Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. είναι εδώ;

Όσο περνάει ο καιρός και η κρίση βαθαίνει, τόσο και η ελληνική κοινωνία θα οδηγείται στην πόλωση. Οικονομολόγοι, πολιτικοί επιστήμονες, ακτιβιστές σκηνόθετες, μαχόμενοι δημοσιογράφοι, όλοι συσπειρώνονται σε δύο πόλους: το μνημονιακό και τον αντιμνημονιακό. Οι μεν δίνουν αγώνα για να δικαιολογήσουν την αναγκαιότητα του μνημονίου, οι δε λυσσαλέα το πολεμούν και ευελπιστούν στη στάση πληρωμών, στην έξοδο από το ευρώ και όλα τα σχετικά.

Η κυβέρνηση όμως του Γ. Παπανδρέου βρίσκεται στο δικό της κόσμο. Σ’ ένα κόσμο που θα μπορούσε να τον περιγράψει κανείς ως συνοθύλευμα παλαιοπασοκικού λαϊκισμού με αδυναμία απαγκίστρωσης από τον κρατικοδίαιτο συνδικαλισμό ταυτόχρονα με κάποιες ιδέες που προβάλουν το αυτονόητο, όμως τη στιγμή της απόφασης για εφαρμογή τους εξαφανίζονται μπροστά στο φόβο του πολιτικού κόστους (βλ. κλειστά επαγγέλματα, ΔΕΚΟ κλπ.).

Η κυβέρνηση του Γ. Παπανδρέου δείχνει αδύναμη να προβεί στις απαραίτητες μεταρρυθμίσεις και στην αναδιοργάνωση του κράτους. Υποχωρώντας κάθε φορά στους μικρούς στρατούς των συνδικαλιστών και της δύναμης του πολιτικού εκβιασμού, που τόσα χρόνια τους είχε απερίσκεπτα εκχωρηθεί, φοβισμένη, αποφεύγει τον προφανή εξορθολογισμό της διαχείρισης του κρατικού μηχανισμού και διογκώνει την ανισότητα μεταξύ δημόσιου και ιδιωτικού τομέα.

Παράλληλα αδυνατεί να παρουσιάσει ένα στοιχειώδη οικονομικό σχεδιασμό για επενδύσεις και αύξηση της παραγωγικότητας που θα φέρουν την  ανάπτυξη. Γιατί για παράδειγμα, να έρθει ένας «ιδιώτης» και να βάλει τα λεφτάκια του στην όμορφη χώρα μας, όταν γνωρίζει ότι πέρα από την απίστευτη, δύσκαμπτη γραφειοκρατία, θα έχει να αντιμετωπίσει και τους αντίπαλους κρατικοδίαιτους «ιδιώτες», οι οποίοι τόσα χρόνια δρούσαν ανεξέλεγκτοι, με τις ευλογίες της εκάστοτε κυβέρνησης;

Τελείωσαν όμως, τα ψέμματα. Η κυβέρνηση από τούδε και στο εξής (αν και αυτό έπρεπε να έχει γίνει ήδη) καλείται να έχει μια ξεκάθαρη, διαυγή θέση. Ή ακολουθεί πιστά και με συνέπεια τις επιταγές του Μνημονίου ή επιλέγει άλλη ρότα, προβαίνει σε στάση πληρωμών και γράφει στα παλιά της τα παπούτσια την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αν δεν μπορεί τίποτα από τα δύο, ας προχωρήσει σε εκλογές μ’ ένα σαφές πρόγραμμα που θα έχει συγκεκριμένες προτάσεις για την αντιμετώπιση της κρίσης, χωρίς τυμπανοκρουσίες και φανφαρονιές με την ελπίδα να πάρει την έγκριση από το λαό. Τουλάχιστον, έτσι θα θέσει προ των ευθυνών τους τόσο τα στελέχη της, όσο και την αντιπολίτευση.

Advertisements

5 Σχόλια

  1. Μήπως είστε Φιλελεύθερος; Με το κόμμα της Ντόρας;

  2. Από πού προκύπτει αυτό;

  3. Θεωρώ ότι το ΠΑΣΟΚ έχει μπερδέψει λίγο το τι θεωρεί «κέντρο».
    Όταν μπροστά του έχει δύο δρόμους, δεν πρέπει να πάει ούτε απ’ τον έναν ούτε απ’ τον άλλον. Πρέπει να συνεχίσει πάσει θυσία στο κέντρο!
    Δεν πα να έχει βάλτους, αγκάθια, γκρεμούς…

    • Πείτε μου τί ακριβώς ορίζετε ως κέντρο εσείς;

      • Διαφωνείτε ότι ενίοτε πρέπει να επιλέγουμε κάποιον δρόμο;
        Ακόμα και αν είναι λίγο αριστερότερα, ή λίγο δεξιότερα από εκεί που τοποθετούμε τον προσωπικό μας πήχυ;

        Ωφελεί κανέναν η αέναη αμφιταλάντευση χωρίς στόχο;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: