Η απουσία ως πολιτική επιλογή;

Γράφει η Αλεξάνδρα Πατρικίου.

Το ΚΚΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ θα λείπουν σήμερα από τη συζήτηση για το μεσοπρόθεσμο. Αναρωτιέμαι αν έχουν κάπου καλύτερα να πάνε. Μάλλον θέλουν να διαδηλώσουν και να απεργήσουν οι άνθρωποι. Θα ήθελα να σκεφτούμε την απουσία ως πολιτική επιλογή. Η επιλογή σημαίνει «να ξεχωρίζει κανείς από ένα σύνολο το καλύτερο ή να αποφασίζει ανάμεσα σε ορισμένες λύσεις, δυνατότητες» (Από Λεξικό Τριανταφυλλίδη). Πώς θα το κάνουν αυτό το ΚΚΕ και ο Σύριζα μη συζητώντας για το μεσοπρόθεσμο; Θα μείνουν λοιπόν οι άλλοι μόνοι τους να κάνουν ό,τι θέλουν. Ποιος θα υπερασπιστεί τα εργασιακά μας δικαιώματα την κρίσιμη στιγμή; Ποιος θα πιέσει ώστε τα πρόσθετα χρήματα που χρειάζονται να μην προκύψουν από την εύκολη πηγή των συντάξεων; Ή πιστεύουν όλοι αυτοί ότι απέχοντας θα καταρρεύσει μόνο το μεσοπρόθεσμο, το σύστημα, η κυβέρνηση και εγώ δεν ξέρω τι άλλο; Η αλήθεια είναι ότι θα καταρρέαμε όλοι, μισθωτοί, συνταξιούχοι, εργαζόμενοι της ΔΕΗ, του ΟΤΕ, των τραπεζών κλπ.

Σ’ αυτό μία απάντηση έχω: εκλογές του 1946. Θυμίζω ότι στις εκλογές αυτές οι δυνάμεις της Αριστεράς απείχαν (τη στιγμή μάλιστα που βρίσκονται ιστορικά στο απόγειο της δύναμής τους) με αποτέλεσμα να αφήσουν τις δυνάμεις της εθνικοφροσύνης να παίζουν μόνοι τους το κοινοβουλευτικό παιχνίδι και να οδηγηθεί η χώρα στη στρατιωτική φάση του εμφυλίου πολέμου.

Πότε θα καταλάβουμε ότι η αποχή, ως επιλογή, σημαίνει αποφυγή ευθυνών ενώ η συμμετοχή σημαίνει αναμέτρηση με τις δυνάμεις που έχει το κάθε κόμμα, εφόσον η επιλογή ενέχει το συμβιβασμό καθώς και την πιθανότητα λάθους. Ας τολμήσει κάποιος σ’ αυτή τη χώρα να πάρει την ευθύνη των πράξεών του. Και κάτι τελευταίο, δε θα λείπουν μόνο τα κόμματα της Αριστεράς σήμερα (οφείλω να διαχωρίσω τη θέση του ΔΗΜΑΡ, το οποίο θα συμμετέχει στη διαδικασία, αλλά προτείνει την υπερψήφισή του με 180 ψήφους), αλλά το ίδιο σκέφτεται και ο ΛΑΟΣ (Για την ακρίβεια δήλωσε ότι θα απέχει, αλλά μέχρι τώρα δεν έχει διευκρινίσει τι θα κάνει τελικά). Τι να πω; Μπράβο στην Αριστερά που σκέφτεται τις ίδιες επιλογές με την Ακροδεξιά ή μπράβο στην Ακροδεξία που σκέφτεται τις ίδιες επιλογές με την Αριστερά; Θέλω τέλος να υπενθυμίσω το αυτονόητο: τους ψηφίσαμε για να συζητήσουν, να διεκδικήσουν, να διαπραγματευτούν, να σκεφτούν και να εφευρίσκουν λύσεις, δεν τους ψηφίσαμε για να απέχουν.

Αθήνα, 15/6/2011 και ώρα 10:00.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: