Aφιέρωμα στα Μουντιάλ μέρος β΄: 1990

Οι εξελίξεις έτρεχαν, αλλά το κείμενο του Τρύφωνα Χαρίτου ήταν έτοιμο.

Για το Μουντιάλ της Ιταλίας όσο πολλές προσδοκίες είχα, τόσο λίγα πράγματα έχω να θυμάμαι. Το 5-3-2 επηρεάζει αρνητικά την ποιότητα, πολλά αστέρια δεν λάμπουν, λίγα γκολ σημειώνονται. Για να ιδούμε το ζύγι.

ΣΥΝ

+ Η εθνική Γερμανίας (δύσκολο να το παραδεχτεί κανείς). Δίκαια πρωταθλήτρια, με εξαιρετική πρώτη φάση, πειστικό αποκλεισμό της Ολλανδίας και μια χαρισματική φουρνιά παιχτών: Ματέους, Κλίνσμαν, Φέλερ, Μπρέμε αλλά και Λιτμπάρσκι, Χέσλερ, Κόλερ

+ Οι δύο ημιτελικοί: παραδοσιακές κόντρες πρώην παγκόσμιων πρωταθλητών, επανειλημμένες πολλές φορές στο παρελθόν (Ιταλία-Αργεντινή & Γερμανία-Αγγλία), πουδεν διέψευσαν τις προσδοκίες. Θα κριθούν στα πέναλτι (μανιέρα αυτού του μουντιάλ): ο πρώτος θα οδηγήσει στον αποκλεισμό-σοκ της οικοδέσποινας από την ατάλαντη παρέα του Μαραντόνα, ο δε δεύτερος, μετά από πολύ δράμα στην παράταση, στη νίκη (ποιων άλλων) των Γερμανών. Μοιραίοι οι Ντοναντόνι, Σερένα για την Ιταλία και Πιρς, Γουόντλ για την Αγγλία.

+  Η τηλεοπτική κάλυψη, η εξαιρετική εικόνα, τα πλήρη στοιχεία, ο ρόλος της Ολιβέτι: εν ολίγοις η είσοδος του ποδοσφαίρου στην ψηφιακή εποχή.

+ Το αξιαγάπητο Καμερούν: κερδίζει στην πρεμιέρα την παγκόσμια πρωταθλήτρια Αργεντινή, μετά περιλαμβάνει τη Ρουμανία, αποκλείει την Κολομβία και φτάνει ως τους προημιτελικούς (η πρώτη αφρικανική ομάδα που φτάνει τόσο μακριά), όπου αποκλείεται από την Αγγλία στην παράταση. Κεντρική μορφή ο 38χρονος Ροζέ Μιλά.

ΠΛΗΝ:

–         Το θέαμα: Φτωχότατο. Εντελώς ενδεικτικά, στο Μεξικό από τη φάση των 16 και μετά μπήκαν 48 γκολ, στην Ιταλία μόλις 33 (με το ζόρι δυο και κάτι ψιλά στον κάθε αγώνα).

–         Τα άπειρα πέναλτι: αμφισβητούμενα στην κανονική διάρκεια των αγώων, αλλεπάλληλα στη φάση νοκ άουτ, με νικητές αναμενόμενους: Αργεντινή δις και Γερμανία άπαξ.

–         Ο τελικός: με διαφορά ο χειρότερος όλων των εποχών, κρίνεται με-τι άλλο- ένα ψιλοπέτσινο πέναλτι στο τελευταίο δεκάλεπτο.

–         Η εθνική Αργεντινής: σκληρή, απωθητική και τυχερή, παίζει τελικό έχοντας δύο νίκες σε έξι ματς, περνώνατας ως τρίτη από τον όμιλο, έχοντας βάλει μόνο πέντε γκολ, και στηριζόμενη στην απίστευτη ρέντα στα πέναλτι του αναπληρωματικού αρχικά Γκοϊκοετσέα και στις εκλάμψεις του Μαραντόνα και του Κανίτζα

–         Το ζευγάρι του προηγούμενου euro: Η Ολλανδία του Μπενάκερ, μαστίζεται από εσωτερικές έριδες, περνάει με το ζόρι την πρώτη φάση και τελικά αποκλείεται έχοντας βάλει 3 γκολ, με τον Φαν Μπάστεν άσφαιρο! Η ΕΣΣΔ του Λομπανόφσκι κάνει την τελευταία της εμφάνιση, που δεν αντιστοιχεί δυνατότητές της: αποκλείεται από τη δεύτερη αγωνιστική με δύο καθαρές ήττες. Ακόμη,  η Βραζιλία του Λαζαρόνι παίζει 5-3-2, αποκτά επιθετική δυσκοιλιότητα και πετιέται (άδικα είναι αλήθεια) έξω απ’ την Αργεντινή από τη δεύτερη φάση.

ΓΚΟΛ

Κι εδώ λίγα πράγματα: ο Ρομπέρτο Μπάτζο περνάει όλη την άμυνα των Τσεχοσλοβάκων και σκοράρει, ο Ματέους παρουσιάζει δύο τυπικά δείγματα γερμανικής σουτάρας στους Γιουγκοσλάβους, ο Μπρέμε προσποιείται και σουτάρει με το δεξί υπολογίζοντας άψογα τα φάλτσα επί της Ολλανδίας, ο Σκιλάτσι πιάνει σουτ κατευθείαν μετά το βολέ του Τζένγκα επί της Ουρουγουάης, ο άγνωστος μέχρι τότε Ντέιβιντ Πλατ πιάνει ένα απίστευτο γυριστό στο τελευταίο λεπτό της παράτασης του αγώνα Αγγλία-Βέλγιο.

ΚΕΡΒΕΡΟΙ

Ο Ίλγκνερ ουδέτερος, ο Σίλτον γερασμένος, ο Τζένγκα κρατάει clean sheet μέχρι τον ημιτελικό που κάνει «μια περίιιεργη έξοδο» κατά Διακογιάννη και κρεμάει την ομάδα του. Εύφημος μνεία στον Ιρλανδό Πατ Μπόνερ. Αναμφισβήτητος πρωταγωνιστής ο Σέρχιο Γκοϊκοετσέα που αποκρούει τέσσερα πέναλτι σε προημιτελικό και ημιτελικό.Η δόξα του βραχύβια. Στο μουντιάλ της Αμερικής ξανακάθεται στον πάγκο.

ΚΑΝΟΝΙΑ

Πρώτος ο από του πούθενα ερχόμενος στο τίποτα πηγαίνοντας Τοτό Σκιλάτσι, δεύτερος ο σωματώδης Τόμας Σκούχραβι, που έκανε καλή καριέρα στην Ιταλία μετά, ο σταθερότατος Γκάρι Λίνεκερ, ο Ματέους που σιωπά στα κρίσιμα, όμως (με την πολύτιμη συμβολή του Κλίνσμαν, του Φέλερ και του Μπρέμε) και ο 38χρονος χορευτής Ροζέ Μιλά.

ΕΚΠΛΗΞΗ

Τα’ παμε πιο πάνω: το αξέχαστο Καμερούν του Μιλά, του Ν’Κόνο και των Μπιγίκ. Έπαινοι αξίζουν και οι πολύ καλοί Τσεχοσλοβάκους, οι ηρωικοί Ιρλανδούς και σαφώς οι συμπαθέστατοι Κοσταρικανοί που πετούν έξω Σουηδούς και Σκοτσέζους.

ΜΟΡΦΑΡΕΣ

Ο μουστακαλής βετεράνος ρουμάνος ερματοφύλκες Λουνγκ, ουκ ολίγοι Καμερουνέζοι με κορυφαίο τον βραχύσωμο Εμίλ Μπου, χαιτάδες Αργεντίνοι, ύποπτες φατσες Γιουγκοσλάβων με μαλλιά μές στη μούρη (βλέπε Χατζιμπέγκιτς, Σούσιτς, Πάντσεφ): όλοι αυτοί δεν πιάνουν μία μπροστά στους Κολομβιανούς: ο ηγέτης Βαλντεράμα με το μαλλί πατατούφα και, υπεράνω σύγκρισης, ο Ρενέ Χιγκίτα με τη χαίτη, το μουστάκι και το μπακότερμα που εισηγείται, με οδυνηρά αποτελέσματα για την ομάδα του

ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΣ

Ο Διακογιάννης μεταδίδει τον τελευταίο του τελικό ενιστάμενος και ανεβοκατεβάζοντας την ένταση της βολής του («Πέναλτι; Όχι! Δεν ξέρω, δεν ξέρω, δε νομίζω») Ο Σεφτελής βρίσκει θαυμάσιο γκολ μια κεφαλιά Σοβιετικού από τη μικρή περιοχή καιβλέπει ως πέναλτι ένα φάουλ του Κούμπικ στο Τσεχοσλοβακία-Κόστα Ρίκα. Ο Αργυρίου απορεί («Μα τι ήταν αυτό που έκανε ο Φαν Άρλε; Είναι το 1-1 από τον Νάιαλ, Νάιαλ, Κουίν)» και βερμπαλίζει («Μπάτζιο, Μπάτζιο, Μπάτζιο, μιλάμε για ένα γκολ παγκόσμιας κλάσης») Άλλα όλα τα λεφτά είναι ο Παύλος Γερακάρης: στη μεν πρώτη φάση: ο Φονσέκα έχει βάλει γκολ η Ουρουγουάη βάλει γκολ στη Νότια Κορέα στις καθυστερήσεις, κάτι που σημαίνει την από του πουθενά πρόκριση της σελέστε στους 16, στο γήπεδο γίνεται ο κακός χαμός, μα ο θεϊκός Παύλος περιγράφει τη φάση λέγοντας sotto voce και με κατιούσα κλίμακα στη φωνή «Ο Φονσέκα τελικά, ο νεαρός αυτός παίχτης, που είχε μπει αλλαγή, στο δεύτερο ημίχρονο, θα στείλει για την Ουρουγουάη την μπάλα στα δίχτυα». Στη φάση των 16, περιγράφει άναυδος τα δύο γκολ του Μιλά: το μεν πρώτο με το θεϊκό (σίγουρα προετοιμασμένο) «Μιλά, Μιλά, Μιλά, μίλησε ο Μιλά», το δε δεύτερο με τη γκάφα του Χιγκίτα βγάζοντας τα οικεία του επιφωνήματα «Απ! Του πήρε τη μπάλα ο Μιλά!

ΣΤΙΓΜΕΣ

Τα πανηγυρικά λικνίσματα του Μιλά, η ροχάλα του Ράικαρντ στο σβέρκο του Φέλερ, η γκέλα του Χιγκίτα (αναμενόμενη αλλά απολαυστική), το κλάμα του Γκάζα στον ημιτελικό και του Μαραντόνα στον τελικό.

Advertisements

2 Σχόλια

  1. Ξερω οτι θα διαφωνησω με τους περισσοτερους, αλλα το μουντιαλ του 90, παρολο το κακο θεαμα, το φχαριστηθηκα τα μαλλα. Ισως επειδη πολλα απο τα αποτελεσματα του ηταν ομορφα. Δεν ειναι μικρο πραγμα να πηγαινει η Βραζιλια σπιτι της απο νωρις. Η Αργεντινη ηταν βεβαια η καταστροφη του ποδοσφαιρου και ευνοηθηκε απο πολλες συγκυριες για να φτασει σε εναν τελικο που δεν αξιζε.

    Ας θυμηθουμε λιγο τους διαιτητες του μουντιαλ. Προς το παρον μου ερχονται δυο κελεπουρια: Ενας ασχετος στον προημητελικο Γιουγκοσλαβια-Αργεντινη, που πεταξε εξω τον Σαμπανάζοβιτς από το 30′ και ο «καλυτερος διαιτητης του κοσμου» Βοτρω που ξεχασε να σφυριξει τη ληξη του πρωτου ημιχρονου (ή ηταν του δευτερου?) της παρατασης του ημιτελικου Ιταλια-Αργεντινη, και οι ομαδες επαιξαν για 10 λεπτα παραπανω.

    Καθοτι φιλοανατολικος και αντιλατινος, μου αρεσε πολυ το Τσεχοσλοβακια-Κοστα Ρικα στη φαση των 16. Η Κοστα Ρικα προσπαθουσε και τα ψιλοκαταφερνε μεχρι το 55-60 περιπου. Μεχρι που οι Τσεχοσλοβακοι αρχισανε τις γιομες για τον Σκουχραβι. Οι κακομοιροι κοσταρικανοι του φτανανε μεχρι τη μεση. Απο εκεινη τη στιγμη το ματς μετατραπηκε σε πορνο.

    Απολαυση ηταν παλι στους 16 και το Γιουγκοσλαβια-Ισπανια. Η Ισπανια οπως παντα ηταν απο τα φαβορι, κι ολοι λεγανε οτι ηρθε η ωρα για να κανει την υπερβαση, και τι καλη ομαδα που ειχε, κλπ κλπ. Ο Στόικοβιτς εκανε την αμυνα της Ισπανιας κουρελια ομως, σε ενα υπεροχο παιχνιδι που κακως εχει ξεχαστει.

    Μην ξεχναμε για το συγκεκριμενο μουντιαλ τις πολλες χαιτες (του Γουώντλ ηταν απο τις καλυτερες, περα απο καθε αμφιβολια), τα αχρηστα σταδια (πχ αυτο του Μπαρι, που φτιαχτηκε λογω συνδεσεων καποιων τοπικων χριστιανοδημοκρατων παραγοντων με την οργανωτικη επιτροπη) και οτι ακομα και η Αγγλια επαιξε για πρωτη φορα στην ιστορια της με λιμπερο (τον Μαρκ Ράιτ). Λεγεται οτι οι ιδιοι οι παιχτες αποφασισαν να παιξουν ετσι και το επεβαλλαν στον Μπόμπυ Ρόμπσον, που δεν το ηθελε.

    Οφειλουμε τελος να ομολογησουμε οτι αυτο ηταν το μουντιαλ της κλωτσιας. Το τι κλωτσια επεφτε δεν περιγραφεται, τα φαουλ ηταν το ενα πιο εγκληματικο απο το αλλο. Απο τα πιο νοσηρα φαουλ ηταν στην πρεμιερα, που ενας Καμερουνεζος εκανε τον Κανιτζια φετες.

    Συνολικα, επιμενω, το Ιτάλια ’90, μου εχει αφησει μια ομορφη γευση

  2. Το καλύψατε το θέμα επαρκέστατα νομίζω παιδιά, θα συμφωνήσω πάντως ότι παρά τα όντως αργά, μαρκόσυρτα, με ελάχιστες φάσεις-γκολ παιχνίδια το Μουντιάλ αυτό είχε έντονο δραματικό στοιχείο. Πλην 1-2 εξαιρέσεων, όλα τα ματς από τους 16 και μετά παίχτηκαν στην κόψη. Ειδικά οι ημιτελικοί ήταν μεγάλα θρίλερ, και μάλιστα η τετράδα που προκρίθηκε εκεί ήταν ίσως η πιο λαμπερή όλων των εποχών, δίχως κάποια χώρα-έκπληξη. Βάλτε και το μπαγκράουντ με τις μισοδιαλυμένες ΕΣΣΔ και Γιουγκοσλαβία, το σκηνικό με τον Μαραντόνα-Νάπολι, τις όντως πολλές καλτ φιγούρες ίσως για τελευταία φορά τόσες μαζεμένες κλπ…

    Μερικά μόνο συμπληρωματικά:

    -Το γκολ του (Φρανσουά) Ομάμ-Μπιγίκ στην πρεμιέρα με την Αργεντινή μπορεί εκ πρώτης να έμοιαζε με «πνίξιμο» από τον Πούμπιδο (και εν μέρει ήταν), όμως όσο την ξαναβλέπεις όλο και πιο αδιανόητη μοιάζει η κεφαλιά που έπιασε, παίρνοντας μια μπάλα απ’ το θεό, πηδώντας στο θεό και σκοράροντας ουσιαστικά στο κατέβασμα, έχοντας δώσει αφύσικη δύναμη στο τόπι.
    -Τη συμπτωματική αυτή ασίστ στον Φρανσουά την είχε δώσει ο Σίριλ Μακανάκι, ο ρασταφάριαν χαφ που είχε μαγέψει στο συγκεκριμένο Μουντιάλ και χρόνια μετά είχε φλερτάρει έντονα με την Παναχαική του Λουκόπουλου, όμως νομίζω τελικά η μεταγραφή του χάλασε στο παρα-τσακ κι ο πρόεδρος έφερε μόνο τον Ρειμόν Καλά.
    -Ο Σκιλάτσι είχε ξεκινήσει σαν παγκίτης, πιθανότατα 4ος επιθετικός πίσω από τον Βιάλι (μεγάλη απογοήτευση), τον Καρνεβάλε (ίσως ακόμα μεγαλύτερη, μια και αυτός ήταν αρχικά η βασικούρα και είχε σκοράρει τα μάλα στο πρωτάθλημα με τη Νάπολι) και τον Σερένα (που επίσης τα ‘βαζε αρκούντως με την Ίντερ). Σταδιακά αυτός έπαιζε και οι υπόλοιποι έμεναν μέχρι κι εκτός αποστολής (νομίζω ακόμη στο Μουντιάλ αυτό ίσχυε η 16άδα στους αγώνες). Ο Σικελός απέδειξε για μια ακόμη φορά ότι τα Μουντιάλ μπορούν να κάνουν τις μετριότητες σούπερ-σταρ και τ’ αντίστροφο.
    -Τα δύο τελειώματα του Κανίγια (Κανίτζα το ορθότερο;) με Αργεντινή και Ιταλία ήταν πραγματικά φονικά, «μεγάλα» γκολ. Κι αυτόν όμως μάλλον ελάχιστα τον θυμόμαστε με φανέλα συλλόγου, ήταν και μεγάλος γυρολόγος και αλήτρα γενικώς -με την ποδοσφαιρική έννοια.
    -Το σόλο κι η ασίστ του Μαραντόνα στον προημιτελικό με τη Βραζιλία, αφού πρώτα είχε περάσει ένα 80λεπτο ταμπούρι, ήταν η κορυφαία του στιγμή στο συγκεκριμένο Μουντιάλ. Πάντως φαινόταν καθαρά ότι δεν μπορούσε το παληκάρι να κάνει παραπάνω πράγματα και περισσότερο τον θυμόμαστε για τα συνοδευτικά (κόντρα με Βόρεια Ιταλία και αναμπουμπούλα στη Νάπολι, διαμαρτυρίες και δάκρυα στον τελικό).
    -οι Γερμανοί έφτασαν την ιστορία των πέναλτι κοντά στην τελειότητα, όχι μόνο για τις απανωτές άψογες εκτελέσεις στον ημιτελικό, αλλά και αυτή του Μπρέμε στον τελικό. Με την ψυχολογία που είχε ο Γκοϊκοετσέα φαινόταν άτρωτος από τη βούλα και πραγματικά έπεσε εξαιρετικά στην εκτέλεση του Μπρέμε. Όμως λες και μεγάλωσε το τέρμα όσο χρειαζόταν για να την καταπιεί, στο πλάγιο δίχτυ. Απίστευτοι τύποι…
    -Από το Μουντιάλ αυτό και μετά πάψαμε να ασχολούμαστε με τις μασκότ. Είχα μπλουζάκι με τον «Τσαο» που δεν το φόρεσα ποτέ, αν και ιταλόφιλος. Πέρα από το αμφιλεγόμενο σχεδιαστικό με την απουσία καμπύλης, ήταν κι αυτές οι ιταλικές σημαίες η μία μετά την άλλη που το έκαναν τουλάχιστον απωθητικό. Ίσως ήταν και θέμα ηλικίας και γενιάς, δεν ξέρω πόσοι πιτσιρικάδες ασχολούνται σήμερα με τον Ζακούμι, που δεν είναι κι άσχημος, αλλά η δικιά μου έμεινε στον Ναρανχίτο, το γελαστό ισπανικό πορτοκάλι του ΄82.
    -Και βέβαια, η ραψωδία της άμυνας στο Italia ’90 έφερε την απαγόρευση στο γύρισμα της μπάλας στα χέρια του γκολκίπερ. Εκ των υστέρων η αλλαγή αυτή μοιάζει σοφή.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: