Μετεξεταστέοι σε όλα τα μαθήματα

Έλληνες και μετανάστες μέσα από τα μάτια μιας Ελληνίδας που γεννήθηκε και ζει στη Γερμανία.

Μου άρεσε πάντα να παρατηρώ και να γελοιοποιώ τα στερεότυπα. Ακούγοντας «μετανάστευση» συνειρμικά ερχόταν στο νου μου η εικόνα του Έλληνα ξεριζωμένου να ακούει τα λόγια του Καζαντζίδη: «Στα ξένα είμαι Έλληνας, και στην Ελλάδα ξένος» και να μερακλώνει. Μου φαινόταν απόμακρο και γλαφυρό.

Μου κόπηκε ο βήχας, όταν το έζησα. Μόνο που το να αισθάνεσαι Έλληνας σε μια ξένη χώρα δεν είναι και τόσο άσχημο. Λέγοντας σε ένα Γερμανό ότι είσαι από την Ελλάδα, θα χαρεί. Θα σου πετάξει καμιά αράδα από τον Όμηρο, θα σου μιλήσει με παρρησία για το γύρο της Πελοποννήσου που έκανε το καλοκαίρι, λες και έκανε το γύρο του κόσμου, και όταν παραγνωριστείτε, θα σου ζητήσει και τη συνταγή για τζατζίκι.  Το να αισθάνεσαι όμως ξένος στη χώρα σου, στη χώρα προέλευσης των γονιών σου, που τυγχάνει να μην έγινε η σύλληψή σου εκεί, είναι περίεργο. Από την άλλη, ίσως είναι εύγλωττο το πώς αντιμετωπίζουν κάτι Ελληναράδες τους «ξένους».

Εδώ έχουμε πρόβλημα να ενσωματώσουμε τα «δικά μας παιδιά» (ευχαριστούμε τους γαλαζοπράσινους  για τον όρο), θα αγκαλιάσουμε κάποιον που είναι κάπως μελαμψός και δεν κάνει το σταυρό του; Από την άλλη, έγκειται στην συνήθεια των ανθρώπων να θέλουν να ξεφορτωθούν κάτι που κάποτε τους εξυπηρετούσε και πλέον δεν τους φαίνεται χρήσιμο. Αυτό κάνουν και τα μικρά παιδιά. Κλαίνε γιατί θέλουν ένα μικρό και χαριτωμένο σκυλάκι, το αποκτάνε και μόλις μεγαλώσει και έρθουν αντιμέτωποι με τις ευθύνες που έχει ένα έμψυχο ον που τους χρειάζεται, το στέλνουν να κάνει παρέα στα αδέσποτα. Έτσι έγινε και στην Ελλάδα. Καλοί ήταν οι ξένοι όταν τους χρειαζόμαστε. Δούλεψαν, κάναμε μαζί Ολυμπιάδες και δημόσια έργα και τώρα μπορούν να γυρίσουν στον τόπο τους, αφήνοντάς μας να ασχοληθούμε με τα του οίκου μας.

Ιωάννα Μαρία Μάμαλη

Advertisements

Ένα Σχόλιο

  1. Μπράβο, κορίτσι μου (να μου επιτρέψεις να σε πω κορίτσι, γιατί ηλικιακά είμαι σε κάποια ηλικία), πολύ μού άρεσε το κείμενό σου. Αν μπορούσαν να σκεφτούν περισσότεροι άνθρωποι έτσι, όπως εσύ, είτε εκτός είτε εντός της Ελλάδας, θα γινόταν ένα μεγάλο βήμα προς την αλληλοκατανόηση των ανθρώπων.
    Μπράβο και πάλι

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: