Κάτι για τον κόσμο που ζούμε…

Η γεμάτη ανθρωπιά επιστολή που έστειλε η Μπέσα Σ. στον  Γκαζμέντ Καπλάνι αποκαλύπτει τον τρόπο που βιώνει την καθημερινότητα  ένα παιδί μεταναστών.

Στο κείμενο που ακολουθεί, εκφράζονται οι σκέψεις και οι ανησυχίες μιας μαθήτριας της Β’ Λυκείου που θέλησε να τις μοιραστεί μαζί μας. Την ευχαριστούμε πολύ.

Κάτι για τον κόσμο που ζούμε…

Της Γιώτας Μήτιου.

Δεν γνωρίζω πολλά. Ξέρω αυτά που πρέπει να ξέρω. Όμως ξέρω ότι αυτά που πρέπει να ξέρω πολλές φορές δε μπορώ να τα ξέρω.
Λυπάμαι όταν αντικρύζω αυτόν τον κόσμο.Δε μ’αρέσουν οι λογομαχίες στα παράθυρα της τηλεόρασης ανάμεσα σε πολιτικούς και υποστηρικτές του κάθε κόμματος να τρώγονται για το ποιος είναι καλύτερος. Καλύτερος θα ‘ναι αυτός που θα πραγματοποιήσει όχι τις δικές του υποσχέσεις, αλλά τα όνειρα των πολιτών. Ποιος όμως έχει τα κότσια να το κάνει αυτό; Ουσιαστικά, αυτό το »θα» που μοιάζει τόσο σίγουρο και αυτό το «πάντα» που μοιάζει τόσο βέβαιο, είναι μη πραγματοποιήσιμα εξ αρχής.

Γιατί δεν κάνουμε κάτι ώστε οι τριτοκοσμικές χώρες να πάψουν να ονομαζόνται τριτοκοσμικές; Μήπως όντως κάποιοι θέλουν να βγαίνουν από πάνω; Γιατί ο ρατσισμός να ισοδυναμεί με τη μάστιγα των ναρκωτικών; Γιατί τα εξωτερικά χαρακτηριστικά ακομα και η εθνικότητα να καθορίζουν την κοινωνική μας καταξίωση; Και τα ψυχικά χαρίσματα; Τα προσόντα που διαθέτει κάποιος; Γιατί να αξιολογούνται όλα με βάση την καταγωγή μας;
‘Οσες φορές κι αν σκεφτώ απαντήσεις δε θα καταλήξω κάπου. Έχω μπερδευτεί κι εγώ..
Όταν φτάσουμε στην ενηλικίωση λένε πως πρέπει να είμαστε πιο υπεύθυνοι! Αυτοί μας λένε να είμαστε υπεύθυνοι σε τόπους ανεύθυνους˙ για να φέρουμε ίσως τα πράγματα σε μια ισορροπία. Αυτοί που τάχα έχουν γίνει άνθρωποι μορφωμένοι, δημιουργούν εντάσεις, συγχύσεις σε μας, αν και υποτίθεται ότι »φροντίζουν» για μας. Γιατί ένας σώφρων άνθρωπος να προκαλέσει τον πόλεμο; Εν έτει 2009 γιατί τόσοι άνθρωποι δεν έχουν στη διάθεσή τους νερό; Σπίτι; Φαί;
Οικονομική κρίση λένε πως μας πλήττει και πως η κατάσταση θα γίνει ακόμα χειρότερη στα επόμενα χρόνια. Εγώ πάντως, βλέπω τον κόσμο να μπαινοβγαίνει στα μαγαζιά της Ερμού, να πηγαινοέρχεται με πολυτελέστατα αμάξια, να μιλάει με τις ώρες στο τηλέφωνο,να σπαταλάει άφθονο νερό!
Και, ενώ η ιδέα του τύπου »σε ποιο εστιατόριο θα φάω αύριο;» σου τριβελίζει το μυαλό, σε άλλους κόσμους, μακριά από ‘σενα για καλή σου τύχη, κάποιοι δεν έχουν που να κοιμηθούν, να πλυθούν, να φάνε.

** Αν διάβασες το παραπάνω κείμενο θα πρόσεξες πολλά » γιατί» που δυστυχώς εγώ δεν μπορώ να ερμηνεύσω.. Ίσως όχι ακόμα.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: