Ας τα βρούμε μεταξύ μας!

Η περίοδος ύφεσης στην οποία έχει εισέρθει η χώρα, έχει οδηγήσει πολλούς συμπολίτες μας στον πανικό, αλλά το χειρότερο, στην πεποίθηση ότι αδυνατούν να ορίζουν τις ζωές τους. Όχι αγαπητοί, και βέβαια μπορούμε να αποδείξουμε ότι δεν έχουμε ανάγκη κανένα ΓΑΠ ή Όλι Ρεν. Αρκεί να κινηθούμε με βάση την αμοιβαία εμπιστοσύνη και την πίστη στη δύναμη της συλλογικότητας. Το κείμενο που ακολουθεί δεν έχει να κάνει με επαναστατικές διακηρύξεις και ανατρεπτικά μανιφέστα, αλλά με απλούς και ανέξοδους τρόπους καθημερινής διαβίωσης. Όπως θα διαπιστώσετε παρουσιάζεται μια προσπάθεια απεξάρτησης όσο το δυνατόν περισσότερο από το χρήμα και ανάδειξης των διαπροσωπικών σχέσεων μέσω της συνεργασίας και της ανταλλαγής.

Ας δούμε λοιπόν πώς θα δώσουμε τη δική μας απάντηση. Ξεκινάμε.

  • Χρησιμοποιούμε στις μετακινήσεις μας τα μέσα μαζικής συγκοινωνίας. Αν δεν μάς βολεύουν για τη μετάβασή μας στην εργασία, κανονίζουμε 4-5 συνάδελφοι μαζί και πηγαίνουμε με ένα αυτοκίνητο. Μην ξεχάσουμε να μοιραστούμε τη βενζίνη.
  • Ψάχνουμε για το φτηνότερο βενζινάδικο. Ήδη στο διαδίκτυο υπάρχει σχετικό παρατηρητήριο φτηνής βενζίνης.
  • Δεν αφήνουμε ανοιχτούς τους υπολογιστές, όταν απουσιάζουμε από το σπίτι ή την τηλεόραση στο stand by˙ και οικονομικό και οικολογικό.
  • Δε μένουμε μόνοι μας όταν θέλουμε να νοικιάσουμε σπίτι. Ψάχνουμε για συγκατοίκους προκειμένου να μοιραστούμε το νοίκι.
  • «Κατεβάζουμε» από το διαδίκτυο προγράμματα, όπως το «open office«,τα οποία προσφέρονται δωρεάν και νόμιμα από πληροφορικάριους και γλιτώνουμε το χαράτσι της Microsoft. Εδώ που τα λέμε το ίδιο θα έπρεπε να γίνει και στις κρατικές υπηρεσίες μπας και γλιτώναμε κανένα ευρώ.
  • Αφήνουμε τα βιβλία να ταξιδέψουν. Τα τοποθετούμε σε εμφανή σημεία της πόλης για να τα πάρει ο επόμενος ενδιαφερόμενος.
  • Το ίδιο κάνουμε και με την εφημερίδα όταν χρησιμοποιούμε το μετρό: την αφήνουμε στο κάθισμά μας για τον επόμενο.
  • Καλό θα ήταν να δημιουργηθεί μια διαδικτυακή πύλη πληροφοριών μέσω της οποίας ο ενδιαφερόμενος θα μπορούσε να γίνει συμμέτοχος της διαδικασίας «δούναι και λαβείν». Και εξηγούμαι:

α) Θέλω να μάθω ισπανικά και ξέρω να παίζω κιθάρα; Βάζω μια αγγελία για μαθήματα ισπανικών με αντάλλαγμα μαθήματα κιθάρας.

β) Δεν μπορώ να πληρώσω τα μαθήματα γιόγκα και η δουλειά μου είναι ξυλουργός; Ζητάω από κάποιον να μου κάνει μαθήματα και του προσφέρω δωρεάν τις υπηρεσίες μου.

γ) Είμαι φιλόλογος και δε μου φτάνουν τα χρήματα για διακοπές; Κάνω δωρεάν μαθήματα σε παιδιά και ζητάω από τους γονείς να χρησιμοποιήσω το εξοχικό τους για το καλοκαίρι.

δ) Χαρίζω οικιακές συσκευές που δε χρειάζομαι με σκοπό να πάρω άλλες, περισσότερο απαραίτητες, οι οποίες προσφέρονται κι αυτές αφιλοκερδώς.

Μπορώ να αναφέρω αρκετά ακόμα παραδείγματα εξοικονόμησης χρημάτων. Αντιλαμβάνομαι δε ότι πολλά από τα παραπάνω ίσως να ακούγονται ουτοπικά και να προκαλούν γέλιο. Αυτό όμως, που ήθελα να αναδείξω είναι ότι η κοινωνία της αλληλεγγύης δε δημιουργείται παρά μόνο όταν εμείς οι ίδιοι αναθεωρήσουμε τον τρόπο διαχειρίσης των διαπροσωπικών μας σχέσεων. Είμαστε ικανοί να το κάνουμε;

Καλό Σαββατοκύριακο.

Β.Λ.

Advertisements

7 Σχόλια

  1. Ούτε ουτοπικά ακούγονται, ούτε το γέλιο προκαλούν! Είναι αυτονόητες αποφάσεις υπεύθυνων πολιτών που έχουν μάλιστα δοκιμαστεί με επιτυχία στο εξωτερικό. Το θέμα είναι: θα τολμήσουμε να ξεβολευτούμε από την αδράνεια της μεμψιμοιρίας του στυλ «φταίνε οι ξένοι/ οι πολιτικοί/ η κακιά μας η μοίρα» ώστε να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε και να πράττουμε όπως περιγράφεις;

  2. Μ´ αρέσει να διαβάζω πράγματα που ζούσα στο Βερολίνο το 1986 και στο Παρίσι το 1993. Όχι δεν το λέω διόλου ειρωνικά, αλλά αυτό το «20 χρόνια πριν εκεί τα είχαν κάνει» κάτι δείχνει ε…

  3. @Biafra νομίζω ότι η κρίση θα δώσει την ώθηση
    @George ήρθε λοιπόν η ώρα μας. Μην ξεχνάμε και την Αμερική με ολόκληρες κοινότητες στηριζόμενες για παράδειγμα στην ανταλλακτική οικονομία.

  4. Μου αρέσει ο τρόπος που σκέφτεσαι:-)

  5. Δε θέλω να σας απογοητεύσω, αλλά ο αντιπραγματισμός (barter economy)- και όχι «ανταλλακτική οικονομία»- αποτελεί το κυρίαρχο οικονομικό παράδειγμα τόσο στον εξαθλιωμένο Τρίτο Κόσμο όσο και στους εξαθλιωμένους του Πρώτου Κόσμου. Δεν είμαι σίγουρος ότι η απάντηση στην καπιταλιστική κρίση είναι να γενικεύσουμε οικειοθελώς την εξαθλίωση των παραγκουπόλεων.

  6. Εγώ δε λέω να καταργηθεί το χρήμα, απλά τρόπους για να εξοικονομήσουμε χρήματα που ενδεχομένως να λειτουργήσουν και ως μέσο πίεσης για την πτώση των τιμών.

  7. Καλά και σωστά όλα αυτά μόνο που δεν διατυπώθηκαν
    σε εποχές που ένας άλλος τρόπος ζωής έπρεπε να αναδειχθεί. Διότι το αυτονόητο χάθηκε από το 90 και μετά που μας πνίξαν στα σκατά του, χρηματιστηρίου, του εκσυγχρονισμού και της δυνατής Ελλάδας του euro, της αριστεράς που θέλει να είναι καθώς πρέπει. Ο ζαλισμένος και αποχαυνωμένος Έλληνας δυστυχώς είχε ένα δικό του τρόπο διαβίωσης που οι παραπάνω φρόντισαν να τον ξεχάσει και να ενσωματωθεί στον τρόπο ζωής που επιτάσσουν οι αγορές. Όπως και τώρα που απειλούν με τη χρεοκοπία της χώρας μας.
    Εκτός από όλα αυτά που περιγράφεις που είναι μεν σωστά αλλά δευτερευούσης σημασίας ,θα πρέπει να υπάρξουν νέες συλλογικότητες και νέες πολιτικές πλατφόρμες που θα χτυπούν αποτελεσματικά εκεί που πρέπει. Αυτό που ξεχάστηκε μαζί με αυτό που δεν έχουμε θα γεννήσουν με πολύ κόπο και αίμα το νέο.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: