Τράπεζα είμαι, ό, τι θέλω κάνω.

Σας τηλεφωνώ επίμονα (από απόκρυψη πάντα), τις πιο ακατάλληλες μέρες και ώρες, για να σας πουλήσω πλαστικά λεφτά που ουδέποτε ζητήσατε. Αν τυχόν δεχτείτε, σας τα τοκίζω εφτά-οχτώ φορές περισσότερο σε σχέση με όταν τα αγοράζω από εσάς. Μάλιστα, τα επιτόκια δανεισμού μου είναι ώς και κατά 5% μεγαλύτερα σε σχέση με την ευρωζώνη, δίχως προφανή λόγο (βλ. το εξαιρετικά διαφωτιστικό άρθρο της Ευγενίας Τζώρτζη στο news.kathimerini.gr/4dcgi/w_articles_economy_2_03/12/2009_381696). Αν τύχει να τεθεί από το κράτος το εύλογο θέμα επιβολής πλαφόν στα επιτόκια, όπως καλή ώρα πριν από κανα μήνα, αρχίζω να απειλώ ότι αποκλείεται να δεχτώ και ότι θα χρησιμοποιήσω κάθε μέσο για να το αρνηθώ. Τέλος, παρά την κρίση, οι περισσότερες από εμάς καταγράφουμε κέρδη, χωρίς να χρειάζομαστε τη  δυνάμει κρατικής στήριξης, αλλά βασιζόμενες και σε αυτήν.

Συγγνώμη για τη ρηχότητα. Ξέρω, κανείς δεν είπε ότι οι τράπεζες είναι φιλανθρωπικά ιδρύματα, ούτε πως ο δανειολήπτης είναι άμοιρος ευθυνών. Όμως, το πιο σκληρό πρόσωπο του καπιταλισμού διεθνώς, στην Ελλάδα είναι σχεδόν αποκρουστικό. Καλώς γκρινιάξαμε, ως οφείλαμε, για το διαβρωμένο Δημόσιο. Μήπως τώρα έχει κανείς από τους φίλους οπαδούς της αυτορρύθμισης, απορρύθμισης κ.ο.κ της αγοράς, καμιά ιδέα για το πως μπορεί να επουλωθεί έστω λίγο αυτή η χαίνουσα πληγή που κακοφορμίζει όλο και πιο επικίνδυνα πάνω στο σώμα μιας ούτως ή άλλως ευάλωτης κοινωνίας;

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: