Ή σκεφτόμαστε ή χανόμαστε!

Ας το παραδεχτούμε λοιπόν, δε μπορεί να υπάρξει συναίνεση, δεν είναι απ’ ό,τι φαίνεται στοιχείο της πολιτικής μας κουλτούρας. Ας παραδεχτούμε επίσης, ότι αυτή τη στιγμή (καλώς ή κακώς) έχουμε δανειστεί για να λειτουργεί αυτό το ρημαδοκράτος και πρέπει με κάποιο τρόπο να αποπληρώσουμε τα χρέη μας.

Αν εγώ δανειστώ από ένα φίλο χρήματα ή από την τράπεζα ή από κάποιο τοκογλύφο πρέπει να στρώσω τον πωπό μου, να βάλω το μυαλό μου να δουλέψει και βρω τρόπους για να επιστρέψω τα χρήματα. Αλλιώς θα αποφεύγω το φίλο μου, θα χάσω ενδεχομένως το σπίτι μου, μπορεί να μου την έχουν στημένη οι μπράβοι του τοκογλύφου. Εν ολίγοις θα κρύβομαι συνέχεια με μια ηττημένη αξιοπρέπεια.

Όλοι αυτοί που φωνάζουν ότι το χρέος δεν είναι δικό τους δεν κάνουν τίποτα άλλο από το να απαξιώνουν τη χώρα και να φυγομαχούν καθώς προσπαθούν να αποποιηθούν κάθε ευθύνη της ανεύρεσης λύσεων.

Η κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. προχώρησε σε σκληρά, φοροεισπρακτικά μέτρα για τη μείωση του ελλείματος, μειώνοντας παράλληλα δραστικά το εισόδημα των εργαζομένων. Είναι μια επιλογή πολιτικής που οδηγεί τον κόσμο στην εξαθλίωση.

Αλλά βρε παιδιά, εσείς που ασκείτε αντιπολίτευση, αριστεροί και δεξιοί γιατί δεν κάθεστε όλοι, μαζί με την κυβέρνηση, να στίψετε το κεφαλάκι σας, να κάνετε ένα brain storming, να ρίξετε τις ιδέες σας στο τραπέζι, ελέγχωντας μ’ αυτό τον τρόπο και τον ΓΑΠ, μήπως και κάποια στιγμή βγούμε από το αδιέξοδο. Γιατί αν δεν το κάνετε, θα αρχίσουμε να πιστεύουμε ότι τελικά δεν υπάρχει άλλη λύση.

Αλλά τι λέω τώρα; Έχουμε μάθει να φωνασκούμε πετώντας αβλαβείς γενικότητες (είναι ξεκούραστο άλλωστε) και να ζητάμε κάθε λίγο και λιγάκι εκλογές.

Αυτό μάλιστα το σενάριο δε θέλω ούτε να το σκέφτομαι καθώς κάθε μέρα που περνάει είναι υπερπολύτιμη, σκεφτείτε να μπούμε και σε κλίμα εκλογών!

Τίθεται λοιπόν, το ερώτημα: υπάρχει άλλος δρόμος απ’ αυτόν που ακολουθεί ο ΓΑΠ; Δεχόμαστε ότι τα μέτρα του ΠΑ.ΣΟ.Κ έχουν προκαλέσει κοινωνική αναταραχή αλλά ταυτόχρονα αφήνουμε πίσω τις μικροπολιτικές σκοπιμότητες και υπεύθυνα δουλεύουμε όλοι μαζί για να βρεθεί η χώρα σε τροχιά ανάπτυξης μέσα στο πλαίσιο της Ε.Ε. και όχι να καταντήσει μια τριτοκοσμική μπανανία;

Αναρρωτιέμαι πολλές φορές ποιος είναι ο απώτερος σκοπός του Σαμαρά, του Τσίπρα, της Παπαρήγα, των παλαιοπασόκων και όλων αυτών που ελαφρά τη καρδία διατυμπανίζουν το «Όχι στο Μνημόνιο». Να βρεθούμε με κυβερνήσεις όπου προσωπικότητες τύπου Μίκη, Φαήλου, Γλέζου, Λιάνη θα οδηγήσουν τη χώρα σε μία αβάσταχτη αυτοαναφορικότητα;

Η χώρα μας μεταμορφώνεται, οι οικονομικές και κοινωνικές της δομές υπόκεινται σε βαθιές αλλαγές και όσο πιο γρήγορα το αντιληφθούμε, τόσο πιο εύκολα θα βάλουμε στο περιθώριο τα βαρίδια του παρελθόντος. Ας ξεχάσουμε την Ελλάδα που είχαμε, αν θέλουμε να επιβιώσουμε.

Advertisements

6 Σχόλια

  1. Δηλαδή εσείς μετά τα χθεσινά «είπα-ξείπα», «παραιτούμαι-δεν παραιτούμαι», κλπ φαιδρά του κυρίου Παπανδρέου, νομίζετε ακόμα ότι αυτός ο άνθρωπος έχει την παραμικρή διάθεση να συννενοηθεί με οποιονδήποτε άλλον εκτός από τον εαυτό του;;( Ή και 2-3 «κηπουρούς» του;)

  2. Καταλαβαινε προφανως οτι το ΠΑΣΟΚ και η οικογενεια Παπανδρεου αποτελουν επισης βαριδια του παρελθοντος και ταφοπλακες του μελλοντος, εκτος και αν ειστε Ελληνας της διασπορας. Καταλαβαινετε επισης οτι ο ελιγμος του ΓΑΠ ηταν κατω απο την πιεση της απεργιας και των αγανακτησμενων και ειχε διπλη κατευθυνση. Α)Να αποπροσανατολισει τη κοινη γνωμη απο τις ογκωδεις διαδηλωσεις ανα την χωρα και Β)Να συσπειρωσει το κομμα του, εστω για ενα μικρο διαστημα, ουτως ωστε να περασουν τα νεα μετρα.
    Και ναι! Δεν μπορει να υπαρξει συναινεση. Οχι μονο των χρεοκοπημενων παραγοντων του δικομματισμου και των αιμοδοτων δορυφορων τους(αριστεροι και δεξιοι), αλλα δεν μπορει να υπαρξει συναινεση μεταξυ του υπαρχοντος πολιτικου συστηματος και της κοινωνιας. Το σχισμα εχει επελθει και ο λαος χτες εμαθε να νικαει. Το μονο που μενει ειναι να μαθει να κυβερναει και τοτε το διπολο του τιτλου θα μετουσιωθει σε «σκεφτομαστε και κυβερναμε».
    Προταση υπαρχει και οποιος εχει παρακολουθησει συνελευσεις στη πλ. Συνταγματος βλεπει την αποδοχη που εχει απο τον κοσμο το αιτημα της διαγραφης του χρεους. Απλα αυτα δε θα περασουν ποτε απο τη σιδερενια φτερνα των «επισημων» μεδια.

  3. Καταλαβαινε προφανως οτι το ΠΑΣΟΚ και η οικογενεια Παπανδρεου αποτελουν επισης βαριδια του παρελθοντος και ταφοπλακες του μελλοντος, εκτος και αν ειστε Ελληνας της διασπορας. Καταλαβαινετε επισης οτι ο ελιγμος του ΓΑΠ ηταν κατω απο την πιεση της απεργιας και των αγανακτησμενων και ειχε διπλη κατευθυνση. Α)Να αποπροσανατολισει τη κοινη γνωμη απο τις ογκωδεις διαδηλωσεις ανα την χωρα και Β)Να συσπειρωσει το κομμα του, εστω για ενα μικρο διαστημα, ουτως ωστε να περασουν τα νεα μετρα.
    Και ναι! Δεν μπορει να υπαρξει συναινεση. Οχι μονο των χρεοκοπημενων παραγοντων του δικομματισμου και των αιμοδοτων δορυφορων τους(αριστεροι και δεξιοι), αλλα δεν μπορει να υπαρξει συναινεση μεταξυ του υπαρχοντος πολιτικου συστηματος και της κοινωνιας. Το σχισμα εχει επελθει και ο λαος χτες εμαθε να νικαει. Το μονο που μενει ειναι να μαθει να κυβερναει και τοτε το διπολο του τιτλου θα μετουσιωθει σε «σκεφτομαστε και κυβερναμε».
    Προταση υπαρχει και οποιος εχει παρακολουθησει συνελευσεις στη πλ. Συνταγματος βλεπει την αποδοχη που εχει απο τον κοσμο το αιτημα της διαγραφης του χρεους. Απλα αυτα δε θα περασουν ποτε απο τη σιδερενια φτερνα των «επισημων» media.

  4. @Κόκκινο πανί θεωρείς ότι όλοι οι πολιτικοί αρχηγοί θέλουν να συνεννοηθούν μεταξύ τους;
    @sotirelin, άντε και διαγράφεται το χρέος, συνεχίζουμε όπως προ κρίσης δημιουργώντας πάλι τις συνθήκες για καινούριο δανεισμό; Δεν έχω δει προτάσεις από τη συνέλευση για ένα αναπτυξιακό πρόγραμμα που θα αποφέρει το απαραίτητο χρήμα έτσι ώστε να υπάρχουν καλοί μισθοί και μείωση της ανεργίας. Αν κάνω λάθος, διόρθωσέ με.

    • Στη συνελευση εχεις δικιο οτι δεν εχουν ακουστει τοσο επεξεργασμενα σχεδια για το αυριο και ειναι απολυτως λογικο λογω της συνθεσης του κοσμου αλλα και των χωρο-χρονικων περιορισμων. Αυτο μπορει να προκυψει μονο μεσα απο ενα κομματικο ή για να μην το περιοριζω, απο μια ομαδα εργασιας οποιασδηποτε μορφης(πχ μια ομαδα πανεπιστημιακων). Μια λυση που θεωρω οτι θα απαντουσε στην κριση (πολιτικη,θεσμικη και κυριως οικονομικη) θα ηταν η συγκροτηση καταρχην ενος προγραμματος ΕΞΟΥΣΙΑΣ (το τονιζω γιατι πολλοι βγαζουν φλυκταινες με την ιδεα οτι μπορει μια μερα να τους ζητηθει να κυβερνησουν και προτιμουν απλα να κριτικαρουν) το οποιο θα ηταν δεσμευτικο για τις δυναμεις που θα συντασσονταν και θα καλουνταν να το υλοποιησουν.Το μορφωμα αυτο θα μπορουσε να εκφρασει τα αιτηματα των -πραγματικα- πληγεντων της κρισης και να τους δωσει την ευκαιρια να ελεγχουν αυτους που εξελεξαν(εκει εγκειται η εννοια της προγραμματικης δεσμευσης. Αν παρεκλινεις απο το προγραμμα τοτε τιθεσαι στη κριση του λαου). Αυτο για το πολιτικο σκελος της κρισης. Για το θεσμικο κομματι, θα πρεπει να υπαρξει μια αναδιαρθρωση στη καταληψη διοικητικων θεσεων στις αρχες της αιρετοτητας και ανακλητοτητας (πχ οι εκλογες γενικου εισαγγελεα στις ΗΠΑ) ουτως ωστε να υπαρξει μια αποκατασταση της εννοιας του δημοσιου προσωπου απο «λαμογιο σε «λειτουργο». Εαν δεν ανταποκρινεται στις απαιτησεις της θεσης του, τοτε εφαρμοζεται η αμεση ανακληση του.
      Στο οικονομικο κομματι, που σαφως αποτελει και το πιο δυσκολο θεωρω οτι πρεπει να προχωρησουμε σε μονομερη διαγραφη του χρεους (εκτος απ το χρεος προς τα ασφαλιστικα ταμεια), αμεση κρατικοποιηση των μεγαλυτερων τραπεζων (κυριως της Τραπεζης της Ελλαδος), έξοδο απο την Ευρωπαϊκη Ενωση και την Ευρωζωνη και την επιστροφη στη δραχμη. Για να αποφευχθουν οι πλυθωριστικες πιεσεις λογω της περιορισμενης πρωτογενους παραγωγη μας, θα πρεπει να συνδεσουμε το νομισμα με την τιμη του χρυσου για ενα ευλογο χρονικο διαστημα εως οτου ισορροπησουμε το εμπορικο μας ισοζυγιο. Απο κει και περα ειναι και μια πληθωρα ακομα μετρων που συνεπαγονται αυτης της οικονομικης πολιτικης που θα πλατιασμος να τα παρουσιασω εδω.

  5. Θεωρώ ότι ο ΓΑΠ είναι ακόμα πρωθυπουργός, άρα έχει την πρωτοβουλία. Αν μπορεί να κυβερνήσει μόνος του, τότε προς τι όλο αυτό το θέατρο; Αν δεν μπορεί, τότε δεν υπάρχει άλλος δρόμος απο το να φύγει. Αν διαβάζω καλά, μετά τα χθεσινά ούτε σοβαρούς νεο-φιλελεύθερους, πχ Μάνο, Αλ. Παπαδόπουλο, δεν μπορεί να πείσει να αναλάβουν υπουργείο…

    Όσο για τις λύσεις, (1) κυκλοφορούν μυριάδες ιδέες που μπορεί να αξιοποιήξσει ο ΓΑΠ, αν θέλει, πχ Βαρουφάκης και (2) γιατί θεωρείς ότι το Μεσοπρόθεσμο είναι λύση; «Λύση» δεν ήταν και το Μνημόνιο;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: