Γιατί πρέπει άλλοι να φροντίζουν για την ηρεμία μου;

Παρασκευή βράδυ και το κέντρο της Αθήνας ήταν πλημμυρισμένο από αστυνομικούς για τη διαφύλαξη της ηρεμίας και της τάξης. Αυτά βλέπω (και διαβάζω) και αγριεύομαι. Καθώς γυρνούσα σπίτι δύο οπτικοακουστικές εικόνες μού έκαναν εντύπωση: Καραγιώργη Σερβίας λοιπόν, τουλάχιστον είκοσι μηχανές των «born to be wild» οργάνων της τάξης. Καθώς περνάω δίπλα τους και αισθάνομαι την θετική τους αύρα, το ταλαιπωρημένο αυτί μου (από τη μουσική του μπαρ, όπου έπινα το ευγενές ποτό των Αγγλοσαξόνων) πιάνει τον εξής χαριτωμένο διάλογο:

Αστυνομικός 1: «Δε μπορεί να μη γίνει κάτι σήμερα. Κάτι θα γίνει στο λέω», προβλέπει ο έλληνας Σέρλοκ Χολμς.

Αστυνομικός 2: «Να περάσει κι ώρα», απαντάει βαριεστημένος ο κρανοφόρος συνάδελφος και φτύνει το φλούδι του πασατέμπου -νομίζω- που μασούσε.

Πριν όμως γίνω μάρτυρας του ευφάνταστου διαλόγου έτυχε να περπατάω πίσω από ένα ζευγαράκι που μέχρι να συναντήσουν τους ευγενείς φύλακες ήταν όλο αγκαλιές και φιλάκια. Ε, με το που τους είδαν, αφήσαν τα χέρια, απομακρύνθηκαν για πολύ λίγο ο ένας από τον άλλον και σταμάτησαν τα χαχανητά. Το πολυπόθητο feeling χάθηκε.

Αν λοιπόν, κύριοι με τις στομφώδεις δηλώσεις κάτι τέτοιες σκηνές αποφέρει η διαφύλαξη της ηρεμίας, μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι αποτύχατε οικτρά. Όχι μόνο διαλύσατε τις ερωτοτροπίες δύο χαρούμενων νέων αλλά εξαφανίσατε και την υπέροχη νύστα μου που προσφέρουν απλόχερα τα δύο-τρία ποτάκια. Και έτσι κάθομαι τώρα και γράφω για το blog.

Α, να μην ξεχάσω να ευχαριστήσω και τους «αντιεξουσιαστές» που βοηθούν τους αστυνομικούς να «γράψουν» υπερωρίες. Πραγματικά τι απλόχερη και άδολη προσφορά εργατικής αλληλεγγύης!

Β.Λ.

Advertisements

2 Σχόλια

  1. [ «…Α, να μην ξεχάσω να ευχαριστήσω και τους “αντιεξουσιαστές” που βοηθούν τους αστυνομικούς να “γράψουν” υπερωρίες. Πραγματικά τι απλόχερη και άδολη προσφορά εργατικής αλληλεγγύης!… ]

    Μέχρι να τελειώσω την ανάγνωση, είχα έντονη την αίσθηση του «μπερδεύομαι». Το παθαίνω συχνά τους τελευταίους δύο μήνες, που η παραγόμενη λογοτεχνία ασχολείται έντονα με τα κοινωνικοπολιτικά μας δρώμενα. Λογική, φυσικά, η ασχολία των κειμένων αυτών.

    Τεσπα, φτάνοντας στην τελευταία παράγραφο, σαν αναγνώστης, έμεινα στην μέση του πουθενά.

    Το αίτιο ή το αιτιατό φταίνε για το ζευγαράκι, και κατ’επέκταση για το τσαλαπάτημα του κοινωνικού μας κήπου;

    Το αιτιατό (κρατικοί υπάλληλοι φύλαξης, εκλεγμένης κυβέρνησης) τι ακριβώς θα έπρεπε να κάνει;

    Να είναι πιο ευπαρουσίαστοι, δίκην οικοδεσπότου μετρ στην υποδοχή, με 1000e τον μήνα; Τόσα πληρώνουμε, ανάλογοι εμφανίζονται στην επιλογή.
    Να έχουν εκπαιδευτεί ώστε να υπερίπτανται, των καλωδίων των τρόλεϊ, μαζί με τις μηχανές τους ως άλλοι σούπερμεν, και να μας σπάνε τα νεύρα, όσων μένουμε στο κέντρο, όπως τα ελικόπτερα της αστυνομίας;
    Να αναδύονται (μαμάα!), με το πάτημα του κουμπιού ανάγκης, από τα έγκατα του οδοστρώματος;
    Δεν ξέρω.

    Ναι, σαφώς και αυτό που θέλεις να καταδείξεις είναι ότι καλώς-κακώς και οι δύο πλευρές-πακέτο, μας «γυρίζουν τα άντερα» προσπαθώντας να απολαύσουμε την έρμη μας αστική γαλήνη, και εγώ μαζί σου.

    Αλλά από πλευράς αιτίου-αιτιατού, έχασα την μπάλα.

  2. (συνέχεια σκέψης απο το προηγούμενο σχόλιο μου)

    Το βρήκα!
    Το μήνυμα είναι οτι θα έπρεπε ως πολίτες-κοινωνία να είχαμε διαφορετική στάση.
    Έτσι ώστε οι “αντιεξουσιαστές” να μην έχουν χώρο και να γλυτώναμε και απο τους άλλους.

    Και πως θα γίνει αυτό, πάλι την γαλήνη μου θα χάλαγα, μπερδεύτηκα πάλι :–?

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: