Οι σκλάβοι του αραβικού ονείρου

Το κείμενο είναι απόσπασμα από δημοσίευση του Άρη Χατζηστεφάνου στο «Κ».

«Ποιος έχτισε τη Θήβα την εφτάπυλη; Στα βιβλία δε βρίσκεις παρά των βασιλιάδων τα ονόματα. Οι βασιλιάδες κουβαλήσαν τ΄ αγκωνάρια;» Το ερώτημα του Μπέρτολτ Μπρεχτ βρίσκει εύκολα την απάντησή του στο Ντουμπάι. Δεν ήταν φυσικά τα μέλη της βασιλικής δυναστείας των Μακτούμ που κουβάλησαν τα «αγκωνάρια». Ήταν οι δεκάδες χιλιάδες εργάτες από την Ινδία και το Πακιστάν που εργάζονταν 12 ώρες την ημέρα σε θερμοκρασίες που συχνά άγγιζαν τους 50 βαθμούς κελσίου.

Ανάμεσα στους ουρανοξύστες, τα πολυτελή ξενοδοχεία και τα γραφεία των πολυεθνικών ζούσαν οι σύγχρονοι σκλάβοι του αραβικού ονείρου. Στοιβάζονταν κατά δεκάδες σε εργατικές κατοικίες που θύμιζαν φυλακή. Τραυματίζονταν και σκοτώνονταν στις οικοδομές από τα ελλειπή μέτρα ασφαλείας που λάμβαναν οι ξένοι εργολάβοι. Μόνο το 2005 το Ινδικό προξενείο κατέγραψε 971 νεκρούς σε εργατικά δυστυχήματα. Και ύστερα οι Ινδοί διπλωμάτες αποφάσισαν να λάβουν δραστικά μέτρα: σταμάτησαν να μετράνε τα θύματα.

Θεωρητικά οι εργάτες ήταν ελεύθεροι, εργαζόμενοι πολίτες. Πρακτικά ήταν μισθωτοί σκλάβοι με αποδοχές που κυμαίνονταν στα 150 με 200 ευρώ το μήνα – τη στιγμή που ακόμη και ένας απλός μπάρμαν στο Ντουμπάι μπορεί να έβγαζε από 2.000 έως 5.000 ευρώ. Ακόμη και με αυτές τις πενιχρές αποδοχές τα εμβάσματα που έστελναν στους συγγενείς τους ξεπερνούσαν κάθε χρόνο τα 20 δισεκατομμύρια δολάρια. Σε επαρχίες της Ινδίας όπως η Κεράλα (με πληθυσμό 32 εκατομμυρίων ψυχών) τα εμβάσματα αντιστοιχούσαν στο 20% του ΑΕΠ.

Περπατώντας ένα βράδυ δίπλα σε έναν νεοαναγειρόμενο ουρανοξύστη λίγο έλλειψε να πατήσω δυο εργάτες που κοιμόντουσαν καλυμμένοι πρόχειρα με μια χαρτόκουτα. Μένοντας στο δρόμο εξοικονομούσαν μερικά ακόμη δολάρια για να στείλουν στους δικούς τους ή για να αγοράσουν τα εισιτήρια της επιστροφής. Το τι πραγματικά συνέβαινε βέβαια στους μετανάστες δεν μπορούσες να το μάθεις περπατώντας στις οικοδομές του Ντουμπάι ούτε διαβάζοντας τον τοπικό Τύπο. Έπρεπε να ξεφυλλίσεις ινδικές εφημερίδες όπως η Hindu και να διαβάσεις για τους εργάτες που αυτοκτονούν, απελπισμένοι από τις απάνθρωπες συνθήκες εργασίας και την αφόρητη μοναξιά. Για τις γυναίκες που κακοποιούνται σεξουαλικά. Για τα παιδιά που δουλεύουν σε οικοδομές και για τους εργάτες που απελαύνονται από τη χώρα πριν εισπράξουν τα δεδουλευμένα μηνών.

Και ξαφνικά χιλιάδες ξένοι εργάτες ξύπνησαν από αυτό τον εφιάλτη για να γνωρίσουν έναν ακόμη μεγαλύτερο. Ξύπνησαν με ένα γραπτό μήνυμα στο κινητό τους που τους ενημέρωνε ότι δεν θα χρειαστεί να ξαναπεράσουν από τη δουλειά. Για τους περισσότερους το ίδιο μήνυμα σήμαινε και άμεσο τερματισμό της άδειας παραμονής.

Advertisements

2 Σχόλια

  1. στη υποθετικη περιπτωση που υπηρχε ενα κομμα αριστερο στο ΝΤΟΥΜΠΑΙ …..
    ΛΕΜΕ ΤΩΡΑ…
    υποθεση εργασιας ας κανουμε….
    Ε ΤΟΤΕ ΣΙΓΟΥΡΑ
    οι διαφοροι ΧΑΡΙΤΟΙ θαχαν το εξιλαστηριο θυμα τους.
    τοτε θα εφταιγε το εκει ΚΚΕ η ο εκει ΣΥΡΙΖΑ π.χ.
    ομως ποσο δυστυχισμενοι αραγε να νοιωθουν που τετοια λαχεια δεν τους τυχαινουν τους δυστυχεις….
    τελικα κυριοι λατρεις της …οσμωσης ….του μπλογκ αυτου, λεω τωρα μηπως τελικα,βρε μηπως για ολα φταινε οι…… γκομενες …….???????
    αντε σταματηστε τα κροκοδειλια δακρυα και σκυψτε λιγο πανω στα προβληματα μηπως και ξεστραβωθειται μια για παντα…
    ως τοτε αναζητειστε σε καποιο φαρμακειο ενα καλο κολυριο….

  2. Εμείς ψάχνουμε να βρούμε τις λύσεις και δοκιμάζουμε τα πάντα, ακόμα και κολλύριο. Από ό,τι φαίνεται όμως εσύ τις έχεις έτοιμες ή μπορεί κιόλας να στις προσφέρουν. Ζηλεύουμε πραγματικά την ευτυχία των βεβαιοτήτων σου.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: