Ζήτω τα σύμβολα!

Ύψωσαν τη σημαία τους οι «αντιεξουσιαστές» στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και θεώρησαν ότι άλωσαν κι άλλο ένα κάστρο της αστικής δημοκρατίας˙ μια τεράστια μαυροκόκκινη με το Α στη μέση. Τα στήθια τους θα φούσκωσαν υποθέτω από περηφάνια και το δέος θα λύγισε τα γόνατά τους. Δεν έχουν όμως καταλάβει ότι δε διαφέρουν σε τίποτα από τους ανεγκέφαλους χρυσαυγίτες που κραδαίνουν τις ελληνικές σημαίες κάθε φορά που εξαπολύουν πογκρόμ κατά των μεταναστών.

Ας πιάσουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Οι ελληνικές σημαίες κυματίζουν σε δημόσια κτήρια, στην Ακρόπολη, σε εμφανή-ψηλά σημεία καθώς αποτελούν τα σύμβολα του εθνικού κράτους και συμβάλλουν στην ενδυνάμωση της ιδέας του «ανήκειν» στη φαντασιακή κοινότητα του έθνους. Λειτουργούν δηλαδή ομογενοποιητικά και φυσικά αποτελούν (για μένα) σύμβολα που προωθούν τις διακρίσεις στις πολυπολιτισμικές πια κοινωνίες. Παράλληλα αποπνέουν κι ένα αίσθημα επιθετικότητας καθώς κάνουν διακριτές τις διαφορές με τους «εχθρικούς άλλους» και προωθούν την ιδέα της ανωτερότητας απέναντί τους.

Με τον ίδιο τρόπο λειτουργεί και η ανάρτηση της μαυροκόκκινης σημαίας. Δε μου προκαλούν λιγότερο φόβο οι δήθεν αρνητές των εθνικών συμβόλων από τους οργισμένους φασίστες που ανεμίζουν τις ελληνικές σημαίες ή τους χριστιανούς που έχουν καρφιτσωμένα στο πέτο τους σταυρουδάκια ή τους τυφλωμένους οπαδούς που προσκυνούν τα σύμβολα των ομάδων τους.

Ο γείτονας για παράδειγμα, που σηκώνει τη σημαία στο μπαλκόνι του και την αφήνει εκεί όλη τη χρονιά δε θέλει μόνο να τιμήσει την πατρίδα του. Θέλει να επιβάλλει και τον εθνικισμό του γιατί αισθάνεται ότι απειλείται. Ο εθνικιστής λοιπόν, γείτονας δε διαφέρει από τους καταπιεσμένους «αντιεξουσιαστές». Εκτός από τον κατάδηλο ναρκισσισμό τους, η τεράστια σημαία καταδεικνεύει πάνω απ’ όλα τη μη ανοχή τους. Και η μη ανοχή εκμηδενίζει κάθε διαφορετικότητα, παράγει και αναπαράγει ανύπαρκτους εχθρούς, γεννάει φοβικά σύνδρομα, σβήνει κάθε ελπίδα γόνιμης επικοινωνίας.

Τι ειρωνία όμως! Οι άνθρωποι που υποτίθεται ότι εναντιώνονται σε κάθε είδους σύμβολα να είναι αυτοί που εκμεταλλεύονται τη χρήση τους!

Β.Λ.

Advertisements

7 Σχόλια

  1. Ύψωσαν τη σημαία τους οι “αντιεξουσιαστές” …. Δεν έχουν όμως καταλάβει ότι δε διαφέρουν σε τίποτα από τους ανεγκέφαλους χρυσαυγίτες

    Etsi mpravo!
    As tous to pei kapios mpas kai to katalavoun!

    Oso pio sta akra kinite kaneis, toso pio poli miazei (me to allo akro).
    Sto kato kato (kai stin ousia, oxi stin leptomeria) se ti diaferei i akra aristera apo tin akra deksia? Mono se pios krataei tin … gilotina! (H an thelete to drepani tou enos kai to spathi tou allou)

  2. Καποιες σκορπιες σκεψεις.

    Ασχετως με το αποψη σου περι αναρχικων, το βρισκω συγχισμενο το αρθρο σου.

    Ας ξεκινησουμε με μια ερωτηση: απο ποτε παρακαλω ενα συμβολο που προσδιοριζει μια πολιτικη ταυτοτητα εινα κατακριτεο ως τετοιο? Η απαντηση σου ειναι οτι αυτα τα συμβολα ‘Λειτουργούν…ομογενοποιητικά και φυσικά αποτελούν (για μένα) σύμβολα που προωθούν τις διακρίσεις στις πολυπολιτισμικές πια κοινωνίες. Παράλληλα αποπνέουν κι ένα αίσθημα επιθετικότητας καθώς κάνουν διακριτές τις διαφορές με τους “εχθρικούς άλλους” και προωθούν την ιδέα της ανωτερότητας απέναντί τους.

    Εισαι ισοπεδωτικος, δεν μπορεις να κατακρινεις ολα τα συμβολα ως τετοια, χωρις να κοιτας το περιεχομενο τους, την πολυσημια τους και τις συκεκριμενες πρακτικες αυτων που τα υιοθετουν.

    1) Τα συμβολα, ως τετοια, δεν λειτουργουν απαραραιτητως ομογενοποιητικα – συνηθως ειναι πολυσημα. Ομογενοποιητικη μπορει να ειναι η πολιτικη ενος κομματος οσον αφορα στα μελης του ή ενος κρατους οσον αφορα στους πολιτες/υπηκοους που υποκεινται στην επικρατεια του – το συμβολο απο μονο του, χωρις να αναλυεις τις πρακτικες που ακολουθει αυτος που το υιοθετει, σπανιως λεει κατι (εκτος απο ακραιες περιπτωσεις οπως της ναζιστικης σημαιας).

    Για παραδειγμα, στις χωρες της λατινικης Αμερικης την εθνικη σημαια την υιοθετουν τοσο οι φασιστες οσο και οι αναρχικοι οσο κ ο απλως κοσμακης – δεν σημαινει σε ολες τις περιπτωσεις σημαινει το ιδιο. Επισης, την κοκκινη σημαια του κομμουνισμου την υιοθετησαν ως συμβολο τοσο τα πιο τερατωδη γραφειοκρατικα καθεστωτα που γνωρισε η ιστορια αλλα παραλληλα και τα κινητατα που αποπειραθηκαν να εφαρμοσουν τις πιο ελευθεριακες και αμεσοδημοκρατικες μορφες πολιτικης οργανωσης (Παρισινη κομμουνα, σοβιετ 17, Ισπανια 36).

    Το ιδιο ισχυει κ για την μαυροκοκκινη σημαια. Ορισμενοι αναρχικοι που την υιοθετησαν στην ιστορια ισως ηταν πραγματι κρυπτο-φασιστες οπως ειχε πει κ ο Μουσολινι (κ εδω που τα λεμε οπως λες κ εσυ – no offense). Θα ηταν γελοιο ομως να υποστηριζες οτι και οι αναρχικοι της βαρκελωνης το 36 που εφεραν το ιδιο συμβολο ηταν φασιστες, ποσω μαλλον οταν πεθαιναν καθημερινα στα πεδια μαχης εναντια στις φασιστικο στρατο του Φρανκο.

    Το ιδιο ισχυει κ στον ελληνικο αναρχικο χωρο που υιοθετει την μαυροκοκκινη σημαια συμβολο του. Μια ΜΕΡΙΔΑ των αναρχικων που το φερουν οντως εχει εφεση προς τα μπαχαλα – αλλα οχι ολοι. Αναρχικος μπορει να ειναι καποιος τρομοκρατης, αναρχικος ηταν κ ο ειρηνιστης Τολστου – κ απο προσωπικη πειρια εχω γνωρισει καμποσες τασεις στους ελληνες αναρχικους και οι περισσοτερες δεν ειναι βανδαλο-κρυπτο-φασιστικες. Απλως μαλλον, εσυ βλεπεις δεκα μπαχαλα απο την τηλεοραση κ αφελως καταληγεις οτι οι αναρχικοι εν ελλαδι ειναι μπαχαλακιδες. Ισως η αποψη σου να ηταν πιο ισορροπημενη αν ειχες συμμετασχει σε συνελευσεις ακροαριστερων ομαδων.

    Φιλτατε, σχεδον ΟΛΕΣ οι πολιτικες αξιες που φανταζομαι οτι συμμεριζεται, ασπαζεσσαι κ υποστηριζεις – ελευθερια του λογου, εργατικα δικαιωματα κτλ – θεσπιστηκαν σε καποιο βαθμο μεσω κοινωνικων αγωνων που ηταν σε σημαντικο βαθμο κ βιαιοι.

    2) Οσον αφορα τις διακρισεις, την διαφορετικοτητα κ την ταυτοτητα.

    Οποισδηποτε ασχολειται με την πολιτικη ενεργα (ειτε σε κινηματα ειτε στην ευτελη κοινοβουλευτικη της μορφη), κ κυριως σε επαναστατικα πλαισια οπου η πολιτκη σημαινει κοινωνικος αγωνας και οχι απλως blogging κ συζητησουλα, αναποφευκτα καταληγει σε ενα εσχατο σημειο οπου η ‘διαφορετικοτητα’ παυει να αποτελει κατι το ιερο και το θεμιτο, καθως αντιλαμβανεται οτι κινειται σε εναν χωρο οπου καποιοι συμμεριζονται την ιδεολογια και τις αξιες του, οποτε κ ειναι ‘φιλοι/συμμαχοι’, αλλοι αντιτιθενται, κ αρα ειναι σε καποιο βαθμο ‘εχθροι’, και αρκετοι απλως αδιαφορουν πληρως κ ως εκ τουτου ειναι απλως αχρηστοι ιδιωτες (οπως ειπε κ ο Περικλης).

    Ο σεβασμος προς την ‘διαφορετικα’ δεν αποτελει πανακεια και οποιο πολιτικο υποκειμενο την υπερασπιζεται ως ανωτατη αξια απλως αντιφασκει διοτι καμια κοινωνια και κανεις απο εμας δεν θα ανεχοταν τα παντα – ουτε εσυ αλλωστε. (Δεν ειναι καθολου τυχαιο που πλεον τα συνθηματακια περι διαφορετικοτητας, του τελους της ιδεολογιας και της ταυτοτητας κ.ο.κ. τα επικαλουνται και τα πιπιλιζουν συνηθως οι απολιτικ μεταμοντερνοι καλλιτεχνες, οι κομφορμιστες και οι
    φιλελευθεροι).

    Τελος, επειδη μιλας για ‘φαντασιακο’, θα ηθελα να σου υπενθυμισω οτι ο Καστοριαδης τον λογο περι διαφορετικοτητας τον χλευαζε.

  3. @Κώστα ουδέποτε ταύτισα την ιδεολογία του αναρχισμού μ’ αυτήν του φασισμού. Το να συγκρίνεις τους εγχώριους ¨αντιεξουσιαστές» (και δε τσουβαλιάζω όλους τους αναρχικούς εξ ου και βάζω πάντα εισαγωγικά) με τους αναρχικούς του ισπανικού εμφύλιου νομίζω ότι ισοπεδώνεις τους τελευταίους.

    Τι σημαίνει κάποιοι από τους αναρχικούς έχουν έφεση στα επεισόδια; Μάλλον αυτά τα «παιδάκια» δε βλέπουν τον αναρχισμό ως σοβαρή υπόθεση.

    Αυτά περί blogging και κοινωνικών αγώνων έχω βαρεθεί να τ’ ακούω. Τα πιστοποιητικά αγωνιστικότητας είναι γνωρίσματα των «κλειστών», σεχταριστικών θα έλεγα ομάδων στις οποίες και δεν θέλω να ανήκω. Αν και σκέφτομαι να κάνω μια εξαίρεση σήμερα και να πω δυο λογάκια. Στην πορεία της 6ης Δεκεμβρίου και ενώ ήμουν στην πορεία κοντοστάθηκα στο Σύνταγμα για να περιμένω το φίλο μου που ήταν προς το τέλος της. Ενώ του μιλούσα στο κινητό κάποιοι μπαχαλάκηδες με θεώρησαν ασφαλίτη, προφανώς δεν τους κολούσε το ντύσιμο και άρχισαν να μου τη «λένε». Πάλι καλά που δεν έφαγα και ξύλο. Τέλος πάντων. Ξενέρωσα και έφυγα ακριβώς μόλις άρχισαν τα επεισόδια με τους δελτάδες να εφορμούν στο πλήθος. Από μια άποψη οι μπαχαλάκηδες βέβαια με γλίτωσαν. Συνεχίζω την απολογία μου: γνωρίζω καμπόσους αναρχικούς μεγαλύτερης ηλικίας που πια και οι ίδιοι αδυνατούν να εκφράσουν τον ψύχραιμο λόγο τους (άσχετα αν διαφωνώ ή συμφωνώ) και να «συγκρατήσουν» τους κενούς «αντιεξουσιαστές». Έχουν πια σηκώσει τα χέρια ψηλά. Αυτά τα ολίγα ως προς την απολογία μου.
    Αν κάτι έδειξε ο Δεκέμβρης αυτό ήταν η πίστη στη δημοκρατική κοινωνία και στον ορθό λόγο. Η πίστη όμως σε μια ριζική δημοκρατία με την ενεργή συμμετοχή των πολιτών. Αποκάλυψε ότι οι άνθρωποι θέλουν να είναι τα υποκείμενα της ιστορίας, ότι η κοινωνία έχει λόγο, ότι οι κοινωνία δε χρειάζεται «σωτήρες». Τουλάχιστον έτσι το βλέπω εγώ.
    Οι «αντιεξουσιαστές» που καταλαμβάνουν ένα πανεπιστήμιο και μου κοτσάρουν και τη σημαία τους μου δείχνουν να καταλάβω ότι αυτοί έχουν το λόγο, ότι αυτοί είναι οι σωτήρες και ουσιαστικά με πετούν στο περιθώριο.
    Αυτές λοιπόν είναι οι σκόρπιες σκέψεις μου καθώς όλοι πιστεύω και ελπίζω προσπαθούμε να αποσαφηνίσουμε το Δεκέμβρη και μάλλον θα χρειαστεί ακόμα καιρός αλλά τουλάχιστον αξίζει η προσπάθεια.
    Β.Λ.

  4. Διαφωνώ με όλους σας.
    Μη βαράτε, αναφέρομαι στην πρωτογενή αντίληψη του προβλήματος.
    Δλδ το απο που το πιάνουμε, ως θέμα.

    Απο όσα θυμάμαι, το λίγο που μελέτησα κάποτε, τις συγκεκριμένες θεωρίες «Αντεξουσία»-«Αναρχισμός», δεν είναι ακριβώς αυτό που δηλώνουν οι ονομασίες τους.
    Ο Αναρχισμός πχ είναι απο τους βασικούς πρόδρομους του Κομμουνισμού (ως θεωρίες).

    Σίγουρα όμως αναφερόμαστε στα άκρα, αυτό ναι.
    Σίγουρα, επίσης, δεν έχουν σχέση με τους βανδαλισμούς και τις, εν πολλοίς, κατευθυνόμενες (σκοτεινά λέω εγώ) μαζώξεις και κινήσεις.
    Βέβαια, στα άκρα της εφαρμογής των θεωριών τους, θεωρούν την επανάσταση ως αναγκαίο εργαλείο ανατροπής μιας κατάστασης, χωρίς να εννούν πάντα την επανάσταση βίας (και αυτή φυσικά), αλλά και την επανάσταση στις ιδέες, στην αμφισβήτηση κλπ

    Πεστε μου τώρα όλοι αυτοί οι τραμπούκοι και οι Αμερικανοποιημένοι πιτσιρικάδες (στην προσωπική τους ζωή τέτιοι) αν ήθελαν να αλλάξουν τίποτα μέσα απο την τρέχουσα βία, τρίχες, ή αν οι περισότεροι ξέρουν τίποτα απο τα λίγα που είπα πιο πάνω στην θεωρία.

    Κάποιος απο εσάς είπε για τα Δεκεμβριανά, δεν θυμάμαι ποιός γιατί όλους σας διάβασα. Να δώσω, λοιπόν, την δική μου αντίθετη άποψη στο συγκεκριμένο.

    Είμαι μεγάλος, μένω κέντρο στην Αθήνα, μεγάλωσα ενεργά μέσα σε διαδηλώσεις, αντιλαμβάνομαι, «πιάνω» πολιτικά όλους τους χώρους, και διάφορα σημεία της χρονολογικής εξέλιξης στα περυσινά γεγονότα τραβάνε την προσοχή μου πολύ περισσότερο από το αν ήταν «γνήσια ΛΑΙΚΗ εξέγερση».

    Σε όλη την διάρκεια των ταραχών (για το 2008 λέω πάντα), αν είδα σύνολο (πχ) 1000 ανθρώπους να τρέχουνε πάνω-κάτω, οι 800 ήταν «περίεργα» κινούμενοι, και «περίεργα» εξοπλισμένοι κανονικότατοι τραμπούκοι. Πες-πες, το βαθιά εγκατεστημένο «προοδευτικό» κατεστημένο της χώρας μας θα μας πείσει ότι ήταν και η Γαλλική Επανάσταση.

    Το πάλαι ποτέ προοδευτικό κίνημα είναι, πλέον, κάτω από το πατρονάρισμα και το μανιπουλάρισμα αυτών που ανέκαθεν το ορέγονταν σαν το υπέρτατο εργαλείο.

    Από την άλλη,
    αν ήμουν το κράτος και ήμουν τίμιος (που μάλλον δεν είναι), θα έβαζα κάτω τον δολοφόνο κρατικό υπάλληλο να μάθω ΤΙ, ΠΟΙΟΣ, ΠΩΣ τον έβαλε να το κάνει. Γιατί δεν πείθομαι ότι έτσι του ήρθε, ήταν η κακιά η ώρα, ή ότι έγινε επειδή είχε παρελθόν wannabe Rambo.

    Ρεζουμές.
    Αν πράγματι υπήρχαν «αθώα» δίκτυα κινητοποίησης των πολιτών μεταξύ τους (και έκφρασης αντίδρασης και αγανάκτησης),
    – τότε στην χώρα μας δεν θα υπήρχαν δημόσια λαμόγια,
    – ούτε θα υπήρχαν καρτελ γάλακτος γιατί απλά κανείς δεν θα αγόραζε,
    – ούτε οι «αντιφασίστες» Ισραηλινοί θα έσκιζαν συνεχώς τους Παλαιστίνιους, κάτι θα είχαμε κάνει,
    – ούτε οι άλλες σαχλαμάρες που σαν πολίτες μας ανεβάζουν το αίμα στο κεφάλι και αισθανόμαστε ανήμποροι να κάνουμε κάτι.
    Χμ;

  5. Αναυδε, (i) ο αναρχισμος δεν ειναι προδρομος του κομμουνισμου ουτε ιστορικα ουτε θεωρητικα. Εχουν καποια κοινα σημεια οι δυο ιδεολογιες-κινηματα κ ορισμενες τασεις ειναι πανω κατω το ιδιο πραμα (πχ ελευθεριακος κομμουνισμος και αναρχισμος). Απο κει κ περα οι διαφορες ειναι σημαντικες. 1) Ηδη τον 19αιωνα ο κομμουνιστης Μαρξ κ ο αναρχικος Μπακουνιν διαφωνουσαν πληρως κ αγριως σχεδον σε ολα πλην των σκοπων της επαναστασης. 2) Οι θεωρητικες διαφορες αντικατοπτριζονται στην πραξη. Ιστορικα οι αναρχικοι κ οι κομμουνιστες (των κομματων) παντα αλλησφαζονταν (πχ Ισπανια 36-39) κ η εχθρα καλα κρατει.

    (ii) Τα μπαχαλα δεν ειναι τελειως ασχετα με ορισμενες τασεις αναρχικης θεωριας. Ο Μπακουνιν προτεινει την ‘καταστροφη’ κ την ‘τρομοκρατια’ ως τακτικες που οφειλουν να υιοθετησουν οι αναρχικοι για την ανατροπη του κρατους.

    (iii) Εχω γνωρισει παρα πολλους διαβασμενους αναρχικους. Εχω γνωρισει κ τραμπουκους. Δεν νομιζω οτι εχω γνωρισει διαβασμενους τραμπουκους.

    Σχετικα με ρεζουμε σου, προφανως κ δεν υπαρχουν δικτυα κινητοποιησης, αντιδρασης, αγανακτησης. Εννιοτε ομως τα ιδια τα κινηματα τα δημιουργουν.

  6. Ρε παιδιά, μην αντιδράτε απλά πιάνοντας ορμητικά την πένα για τον αντίλογο, δεν την είπα σε κανέναν, αντίθετη άποψη είπα.
    Τεσπα, σε μια γόνιμη αντιπαράθεση, ίσως, ούτε αυτό είναι κακό, αλλά η βιασύνη τύπου «μου την είπε τώρα;» μας δυσκολεύει μεταξύ μας.

    (i) Και οι Χριστιανοί έσφαζαν τους Εβραίους, αλλά οι μεν είναι πρόδρομοι των δε (οκ, ολίγον και απο «παιδιά»). Για πρόδρομους είπα, εκτός και δεν συμφωνούμε στην έννοια της λέξης, να την αλλάξω.

    Ο Κομμουνισμός είναι το παιδί του Μαρξισμού.
    Οι τσακωμοί του Μαρξ με τον Μπακούνιν (μικρό κομμάτι του τότε συνόλου ζυμώσεων, και, ενίοτε βίαιων αντιπαραθέσεων) δεν αντιφάσκουν με όσα είπα στο προηγούμενο σχόλιο.
    Σημείωση, άλλο «παιδί-γονιός», και άλλο «πρόδρομος».

    (ii) Αυτό είπα με άλλη φρασεολογία και ροή σκεπτικού.
    Σαν συμφωνούντες δεν μπορούμε να είμαστε και ταυτόσημοι δίκην διδύμων, θα ήταν ύποπτο, χαχα.

    (iii) Δεν έχω να πω κάτι σε αυτό.

    – Σχετικά με ρεζουμέ μου, (αν και ευλογώ τα γένια μου) το βρίσκω πολύ καλό σκεπτικό επι της τρέχουσας ουσίας «Δεκεμβριανά».
    Σε αυτό μπορείς να γίνεις πιο συγκεκριμένος, ή όποιος άλλος έχει κάποια υπερ ή κατα ιδέα;
    Αλλά θα ήθελα συγκεκριμένα με επιχειρήματα αντί συνθήματα, έτσι (βλ. «ρεζουμέ») πχ:

    == Αν πράγματι υπήρχαν «αθώα» δίκτυα κινητοποίησης των πολιτών μεταξύ τους (και έκφρασης αντίδρασης και αγανάκτησης),
    (1) τότε στην χώρα μας δεν θα υπήρχαν δημόσια λαμόγια
    (ναι; όχι; ποια η διαφορά μηδενικής μαζικής αντίδρασης μας σε τέτοια, απο την «ταχεία αντίδραση» μας για τον Αλέξη;)

    • Κοιτάζω την, μέχρι στιγμής, αναφορά σου στον «ρεζουμέ», και προσπαθώ να καταλάβω «τι δεν πιάνω» σε ότι ενδεχομένως δεν έδωσα κατανοητά.

      Δίκτυα κινητοποίησης των πολιτών, μέσα απο τα σύγχρονα μέσα πλατιάς και άμεσης επικοινωνίας, φυσικά και υπάρχουν. Για το «αθώα» βάζω θέμα (εξου και τα επι παραδείγματι ερωτήματα).

      Αλλιώς πως εξηγείται η μέσα σε 8 ώρες (νύχτας) απο την δολοφονία του παιδιού, επίθεση στην πρεσβεία μας στο Ζάγκρεμπ της Κροατίας;
      Τις επόμενες ημέρες οι αγανακτισμένες αντιδράσεις στην… Λα Παζ της Βολιβίας; Απο ταινίες, και αναγνώσματα, με τον Βόλιβαρ είχα να τους ακούσω, εκεί εξαντλήθηκε η Διεθνής αλληλεγγύη;

      Απο την άλλη, που είναι οι αντίστοιχες κινητοποιήσεις (και το ενδιαφέρον όσων οργανώνουν) για την Siemens; για τα καρτελ ανατιμήσεων που κάνουν μαζικές εφόδους στην τσέπη μου; (και μετά μου φταίει ο ταλαίπωρος πορτοφολάς) κλπ κλπ
      Επανέρχομαι, λοιπόν, στο αρχικό μου ερώτημα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: