Εγώ δε θέλω να μεταναστεύσω!

Παντού ακούγονται πια φωνές πολιτών που επιδεικτικά τονίζουν την ανάγκη για μετανάστευση, για καλύτερους όρους ζωής στην αλλοδαπή κλπ.

Κι όμως εγώ δε θέλω να αφήσω τη ζωή που έχτισα στην πόλη μου. Θέλω να παλέψω για να αλλάξει ό,τι μέχρι τώρα είναι στραβό, να δώσω τη μάχη, να μην εγκαταλείψω. Εννοείται βέβαια ότι αν δεν μπορώ να επιβιώσω, να βγάζω τα προς το ζειν δεν το ‘χω σε τίποτα να μεταναστεύσω.

Αλλά πραγματικά δε θέλω καθόλου να στερηθώ τη βόλτα μου με τα πόδια στο κέντρο της Αθήνας, την ευκολία να συναντηθώ με τους φίλους μου, το καφενείο της γειτονιάς μου, το θερινό σινεμά.

Δε θέλω να εγκαταλείψω αμαχητί ό,τι έφτιαξα τόσα χρόνια και δε με τρομάζει η απειλή της ανεργίας. Θα κάνω οποιαδήποτε δουλειά, αν χρειαστεί, προκειμένου να στηρίξω τη ζωή που έχω επιλέξει. Κι αν δεν τα καταφέρω το «Ελ. Βενιζέλος» δεν απέχει μακριά.

Ίσως δεν έχουμε συνηθίσει τους φίλους μας σε τέτοιου είδους κείμενα, πιο «προσωπικά». Αλλά φτάνει πια με τη μαυρίλα. Στο χέρι μας είναι να βάλουμε εμείς τους όρους της ζωής μας και να παλέψουμε γι’ αυτούς.

Πριν πούμε λοιπόν με κάθε ευκολία «θα μεταναστεύσω», μέσα στο κλίμα πανικού και ανασφάλειας που έχει δημιουργηθεί, ας αναλογιστούμε αν είμαστε έτοιμοι να θυσιάσουμε για το «όνειρο» μιας καλύτερης ζωής τον ίδιο μας τον εαυτό.

Για όσους πραγματικά η απόφαση για μετανάστευση είναι ήδη ειλημμένη μακάρι να πετύχουν ό,τι καλύτερο. Για τους υπόλοιπους, για τους wannabe μετανάστες μια δεύτερη σκέψη ίσως φαινόταν χρησιμότερη.

Advertisements

8 Σχόλια

  1. Βασικά ο μετανάστης είναι, κατα την γνώμη μου, φυγόπονος, εκείνος που καταθέτει τά όπλα καί εγκαταλείπει τόν όποιο αγώνα σκεπτόμενος μόνο τόν εαυτό του επιδιώκωντας τήν εύκολη λύση τής φυγής σέ ξένη Χώρα εκεί που θά του έχουν έτοιμη στρωμένη τήν εργασία καί τήν καλή ζωή. Καί, όταν πλέον βρεθεί στήν ξένη Χώρα, στήν «ξενητιά» τότε αρχίζει τό θεατρικό του μελόδραμα, τά δάκρυα, ο πόνος τού ξενητεμού, η θλήψη τού ξεριζωμού, καί όλα τά άλλα ψυχωτικά στοιχεία που συνθέτουν τήν μελώ οπερέττα τής φυγής του. Στήν ίδια μοίρα κατατάσω καί τούς ρακέντυτους λαθρομετανάστες από τίς Ασιατικές καί Αφρικανικές Χώρες που έχουν κατακλύσει τήν Ελλάδα καί άλλες Ευρωπαϊκές Χώρες. Θά προτιμούσα νά είχαν μείνει στίς Χώρες τους καί νά είχαν αγωνιστεί ώστε νά αλλάξει τό επικρατούν καθεστώς, προσφέρωντας έτσι τό δώρο τής αλλαγής στούς εαυτούς τους καί στούς απογόνους τους.

    • Δεν θα συμφωνησω με το σκεπτικο σου.Κανεις λαθος να πιστευεις,πως ο μεταναστης ειναι καποιος φυγοπονος που σκεφτεται μονο τον εαυτο του και την καλοπεραση του.Χιλιαδες Ελληνες αναγκαστηκαν να φυγουν την δεκαετια του 60 και νωριτερα.για να αναζητησουν δουλεια σε ξενες χωρες,για συντηρησουν τις οικογενειες τους,και νασαι σιγουρος οτι εκει,δεν τους περιμενε η καλη ζωη και τα πολλα λεφτα.Σκληρη δουλεια νυχτα μερα,μεχρι και ο υπνος με βαρδια.Ειναι απειρα οσα θα μπορουσα να πω για τους μεταναστες αλλα νομιζω οτι εισαι πολυ μακρυα απο ολα αυτα και δεν προκειται να καταλαβεις, μια και μιλας τοσο περιφρονητικα για»ρακενδυτους λαθρομεταναστες»που θα προτιμουσες να εμεναν στην χωρα τους για να την αλλαξουν.Κανε τον κοπο,και δες λιγο πιο βαθεια την τραγικοτητα της καταστασηςτους,θα σου κανει καλο και ισως ευαισθητοποιηθει λιγο περισσοτερο, ωστε να μην σκεφτεσαι μονο τον εαυτο σου

    • Αν θεωρείς ότι οι άνθρωποι αυτοί υφίστανται το ρατσισμό των ντόπιων, αλλά και τις μύριες όσες ταπεινώσεις από κράτος και εθνικιστικά κουμάσια είναι φυγόπονοι, μάλλον δεν ξέρεις τι σου γίνεται.

  2. Όταν ο άνθρωπος δεν μπορεί να επιβιώσει στον τόπο του είναι απόλυτα λογικό να θέλει να φύγει. Είτε είσαι μια γιαγιά από την Σομαλία που σφίγγει με σκοινί το στομάχι της για να μην πεινάει, είτε είσαι ο έλληνας κύριος ο αξιοπρεπώς ενδεδυμένος που συνάντησα στο φούρνο να δέχεται την ελεημοσύνη μιας τυρόπιτας, είτε είσαι άνεργος χωρίς οικογενειακή υποστήριξη και βλέπεις τον τοίχο να έρχεται καταπάνω σου, είτε απλώς αισθάνεσαι ότι ο τόπος σου σε πολεμάει και σου ρουφάει λίγο – λίγο όλη σου την αξιοπρέπεια, ε τότε ναι έχεις κάθε δικαιολογία να φύγεις. Όταν φεύγοντας δεν θυσιάζεις τον εαυτό σου, αλλά τον σώζεις από την καταστροφή, φύγε.

  3. @Κώστα Κοροβίλα, αν κάποιος πεινάει ή διώκεται για πολιτικούς, θρησκευτικούς ή άλλους λόγους φυσικά και θα μεταναστεύσει. Και φυσικά οι χώρες φιλοξενίας θα πρέπει να του παρέχουν τα αναγκαία, όπως αυτά ορίζονται από τις διεθνείς συνθήκες και συμβάσεις.

  4. @Κώστας Κοροβίλας:

    Ποιός σου είπε ότι η φυγή σε μια ξένη χώρα είναι η εύκολη λύση; Ποιός σου είπε ότι σου στρώνουν τη δουλειά και την καλή ζωή; Έχεις την παραμικρή έστω ιδέα τι σημαίνει να ΚΕΡΔΙΖΕΙΣ τη ζωή σου σε μια υγιειώς ανταγωνιστική κοινωνία;

    Λες ούτε λίγο ούτε πολύ ότι «όποιος μεταναστεύει είναι κότα». Δεν είναι έτσι. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί η δική μου, η προσωπική μου λαχτάρα για δημιουργία, επιτυχία, ηρεμία, δικαιοσύνη, αξιοκρατία… να θεωρείται φυγομαχία.

    Ο καθένας επιλέγει πως και που θα ζήσει σύμφωνα με τα προσωπικά και απολύτως υποκειμενικά του κριτήρια. Οπότε θα μου επιτρέψεις να αντιπαρέλθω πλήρως το ατυχές σχόλιό σου και, εφόσον δεν επιβαρύνω με οποιονδήποτε τρόπο τη ζωή σου με τις επιλογές μου, να συνεχίσω να αγωνίζομαι για έναν έντιμο και ποιοτικό βίο στη μακρινή αλλά πάντα φιλόξενη Σουηδία.

    Χαιρετισμούς από το (ηλιόλουστο σήμερα) Γκέτεμποργκ!

    ΥΓ: Ούτε μελόδραμα, ούτε «ξενητειά», ούτε θλίψη, ούτε μελό οπερέτα… Προσπάθησε να αποσυνδέσεις το θέμα «μετανάστευση» από τα τραγούδια του Καζαντζίδη, οι εποχές έχουν αλλάξει…

  5. Από το άρθρο «Nεο-μετανάστευση και η Nέα Kοινωνία των Ex-Patriots» από το Hellenic Nexus αυτού του μήνα.

    «Αν υπήρχε ένας λόγος πριν από πέντε χρόνια να γυρίσει κάποιος από το εξωτερικό στην Ελλάδα, τώρα είναι δέκα φορές πιο αναγκαίο να επιστρέψει ή τουλάχιστον να μη φύγει!

    Το εύκολο ποιο είναι, να φύγουμε να πάμε κάπου αλλού όπου λειτουργούν οι νόμοι, ο ένας σέβεται τον άλλο και χαίρεται με την επιτυχία του διπλανού του. Αν όμως φύγουν όλες οι υγιείς δυνάμεις τότε θα μείνουν όλοι αυτοί του συστήματος που βολεύει το σημερινό καθεστώς.

    Όχι λοιπόν, δεν θα τους κάνουμε την χάρη. Δεν χαρίζουμε το μέλλον της Ελλάδας.

    Ας πάψουμε να ρίχνουμε το φταίξιμο στους ξένους ή να περιμένουμε τη σωτηρία μας από αυτούς. Να σηκώσουμε τα μανίκια και μονοιασμένοι να δουλέψουμε σκληρά και έξυπνα. Να πάρουμε την τύχη μας στα χέρια μας εμείς οι νεότεροι. Τώρα είναι η μεγάλη μας ευκαιρία να τα αλλάξουμε όλα … Τώρα ή Ποτέ !»

  6. Αν ο μετανάστης είναι εξ’ ορισμού αυτός που φεύγει απο ανάγκη, τότε πως να μην νιώθει το μελόδραμα του ξενιτεμένου; Πως να μην είναι δυστυχισμένος; Είναι δυνατόν;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: