Η «ατυχία» του να είσαι γυναίκα

Του Μαριάμπα

Στο όνομα της προώθησης της ισότητας μεταξύ των ανδρών και γυναικών είναι σχεδόν βέβαιο ότι πολύ σύντομα θα εξισωθούν, προς τα πάνω εννοείται και εις βάρος των γυναικών, τα όρια συνταξιοδότησης στα 65. Ανεξάρτητα της ανάγκης για σοβαρή επανεξέταση των πολύ μικρών ορίων στις ηλικίες συνταξιοδότησης ορισμένων κατηγοριών εργαζομένων, οι γυναίκες ως σύνολο για πολλοστή φορά αδικούνται από την επικρατούσα λογιστική διαχείριση, εμφανιζόμενες μάλιστα ως εκείνες που όλα τα προηγούμενα χρόνια επωφελούνταν από το υπάρχον θεσμικό πλαίσιο.

Στην πραγματικότητα οι γυναίκες κάθε ηλικίας, επιπέδου σπουδών και ικανοτήτων όλες τις τελευταίες δεκαετίες αντιμετωπίζονταν πολύ διαφορετικά και δραματικά εις βάρος τους τις περισσότερες φορές από τους άνδρες συναδέλφους τους στην αγορά εργασίας.

Χαρακτηριστικότερο παράδειγμα η ανεργία. Στους νέους μέχρι 29 ετών αυτή φτάνει σήμερα στο 22,3%! Αλλά φυσικά δεν πλήττει το ίδιο τις κοπέλες και τα αγόρια. Γι’ αυτές φτάνει στο 27,4%, ενώ για τα αγόρια είναι περίπου 10 μονάδες μικρότερη! Τι συμβαίνει κι έχουν τόσο διαφορετική αντιμετώπιση στην αγορά εργασίας; Είναι λιγότερο ικανές; Μπα! Το ποσοστό ανεργίας των γυναικών με πτυχίο ΑΕΙ είναι σχεδόν διπλάσιο από αυτό των ανδρών (9,2% έναντι 4,9%). Η αντίστοιχη διαφορά ανάμεσα σε πτυχιούχους ΤΕΙ είναι υπερδιπλάσια (18,3% έναντι 8,8%). Συνεπώς ανάμεσα σε ανθρώπους με τα ίδια «τυπικά» ακαδημαϊκά προσόντα οι γυναίκες σαφώς και έχουν πολύ μικρότερες ευκαιρίες απασχόλησης. Η μόνη περίπτωση που οι γυναίκες είναι περισσότερο «απασχολήσιμες» από τους άνδρες είναι ανάμεσα σ’ αυτούς που δεν πήγαν καθόλου σχολείο! Με άλλα λόγια, στην αγορά εργασίας οι «αγράμματες» γυναίκες είναι σε πολύ μικρότερο ποσοστό άνεργες (11,9%) απ’ ότι οι «αγράμματοι» άνδρες (20,6%). Η αγορά τις εμπιστεύεται περισσότερο από τους άνδρες για να φροντίζουν τους ανήμπορους, να καθαρίζουν σκάλες και να πλένουν πιάτα στα μαγαζιά. Για όλα τ’ άλλα η αγορά εμπιστεύεται περισσότερο τους άνδρες. Με σχεδόν διπλάσια ποσοστά ανεργίας από τους άνδρες έως την ηλικία των 45 χρονών και για κάθε επίπεδο τυπικής εκπαίδευσης, οι γυναίκες πρέπει να παλέψουν δυο φορές πιο σκληρά για να βρουν εργασία από άνδρες ίδιας ηλικίας και προσόντων και φυσικά για να την κρατήσουν.

Για δεκαετίες για τις περισσότερες γυναίκες ήταν απλά απαγορευτική η οποιαδήποτε σκέψη για καριέρα. Ανάμεσα στους καθηγητές πανεπιστημίου, της ανώτερης δηλαδή βαθμίδας, μόλις το 19% είναι γυναίκες! Πόσες είναι στη διοίκηση μεγάλων τραπεζών, επιχειρήσεων και οργανισμών; Ελάχιστες. Φαντάζομαι ότι τώρα που εξισώνονται τα όρια συνταξιοδότησης στα 65 θα έχουν όλο το χρόνο μπροστά τους να τα καταφέρουν…

Πηγή στατιστικών δεδομένων: Εθνική Στατιστική Αρχή

Advertisements

2 Σχόλια

  1. Είναι τουλάχιστον αστεία η επίκληση της ισότητας των δύο φίλων. Λες και αν ερωτούταν ο σύζυγος ενός ζευγαριού που παλεύει να τα φέρει βόλτα, θα απαντούσε ότι το δίκαιο είναι να βγει η γυναίκα του στη σύνταξη 15 χρόνια αργότερα !!!
    Και που είναι ο άνθρωπος που θα ήταν το επίκεντρο επί διακυβερνήσεως σοσιαλιστών ???
    Αν και άντρας ξέρω πολύ καλά ότι αυτά που λένε τα στατιστικά που παρατίθενται είναι μέρος μόνο της αλήθειας. Γιατί αυτό που δε μπορεί να αποτυπωθεί στις μελέτες, είναι το πώς συμπεριφέρονται στις εργαζόμενες γυναίκες, εντός των εργασιακών χώρων…
    Και ένα γενικότερο σχόλιο… Γιατί στη χώρα μας η ισότητα αποκαθίσταται πάντα ως προς αυτόν που έχει τα λιγότερα προνόμια και όχι το ανάποδο ??? Πως θα μας φαινόταν για παράδειγμα, αν η εξίσωση των ορίων γίνονταν για τους άντρες, στα ίδια χρόνια που βγαίνουν τώρα οι γυναίκες ???

  2. Η ισότητα των δύο φύλων νομίζω ότι στην προκειμένη περίπτωση απλά λειτουργεί σαν άλλοθι για την προσπάθεια επίλυσης των οικονομικών προβλημάτων που αντιμετωπίζουν τα ταμεία ασφάλισης.
    Σαν γυναίκα θα υποστήριζα σίγουρα την εξίσωση των ορίων ηλικίας αδιαφορώντας για το όριο ηλικίας που θα εφαρμοζόταν.
    Από μια πολιτεία που υποστηρίζει την ισότητα αναμένω επίσης πολιτικές που θα μου επιτρέπουν να εργάζομαι απερίσπαστη, χωρίς να επωμίζομαι το βάρος της φροντίδας του παιδιού. Άδειες ανατροφής και για τον πατέρα, βρεφονηπιακοί και παιδικοί σταθμοί, υποστήριξη μειωμένου ωραρίου, επίδομα φροντίδας παιδιού για τις ημέρες που αρρωσταίνει, ολοήμερο ‘λειτουργικό’ σχολείο, αναβάθμιση της εκπαίδευσης για να μην χρειάζεται να σπαταλώ τον ελεύθερο χρόνο μου σε φροντιστήρια και ιδιωτικά μαθήματα κλπ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: