Τα σκίτσα της Αφροδίτης

Είναι να απορεί κανείς πως ένα εξώφυλλο περιοδικού κατάφερε να προκαλέσει τέτοιο μένος στην ελληνική πολιτεία ώστε θεσμικοί φορείς, δήμαρχοι και βουλευτές να ζητάνε την επίσημη συγγνώμη της γερμανικής κυβέρνησης, οργανώσεις να διοργανώνουν πορείες προς την γερμανική πρεσβεία και άλλοι παράγοντες να μποϊκοτάρουν γερμανικά προϊόντα και να απαντάνε με επιχειρήματα που παραπέμπουν στους ναζί, τον αγκυλωτό σταυρό και το ολοκαύτωμα. Τον λαϊκισμό τον ανέχεσαι, αλλά όχι και την βλακεία:

Δήμαρχος Νικήτας Κακλαμάνης: «Μας χρωστάτε τα Καλάβρυτα, μας χρωστάτε το Δίστομο, μας χρωστάτε 70 δισ. από τα ερείπια που μας αφήσατε. Ως Δήμαρχος της πόλεως των Αθηνών, της πόλεως του Παρθενώνα και του Μουσείου της Ακρόπολης, καλώ τους ανθρώπους του πολιτισμού ανά τον κόσμο να αρθρώσουν, όπου και όπως μπορούν, φωνή διαμαρτυρίας για το επαίσχυντο πρωτοσέλιδο του γνωστού γερμανικού περιοδικού» (Είπε ο χειρότερος δήμαρχος των Αθηνών, της πόλεως των σκουπιδιών)

Πρόεδρος της Βουλής Φίλιππος Πετσάλνικος: «Αυτή η μικρή Ελλάδα των 11 εκατομμυρίων, με τις αδυναμίες της, τα λάθη μας, τα προηγούμενα 40 χρόνια για παράδειγμα τιμήθηκαν 2 συμπατριώτες με το βραβείο Νόμπελ. Μήπως αυτά τα 40 χρόνια, η τεράστια Γερμανία των 85 εκατομμυρίων γέννησε κανένα καινούριο Μπετόβεν και δεν το γνωρίζουμε;» (Αφού μετράμε τον πολιτισμό με νόμπελ, τότε μάθετε κύριε Πρόεδρε πως οι Γερμανοί έχουν πάρει πάνω από 40 νόμπελ το ίδιο διάστημα)

Βουλευτής ΠΑΣΟΚ Πέτρος Ευθυμίου: «Η Γερμανία αντί να δείχνει το δάχτυλο της Αφροδίτης της Μήλου, πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι έχει καθίσει η ίδια πάνω στο δάχτυλο χωρίς να το έχει καταλάβει.» (Το Focus δεν είναι η Γερμανία προφανώς, αλλά άντε να εξηγείς τα απλά)

Εκπρόσωπος Ν.Δ Πάνος Παναγιωτόπουλος: «Αν η Ευρώπη είναι σήμερα ελεύθερη και δημοκρατική, είναι γιατί εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες και Ελληνίδες έδωσαν τη δική τους μάχη όταν έπρεπε, για να σταματήσουν τον ναζισμό και το φασισμό.» (Ουδέν σχόλιο…)

Ινστιτούτο Καταναλωτών: «Το ΙΝΚΑ σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την πρωτοφανή στην μεταπολεμική περίοδο της Ευρώπης που φροντίσαμε όλοι να ξεχάσουμε τις θηριωδίες και τις εκατόμβες των 100δων εκατομμυρίων νεκρών από την λαίλαπα της Γερμανικής σβάστικας, που ήθελε να ενώσει τον κόσμο με την βία, για το δημοσίευμα του Focus με όρθιο το δάκτυλο της Αφροδίτης και υπότιτλοι Ελληνες κλέφτες, επειδή δεν είναι όλοι οι Ελληνες κλέφτες, αλλά μόνο μια συγκεκριμένη γνωστή ομάδα. Καλεί όλους τους πολίτες της χώρας σε μποϊκοτάζ όλων των γερμανικών προϊόντων και καταστημάτων. Ακόμα και εάν ζητήσουν συγνώμη μικρή ή μεγάλη. Η παραποίηση μορφής αγάλματος Ελληνικής ιστορίας κάλλους και πολιτισμού, της περιόδου που εκεί τρώγανε μπανάνες πάνω στα δέντρα, είναι ανεπίτρεπτο και ασυγχώρητο από τους μετά εξανθρωπισμένους». (στο Ελ. Βενιζέλος μπορούμε να πάμε ή το μποϊκοτάρουμε και αυτό λόγω γερμανικής διεύθυνσης)

Τα σχόλια δικά σας…

Advertisements

6 Σχόλια

  1. και βέβαια η κυρία Λιάνα που έκανε «δαχτυλάκια» και με τα δυο χεράκια στους Γερμανούς από τηλοψίας. Ευτυχώς που δεν περνούσαν από κοντά τίποτα κύριοι με λευκές μπλούζες…

  2. Αλήθεια, διάβασε κανείς από τους κυρίους το “διαβόητο” άρθρο του Κ. Boetig στο FOCUS; Αμφιβάλλω… Ιδού η μετάφραση:

    “Η Ε.Ε. ζητάει από την Ελλάδα όχι μόνο μια σκληρή οικονομική πολιτική αλλά απαιτεί και αλλαγή της νοοτροπίας. Οι ρίζες όμως της διαφορετικότητας είναι βαθιές και δεν θα αλλάξει τίποτα πέραν μιας αισθητικής εξωτερικής επέμβασης. Μπορούμε να καταλάβουμε τους Έλληνες;

    Οι Έλληνες δεν γνωρίζουν προβλήματα προσαρμoγής. Έχουν κατακλείσει τον κόσμο ψήνοντας και τηγανίζοντας γύρω τους, και παίζοντας σε ρόλο κομπάρσου σε κάποια μικρά εργάκια. Σε αυτόν τον συμπαθητικό μικρό λαό που φαίνεται να χορεύει συνεχώς τον Ζορμπά και να γλεντάει, δεν εκπλήσσεται ο γνωστής των πραγμάτων καθόλου με όσα γίνονται.

    Πώς και να εκπλήσσεται εξάλλου με έναν λαό που ανακατεύει ρετσίνι με κρασί, τυλίγει ρύζι με χορταρικά σε αμπελόφυλλα, παίρνει το ευρωπαϊκό κύπελλο σχεδόν χωρίς κανένα γκολ, αλλά γνώριζε πριν 2.500 χρόνια ότι η ύλη αποτελείται από άτομα και η γη περιστρέφεται γύρω από τον ήλιο;

    Οι Έλληνες ένιωθαν πάντα σαν τους γονείς του πολιτισμού και δεν δίσταζαν όμως να περνούν με τα λεφτά των παιδιών τους. Σήμερα αυτό το κράτος μπαίνει στο γηροκομείο και δέχεται κηδεμόνα να το επιβλέπει.

    Αλλά φυσικά αυτό δεν απασχολεί καθόλου τον Έλληνα πολίτη. Αυτός πότε δεν περίμενε κάτι από τον υπουργό του, πέρα από την ανταλλαγή της ψήφου του με την άδεια να κτίσει το αυθαίρετο του.

    Δεν βαριέσαι σου λέει το ελληνικό κράτος θα επιβιώσει και χωρίς δική του κυβέρνηση. Εξάλλου γιατί να αλλάξει κάποιος όταν είναι τόσο τέλειος όσο ο Έλληνας.;

    Γλώσσα και γραφή
    Οι Έλληνες είναι μοναδικοί! Μόνο αυτοί γράφουν ελληνικά. Το να ξεφορτωθούν επιτέλους την 2500 χρονών παλαιά γραφή ούτε που το σκέφτηκαν πότε. Εξάλλου το ελληνικό αλφάβητο ήταν υπεύθυνο για τη δημιουργία της λατινικής και κυριλλικής γραφής. Στο πέρασμα των χρόνων δεν άλλαξε ιδιαίτερα πάρα μόνο στην έννοια των λέξεων. Φυσικά στα σχολεία είναι κύριο μάθημα και διδάσκεται από την πρώτη Γυμνασίου. Είναι σαν να μαθαίναμε εμείς τα αρχαία γερμανικά η τα γοτθικά.

    Έχουν φροντίσει όμως να διευκολύνουν τους ξένους τουρίστες τους με πινακίδες που αναγράφουν τις τοποθεσίες με λατινικά γράμματα, αν και σε μια απόσταση μερικών μέτρων θα δεις την ίδια ονομασία με τρεις διαφορετικούς τρόπους γραμμένη. Agia, Aghia, Αyia.

    Οι κανόνες υπάρχουν για να τους παραβιάζουν. Στα μικρά όσο και στα μεγάλα.
    Εγωισμός και αίσθηση του “εμείς”. Ο ένας εναντίον του αλλού, αλλά όλοι μαζί εναντίον του εχθρού.

    Ο καθένας προσπαθεί στους δρόμους είτε με αυτοκίνητο είναι είτε με μηχανάκι, να κόψει την προτεραιότητα του αλλού.

    “Ο ένας εναντίον του άλλου και όλοι μαζί ενάντια στον πεζό φυσικά”, είναι ο σκοπός.

    Για να δοθεί μια λύση μπαίνει στη μέση ο τροχονόμος να ρυθμίσει την κίνηση. Και ξάφνου όλοι οι οδηγοί μαζί συμφωνούν και συνεργάζονται σε έναν εκκωφαντικό θόρυβο κορναρίσματος που τελικά οδηγεί τον τροχονόμο στη φυγή.

    Με ελεύθερο το πεδίο λοιπόν πάλι οι οδηγοί επιδίδονται στο εγωιστικό τους έργο.

    Μεταξύ τους βασικά οι Έλληνες μισούνται.
    Δεν είναι τυχαίο που στον ελληνικό εμφύλιο του 1944-1949 σκοτώθηκαν περισσότεροι Έλληνες απ’ ότι στον δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο.

    Τον εισβολέα όμως τον αντιμετωπίζουν όλοι μαζί. Είτε Αριστεροί είναι είτε Δεξιοί.
    Η μεγαλύτερη φιλοφρόνηση που μπορείς να αποσπάσεις από Έλληνα είναι το “είσαι δικός μας”.

    Με την πλάτη γυρισμένη
    Υπάρχουν άνθρωποι και Έλληνες. Μέχρι και πριν 30 χρόνια οι Έλληνες μετρούσαν έξι ηπείρους. Τις γνωστές πέντε που ξέρουμε όλοι και την …Ελλάδα. Για μερικούς μάλιστα υπήρχαν και τεσσάρων ειδών ζωντανά πλάσματα. Τα φυτά, τα ζώα, οι άνθρωποι και οι Έλληνες.

    Την ΕΟΚ την περνούσαν κάποιοι για συνεργασία του διαόλου με τον Πάπα που σκοπό είχαν να καταδυναστεύσουν και να μυήσουν τους χριστιανούς ορθόδοξους σε ρωμαϊκές αιρέσεις.

    Έτσι μάλιστα δεν υποδουλώθηκαν ούτε στους Τούρκους. Η “Ισταμπουλ” ονομάζεται ακόμη επισήμως Κωνσταντινούπολη και η κιτρινόμαυρη σημαία της βυζαντινής αυτοκρατορίας κυματίζει ακόμη σε εκκλησίες και μοναστήρια. Ακριβώς και πάντα δίπλα της έχει τη γαλανόλευκη ελληνική, του μόλις κατά το 1829 απελευθερωμένου ελληνικού κράτους.

    Ωστόσο οι Έλληνες ως χριστιανοί δίνουν ονόματα αρχαιοελληνικά στα παιδιά τους χωρίς ενδοιασμούς. Έτσι έρχεται σε αντίθεση η μεγαλοπρέπεια της ελληνικής αρχαιότητας με τη σημερινή τους εικόνα.

    Η παρέα μετράει. Όμως είναι παρέα της μιας στιγμής
    Οι περισσότεροι Έλληνες είναι πολύ της παρέας. Δεν τους αρέσει να τρώνε μόνοι τους ή δυο -δυο. Θέλουν μεγάλες παρέες και ο ένας φέρνει και τον άλλο μαζί του. Οπότε βλέπεις συχνά μεγάλες παρέες στα τραπέζια τους. Η πίστα στο χορό μονοπωλείται και θεωρούν αγένεια να μπεις μαζί τους στο συρτάκι ή στο χασάπικο. Και το πουρμπουάρ στην ορχήστρα πάει για την ατομική του ευχαρίστηση σε δική του παραγγελία.

    Τρώνε διαφορετικά, και τσακώνονται ψεύτικα για το λογαριασμό. Οι Έλληνες παραγγέλνουν όλοι μαζί στο τραπέζι και όχι ο καθένας το πιάτο του. Το κρασί ρέει άφθονο στα ποτήρια και πάντα πρέπει να φροντίζουν να υπάρχει ανεφοδιασμός.

    Δεν αδειάζει κάνεις το πιάτο του, γιατί αυτό θα σήμαινε πως το φαγητό έπεσε λίγο και ίσως δεν θα χόρτασαν όλοι.

    Όταν έρχεται ο λογαριασμός όλοι προθυμοποιούνται δήθεν να πληρώσουν ενώ ξέρουν πολύ καλά ποιανού η σειρά είναι. Όσο για το πουρμπουάρ, τους είναι πιο βολικό να αφήνουν τα ψιλά στο τραπέζι, αντί να στρογγυλοποιήσουν το ποσό λεκτικά στο σερβιτόρο.

    Ο Θεός βοηθός: Καινούργιοι άγιοι για καινούρια προβλήματα
    Το 97% των Ελλήνων είναι χριστιανοί ορθόδοξοι. Οι εικόνες των αγίων τους κρέμονται όπου μπορεί κανείς να φανταστεί.

    Έχουν ρόλο υπουργού και γενικού γραμματέα του Θεού και κρέμονται εκτός από τις εκκλησίες και στις ταβέρνες στα σπίτια, στα σούπερ μάρκετ δίπλα στο ταμείο.

    Όποιος έχει προβλήματα απευθύνεται σε αυτούς και μάλιστα κατευθείαν στους ειδικούς. Στον Άγιο Νικόλαο (οι ναυτικοί) ή στην Άγια Παρασκευή (όσοι έχουν προβλήματα οράσεως). Όταν βέβαια εμφανιστεί καμιά καινούρια ασθένεια, τότε βαφτίζουμε κάποιον καινούριο Άγιο όπως το 1959 τον Άγιο Ραφαήλ για τους καρκινοπαθείς. Μόνο που για τους πολιτικούς τους δεν βρέθηκε ακόμη κανένας.

    Χωρίς χρόνο και χώρο
    Οι Έλληνες ζουν μέσα σε ανοιχτό όριο του αιωνίου χρόνου. Ο χρόνος δεν έχει αρχή και δεν έχει τέλος… Το “τώρα” σπάνια το συναντάς και η λέξη “αύριο” είναι πολύ συχνή. Όμως τα λεωφορεία και τα τρένα πρέπει να κρατήσουν ένα ωράριο και αυτό δεν είναι πάντα εύκολο.

    Όσο για τους δρόμους που έχουν ονομασίες, αυτές τις γνωρίζει μόνο ο ταχυδρόμος γιατί σχεδόν πότε δεν βλέπεις τις πινακίδες στη θέση τους.

    Μια προφορική κοινωνία
    Ο Έλληνας πολύ εύκολα θα ρωτήσει να μάθει το δρόμο παρά θα χρησιμοποιήσει το χάρτη. Δεν ξέρει ούτε να τον διαβάζει και έτσι γέλασε πολύς κόσμος όταν ένας νταλικέρης ερχόμενος από τη Βενετία έκανε τον κύκλο της Ελβετίας για να φτάσει στη Νυρεμβέργη. Είχε σημειώσει στο χάρτη που αγόρασε για πρώτη φορά στη ζωή του τη διαδρομή που του φάνταζε πιο ωραία.

    Συνάδελφοι του εξήγησαν ότι θα ερχόταν πολύ πιο σύντομα μέσα από τη σήραγγα του Brenner. Πέταξε το χάρτη του και από δω και στο εξής λέει θα ρωτάει.

    Με τα τυπωμένα γράμματα φαίνεται δεν τα πηγαίνουν γενικώς καλά οι Έλληνες. Έτσι και τα ωράρια των μουσείων στις ηλεκτρονικές σελίδες του υπουργείου Πολιτισμού ποτέ δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.
    Πνεύμα δημιουργικό: I have inspiration

    Πολλοί Έλληνες είναι πνεύματα δημιουργικά και αυτό όχι μόνο στο να παραποιούν στατιστικά στοιχεία. Έτσι και ο Κρητικός Γιώργος Πετράκης που έχει το δικό του μουσείο που μας ξεναγεί από την εποχή των πρώτων ανθρώπων έως την εφεύρεση του τροχού έως και την προσγείωση στη σελήνη.

    Το ίδιο και ο Κώστας Κοτσανάς από το Κατάκολο που λειτουργεί έκθεση με τίτλο την τεχνολογία από το πρώτο ρομπότ έως και το ξυπνητήρι.

    Όσο για τη ζωγράφο στα νότια της Κρήτης, που διατηρεί και πλυντήριο ρούχων, αυτή έχει την έκθεσή της ανάμεσα στα πλυντήρια και συχνά μια ταμπελίτσα στην πόρτα που γράφει: ”I have inspiration. Come back tomorrow”

    Οι Έλληνες στις διακοπές τους
    Οι Έλληνες προτιμούν να κάνουν διακοπές με παρέες και στην πατρίδα τους. Το καλοκαίρι στη θάλασσα και το χειμώνα στα βουνά. Όπως επίσης και στα αρκετά χιονοδρομικά κέντρα που υπάρχουν. Τα καταλύματα τους κάθε άλλο πάρα ταπεινά χαρακτηρίζονται και έχουν συνήθως το τζάκι τους και το τζακούζι τους.
    Οι παραγγελίες στο φαγητό γίνονται προφορικά και τα γκαρσόνια γνωρίζουν πολύ καλά πως εδώ έχουν να κάνουν με ντόπιους και όχι με τουρίστες. Βλέπετε οι Ελληνίδες μαμάδες μπορούν να κρίνουν το καλό φαγητό.

    Πολλά από αυτά τα καταλύματα φτιάχτηκαν με χορηγήσεις της Ε.Ε. και έχουν πάρει τέτοια μορφή ώστε αργότερα να μπορούν να τροποποιηθούν σε κατοικίες για τα παιδιά τους”.

  3. Μια επισήμανση: ΔΕΝ είναι αυτό το άρθρο του Focus. Αυτά τα σκωπτικά σχόλια που μεταφράσατε βρίσκονται μόνο στην ηλεκτρονική μορφή του περιοδικού και όχι στην έντυπη έκδοσή του.

  4. Σωστή επισήμανση, έπρεπε να το αναφέρω, είναι από το Focus online.

  5. Καλά εντάξει, αλλά το θέμα είναι το κυνήγι εντυπώσεων μέσω γενικεύσεων (και μάλιστα για εσωτερική κατανάλωση);

    Γιατί αυτό μπορεί να γίνει εύκολα (για τους τυπολάτρες και υπεροπτικούς Άγγλους, τους σοβινιστές και βρομιάρηδες Γάλλους, τους αμόρφωτους και άξεστους Ισπανούς, τους άσχημους Πορτογάλους, τους μαμάκηδες Ιταλούς, και βεβαίως τους καθωσπρέπει πατριώτες, και κάτι παραπάνω, Γερμανούς).

    Το θέμα όμως δεν είναι αυτό.
    Δεν καταλαβαίνω το point του κειμένου, για να είμαι ειλικρινής.

  6. Ανεξαρτητα του τι αλχημιες εκαναν οι Ελληνες για να μπουν στην Ευρωπαικη Ζωνη και τα οσα αλλα (οχι σωστα και τιμια) εκαναν που τους φθασανε εκει που ειναι τωρα που θα πρεπει ι να σφιξουνε το ζωναρι οσο ποτε, ο Γιωργακης εχει απολυτο δικηο οταν λεει¨
    «The issue of German second world war reparations has not been finally settled. We have never given up on our claims. The issue exists in the framework of our bilateral relations with Germany,». «But this is not an issue that we will use for our convenience now, when we are in a weak position and we are called to put our house in order.»

    The austerity measures are fine but the issue of reparations is entirely another matter. The Germans have to face this, and the Greeks should not let them forget it.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: