Επιστολή προς τον άγνωστο Πρωθυπουργό

Αξιότιμε κύριε άγνωστε πρωθυπουργέ μας,

Εγώ δεν είμαι διεφθαρμένος και ουδέποτε στη ζωή μου έχω αναμειχθεί σε ύποπτες ή βρώμικες υποθέσεις οικονομικής ή οποιασδήποτε άλλης συναλλαγής. Πάντα με το γράμμα του νόμου πήγαινα και αγανακτούσα όταν έβλεπα πολλές φορές να μην εφαρμόζεται. Αλλά ως εδώ και μη παρέκει. Αν εσείς ο ίδιος ομολογείτε ότι η χώρας μας κατοικείται από ένα μάτσο διεφθαρμένους το λιγότερο που έχετε να κάνετε είναι να μετακομίσετε, να πάτε αλλού γιατί δεν έχετε τα κότσια να τους αντιμετωπίσετε. Δεν έχετε (ή δεν είχατε) τη βούληση να συγκρουστείτε μαζί τους και να πράξετε τα’ αυτονόητα.

Εγώ έχω πάρει την απόφασή μου. Θα μείνω και θα παλέψω στο βαθμό που μου αναλογεί, για να διορθώσω τα κακώς κείμενα. Και σας βεβαιώνω ότι υπάρχουν και άλλοι σαν κι εμένα που έχουν τη διαστροφή να παραμείνουν σ’ αυτή τη χώρα και να δώσουν τις προσωπικές τους μάχες. Δεν έχουμε ανάγκη από πρωθυπουργούς που σηκώνουν τα χέρια ψηλά. Καλή είναι η αυτοκριτική, δε λέω, αλλά δεν έχει κανένα απολύτως νόημα όταν δε συνοδεύεται από μία δυναμική εφαρμογή μέτρων κατά της διαφθοράς και της εύρυθμης λειτουργίας των κρατικών θεσμών.

Δεν μπορώ να σε σεβαστώ κύριε άγνωστε πρωθυπουργέ όταν δηλώνεις ότι είσαι ουσιαστικά ανήμπορος να διοικήσεις μια διεφθαρμένη χώρα και αποποιείσαι όλες τις ευθύνες της προσπάθειας να ασκήσεις πολιτική που υποθετικά έχεις τα εχέγγυα να πράξεις.

Δεν περιμένω εν μια νυκτί να εξαλειφθεί  όλη τη διαφθορά του τόπου αλλά εσύ -με τη δηλώσή σου- θεώρησες δεδομένο ότι η χώρα έτσι ήταν και έτσι θα είναι εις το διηνεκές. Και αυτή η βεβαιότητά σου είναι που με τρομάζει.

Έχω βαρεθεί να ζω με καταπιεστικές βεβαιότητες. Έχω πάψει να βαυκαλίζομαι με τα ιδανικά της μεγάλης ελληνικής ψυχής, να περιμένω τον από μηχανής θεό να με πάρει από το χέρι και να με οδηγήσει σε παραδεισένιους τόπους. Βάζω το κεφάλι μου κάτω και προχωράω χωρίς καμία σιγουριά αλλά τουλάχιστον βρίσκομαι σε κίνηση, δε εγκλωβίζομαι, προσπαθώ να κρατηθώ όρθιος.

Και να ξέρεις ότι δεν πρόκειται να πτοηθώ επειδή εσύ δείχνεις αδύναμος. Έτσι κι αλλιώς τι έχω να χάσω παρά έναν άγνωστο πρωθυπουργό που δε γνωρίζει πώς να διοικήσει.

Μετά τιμής

Ένας πολίτης μιας διεφθαρμένης χώρας

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: