ΕΛΛΑΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ, 2009

Του Δημήτρη Φύσσα. Αναδημοσίευση από την Athens Voice

Και μόνη η παρουσία  του Ιερώνυμου στο Υπουργικό Συμβούλιο, ακόμα κι αν δεν είχε πει λέξη, καταβαραθρώνει, καθυστερεί  και προσκόπτει το αίτημα  χωρισμού κράτους – ορθόδοξης εκκλησίας ποιος ξέρει για πόσα χρόνια  ακόμα. Είναι πολύ μεγάλη η ευθύνη του πρωθυπουργού γι΄ αυτήν την άκρως συμβολική πρόσκληση. Συμβολοκή με χείριστο συμβολισμό. Ούτε επί χούντας δε γινόταν τέτοιο πράμα.Απ΄  ό,τι μπορώ να θυμηθώ,  ποτέ παπάς δεν πήρε μέρος σε Υπουργικό Συμβούλιο στη νεότερη Ελλάδα, με την εξαίρεση του Δαμασκηνού το ΄44-΄45, που ήταν  αντιβασιλιάς και είχε λαϊκό θεσμικό ρόλο.

Η οπισθοδρόμηση σε συμβολικό επίπεδο είναι τεράστια. Και δεν την έκανε ούτε ο Καραμανλής, ούτε ο Μητσοτάκης, Την έκανε ο Γιώργος Παπανδρέου,. πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς.  Σχεδόν δε βρίσκω λόγια για να εκφράσω τη λύπη και την απογοήτευσή μου. Ο Γιωργάκης (με κάτι τέτοια ξαναγίνεται αφεύκτως Γιωργάκης) βλέπει τον Ιερώνυμο ως συμμαχό του και λέει «Ας τον φωνάξω εδώ, να δουνε οι πιστοί ότι η εκκλησία είναι μαζί μου». Και δε σκέφτεται ότι δε «φιλοξενείται» στο Υπουργικό Συμβούλιο μόνο ο άνθρωπος Ιερώνυμος Λιάπης, μα ένας θεσμός, ένα ράσο, μια μίτρα, ένα αξίωμα. Αύριο θα θεωρεί αυτονόητη την παρουσία του εκεί και ο ίδιος ο Ιερώνυμος και ο επόμενος αρχιεπίσκοπος, που θα είναι κατά 99% Χριστοδουλικός, λόγω συσχετισμών. Μεθαύριο θα τους ευλογεί κιόλας, όπως τους ορκίζει κι όπως κάνει τους λεγόμενους «αγιασμούς» του περιοδικά στη Βουλή.

Κι αν περάσει κανείς στην ουσία τού τι είπαν οι δύο άνδρες, άστα να πάνε:Για «διακριτούς ρόλους» μίλησε ο πρωθυπουργός, ενώ η παρουσία του ράσου δίπλα του ακύρωνε τη δήλωση. Για «δεμευμένα ακίνητα της εκκλησίας», μίλησε ο αρχιεπίσκοπος (πού τα βρήκε, ποιος του τα ΄δωσε; από πού τα κατέχει;) και   διαπραγματεύτηκε την παρουσία του εκεί σαν καλός real estate manager, με ολίγην και από μετανάστες. Και φυσικά, προσκάλεσε με της σειρά του το Γιωργάκη στο «μικρό κοινοβούλιο», όπως είπε, δηλαδή στη Διαρκή Ιερά Σύνοδο.

Από πού κι ως πού, όμως, «κοινοβούλιο», έστω και μικρό; Μόνο άντρες (με την ευρεία έννοια, φυσικά), μόνο ράσα («χοντροί άντρες με φούστες», τους είχε αποκαλέσει η Σώτη Τριαναταφύλλου), ελάχιστοι τον αριθμό  (ούτε 100 άνθρωποι δεν είναι όλοι όλοι), καμιά ευθύνη  απέναντι σε εκλογική βάση. Αλληλοδιορισμένοι αναμεταξύ τους και όχι εκλεγμένοι από τα εκατομμύρια των Ελλήνων, πιστών και απίστων. Γιάνης κερνάει και Γιάννης πίνει, στη λεγόμενη Ιερά Σύνοδο, οι ίδιοι και οι ίδιοι κι όλοι μεταξύ τους  μέσα στη μαυρίλα. Πάντως, μόλις πάει κι ο Γιωργάκης εκεί (αποδέχτηκε την πρόταση, το καμάρι μας), το γλυκό θα έχει δέσει 100%. Ο πρωθυπουργός στη Σύνοδο, ο αρχιεπίσκοπος  στο Υπουργικό Συμβούλιο, νάτο το σφιχταγκάλιασμα κράτους – ορθοδοξίας, η Ελλάς Ελληνών Χριστιανών,. η χαρά των Γιανναράδων, των Καρατζαφέρηδων, των Παπαθεμελήδων και των Λιανοκανέλληδων. Δεν πα ν΄ ανήκει η χώρα στην Ευρωπαϊκή Ένωση, δε θα μας πουν οι Φράγκοι τι θα κάνουμε. Εδώ είναι Ιράν. Ελλάς Ελλήνων Ταλιμπανών.

Και φυσικά από τα δεξιά κόμματα (ΝΔ, ΛΑΟΣ, ΚΚΕ) δεν περιμένουμε καμιά αντίδραση ουσίας. Αμ ο ΣΥΡΙΖΑ λέξη; Αμ το εκσυγχρονιστικό ΠΑΣΟΚ μούγκα; Δε βρίσκεται ένας (1) να διαχωρίσει τη θέση του από αηδία, από απαισιοδοξία, από αισθητική διαφωνία ρε αδερφέ. Τίποτα. Νιέντε. Νόοουαν. Νόμπαντι. Ουδείς – ουδεμία – ουδέν; Πού είσαι Νίκο Μπίστη; Πού είσαι Μαρία Δαμανάκη; Πού είσαι Μίμη Ανδρουλάκη; Που είσαι Θάλεια Δραγώνα, που σου χουνε χυμήξει τα ελληνοχριστιανικά θηρία τελευταία; Πού είσαι Κώστα Σημίτη, που είχες πλακωθεί με τις λαοσυνάξεις του Χριστόδουλου για να φύγει το Χ.Ο. από τις ταυτότητες; Πού βρίσκονται οι διαπρεπείς μας συνταγματολόγοι, τουλάχιστον όσοι δεν είναι παπαδοπαίδια;

Καλόν ύπνο σε όλους σας, καλόν ύπνο. Καθεύδετε εν ησυχία. Χέρι χέρι με τους «φαιά φορούντες», η Ελλάδα συνεχίζει πλησίστια τον 21ο αιώνα. Υ.Γ. Κατά τα άλλα, σας μάρανε η  Χάλκη, σκερβελέδες.

Advertisements

7 Σχόλια

  1. το άρθρο είναι υπερβολικό και εξυπνακίστικο. η παρουσία του Ιερώνυμου στο Υπουργικό Συμβούλιο ήταν ξεκάθαρα για να γίνει πιο εύπεπτο στη συντηρητική μάζα του πληθυσμού το νομοσχέδιο περί νομιμοποίησης και δικαιώματος ψήφου στους μετανάστες. Δυστυχώς, στη χώρα που ζούμε δεν μπορούμε να τα έχουμε όλα. Αν χρειάζεται να γίνει μία ad hoc παρουσία του (γενικά προοδευτικού άλλωστε) Αρχιεπισκόπου στο Υπουργικό Συμβούλιο για να περάσει ένα βαθύτατα δημοκρατικό και προοδευτικό νομοσχέδιο τότε χαλάλι…. Προφανώς, ο αρθρογράφος ξεχνάει ότι κάποτε είχαμε το Χριστόδουλο, σύντομα μπορεί να υπάρχει ένας Χριστόδουλος Νο2 ενώ η κοινωνία ταυτιζεται περισσότερο με τους Ψωμιάδηδες, τους Καρατζαφέρηδες και τους Αυτιάδες παρά με τον ίδιο τον Ιερώνυμο…. και όσο για τον περιβόητο διαχωρισμό κράτους-εκκλησίας, αν υπάρχει μία στις 100 πιθανότητες να γίνει, θα είναι χάρη στο δίδυμο ΓΑΠ-Ιερώνυμου και σίγουρα όχι ο Σαμαράς με τον Άνθιμο…

  2. «και όσο για τον περιβόητο διαχωρισμό κράτους-εκκλησίας, αν υπάρχει μία στις 100 πιθανότητες να γίνει, θα είναι χάρη στο δίδυμο ΓΑΠ-Ιερώνυμου και σίγουρα όχι ο Σαμαράς με τον Άνθιμο…» 100% μαζί σου.
    Β.Λ.

  3. Νομίζω είναι υπερβολικά βιαστική και επιπόλαιη και συμπερασματολογική η προσέγγιση του άρθρου αυτού. Ίσως διακρίνω και μια ελαφριά χαιρεκακία κυρίως από τη φράση «Ο Γιωργάκης (με κάτι τέτοια ξαναγίνεται αφεύκτως Γιωργάκης)».

    Εγώ προσωπικά ως Έλληνας Χριστιανός Καθολικός (και συνεπώς μη Ορθόδοξος) δεν προσβάλλομαι από την παρουσία του αρχιεπίσκοπου στο υπουργικό συμβούλιο. Ίσως επειδή είμαι από μια γεννιά που έχει χορτάσει από συμβολισμούς και περιμένει να κρίνει τις πράξεις. Ίσως επειδή είμαι ένας άνθρωπως που πιστεύει ότι ο διαχωρισμός εκκλησίας – κράτους (αλλά και κάθε άλλο ακανθώδες θέμα της πολιτικής μας ζωής) δεν είναι υποχρεωτικό να γίνει μονομερώς ούτε με πόλεμο. Για μένα η παρουσία του Αρχιεπίσκοπου είναι περισσότερο τιμή για το υπουργικό συμβούλιο παρά προσβολή των δημοκρατικών μας ευαισθησιών. Και πόσο μάλλον η παρουσία ενώς Αρχιεπισκόπου που έχει σαφώς πιο προοδευτικές απόψεις από τον προκάτοχό του.

    Όσον αφορά το ερώτημα «Πού είσαι Νίκο Μπίστη; Πού είσαι Μαρία Δαμανάκη; Πού είσαι Μίμη Ανδρουλάκη; Που είσαι Θάλεια Δραγώνα» απλά θα αναφέρω μια και παρακολουθώ ανελειπώς τα Podcast του, ότι ο Μίμης Ανδρουλάκης είχε συναντήσει τον Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο για να συζητήσουν το ασφαλιστικό κάτι το οποίο έχει πει επανειλλημένα αλλά το αναφέρει και σε αυτό το άρθρο του Η ‘Υβρις και η Οργή

    Με εκτίμιση,

    Βαλέριο

  4. Το τελευταίο με τον Μπίστη κλπ. και έμενα δε μου έκατσε καλά. Αλλά δεν μπορούσα να μη το βάλω αφού είναι αναδημοσίευη. Επίσης, μην ξεχνάμε το στυλ του εντύπου που αρθογραφεί ο Φύσσας. Απλά ανέβασα το συγκεκριμένο κείμενο γιατί θέτει ένα σοβαρό ζήτημα: το χωρισμό εκκλησίας-κράτους.
    Β.Λ.

  5. Απο ότι βλέπω στα σχόλια, όλοι καταλάβαμε, απο όλα τα στρατόπεδα άποψης, οτι η κίνηση του ΓΑΠ ήταν καθαρά για το Μεταναστευτικό.
    Άλλωστε ήταν το κυρίως αντικείμενο στην συνεδρίαση αυτή.
    Πως και διέφυγε αυτό απο κάποιον που αρθρογραφεί; Περίεργο.

    Πιο πολύ θα μπορούσα να υποθέσω οτι εργάζεται για το «ξεκάρφωμα» του ΓΑΠ, υποθέτωντας οτι η προπαγάνδα «θέλει και την πίτα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο».

    Το θέμα είναι άλλο όμως.

    Αφου ο καλπασμός προς τους Μετανάστες είναι «προοδευτικό και ανθρώπινο θέμα»,
    να υποθέσω οτι ήδη έχουμε γίνει σαν την Αμερική και την Γερμανία και δεν μας απασχολούν οι πολίτες αυτής της χώρας πλέον.

    Οι ήδη πολίτες είμαστε υπερήφανοι για την χώρα μας,
    έχουμε ανθηρή οικονομία,
    οι κρατικές υποδομές παρέχουν δυνατότητες ανάπτυξης της παραγωγής,
    οι κρατικές δομές και υπηρεσίες σκίζονται για τον πολίτη.

    Επομένως,
    το μόνο που μας λείπει είναι επιπλέον εργατικά χέρια, όπως ήταν κάποτε οι παραπάνω χώρες,
    και έχουμε να ασχοληθούμε ΜΟΝΟ με το «προοδευτικό και ανθρωπιστικό θέμα» των Μεταναστών.

    Ερώτησεις τέσσερις.
    (10δες θα μπορούσα να κάνω, αλλά να κρατήσω πιο μικρό το κείμενο μπας και με διαβάσει κανας ανθρωπάκος)

    (1) Δεν θα είμαστε προοδευτικοί απέναντι στους Μετανάστες,
    που πετάνε τα χαρτιά τους, μένουν χωρίς καν «όνομα», αναγκάζονται να μπουν λαθραία, ώστε να ζητήσουν άσυλο (χωρίς να ξέρουμε καν αν είναι ποινικοί φυγόδικοι),
    ΑΝ τους δώσουμε τα πάντα αλλά ΧΩΡΙΣ δικαίωμα ψήφου;

    (2) Γιατί δεν προωθείται με τον ίδιο ζήλο το θέμα της Ομογενειακής ψήφου, που μοιάζει και πιο ηθικό, και για το οποίο δεν είμαστε ούτε «Ξενόφοβοι», ούτε «Ρατσιστές»;

    (3) Με ποιο ΗΘΙΚΟ δικαίωμα μια εκλεγμένη Κυβέρνηση εκμεταλλεύεται την ψήφο μας,
    που της δόθηκε για διαχειριστικούς λόγους σε τρέχοντα θέματα,
    και αποφασίζει σε βαριά θέματα Θεσμών, όπως τα αφορόντα τους Μετανάστες, χωρίς Δημοψήφισμα;

    (4) Αν οι υποστηρικτές του «δικαίωμα ψήφου στους Μετανάστες» δεν θέλουν Δημοψήφισμα φοβούμενοι πως θα καταψηφιστεί,
    αυτό δεν είναι Φασιστικό προς τους ανθρώπους που απαρτίζουν την πλειοψηφία;
    Δεν είναι, εν τέλει, και Ρατσιστική αντιμετώπιση στους ανθρώπους αυτής της πλειοψηφίας;

  6. Νομίζω ότι γενικά το άρθρο, αν και έχει υπερβολές στις διατυπώσεις του, είναι σωστό.

    Ο άνθρωπος γράφει στο για τον Γιωργάκη: «Και δε σκέφτεται ότι δε «φιλοξενείται» στο Υπουργικό Συμβούλιο μόνο ο άνθρωπος Ιερώνυμος Λιάπης, μα ένας θεσμός, ένα ράσο, μια μίτρα, ένα αξίωμα. Αύριο θα θεωρεί αυτονόητη την παρουσία του εκεί και ο ίδιος ο Ιερώνυμος και ο επόμενος αρχιεπίσκοπος, που θα είναι κατά 99% Χριστοδουλικός, λόγω συσχετισμών.» Δηλαδή δεν υποτιμά τον κίνδυνο του επόμενου Χριστόδουλου, απλά θεωρεί πιο σημαντική την παρουσία του Ιερώνυμου εκεί από το αντικείμενο της συζήτησης. Πέραν αυτού, ο αρχιεπίσκοπος δεν έμεινε σε αυτό για το οποίο τον κάλεσαν, αλλά είπε αυτά που ήθελε για τη λεγόμεη εκκλησιαστική περιουσία. Δηλαδή ο Παπανδρέου (το Γιωργάκης είναι γελοίο) τον φώναξε για ένα ζήτημα, αυτός όμως μίλησε για άλλο- δηλαδή εκμεταλεύτηκε την παρουσία του και έστρεψε το ζήτημα έκεί που τον συνέφερε.

    Έχει επίσης δίκαιο ότι ποτέ δεν παρέστη αρχιεπίσκοπος στο υπουργικό συμβούλιο και ότι έτσι απομακρύνεται ο χωρισμός εκκλησίας – κράτους.

    Η καχυποψία του είναι δικαολογημένη. Εδώ η Δήμητρα Λιάνη, αν θυμάμαι καλά, κανόνισε να παρίσταται στρατιωτικό άγημα όταν υποδεχόμαστε στην Ελάδα το λεγόμενον άγιον φως, κι από τότε αυτό έγινε θεσμός. Και επίσης ας θυμηθούμε ότι το φως αυτό έρχεται με κρατικό αεροπλάνο. Και ότι όταν είχαν φέρει από το λεγόμενο άγο όρος τη λεγόμενη αγία ζώνη (άλλο ανέκδοτο αυτό), την είχαν πάει από το σπίτι του Μητσοτάκη και του Ανδρέα Παπανδρέου για προσκύνημα. Ίσως λοιπόν τώρα να γίνει και αυτό θεσμός, η παρουσία του αρχιεπισκόπου στο υπουργικό συμβούλιο, πολύ ευκολότερη μάλιστα στο μέλλον, όταν θα είναι δεξιοί ή ακροδεξιοί και ο πρωθυπουργός και ο αρχιεπίσκοπος.

    Ξαναδιαβάζοντας προσεκτικά το άρθρο, διαφωνίες επί της ουσίας δεν έχω. Δυστυχώς λέει αλήθειες. Δεν ενοχλείται κανείς από αυτές;

  7. @Ελίνα Μπαλτά (Δεκεμβρίου 26th, 2009 στο 02:33)

    Δεν μελέτησα στον βαθμό που θα έπρεπε για να μπορώ να συμφωνήσω στις επι μέρους αλήθειες κατα περίπτωση.

    Αλλά μια και ασχολούμαστε (επιτέλους) με τέτοιες,
    να κοιτάξουμε στην όλη σούπα αληθειών να επικεντρωθούμε σε αυτές που είναι άμεσης σπουδαιότητας γιατί χανόμαστε.

    Γιατί όσο τις ντύνουμε με χαρτί «ταμπέλας»,
    θα φτάσουμε να μένουμε στο μπαλκόνι του σπιτιού μας,
    αφού το υπόλοιπο θα τελεί υπο κατάληψη μια και διατρανώνουμε την πίστη μας (μόνοι εμείς, πρόσεξε) στον «προοδευτισμό και τον ανθρωπισμό»,
    και χαμπάρι δεν θα έχουμε πάρει, ακόμη, για οτι μας καίει άμεσα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: