Η ελληνική επαναστατική πρόταση για την μεταμόρφωση του καπιταλισμού και την αντιμετώπιση της παγκόσμιας ύφεσης

Του Dimi.

Με αφορμή τις (ατέρμονες;) συζητήσεις, αναλύσεις και προτάσεις για διέξοδο από την οικονομική κρίση τόσο σε εθνικό όσο και σε παγκόσμιο επίπεδο, η ελληνική πολιτική ελίτ καινοτομεί για ακόμη μία φορά όχι μόνο με  ρηξικέλευθα θεωρητικά σχήματα και καινοτόμες διρεκτίβες αλλά και στο σημείο της πρακτικής εφαρμογής αυτών με ομολογουμένως πρωτοποριακό τρόπο. Η νέα κυβέρνηση μάλιστα φρόντισε αρκετά σύντομα να καταστήσει σαφή την παραδοσιακή και θεμελιώδης ιδιαίτερη σχέση του ΠΑΣΟΚ με τα γράμματα και τις τέχνες παρά τις διακηρύξεις περί του αντίθετου μέσω εύστοχων επικοινωνιακών ενεργειών.

Με αφορμή λοιπόν κάποιες δηλώσεις (που αλίευσα τυχαία και αποσπασματικά είναι γεγονός) υψηλόβαθμων στελεχών της κυβέρνησης για την κατάσταση της οικονομίας με εκφράσεις περί «εντατικής», «ανάνηψης» και άλλα συναφή επιβεβαιώνεται η διαχρονική και ουσιαστική σχέση του εν λόγω κόμματος με το επαναστατικό ρεύμα του σουρεαλισμού, με το μοναδικό τρόπο βέβαια που έχει εμβολιαστεί και εμπλουτιστεί η ζύμωση των δύο αυτών συνιστωσών.

Ταυτόχρονα, αναδεικνύει την εκτίμηση και αγάπη ενός πολιτικού σχηματισμού στην θεατρική τέχνη αφού η σωτηρία θα εισέλθει σε ένα σκηνικό με θαλάμους νοσοκομείων, εξειδικευμένους ιατρούς, θαυματουργά μηχανήματα εντατικών, αγωνία, πόνο, δάκρυα, κορύφωση του δράματος και φυσικά «λύτρωση». Και τελευταίο, φανερώνει την εξωστρέφεια και τον εξοστρακισμό των αγκυλώσεων του κινήματος, αφού χωρίς κόμπλεξ και ταμπού δεν διστάζει να αντλήσει «χρήσιμο υλικό» από το μακρινό παρελθόν. Δεν μπορώ ν’ αντισταθώ στον καλοπροαίρετο παραλληλισμό με τις απείρου κάλλους υπερρεαλιστικές περιγραφές του δικτάτορος Παπαδόπουλου που σαν θεόπνευστος χειρούργος θα πραγματοποιήσει την σωτήρια και αναστάσιμη «λεπτή» επέμβαση στο πολύπαθο σώμα του ασθενή που δεν είναι άλλος από τη δύσμοιρη χώρα. Κι ενώ αυτά λαμβάνουν χώρα στο πεδίο του υψηλού θεωρητικού και αναλυτικού προβληματισμού, η επαναστατική πρόταση για την μεταμόρφωση του καπιταλισμού και την αντιμετώπιση της παγκόσμιας ύφεσης (που ξεκίνησε να εφαρμόζεται από την απελθούσα κυβέρνηση, αλλά υιοθετήθηκε και από την τωρινή παρά τις διαφορετικές προεκλογικές ρητορείες) είναι τα τελευταία χρόνια γεγονός. Φιλοδοξεί δε, να προκαλέσει την ανατροπή των νόμων που διέπουν την ελεύθερη αγορά και τις οικονομικές συναλλαγές, όπως τις γνωρίζαμε μέχρι σήμερα.

Είναι γνωστό σε όλους εδώ και αιώνες ίσως (συγχωρήστε με για το ανιαρό του μαθήματος), ότι κάποιος που επιθυμεί να αγοράσει ένα προϊόν στις πλείστες των περιπτώσεων μόλις δώσει το ποσό της αξίας του αυτόματα γίνεται και νόμιμος κάτοχος του. ‘Η στη χειρότερη περίπτωση θα δώσει μία προκαταβολή και θα περιμένει λίγες μέρες έως ότου του παραδοθεί. Αυτή την αδιάλειπτη ιστορική συνέχεια κατάφεραν να καταρρίψουν οι φωστήρες της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ με την ανεκδιήγητη κατάσταση των διοδίων στην εθνική οδό. Σε πρόσφατο λοιπόν, ταξίδι μου σε επαρχιακή πόλη 350χμ. από την Αθήνα πλήρωσα μόνο να πάω διόδια περίπου 11ευρώ σε ένα δρόμο που γινόταν συχνά έργα με επικίνδυνες παρακάμψεις και διπλής διέλευσης τμήματα, που μόνο κλειστός αυτοκινητόδρομος δεν μπορεί να χαρακτηριστεί. Τα ίδια και χειρότερα με χρονοβόρο μποτιλιάρισμα συνέβησαν και στην επιστροφή. Έλεος πια με τις υψηλές πολιτικές ατζέντες, τις δημόσιες διαβουλεύσεις, τα ηλεκτρονικά βιογραφικά και τις απίστευτες μπουρδολογίες που κάνουν πάρτι κάθε μέρα μέχρι και στα υποσυνείδητά μας. Εδώ ο κόσμος πληρώνει σήμερα ανάλογο αντίτιμο για ένα δρόμο που θα είναι έτοιμος μετά από πέντε και πλέον χρόνια με τις ευλογίες του επίσημου και ευνομούμενου κράτους που υπέγραψε τη σχετική σύμβαση με την εταιρεία εκμετάλλευσης. Μέχρι τώρα γνωρίζαμε ότι σε κάποια αγαθά η τιμή αυξάνεται ανάλογα με την παλαιότητα, τώρα ισχύει το ίδιο και για τη μελλοντική τους μορφή άσχετα αν στο παρόν είναι προβληματικά και χρήζουν επισκευής!  Δεν προτείνω την δωρεάν διέλευση (τόσο επαναστατική τομή είναι ανέφικτη ακόμα και για την ελληνική πολιτική πρωτοπορία), αλλά να πληρώνω την αξία του προϊόντος που μου παρέχεται σήμερα. Και όταν κάποτε γίνει ένας ευρωπαϊκών προδιαγραφών αυτοκινητόδρομος ευχαρίστως να δώσω και τα 11 ευρώ.

Κι επειδή με τόσο γόνιμο πολιτικό σουρεαλισμό γύρω μου δεν μπορώ ν’αντισταθώ στη ματαιοδοξία να παραθέσω και τον δικό μου: αυτές οι πρακτικές παραπέμπουν απευθείας στην περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας με τα αντίστοιχα μοντέλα διοίκησης και συναλλαγών (μπαξίσι, καθορισμός του φορολογούμενου ποσού ανάλογα με τις ορέξεις πασά, μπέη, τοπικού αξιωματούχου κλπ.). Από τότε με ιδιαίτερη μάλιστα ζέση τα ενστερνίστηκε και οικειοποιήθηκε ο ελληνικός πληθυσμός, φροντίζοντας για την ιερή διαφύλαξη και διάδοση τους στο ρου των αιώνων μαζί με την ορθόδοξη θρησκεία και την ελληνική γλώσσα. Ένα από τα αποτελέσματα είναι η πρωτοτυπία (άλλη μία) να είμαστε το μόνο κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης με τέτοια πληθώρα καταβολών από το μοντέλο αυτό της Οθωμανικής διοίκησης και αντίληψης του δημόσιου και ιδιωτικού βίου. Γι’ αυτό και πρέπει να υποστηρίξουμε σθεναρά την ένταξη της Τουρκίας στην Ε.Ε. και σε περίπτωση που δεν γίνει δεκτό το αίτημα να αποχωρήσουμε ιδρύοντας την υπερρεαλιστική ομοσπονδία κρατών για τη μετάλλαξη της οικονομίας της ελεύθερης αγοράς.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: