Πάμε πάλι απ’ την αρχή!

Ας τα πάρουμε τα πράγματα από την αρχή, με απλά και αυτονόητα ερωτήματα μήπως καταλήξουμε κάπου.

Τι λοιπόν, ζητάμε ως πολίτες της Ελλάδας του 21ου αιώνα;

Ας μιλήσουμε αρχικά για την εκπαίδευση. Θέλουμε ένα σχολείο που ενισχύει την παραπαιδεία, στηρίζεται στην αποστήθιση, έχει εθνοκεντρικό χαρακτήρα, δε δίνει επαγγελματικές διεξόδους, βάζει στο περιθώριο τη διαφορετικότητα;

Στοχεύουμε εν συνεχεία σ’ ένα Πανεπιστήμιο έρμαιο των παραταξιακών συγκρούσεων, συνώνυμο της αντιγραφής, οικονομικά «αιμοδότη» των τοπικών κοινωνιών, απομονωμένο από τη διεθνή πραγματικότητα, χωρίς διαφάνεια στην οικονομική του διαχείριση, με ένα μεγάλο κομμάτι κακοπληρωμένων καθηγητών και ένα άλλο επίσης μεγάλο μέρος δημοσιοσχεσιτών καθηγητών, απόντων από το διδασκαλικό τους έργο και την έρευνα; Θέλουμε πολύ ορθά να επενδύσουμε στην τριτοβάθμια εκπαίδευση αλλά έχουμε σκεφτεί ποτέ με ποιο τρόπο και προγραμματικό πλάνο θα αξιοποιηθούν οι προσδοκώμενες χρηματικές ροές;

Αλήθεια όλοι δε μιλάμε για ανάπτυξη και επενδύσεις; Έχουμε αναλογιστεί, έστω στο βαθμό που μπορούμε να μιλήσουμε για τα οικονομικά, αν είμαστε έτοιμοι να δεχτούμε δομικές αλλαγές στο τρόπο λειτουργίας του κράτους; Οραματιζόμαστε λοιπόν, ένα διογκωμένο δημόσιο, δυσλειτουργικό, στηριγμένο στις πελατειακές σχέσεις, που παρέχει απίθανα επιδόματα, που δεν αξιολογεί τους υπαλλήλους του, που τρέφει επιλεγμένους ιδιώτες;

Θέλουμε οι επιχειρηματίες να επενδύσουν στη χώρα μας αποδεχόμενοι ότι προφανώς θα αποκομίσουν το κέρδος που τους αναλογεί ή όχι; Υποστηρίζουμε τις ιδιωτικοποιήσεις των λεγόμενων ΔΕΚΟ, υπό την προϋπόθεση βέβαια ότι θα υπάρξει ένας φερέγγυος κρατικός ελεγκτικός μηχανισμός, προς αποφυγή της ευνοιοκρατίας και παντός είδους λαμογιάς ή εξαρτιόμαστε από τον κάθε «Φωτόπουλο» που ελέγχει την εκάστοτε κυβέρνηση κάνοντας τσιφλίκι του την υπηρεσία στην οποία είναι ταγμένος να εξυπηρετεί τους πολίτες;

Καταδικάζουμε τη φοροδιαφυγή ή κάνουμε τα στραβά μάτια όταν ανοίξουμε τη δική μας επιχείρηση; Απαιτούμε ένα αξιοπρεπές σύστημα πρόνοιας καθώς θα έχουμε πληρώσει τις εισφορές ή συνεχίζουμε το παραδοσιακό για παράδειγμα «φακελάκι»;

Νιώθουμε το τσιμέντο να μας πνίγει, την επικινδυνότητα του να κυκλοφορείς στην  πόλη με το ποδήλατο, την έλλειψη οικολογικής συνείδησης από τη μία αλλά από την άλλη χτίζουμε και ένα αυθαιρετάκι στην Πάρνηθα για να πηγαίνουμε με το τετρακίνητο αυτοκίνητο, πετάμε τα σκουπιδάκια μας σε κάθε φορά που συμμετέχουμε σε μια εκδήλωση στο Κέντρο της Αθήνας κλπ.;

Πιστεύουμε ότι ανήκουμε στην Ευρώπη των 27 ή ευελπιστούμε να μείνουμε μόνοι μας και αγέρωχοι κάπου στα νότια της Γηραιάς Ηπείρου;

Θέλουμε οι συναλλαγές μας να γίνονται σε ευρώ ή σε δραχμή με ό,τι αυτό σημαίνει;

Υποστηρίζουμε τις υπέρογκες στρατιωτικές δαπάνες μόνο και μόνο για να αποδείξουμε την υπεροχή μας σε μία απροσδιόριστη εξωτερική απειλή ή επιθυμούμε την εξομάλυνση τως σχέσεών μας με τους γείτονες βάζοντας κατά μέρος τις εθνικιστικές κορώνες;

Ας καθήσουμε λοιπόν, μόνοι μας, με τους φίλους μας, με τους συναδέλφους μας κι ας απαντήσουμε με ψυχραιμία σε αυτά, άλλα και σ’ άλλα απλά ερωτήματα.

Αν δε το κάνουμε τώρα, δε θα το κάνουμε ποτέ!

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: