Κομμουνιστικές «ευαισθησίες»

Κόπτονται οι δημοτικοί σύμβουλοι του ΚΚΕ για τα λαϊκά στρώματα και το δικαίωμά τους να παρκάρουν όπου θέλουν: στα πεζοδρόμια, στις ράμπες για τα άτομα με αναπηρία, στις πλατείες. Θέλουν προφανώς να «καθαρίσει» η Αθήνα  από τυφλούς, ανθρώπους με αναπηρικά καροτσάκια ή κινητικές δυσκολίες. Ακολουθώντας μάλιστα, με εμμονή τις συνωμοσιολογικές τους πρακτικές αφήνουν να εννοηθεί ότι σκόπιμα η δημοτική αστυνομία επέβαλε τα πρόστιμα προκειμένου να διασπάσει το απεργιακό μέτωπο. Αστεία πράγματα!

Γκρινιάζουμε συνέχεια και καταγγέλουμε ότι η Αθήνα δεν είναι φιλική στους κατοίκους της. Αρχίζει η δημοτική αστυνομία να ρίχνει κλήσεις στους παρανομούντες, συνεχίζουμε τη γκρίνια. Δε γίνεται όμως σύντροφοι.  Πρέπει κάποια στιγμή οι αρμόδιες αρχές να επεμβαίνουν και να μας προστατεύουν από τους ασυνείδητους οδηγούς. Τον τελευταίο καιρό είχα βαρεθεί να τσακώνομαι με όσους εμπόδιζαν την ελεύθερη διέλευση στις ράμπες των πεζοδρομίων. Πολλές φορές σήκωνα τους καθαριστήρες των αυτοκινήτων ως ένδειξη διαμαρτυρίας. Την επόμενη μέρα πάλι τα ίδια και συνεχιζόταν η ίδια ιστορία. 

Τώρα που εμφανίστηκε η δημοτική αστυνομία, εξαφανίστηκαν και τα παράνομα σταθμευμένα αυτοκίνητα. Δεν λέω ότι το πρόστιμο μόνο θα λύσει το πρόβλημα. Προφανώς αν σταματήσουν οι κλήσεις, θα επικρατήσει πάλι η προηγούμενη κατάσταση. Δεν επαφίεται όμως στον «πατριωτισμό» των Ελλήνων η τήρηση του κώδικα οδικής κυκλοφορίας. Δεν μπορούμε να ζητάμε από τον ελεγκτικό μηχανισμό να πιάνει τους πολιτικούς που κατασπατάλησαν δημόσιο χρήμα και στην καθημερινότητά μας να δικαιολογούμε τις εξόφθαλμες παρανομίες μας.  Παρανομίες μάλιστα που αποκλείουν συνανθρώπους μας από το δικαίωμα σε μια κανονική ζωή.

Ακολουθεί απόσπασμα από το σχετικό άρθρο του Ριζοσπάστη (3/02/2011) με τίτλο:

«ΔΗΜΟΤΙΚΟΙ ΣΥΜΒΟΥΛΟΙ ΤΟΥ ΚΚΕ ΣΤΟ ΔΗΜΟ ΑΘΗΝΑΙΩΝ

Καταγγέλλουν το όργιο επιβολής κλήσεων και αφαίρεσης πινακίδων»

«[…] Οι δημοτικοί σύμβουλοι του ΚΚΕ στο Δήμο της Αθήνας καταγγέλλουν τη δημοτική αρχή γιατί σε συνθήκες βίαιης επίθεσης στο εισόδημα των εργαζομένων που ζουν και δουλεύουν στην πόλη μας, αυτή με εντολή στη Δημοτική Αστυνομία προχωράει σε ένα όργιο επιβολής κλήσεων, αφαίρεσης πινακίδων στο όνομα της καλυτέρευσης της ποιότητας ζωής μας. Σε λιγότερο από ένα μήνα, που ήταν σε εξέλιξη και οι δίκαιες απεργιακές κινητοποιήσεις των εργαζομένων στα μέσα μαζικής μεταφοράς, ο δήμος επέβαλε χαράτσι με πάνω από 30.000 κλήσεις και πάνω από 1.000 αφαιρέσεις πινακίδων στα λαϊκά στρώματα. Δεν είναι τυχαία αυτή η προτεραιότητα που δίνει η δημοτική αρχή που θέλει τη Δημοτική Αστυνομία άλλο ένα φοροεισπρακτικό μηχανισμό γενικευμένης φορομπηξίας.

Η Δημοτική Αστυνομία με την παρουσία της, ως υπηρεσία του δήμου, σε δημόσιους κοινωνικούς χώρους (πάρκα, πλατείες, υποβαθμισμένες γειτονιές της πόλης) μπορεί να συμβάλει στην αντιμετώπιση προβλημάτων που απασχολούν το λαό της Αθήνας. Οι εργαζόμενοι σ’ αυτή τη δημοτική υπηρεσία είναι και αυτοί αντιμέτωποι με τη μείωση του εισοδήματός τους και των ασφαλιστικών τους δικαιωμάτων, είναι απλήρωτοι για τις υπερωρίες τους και άλλες υπηρεσίες, ενώ διαχέεται η σύνδεση της αμοιβής τους με τον όγκο των προστίμων που θα επιβάλουν (παρκάρισμα, κάπνισμα). Οι δημοτικοί σύμβουλοι του ΚΚΕ ζητούν προ ημερήσιας διάταξης τη συζήτηση του θέματος στο επόμενο Δημοτικό Συμβούλιο».

Advertisements

Ένα Σχόλιο

  1. Εφόσον οι κλήσεις φέρνουν αποτέλεσμα, δεν είναι ανάγκη να σταματήσουν ποτέ σαν μέτρο. Όσο περνάει ο χρόνος, όλο και λιγότεροι συμπολίτες μας θα παρανομούν, οπότε θα μειωθεί και ο αριθμός των προστίμων. Η ουσία λοιπόν της επιτυχίας του μέτρου είναι η καθολική εφαρμογή του για ικανό χρονικό διάστημα ώστε να ξέρουν όλοι ότι εάν παρανομήσουν θα τιμωρηθούν άμεσα.

    Ας μην νομίζουμε ότι αυτό σημαίνει ότι ‘ο Έλληνας χρειάζεται βούρδουλα», ούτε ότι μια τέτοια παραδοχή μας υποτιμά σαν κοινωνία. Απανταχού της οικουμένης οι άνθρωποι ανταποκρινόμαστε σε κίνητρα και αντικίνητρα.

    Σε περιπτώσεις που το προσωπικό μας καλό (π.χ. να αφήσω το αυτοκίνητό μου ακριβώς μπροστά στο μαγαζί για να βολευτώ στα ψώνια μου) αντιτίθεται στο δημόσιο καλό (π.χ. ελεύθερα πεζοδρόμια για τους πεζούς), χρειάζεται ένα αντιστάθμισμα για να καλύψει το χάσμα. Το αντιστάθμισμα αυτό μπορεί να είναι οι καλοί τρόποι, η κοινωνική συνείδηση, αλλά κάλλιστα και ένα χρηματικό πρόστιμο.

    Σίγουρα είναι καλύτερο να συμμορφωνόμαστε χωρίς την απειλή του προστίμου. Η μετάβαση ‘όμως από τον φόβο του προστίμου στον ηθικό/κοινωνικό φραγμό θα πάρει πολλά χρόνια. Μέχρι τότε όμως, εγώ θέλω ελεύθερα πεζοδρόμια, προσβάσιμα για όλους, και ειδικά για τα άτομα με ειδικές ανάγκες. Οι Δημοτικοί Σύμβουλοι του ΚΚΕ και οι άλλοι διαμαρτυρόμενοι για τα πρόστιμα τί θέλουν;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: