«Μυρίζεις θάνατο μα εγώ σε γυροφέρνω…»

Οι θάνατοι των δύο αστυνομικών επιβεβαίωσαν για άλλη μια φορά την έλλειψη πολιτικής βούλησης να εφαρμοστούν οι νόμοι ή να αντικατασταθούν όσοι κρίνονται ως ανεπαρκείς. Αποδεικνύουν περίτρανα την προχειρότητα και τη δυσκαμψία που επικρατεί στο Δημόσιο αλλά και την «ωφελιμιστική» χρήση του θανάτου καθώς απουσιάζει ο άμεσος και καλά σχεδιασμένος τρόπος άσκησης ενός βασικού προγράμματος άσκησης της κεντρικής εξουσίας.

Αστυνομικοί λοιπόν με δύο μήνες εκπαίδευσης, απουσία αξιόπιστης ψυχολογικής παρακολούθησης στέλνονται σαν πρόβατα στη σφαγή ή πυροβολούν 16χρονα. Μετανάστες που κάνουν απεργία πείνας και είναι έτοιμοι να πεθάνουν. Βόμβες που διαμελίζουν δεκαπεντάχρονα προσφυγόπουλα καθώς είχαν την ατυχία να έρθουν στην Αθήνα και να ψάχνουν σε σακούλες σκουπιδιών. Μαχαιρώματα σε πλατείες και πρεζάκια που πέφτουν σαν τις μύγες.

Και πάνω στα θύματα στήνεται μια υπερπαραγωγή ηρώων και μαρτύρων. Μια υπερπαραγωγή που τα έχει όλα: συνωμοσίες, χειραγώγηση, πατριωτισμό, επανάσταση. Οι μάρτυρες εξυψώνονται, συμβολοποιούνται, όσο βέβαια κρατάει η μιντιακή τους προβολή και μετά παραδίνονται στη λήθη μέχρι να ανακαλυφθούν οι επόμενοι.

Το θλιβερό είναι ότι θα υπάρξουν και οι επόμενοι. Με τόσες «χρήσεις» των θανάτων αθώων, το ίδιο το γεγονός του θανάτου δεν προκαλεί την έκπληξη, αντίθετα φαντάζει ως φυσιολογικό καθώς η εξοικείωσή μ’ αυτό επιτυγχάνεται μέσα από τις φαντασιακές, παρωχημένες διακηρύξεις, την προσήλωση σε ιδεολογίες που μεταλάσσονται σε ιδεοληψίες, την επιφανειακή ταχύτητα της πληροφόρησης, την απουσία (ή και την αίσθηση της απουσίας) ενός ισχυρού και αξιόπιστου κοινωνικού συμβολαίου.

Ο θάνατος λοιπόν γίνεται ένα γεγονός, όπως κι όλα τ’ άλλα, οι τρόποι αποφυγής του είναι ανύπαρκτοι και εμείς τραγουδάμε πάνω στα κουφάρια «Ερωτευμένοι σχιζοφρενείς».

Advertisements

Ένα Σχόλιο

  1. Πάντως οι τύποι που σκότωσαν τους αστυνομικούς είναι ψυχροί επαγγελματίες εκτελεστές με στρατιωτική εκπαίδευση. Και τα ΕΚΑΜ να τους κυνηγούσαν πάλι θα θρηνούσαμε θύματα.
    Σκέψου πόσο καλά εκπαιδευμένος και ψύχραιμος πρέπει να είσαι για να στήνεις ενέδρα όταν σε κυνηγάν 45 άτομα, με σκοπό να σκοτώσεις δυο-τρεις για να φύγεις ανενοχλητος μετά…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: