Δεν πεινάσατε μαζί!

Έληξε η απεργία πείνας των 300 μεταναστών ευτυχώς χωρίς να υπάρξει κανένας θάνατος. Το κέρδος για τους ίδιους που ρίσκαραν τη ζωή τους αλλά και για τους υπόλοιπους  μεγάλο. Αναδείχθηκαν τα προβλήματά που τους καθιστούσαν ανήμπορους να απολαμβάνουν μία καλύτερη, νόμιμη ζωή. Διεκδίκησαν και πέτυχαν βελτιώσεις στις διατάξεις του νόμου περί της νόμιμης διαμονής τους, αλλά και εξέτασης κατά περίπτωση μετανάστη. Η κυβέρνηση φύσικα ενήργησε με αξιοσημείωτη καθυστέρηση καθώς θεωρούσε ότι με τη μετεγκατάσταση των μεταναστών στην Υπατία είχε λυθεί και το πρόβλημα. Οι λύσεις όμως που δόθηκαν με τη συναίνεση των απεργών διασφάλισαν την ζωή τους και προσέφεραν διεξόδους χωρίς να οδηγήσουν σε ακρότητες που θα δημιουργούσαν προηγούμενο.

Δεν καταλάβαμε όμως με ποιο τρόπο στις ανακοινώσεις που ακολούθησαν σχετίζεται ο αγώνας των απεργών για ρυθμίσεις στην μεταναστευτική πολιτική (στις οποίες η Ελλάδα έπρεπε εδώ και καιρό να είχε προβεί, προ Μνημονίου δηλαδή), με τους έλληνες εργαζόμενους που έχουν χτυπηθεί από το Μνημόνιο.

Κατανοούμε την αγωνιστικότητα που καλούνται οι γηγενείς εργαζόμενοι να μιμηθούν αλλά δε βλέπουμε καμία ταύτιση του αγρότη, του φορτηγατζή, του οδηγού λεοφωρείου με τους 300. Το πιο πιθανό είναι να τους ρίχνουν την ευθύνη για την αύξηση της ανεργίας.

Δεν μπορούμε επίσης να φανταστούμε το δάσκαλο ή τον υπάλληλο κινητής τηλεφωνίας να κάνει απεργία πείνας για να διεκδικήσει καλύτερους μισθούς. Ούτε είδαμε καμία μαζική συμπαράσταση των 300 από εργαζόμενους των 700 ευρώ.

Αναμφίβολα η οικονομική κρίση πλήττει εξίσου Έλληνες και μετανάστες. Τα αιτήματα όμως των απεργών πείνας δεν στόχευαν στους καλύτερους μισθούς και στις περισσότερες θέσεις εργασίας. Είχαν ουσιαστικά να κάνουν με την ίδια τη νομική τους υπόσταση: χωρίς τα απαραίτητα χαρτιά δεν υφίσταντο ως άνθρωποι.

Για τους αγρότες στην Κρήτη, τους εστιάτορες, τους εργολάβους οικοδομών, τους νοικοκυραίους οι 300 αποτελούν μια φτηνή εργατική δύναμη, θα συνεχίσουν να τους προσφέρουν εργασία (πολλές φορές «μαύρη») και οι μετανάστες δε θα μπορούν να την αρνηθούν για τον απλούστατο λόγο της ανάγκης για καθημερινή επιβίωση.

Σήμερα κέρδισαν οι ίδιοι οι απεργοί πείνας. Και το πέτυχαν γιατί όχι μόνο είχαν συγκεκριμένες θέσεις αλλά και γιατί τις έθεσαν υπό διαπραγμάτευση και συζήτηση με την κυβέρνηση.

Όσοι λοιπόν, μιλούν ανερυθρίαστα για αφύπνιση των εργαζομένων με αφορμή τον αγώνα των απεργών πείνας θα πρέπει να αποσαφηνίσουν για ποιους εργαζόμενους μιλούν και να προβάλλουν ένα πραγματοποιήσιμο σχέδιο εξόδου από την κρίση χωρίς να προβαίνουν σε συνθηματολογικές διακυρήξεις. Στο κάτω-κάτω κύριες και κυρίοι «Δεν πεινάσατε μαζί»!

Advertisements

Ένα Σχόλιο

  1. Mια βδομάδα μετά την Υπατία
    Στις 9 Μαρτίου και ύστερα από 44 μέρες, έληξε η απεργία πείνας σε κλίμα γενικού ενθουσιασμού. Ωστόσο από την επόμενη κιόλας μέρα η κυβέρνηση μέσω του Γ.Ραγκούση (ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟ ΣΚΑΙ, 10/3) έσπευσε να διευκρινίσει ότι οι απεργοί μετανάστες και οι συμπαραστάτες πανηγυρίζουν απλώς για επικοινωνιακούς λόγους “διότι δεν εδόθη καμία νομιμοποίηση ούτε καν άδειες παραμονής όπως αρχικά ζητούσαν παρά μόνο καθεστώς ανοχής”. Καθεστώς μάλιστα που θα ανανεώνεται σε ατομική βάση από την αστυνομία και χωρίς εμπλοκή του υπουργείου εσωτερικών. ανάγνωση του υπολοίπου »

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: