Η ελληνική κοινωνία σε μετάβαση

«Θα κάνω διάλογο με τις πλατείες» δήλωσε ο Ευ. Βενιζέλος αλλά δεν είμαι και τόσο σίγουρος αν οι «πλατείες» θέλουν να κάνουν διάλογο μαζί του. Ας αφήσει λοιπόν, κατά μέρος τους λαϊκισμούς ο νέος υπερ-υπουργός και ας κοιτάξει να βρει τρόπους για την αποφυγή της χρεωκοπίας.

Αυτή τη στιγμή υπάρχει μια δεδομένη πραγματικότητα: ο κόσμος στις πλατείες, στον εργασιακό του χώρο, στην καθημερινότητά του από τη μία δε βλέπει καμία αισιόδοξη μελλοντική προοπτική και από την άλλη αντιδρά στην αβάσταχτη σφαλιάρα που δέχτηκε και διέλυσε την ασφαλή κανονικότητά του.

Από τη στιγμή που χάθηκε το αίσθημα ασφάλειας και σιγουριάς που είχε ομολουγουμένως αποκτηθεί στη βάση μια πλαστής ατομικής ευμάρειας και της εσφαλμένης λειτουργίας του κράτους, τέθηκε υπό αμφισβήτηση ολόκληρο το πολιτικό οικοδόμημα της χώρας.

Δυστυχώς όπως πολλάκις έχουμε ξαναπεί, ο κόσμος στρέφεται στη γνωστή συνταγή της αποθέωσης της πατρίδας, της ελληνικής μεγαλοπρέπειας, των «αμύθητων» πλουτοπραγωγικών πηγών που διαθέτει η χώρα, εναποθέτει τις ελπίδες του στη σφαίρα του «μεταφυσικού» και της ουτοπίας. Παράλληλα λαοπλάνοι, δημαγωγοί και πατριδοκάπηλοι που χρόνια τώρα οφείλουν την πολιτική τους ύπαρξη τόσο από την προσωπική τους πορεία είτε μέσω των αγώνων τους στη εμφυλιακή, μετεμφυλιακή, δικτατορική και μεταδικτατορική Ελλάδα, όσο και από τη συνεπή στήριξη στα εθνικιστικά ιδεώδη, βγαίνουν στην επιφάνεια και θέτουν τους όρους για τη μετά το Μνημόνιο Ελλάδα.

Η αντζέντα που προπαγανδίζουν, περιλαμβάνει πλήθος από συνωμοσιολογίες, αντιευρωπαϊκή ρητορεία, νομικές σοφιστείες, μανιφέστα μανιχαϊστικού χαρακτήρα εύπεπτα, απλά, που προσδίδουν την εικόνα της σανίδας σωτηρίας για τους απελπισμένους πολίτες.

Μπορεί να υπάρξει ένας πειστικός αντίλογος που θα θέτει τα προβλήματα της χώρας στην πραγματική τους υπόσταση; Που θα διερευνήσει τις όποιες εφικτές λύσεις και θα προβεί μετέπειτα στην εφαρμογή τους;

Γράφει σήμερα στα Νέα ο Γ. Βούλγαρης: «Χάνεται πλέον µια κοινή «αφήγηση» για τη µεταπολιτευτική Ελλάδα που να περιέχει ένα θετικό δηµιουργικό πυρήνα για το µέλλον, καθώς η αποτίµηση συρρικνώνεται στο «έξω οι κλέφτες»

Κι εδώ ακριβώς είναι το πρόβλημα. Δεν υπάρχουν οι συνθήκες ανάπτυξης ενός δημιουργικού πυρήνα για το μέλλον.

Όταν λοιπόν, ο Ευ. Βενιζέλος ή και οποιοσδήποτε άλλος πολιτικός αβίαστα λέει ότι θα κάνει διάλογο με τις πλατείες, ας έχει στο μυαλό του ότι δεν αρκεί μόνο να ακούσει το «έξω οι κλέφτες», ή ότι «βρισκόμαστε υπό κατοχή» να κουνήσει συγκαταβατικά το κεφάλι του και να αποσυρθεί μετά στην δερμάτινη καρέκλα του. Όταν θα κατέβει στις πλατείες καλό θα είναι να παρουσιάσει με τη δέουσα ευθύνη τις επιλογές του, χωρίς να υπολογίσει το πολιτικό κόστος και χωρίς να παρασυρθεί από τις επιταγές που προβάλλει το θυμικό του αγανακτισμένου πλήθους.

Γιατί πώς να το κάνουμε, αφενός κάποια στιγμή πρέπει να φύγει από τις πλάτες μας το βάρος του Μνημονίου και αφετέρου οι εκλεγμένοι αντιπρόσωποι οφείλουν να κατανοήσουν ότι η ελληνική κοινωνία βρίσκεται σε μεταβατική περίοδο και καλούνται να δημιουργήσουν όλες εκείνες τις προϋποθέσεις που θα αναδιαμορφώσουν την Ελλάδα και θα την καταστήσουν μία σύγχρονη, ευνομούμενη και φιλική προς τον πολίτη χώρα.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: