Νόμος είναι το δίκιο το δικό μας;

Μία από τις πιο σημαντικές φοβίες του νεοέλληνα είναι η προσπάθεια (απ’ όπου κι αν προέρχεται) εφαρμογής των κανόνων. Η προσπάθεια δηλαδή να τηρηθούν οι κανόνες προκειμένου να προσδώσουν στην καθημερινή μας ζωή το απαραίτητο πλαίσιο της αρμονικής και εύρυθμης συμβίωσης. Μέχρι να εκδηλωθεί η κρίση συνυπήρχαμε γιατί η παραβίαση των κανόνων αποτελούσε αυτή καθ’ αυτή τον κανόνα και άρα ήταν κοινώς αποδεκτή ως εγγενές στοιχείο της ζωής μας. Βέβαια μας κόστισε κάτι παραπάνω και ιδού τ’ αποτελέσματα.

Βρισκόμαστε λοιπόν, σημέρα στην χειρότερη μεταπολιτευτική κρίση και καλούμαστε να διάγουμε το βίο μας μ’ ένα τρόπο που δε μας πολυαρέσει. Φυσικά για να την αντιμετωπίσουμε ακολουθούμε τη γνωστή συνταγή: παραβαίνουμε τους κανόνες χωρίς να υπολογίζουμε το κόστος για το διπλανό μας, μόνο που τώρα ο διπλανός μας δε ζει στις επίπλαστες «χρυσές» προηγούμενες δεκαετίες.

Κλείνουμε τα λιμάνια και εμποδίζουμε τους τουρίστες να κατεβαίνουν από τα πλοία. Κάνουμε πορείες μέρα παρά μέρα καταστρέφοντας οποιαδήτε (αν μπορεί να υπάρξει) εμπορική ανάπτυξη. Δεν πληρώνουμε εισιτήρια στο μετρό στερώντας σημαντικά έσοδα σε μια υπηρεσία που βοηθάει τα χαμηλόμισθα στρώματα. Τα παραδείγματα είναι ατελείωτα.

Ακόμα όμως και στην καθημερινή μας συμπεριφορά, σε δραστηριότητες που δεν έχουν άμεση συνάρτηση με θέματα οικονομίας, η τήρηση κανόνων είναι γραμμένη στα παλαιότερα των υποδημάτων μας. Καθόμαστε αριστερά στις κυλιόμενες, παρκάρουμε στις μπάρες για τα ΑΜΕΑ, προσπαθούμε να κλέψουμε τη σειρά του μπροστινού μας κ.ο.κ. αποδεικνύοντας ότι «νόμος είναι το δίκιο το δικό μου».

Δυστυχώς ή μάλλον ευτυχώς η κρίση μάς αποκαλύπτει με τρόπο τραγικό ότι η προηγούμενη κατάσταση δεν μπορεί να συνεχιστεί. Οι ανοχές έχουν εξαντληθεί. Η «ελπίδα» (που γινόταν πραγματικότητα) και η σιγουριά ότι η παραβίαση του κανόνα δεν έχει επιπτώσεις καθώς θα «διορθωθεί» με την καταπάτηση άλλου κανόνα και έτσι θα επέλθει η ισορροπία, έχουν πια πεθάνει.

Το στοίχημα λοιπόν, για την κυβέρνηση είναι αν θα μπορέσει να κάνει τ’ αυτονόητο: να εφαρμόσει με τρόπο ακριβοδίκαιο τους κανόνες. Ο κόσμος μπορεί ενδεχομένως να αντέξει την ανεργία ή τις μειώσεις μισθών. Εκείνο όμως που θα τον ωθήσει στα άκρα και στην πραγματική αγανάκτηση είναι όταν θα διαπιστώσει ότι η εφαρμογή των κανόνων για την έξοδο από την κρίση γίνεται επιλεκτικά. Μόλις χαθεί δηλαδή το αίσθημα του δικαίου.

Advertisements

Ένα Σχόλιο

  1. […]  https://feleki.wordpress.com/2011/08/24/%CE%BD%CF%8C%CE%BC%CE%BF%CF%82-%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9… 37.563419 22.796772 Share this:TwitterFacebookEmailPrintLike this:LikeBe the first to like this […]

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: