Αγαπημένη μου, κυρία!

Το κείμενο που ακολουθεί έχει αναρτηθεί παλιότερα στο blog αλλά το θυμηθήκαμε από το σχόλιο της Ρένας. Το δημοσιεύουμε για άλλη μια φορά, απλά για να δείξουμε και τον άλλον «Έλληνα», αυτόν που δεν κοιτάει χρώματα, εθνικότητες, καταγωγή.

Θα ήθελα να σας διηγηθώ μια ιστορία που ίσως τη βρείτε μελό αλλά για μένα είναι συγκινητική και αληθινά ανθρώπινη. Έχει να κάνει με μια κυρία γύρω στα εξήντα, όχι ευκατάστατη αλλά οικονομικά αυτόνομη. Μια κυρία γεμάτη ζωντάνια και ενέργεια. Γεννήθηκε και μεγάλωσε σ’ ένα ορεινό χωριό και μετά βίας τελείωσε το δημοτικό. Καθώς ήταν η μεγαλύτερη στην οικογένεια, έπρεπε να βοήθησει στην ανατροφή των υπόλοιπων παιδιών. Στα μέσα της δεκαετίας του ‘60 ήρθε στην Αθήνα και δούλεψε όσο δεν έχει δουλέψει κανείς από μας. Ακόμα συνεχίζει να δουλεύει, όχι γιατί έχει ανάγκη αλλά γιατί δεν μπορεί να κάτσει μέσα στο σπίτι.

‘Αρχισε λοιπόν, να μου λέει χτες για την καινούρια γνωριμία της και να την παρουσιάζει ως ένα ακόμα γεγονός της καθημερινότητά της. Χωρίς καμία διάθεση επίδειξης και αυτάρεσκης περηφάνιας μού αποκάλυψε ότι τον τελευταίο καιρό βοηθάει όσο μπορεί ένα Αφγανό μετανάστη που στέκεται στα φανάρια και καθαρίζει τα τζάμια των αυτοκινήτων.

Το στέκι του Αφγανού βρίσκεται δίπλα σ’ ένα super market. Όποτε η κυρία πάει για ψώνια πάντα θα του αγοράσει κάτι να φάει ή θα του δώσει ό,τι ψιλά έχει πάνω της. Εκείνος θα προσφερθεί να της πάει τα ψώνια στο σπίτι, χωρίς μάλιστα να της ζητάει λεφτά. Η κυρία δεν ασχολείται ενεργά με την πολιτική, δε συμμετέχει σε αντιρατσιστικά φεστιβάλ και σε πορείες μεταναστών. Το απόγευμα θα πιει το καφεδάκι της με τις φίλες της και θα κουτσομπολέψει τη γειτονιά. Το βράδυ θα δει όλα τα χαζοσίριαλ με τις στερεοτυπικές αναφορές.

Κι όμως αυθόρμητα, χωρίς να θεωρεί ότι κάνει κάτι σπουδαίο βοηθάει έναν άνθρωπο που μόλις δει αστυνομικούς εξαφανίζεται, με άπλυτα ρούχα και μόνη καθημερινή έγνοια ο τρόπος εξασφάλισης των βασικών αγαθών. ‘Εναν άνθρωπο που παρακαλεί κάθε μέρα τους οδηγούς να τον αφήσουν να καθαρίσει το αυτοκίνητό τους. Ένα λαθρομετανάστη που τα  ελληνικά του περιορίζονται σε βασικές λέξεις˙ αναμεσά τους κυρίαρχη θέση έχουν το “κύριος” και “κυρία”, προφανώς για να μπορεί να κάνει τη δουλειά του.

Μπορεί κάποιος να πει ότι είναι μια ιστορία που την έχουμε ξανακούσει και ότι οι μεμονωμένες περιπτώσεις συμπόνοιας και βοήθειας των μεταναστών δεν αρκούν˙ ότι για να ζήσουν αξιοπρεπώς αυτοί οι άνθρωποι χρειάζεται μαζική-συλλογική προσπάθεια και όλα τα σχετικά (κι εγώ είμαι υπέρ αυτής της προσπάθειας).

Απλά οφείλω να ομολογήσω ότι ζήλεψα λίγο την κυρία με την απλή, αβίαστη συμπεριφορά της. Γιατί κατάφερε να κερδίσει όχι μόνο την ευγνωμοσύνη και το σεβασμό του Αφγανού αλλά και την αγάπη του. Δεν την αποκαλεί “κυρία”. Γι’ αυτόν δεν υφίσταται καμία μορφή εξουσίας. Μάλιστα απ’ ότι φαίνεται γνώριζε (ή έμαθε) κι άλλες ελληνικές λέξεις. Διάλεξε να τη φωνάζει “μάνα”. Καθώς λοιπόν, τελείωνε την ιστορία της η κυρία ξέσπασε σε γέλια: “Άκου μάνα! Πού την έμαθε αυτή τη λέξη; Να ξέρει άραγε τι σημαίνει ή να την λέει έτσι, επειδή μπορεί να την προφέρει πιο εύκολα;” Ξέρει και παραξέρει αγαπημένη μου κυρία, ξέρει και παραξέρει!

Β.Λ.

Advertisements

6 Σχόλια

  1. Γιατί πρώτα απ’ όλα γεννιόμαστε άνθρωποι, ναι?

  2. Μερικοί όμως το ξεχνούν.

  3. Αν ήταν μερικοί μόνο, θα ήταν πολύ καλά!

  4. Oraia i istorioula sas, otan omos o afganos ellinopoiithei kai kouvalisei oli tou tin oikogeneia, tha trexoume emeis na tous katharizoume ta tzamia. I athootita kai i afeleia exoun kai ta oria tous, ksypniste prin na einai arga

  5. Ολίγον τι δύσκολο να «ελληνοποιηθεί» ο λαθρομετανάστης. Τέλος πάντων. Ρίξε μια ματιά στις προϋποθέσεις που χρειάζονται για να πάρει κάποιος την ιθαγένεια και μη σε πιάνει πανικός.

  6. @theo
    1) Nomiza oti i douleia den einai ntropi.
    2) An einai pio eksipnos kai pio ergatikos apo «emas», tote magia tou! (sto kato-kato, me tin douleia tou (afou tha einai kaliteri apo afta pou mporoume emeis) tha paei tin Ellada mprosta (pio mprosta apo oti mporoume emeis, opos iponoeis), ara kerdizoume oloi (opos elege kai o Makrigiannis)).
    3) Otan oi «dikoi» mas trexane stis Germanies kai tis Amerikes kai plenane piata, itan kala, kai tora pou oi Afganoi, plenoune tzamia einai asxima? Otan oi «dikoi» mas megalourgisan stis xores pou tous ypodextikan kai pirane tin ithagenia, den itane kalo (kai gia aftous kai gia tin xora pou tous dextike)?

    As min ta theloume ola dika mas. Oti einai dikaio gia emas, einai kai gia tous allous! Afto einai to themelio tis Dimokratias (gia na min po tis Anthropias!!!)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: