Πολιτική μηδενισμού

Χρόνια τώρα οι πολιτικοί είναι καθηλωμένοι στη λογική του διαλόγου από μηδενική βάση. Από τον σχεδιασμό για το ασφαλιστικό, την εξαγωγική πολιτική, τον διάλογο για την παιδεία και την αδειοδότηση των κολεγίων μέχρι τον ενεργειακό σχεδιασμό, την μεταναστευτική πολιτική, τα εξοπλιστικά προγράμματα και την εξυγίανση των δημόσιων επιχειρήσεων οι κυβερνήσεις εξαγγέλλουν διάλογο από μηδενική βάση.

Ποιον ακριβώς εξυπηρετεί ένας διάλογος από μηδενική βάση; Είναι ένα λαϊκίστικο τέχνασμα που στοχεύει στην ακύρωση του έργου των προηγούμενων ενώ ταυτόχρονα παγώνει οποιαδήποτε μεταρρυθμιστική προσπάθεια. Βλέποντας το έργο που αφήνει μια κυβέρνηση και ένας πολιτικός είμαστε σε θέση να το κρίνουμε και να το βελτιώσουμε. Μια κυβέρνηση άλλωστε ψηφίζεται για να κάνει τομές και αλλαγές εκεί που χρειάζονται και με συγκεκριμένους σχεδιασμούς και όχι για να ψάχνει συνεχώς λύσεις στο τραπέζι του διαλόγου.

Είναι τουλάχιστον παράλογο να επιστρέφουμε στο μηδέν κάθε φορά που αλλάζει μια κυβέρνηση ή ένας υπουργός ξεκινώντας έναν ασαφή διάλογο χωρίς σχέδιο. Το «φτου και απ’ την αρχή» απλά ενισχύει την αδράνεια και την στασιμότητα.

Α.Ν.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: