Η παρανοϊκή μας Αριστερά

Έχω πειστεί τελικά. Η Αριστερά δε θέλει δίκαιη διανομή του πλούτου αλλά οικειοποίησή του. Και εξηγούμαι:

Διαμαρτύρεται για την εκποίηση της δημόσιας περιουσίας και σφυρίζει αδιάφορα για την καταπάτηση εδώ και χρόνια δημοσίων εκτάσεων από ιδιώτες. Δεν έχω δει κανένα κίνημα εναντίον των συμπολιτών-καταπατητών.

Σοκάρεται από τις κρατικοδίαιτες ΜΚΟ και τη διαπλοκή τους αλλά συμπορεύεται υπεύθυνα με τους αγώνες των μεγαλογιατρών και προβάλλει τα δίκαια αιτήματα των ακριβοπληρωμένων υπαλλήλων του ΟΣΕ, της Ολυμπιακής κοκ.

Βγαίνει στους δρόμους για τη ΔΕΗ και γυρνάει την πλάτη στους εργαζόμενους που δουλεύουν στον ιδιωτικό τομέα, 12 και 15 ώρες καθημερινά, ακόμα και τα Σαββατοκύριακα, όπως για παράδειγμα οι υπάλληλοι των διαφημιστικών εταιρειών. Λες και «προλετάριοι» εργαζόμενοι είναι μόνο όσοι βρίσκονται στις ΔΕΚΟ.

Αγανακτεί για το ακριβό εισιτήριο και εφαρμόζει ακριβώς την ίδια τακτική του «Κεφαλαίου» την οποία χρόνια καταγγέλει: Δεν πληρώνει.

Συμπαραστέκεται στους απολυμένους δημοσιογράφους ενώ ταυτόχρονα απολύει τους δικούς της.

Λοιδωρεί τους φραγκάτους με τα τζιπάκια που πλημμυρίζουν την Αράχωβα και αγωνίζεται για τα δικαιώματα των «λαϊκών» στρωμάτων να παρκάρουν όπου θέλουν.

Έχει εμμονή με τις καταλήψεις των ελληνικών Πανεπιστημίων αλλά γοητεύεται από τα αντίστοιχα της αλλοδαπής.

Εισερχόμαστε θεωρώ σε μια νέα πολιτική και κοινωνική πραγματικότητα που ο ρόλος της Αριστεράς ως υπερασπιστή των εργαζομένων και φορέα νέων ιδεολογικών προσανατολισμών έχει ατονήσει ή μάλλον έχει περιθωριοποιηθεί. Τα προτάγματα που προβάλλει είναι ιδιαίτερα θολά, προκαλούν ιδεολογική σύγχυση, οδηγούν στον απομονωτισμό και στην αυτοαναφορικότητά της.

Και απομένει πικρό το ερώτημα: ποιος πραγματικά θα υπερασπιστεί το δίκιο του εργάτη;

 

 

 

 

 

Advertisements

4 Σχόλια

  1. Ο ίδιος ο εργάτης, και ο εργαζόμενος, και ο οποιοσδήποτε άλλος, μόνος όσο μπορεί, και μαζί με άλλους, όταν επιτέλους καταλάβει ότι η μισαλοδοξία και το να επαφίεσαι μονίμως σε κάποιους άλλους για να βγάλουν το φίδι από τη τρύπα, δεν οδηγεί κάπου! Όσο γι΄αυτά που γράφεις για την Αριστερά συμφωνώ και επαυξάνω, και συμφωνώ ακόμη περισσότερο με τον τίτλο. Μιλάμε για την ΕΛΛΗΝΙΚΗ Αριστερά, διότι δεν έχω δει σε καμία άλλη ευρωπαϊκή χώρα η Αριστερά να φέρεται τόσο λαϊκιστικά, αποπροσανατολιστικά, και τόσο ανευθυνα!

  2. Ε, ναι, προφανώς για την ελληνική Αριστερά έτσι όπως εκφράζεται στη Βουλή αλλά και έξω απ’ αυτήν.

  3. Η ελληνική Αριστερά είναι συνολικά μια δύναμη συντηρητική και δρα ως τέτοια. Φοβάται τις αλλαγές και στοχεύει να βυθίσει τη χώρα σε ένα αδιέξοδο κρατισμό όπου περσόνες σαν την Παπαρήγα τον Αλαβάνο ή το Ρούντι θα ηγεμονεύουν μαζί με ένα τσούρμο απαίδευτους, μισαλόδοξους και κομπλεξικούς. Καθήκον της κοινωνίας μας να μην τους το επιτρέψει. Απέναντι στο νεκρικό σύγχρονο καπιταλισμό, το όραμα της ελληνικής Αριστεράς δεν είναι παρά ένα καθολικός εφιάλτης.

  4. Αγαπημένο μου Φελέκι. Δεν θα διαφωνήσω καθόλου για μερικές πτυχές της σκιαγράφησης που κάνεις για την ελληνική αριστερά. Συμφωνώ στο θέμα των Πανεπιστημίων, αλλά όσον αφορά τους καταπατητές νομίζω ότι έχουν γίνει ενέργειες, βλέπε Κορτζίδη, για τη διεκδίκηση υπέρ των πολιτών. Είναι λίγο επικίνδυνο να λέμε ότι ακόμα και αυτή η χειρότερη και πολύ κατώτερη των περιστάσεων και ξεπερασμένη αριστερά δεν ενδιαφέρεται για τα συμφέροντα των ιδιωτικών υπαλλήλων. Ενώ θέλεις να δεις το πρόβλημα συνολικά, μάλλον πετυχαίνεις το αντίθετο δημιουργώντας «καλούς και κακούς» εργαζόμενους.
    Επίσης θα συμφωνήσω για το ζήτημα της μη πληρωμής αντιτίμου στα μμμ αλλά ας μην ξεχνάμε ότι το «δεν πληρώνω» προήλθε μέσα από την κοινωνία των πολιτών,. Προσωπικά δεν το ενστερνίζομαι. Τέλος, νομίζω ότι αυτό που συσκοτίζει περισσότερο τα πράγματα είναι η λογική που του είμαι με το μνημόνιο ή δεν είμαι. Η λογική του άσπρου μαύρου, ποιο είναι το άπρο και ποιο το μαύρο εγώ δεν ξέρω, δεν δημιουργεί δυναμική. Δεν μπορώ ούτε να υποστηρίξω όλα τα μέτρα μιας κυβέρνησης που σε επίπεδο διαχείρισης κρίσης ή απλής παραγωγής πολιτικής απέχει παρασσάγγας από τη λογική του αυτονόητου που διακηρύσσει, πολλές εκσυγχρονιστικές γκάφες τον τελευταίο καιρό, ούτε και να συμπορευθώ με αριστερούς μηδενιστές και ξεχασμένους σε άλλες εποχές,. (για τον Μεσσήνιο ούτε καν λόγος).
    Ευχαριστώ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: