Συμπαράσταση σε όσους βήχουν, φτερνίζονται και τρέχει η μύτη τους!

Ήμουν τις προάλλες σ’ ένα βαγόνι του μετρό και μόλις ο συρμός έφτασε στο σταθμό συνέβη ένα σύνηθες πια τραγελαφικό περιστατικό: μια κοπέλα μόλις ήταν έτοιμη να μπει στο τραίνο, έκανε το λάθος να φτερνιστεί. Ε, τι το ήθελε. Ο μπροστινός μου άλλαξε θέση και προχώρησε προς το βάθος, μια ηλικιωμένη κυρία έβαλε το κασκόλ της στο πρόσωπο, μερικοί καθισμένοι την κοίταξαν έντρομοι και αυτόματα «έφραξαν» με το χέρι τους στόμα και μύτη και γύρω από τη κοπέλα δημιουργήθηκε εν ριπή οφθαλμού κενός χώρος. Η κακόμοιρη προφανώς αντιλήφθηκε τις αντιδράσεις των συμπολιτών της και έγινε μονομιάς «κουκουλοφόρος». Μου έκανε μάλιστα εντύπωση ότι δε φάνηκε να ενοχλείται ιδιαίτερα από συνταξιδιώτες της.

Ο πανικός για τη γρίπη των «χοίρων» έχει φέρει στο προσκήνιο κοινωνικές συμπεριφορές που έχουν ως αφετηρία τη δαιμονοποίηση των ασθενών και ως αποτέλεσμα την περιθωριοποίησή τους. Και δε θα σταθώ μόνο σε όσους έχουν κολλήσει τη γρίπη και μπαίνουν σε καραντίνα για κάποιες μέρες. Θα επεκταθώ και στα άτομα που δε συμβαδίζουν με το γενικό μέσο όρο (αλήθεια ποιος είναι αυτός και πώς ορίζεται;). ΑΜΕΑ, άτομα με κινητικές δυσκολίες, καρκινοπαθείς, άνθρωποι με ψυχογικά προβλήματα κ.ά. γίνονται αποδέκτες της συμπόνοιάς μας και ταυτόχρονα αγοοούνται καθώς χαλάνε τη μαγιά του τρόπου ζωής που έχουμε ονειρευτεί. Για όλες αυτές τις ομάδες του πληθυσμού υπάρχουν οι ειδικοί που θα ασχοληθούν μαζί τους. Και από τη στιγμή που χρειάζονται μόνο ειδική μεταχείρηση αποβάλλονται από την καθημερινότητα, κατηγοριοποιούνται, ξεχωρίζονται και ταυτίζονται με τη δυστυχία και τη θλίψη.

Οι ειδικοί εννοείται ότι είναι απαραίτητοι για να δώσουν λύσεις που εκπορεύονται από την επιστήμη και την τεχνογνωσία. Το ίδιο απαραίτητος όμως, είναι και ο καθένας από μας που δε χρειάζεται να κάνει τίποτα παραπάνω από το να θυμηθεί ότι είναι άνθρωπος.

Γείτσες λοιπόν, σε όσους φτερνίζονται και περαστικά!

Β.Λ.

Advertisements

3 Σχόλια

  1. Εδώ θα διαφωνήσω, φίλε μου. Το να φταρνίζεσαι στα μούτρα των άλλων είναι μια κατακριτέα συμπεριφορά που δείχνει έλλειψη σεβασμού. Το να απομακρύνεσαι από κάποιον που φταρνίζεται στα μούτρα σου είναι μαι υγιέστατη αντίδραση, μάλιστα είναι το λιγότερο που θα μπορούσε κανείς να κάνει. Θα συμφωνήσω βέβαια στο θέμα της περιθωριοποίησης των ΑΜΕΑ, όσον αφορά την δομή των πόλεών μας που τους απαγορεύει αν μετακινηθούν άνετα- κατά τα άλλα, είμαστε ακόμα από τους πιό ανθρώπινους λαούς σε συμπόνια, που δεν έιναι βέβαια το ζητούμενο, το ζητουμενο είναι ο αλληλοσεβασμός, κι αυτό θ αρήσουμε ακόμα να το κατακτήσουμε…

  2. Δε φτερνίστηκε στα μούτρα των άλλων. Στην πόρτα στεκόταν, λίγο πριν μπει και έβαλε και το χέρι της.

  3. μια ενδιαφερουσα εμπειρια σημερα το πρωι στο τρολλεϋ: δεκαδες γιαγιαδες και θειες περιμεναν να ανεβουνε στο τρολλεακι. Μια κακομοιρη θεια φορουσε μασκα. Μια αλλη θεια, που εσπρωχνε δυναμικα για να περασει, μολις την προσεξε αναφωνησε: «Ωχ, ωχ! Πω πω! να τα μας! φοραει μασκα! τσκ τσκ τσκ! δεν ντρεπεται που βγαινει κι εξω!»

    διαφοροι και διαφορες προσπαθησαν να ηρεμησουν τη θεια, λεγοντας της πως συνηθως τη μασκα τη φοραμε για να προφυλαγομαστε εμεις, οχι για να προφυλαξουμε τους αλλους, αλλα η θεια ηταν σιγουρη. «Οχι, οχι, δεν ξερετε εσεις!»

    Αποριας αξιον, γιατι η θεια, αφου φοβαται τοσο πολυ τη γριππη, δεν παει να κανει το εμβολιο, να εχει το κεφαλι της ησυχο. Οπως και ολοι οσοι φοβουνται τη γριππη τοσο πολυ. Φαινεται πως ο παραλογος τρομος της γριππης δεν ειναι μεγαλυτερος απο τον ακομα πιο παραλογο τρομο του εμβολιου τελικα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: