θηριωδιών του ελληνικού στρατού στη Μικρασιατική εκστρατεία;  Το μόνο για το οποίο είμαι σίγουρος είναι ότι οι δικοί μας πατριδολάγνοι θα «πετούσαν τη σκούφια τους» και θα ζητούσαν ανάλογα μέτρα από την ελληνική κυβέρνηση.

Διαβάζω το επιχείρημα πως ο γαλλικός νόμος  μπορεί να κάνει καλό στην Τουρκία με το  να ανακινήσει το θέμα της σφαγής των Αρμενίων. Δηλαδή, τι είναι οι Γάλλοι, παιδαγωγοί για τους «Ανατολίτες»; Και ποιος τους έχρισε;  Έχει φανεί η γαλλική κυβέρνηση εξίσου τολμηρή με θέματα ταμπού της γαλλικής ιστορίας, κάνοντας αρχή από την αποικιοκρατία;  Λίγα χρόνια πριν ο Σαρκοζί μιλούσε για την εκπολιτιστική προσφορά της Γαλλίας  στην Αφρική.

Η δουλειά του κράτους δεν είναι να νομοθετεί και να «κλειδώνει»  την επίσημη άποψη σε ένα ιστορικό ζήτημα και να ποινικοποιεί  την άλλη! Ας πιστεύει όποιος θέλει ότι η Τουρκία δεν έκανε γενοκτονία στους Αρμένιους, δεν βλάπτει κανέναν, ακόμη και τους απογόνους, σε σημείο τουλάχιστον που να δικαιολογείται επέμβαση του νόμου.

Η λογική του νέου γαλλικού νόμου επικαιροποιεί την ιστορία για να εξυπηρετήσει πολιτικές σκοπιμότητες. Βέβαια, το εθνικό κράτος και η δημόσια εκπαίδευση πάντα το έκαναν αυτό. Όμως, τις τελευταίες δεκαετίες φαινόταν πως υπήρχαν βελτιώσεις και αναθεωρήσεις, στο πολιτικό επίπεδο με το στοίχημα της ευρωπαϊκής ενοποίησης, και στη διδασκαλία της ιστορίας με τη δουλειά του Συμβουλίου της Ευρώπης, ακαδημαϊκών και «μάχιμων» εκπαιδευτικών.  Εδώ έχουμε να κάνουμε με μια οπισθοδρόμηση, σαν να γυρίζουμε στο Μεσοπόλεμο. Ίσως όμως να κινούμαστε ξαφνικά μπροστά, σε μια σχετικά άγνωστη εποχή κατά την οποία τα «αυτονόητα» της μεταπολεμικής ειρήνης μας αποχαιρετούν .

Κατά τη γνώμη μου, και οι ανάλογοι νόμοι σε Γερμανία και Αυστρία συνιστούν καθυστερήσεις. Δυνάμεις αδράνειας τους διατηρούν  ακόμη σε ισχύ. Αυτό που μάλλον είχε μια λειτουργία ως μέτρο κατά την έξοδο από την πολλαπλά τραυματική εποχή του πολέμου, σήμερα έχει εξελιχθεί σε κακό προηγούμενο.

Είναι κάπως φαιδρό βέβαια να ακούμε μαθήματα δημοκρατίας και ανθρωπίνων δικαιωμάτων από τον Ερντογάν και το κόμμα του. Από την άλλη μεριά όμως, η συντηρητική  ευρωπαϊκή δεξιά δεν μου προκαλεί πολύ μεγαλύτερη εμπιστοσύνη.

Κι ας μην ξεχνάμε ότι – κακώς εχόντων των πραγμάτων- σε λίγους μήνες, η Ελλάδα θα κυβερνάται από την κάκιστη εκδοχή της.

Υ.Γ. Ευχαριστώ πολύ τον Στέλιο Μιντσίδη, τη Ρένα Ματαλλιωτάκη  και τον Άκη Γαβριηλίδη για την χτεσινή μας  ενδιαφέρουσα – και σε σημεία  έντονη – κουβέντα σχετικά με το θέμα της παρούσας ανάρτησης. Τέλος, μια εξαιρετική  ταινία πάνω στη μνήμη, την πολιτική και την ιστορία είναι το Ararat, του Καναδού Αρμενικής καταγωγής Ατομ Εγκογιάν

Advertisements

2 Σχόλια

  1. Γιώργο συμφωνώ απόλυτα μαζί σου, και σ’ευχαριστώ για την ονομαστική αναφορά! :)
    Αν ένα ισχυρό Ευρωπαϊκό κράτος και με τεχνογνωσία στην πυρηνική τεχνολογία όπως η Γαλλία, ενδιαφέρεται πραγματικά για τους Αρμένιους, ας τους βοηθήσει να εκσυγχρονίσουν το απαρχαιωμένο πυρηνικό εργοστάσιο του Metsamor όπου παράγεται σχεδόν η μισή ηλεκτρική ενέργεια της χώρας!
    Με κάτι νόμους σαν κι αυτούς δεν καταφέρνει τίποτα παραπάνω από πρόσκαιρα πολιτικά ωφέλη, και πάντως σε καμία περίπτωση κάτι το ουσιαστικό.

    Θα σπεύσω να δω το Ararat!

    Στέλιος Μηντσίδης

  2. Εγώ ευχαριστώ Στέλιο για την ωραία κουβέντα που με βοήθησε να σκεφτώ και άλλες διαστάσεις του ζητήματος. Επί την ευκαιρία, επισκέφτηκα και το μπλογκ σου και το βρήκα πολύ ενδιαφέρον. Θα περνάω από εκεί συχνά.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: