Ποιος μίλησε για συλλογικότητες στην «αντιμνημονιακή» Ελλάδα;

Αφορμή για τη συγκεκριμένη ανάρτηση στάθηκε το κείμενο του κυρίου Δ.Λ. Ντούμα, Α’ Αντιπροέδρου Ε.ΑΣ.Υ.Α.. Αντιγράφω ορισμένα αποσπάσματα:»[…] ΕΔΩ και ένα μήνα σημειώνεται παντελής απουσία Φυσικής και Πολιτικής Ηγεσίας […]

[…] ΑΣ μην ξεχνάμε, ότι από τα πρώτα (οικονομικά) θύματα του Μνημονίου και του Μεσοπρόθεσμου, είμαστε κατά κύριο λόγο εμείς […]»

Δίχως αμφιβολία πολλοί «αγανακτισμένοι» θα συμφωνούσαν με τον λόγο του κυρίου Ντούμα. Δε λέει τίποτα διαφορετικό από αυτά που ακούμε στις πλατείες. Αντιμνημονιακή επιχειρηματολογία και απαξίωση της πολιτικής. Παράλληλα υπόρρητα δηλώνεται η ανάγκη για ανάληψη της εξουσίας από κάποιο «πεφωτισμένο» άτομο ή ομάδα εν απουσία ικανών πολιτικών προσώπων καθώς η ανασφάλεια της κρίσης έχει οδηγήσει πολλούς από τους συμπολίτες μας να αποζητούν τον από μηχανής θεό που θα τους τραβήξει από την καταστροφική δίνη.

Ενδιαφέρον όμως έχει η συνέχεια του κειμένου, απ’ όπου αντιγράφω το παρακάτω απόσπασμα:

«[…] ΔΗΘΕΝ «κοινωνικοί αγωνιστές», πρεζάκηδες, χαοτικοί, πρόστυχες γυναίκες, ξεπεσμένοι συνδικαλιστές, χούλιγκανς, σκίνχεντς και το κάθε «καρυδιάς καρύδι» ερχόταν και «ξεφόρτωνε» μπροστά στους Συναδέλφους μας. Προφανώς και αυτοί αγνοούσαν ότι καταφέρονταν εναντίον της «Δημοσίας Δυνάμεως».
ΕΝΔΕΚΑΧΡΟΝΑ, τέκνα μεταναστών, που η μόνη Ελληνική λέξη που μπορούσαν να προφέρουν ήταν το «μαλάκα», δεν δίσταζαν να την απευθύνουν εναντίον μας!!! […]» (Δείτε εδώ ολόκληρο το κείμενο).

Οι αξιολογικές κρίσεις και η ρατσιστική του διάθεση από ένα εκλεγμένο εκπρόσωπο των αστυνομικών δυστυχώς αποδεικνύουν για άλλη μια φορά το μανιχαϊστικό διαχωρισμό των πολιτών σύμφωνα με ιδεολογικά κριτήρια και την αναπαραγωγή στερεοτύπων.

Ο λόγος όμως του κυρίου Ντούμα αποδεικνύει και κάτι άλλο: την έλλειψη πολιτικής σκέψης αλλά και την αδυναμία να κεφαλοποιηθεί πολιτικά η φωνή των «αγανακτισμένων». Η συστράτευση κάτω από τις μούντζες, το «έξω οι κλέφτες”, το «η χούντα του Δ.Ν.Τ.» δεν αρκεί για όσους καλοβλέπουν την ανάδυση μια νέας πολιτικής πραγματικότητας από τις πλατείες. Οι όποιες συλλογικότητες που δημιουργήθηκαν στην πλατεία στηρίζονται σε σαθρές βάσεις καθώς τελικά δεν καταφέρνουν να αναπτύξουν μια στέρεα ιδεολογική πλατφόρμα που θα ξεπεράσει τις αγκυλώσεις του παρελθόντος. Το αποτέλεσμα είναι η «ασφαλής» χρήση των προταγμάτων που αναφέρονται/σχετίζονται στο/με το εθνικό κράτος.

Ο έλληνας πολίτης φαίνεται φοβισμένος σε ό,τιδήποτε καινούριο μπορεί να ξεπηδήσει από την κρίση. Περιχαρακώνεται στον ιδιωτικό του χώρο, υϊοθετεί τα βολικά επιχειρήματα κάθε συνωμοσιολογίας, προσπαθεί να διασφαλίσει το ατομικό του συμφέρον (ουκ ολίγοι συμπατριώτες μας βγάζουν πια τα λεφτά τους στο εξωτερικό) και παρεπιπτόντως ρίχνει τις μούντζες του για την επίπλαστη ατομική ευμάρεια που έχασε.

Αν το κείμενο του κυρίου Δούμα επικεντρωνόταν μόνο στο Μνημόνιο θα είχε πάμπολλους υποστηρικτές, ακόμα -τολμώ να πω- και από το χώρο της συγκρουσιακής Αριστεράς.

Όμως ο κύριος Δούμας και ο κάθε «Δούμας» αδυνατεί να ξεφύγει από το πλαίσιο της υπεράσπισης του «ατομικού». Οι «επιθέσεις»  των αγανακτισμένων για παράδειγμα που δέχτηκε το σώμα στο οποίο υπηρετεί εξηγούνται με το στερεοτυπικό επιχείρημα του παραβατικού, με την περίεργη εμφάνιση αριστεριστή και του «υποανάπτυκτου» μετανάστη.

Αντίστοιχα, ένας αριστεριστής που συχνάζει στην κάτω πλατεία, θα θεωρούσε το στέλεχος μίας τράπεζας ή μιας πολυεθνικής στυγνό εκμεταλλευτή του προλεταριάτου προασπιζόμενος και αυτός τις ατομικές του ιδεοληψίες.

Και ο κύριος «Δούμας» όμως και ο αριστεριστής μπορούν κάλλιστα να συνευρεθούν στην πλατεία και να ρίξουν τα καντήλια τους στην κυβέρνηση «Geffry»˙ και οι δύο θα έσκιζαν τα ιμάτιά τους για το ξεπούλημα της Ελλάδας.

Μέχρι εκεί όμως. Όταν θα χώριζαν οι δρόμοι τους ο μεν κύριος «Δούμας» θα έβλεπε το Παπαγιάννη στο Contra και θα ενημερωνόταν από το Antinews, ο δε αριστεριστής θα διάβαζε τα αγαπημένα του μπλογκ και θα ανέτρεχε στο indymedia για πάρει έξτρα δόσεις μίσους για τους μπάτσους.

Δυστυχώς το μόνο που ενώνει τους Έλληνες σήμερα είναι η αντιμνημονιακή ρητορεία και ο «πατριωτικός» λόγος. Τίποτα περισσότερο δηλαδή από μία επικίνδυνη εσωστρεφή, φιλοτομαριστική αντίληψη που στρώνει δάφνες στους «πεφωτισμένους» ηγέτες.

Advertisements

8 Σχόλια

  1. Φίλε Φελέκι διάβασε αυτό και σκέψου μήπως σε αφορά:

    «Ουσιαστικά, οι διαδηλωτές του Συντάγματος είχαν τους πάντες απέναντί τους. Είχαν απέναντί τους την κυβέρνηση, τα κόμματα, την Αστυνομία, τα καθεστωτικά ΜΜΕ αλλά και όλες εκείνες τις ομάδες της κοινωνίας που ένιωσαν πως το κίνημα της πλατείας απειλούσε τη δική τους θέση. Η μαζικότητα και η επιμονή –για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα- του κινήματος της πλατείας Συντάγματος τρόμαξε πάρα πολλούς που –επί χρόνια- πιστεύουν πως κατέχουν τη μία και μοναδική αλήθεια αλλά δεν κατάφεραν ποτέ να κινητοποιήσουν πάνω από μερικές εκατοντάδες ανθρώπους, και παραμένουν στο περιθώριο.»

    Από τον Πιτσιρίκο στο http://pitsirikos.net/2011/07/%CF%83%CF%85%CE%BC%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%AC%CF%83%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1/

  2. Έλα βρε Ρίζο Σπάστη μου παραθέτεις το λαϊκιστή «Πιτσιρίκο»; Ωραία τρόμαξε πολλούς αλλά δε με έπεισαν για κάποια εναλλακτική πρόταση καθώς δεν προέβαλαν τιποτα παραπάνω εκτός από την εμμονική άρνηση του Μνημονίου και την απαξίωση του Κοινοβουλίου. Καλή είναι η συζήτηση αλλά πες μια δράση που εφάρμοσαν ώστε να κάνουν τη ζωή μου καλύτερη. Άσε που εδώ και καιρό έχουν αναλάβει τα ηνία οι «επαγγελματίες» του χώρου μπας και καρπωθούν κανένα ψηφουλάκι. Τέλος πάντων. Οι «Αγανακτισμένοι» ούτε τη κυβέρνηση κατάφεραν να ρίξουν, ούτε τη ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου απέτρεψαν. Απέτυχαν δηλαδή στην εκπλήρωση των δύο βασικών τους στόχων. Απο ‘δω και πέρα τι γίνεται;

    • Με το να βάζεις ταμπλέλες «λαϊκιστή» επιβεβαιώνεις έναν ιδιότυπο σταλινισμό, κλασικό χαρακτηριστικό των πολύ «φιλελεύθερων». Σου αρέσει η ταμπέλα του «σταλινικου»; μάλλον όχι… αλλά εσύ άνετα μοιράζεις πιστοποιητικά εκσυγχρονιστικών φρονημάτων…

      Όσο για τα υπόλοιπα που λες, ακόμα θυμάμαι το ανεπανάληπτο που έγραψες «η αρχή έγινε» όταν μαζεύτηκαν τρεις και ο κούκος το Φελέκι στο Σύνταγμα… Λίγες μέρες μετά ξεσπούσε η μεγάλη αυθόρμητη κινητοποίηση χιλιάδων ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΩΝ ανθρώπων, και όχι της μιας παρέας… Που πήγες τότε; Έκατσες στο Σύνταγμα να πείσεις με τις απόψεις σου; Μήπως κάθεσαι απέξω επειδή κατά βάθος πιστεύεις ότι είσαι μέρος μιας πρωτοπορίας που νοιώθει πολύ μόνη σε αυτή τη χώρα; Και ο Πρωθυπουργός μας κάπως έτσι νοιώθει. Τυχαίο;

      Κατά τα άλλα, οι Αγανακτισμένοι φυσικά και έχουν πρόβλημα πολιτικής διεξόδου (ωστόσο, στις 15 Ιουνίου κλυδωνίστηκε η κυβέρνηση. Θα ίδρωνε κανενώς το αυτό με ΣΥN, KKE και ΔωροΚουβέληδες αντιπολίτευση;). Όμως το πρόβλημα πολιτικής δεν τους χαρακτηρίζει μονοσήμαντα. Αρνούμενος να δεις τις πρωτόγνωρες διεργασίες που συνέβησαν στο Σύνταγμα, μάλλον αντιδράς κομπλεξικά. Θυμίσου: και ο Μάης του ’68 απέτυχε ως προς το πολιτικό σκέλος αλλά άφησε ανεξίτηλα σημάδια.

      Και για τέλος: ποιον δουλεύεις όταν κόπτεσαι για το Μεσοπρόθεσμο; Δεν φαίνεται να σε ενοχλεί ιδιαίτερα. Ούτε ίδρωσε το αυτί σου που χάθηκε η ακοή ενός συνανθρώπου μας και δεν κουνιέται φύλλο…

      Και για να παραφράσουμε έναν άλλον λαϊκιστή: Δεν μας χέζεις ρε Κουβέλη…

      • ΔωροΚουβέληδες = ΝτοροΚουβέληδες, οι περισσότεροι θα το διόρθωσαν από μόνοι τους. Οι εκλεκτικές συγγένειες κάνουν μπαμ!

  3. Άσε βρε Ριζο Σπάστη που θα σου δώσω και αναφορά. Μοίρασε τις ταμπελίτσες σου, στοχοποίησε κόσμο και πήγαινε να ρίξεις καμιά μούντζα.

    • Όπα μεγάλε έχασες το κέφι σου; σε χάλασε που σου θύμισα τη μαζική κάθοδό σου στο Σύνταγμα;
      Σοβαρά τώρα: Για να πιάσει τόπο η κριτική σου στους Αγανακτισμένους (που και ‘συ είσαι κατά βάθος ένας απ’ αυτούς, υποκριτή μπλόγκερ, όμοιέ μου, αδελφέ μου), θα πρέπει να μας ξακαθαρίσεις αν η πολιτική της κυβέρνησης σε αηδιάζει όσο σε αηδιάζουν αυτοί που διαμαρτύρονται.

    • Και κάτι άλλο: τι εννοείς με το «στοχοποίησε»;;; σε έχει βαρέσει η ζέστη;

  4. Είναι της μόδας να είσαι «attention freak».
    Mπορείς ετσι να προσελκύεις την προσοχή περισσότερων αναγνωστών χωρίς να λές κάτι σημαντικό.Το μόνο που χρειάζεται είναι να είσαι αντίθετος με την πελιοψηφία όποια και αν είναι αυτή.Αν π.χω δεν κατέβαιανε κανένας στην πλατεία μετά την ειρωνική πρόσκληση απο μέρους των Ισπανών αγανακτισμένων,κάποιοι σαν το feleki θα μας τα έλεγαν αλλιώς.Attention at any cost..
    Αυτή είναι η Ελλάδα.Να διαφέρουμε απο τον άλλον πάση θυσία και ας είμαστε και λάθος.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: