Παρέλαση με το ζόρι!

Ο σύλλογος διδασκόντων του 1ου Πειραματικού Δημοτικού Σχολείου Θεσσαλονικής δε θέλησε να κατέβει το σχολείο στην παρέλαση. Ευτυχώς, η Θεσσαλονίκη του Ψωμιάδη, του Άνθιμου, του Παπαθεμελή και όλων των παρατρεχάμενων, που την έχουν «πνίξει» με τις εθνιστικές τους κορώνες, δε φοβάται να αρθρώσει και έναν άλλο, διαφορετικό λόγο.

Σιγά βέβαια, μην τους άφηναν έτσι. Αφού «προκλήθηκε» το λαϊκό αίσθημα έπρεπε η ιστορία να τελειώσει εν τη γενέσει της. Και η διαταγή δόθηκε εκ των άνω.

Του Αρίστου Αναγνώστου, από το TVXS.

Ο Σύλλογος διδασκόντων του 1ου Πειραματικού Δημοτικού Σχολείου Θεσσαλονίκης αντιτίθεται στη συμμετοχή των μαθητών του στην παρέλαση της 28ης Οκτωβρίου εκφράζοντας τις παιδαγωγικές αντιρρήσεις στο θεσμό της μαθητικής παρέλασης.
«Η ολοκληρωτική νοοτροπία, ο αποκλεισμός και οι διακρίσεις, ο μιλιταρισμός, η ψυχολογία μαζικής πειθαρχίας και η αφομοίωση δεν έχουν προφανώς καμιά σχέση με την κατάκτηση της ιστορικής γνώσης και την κριτική προσέγγιση της συλλογικής μνήμης από τους μαθητές Αν κάτι πρέπει να διδάσκονται τα παιδιά από τον Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο είναι αυτό που χιλιάδες άνθρωποι διαδήλωναν στους δρόμους με τη λήξη του πολέμου: “Ποτέ πια πόλεμος, ποτέ πια φασισμός στη γη” Κι αυτό φυσικά δε μπορεί να γίνει μέσα από την παρέλαση, το αντίθετο μάλιστα», αναφέρει στην ανακοίνωσή του ο Σύλλογος των δασκάλων του 1ου Πειραματικού Δημοτικού.

Παρέλαση με το ζόρι

Ωστόσο, παρά την άρνηση των δασκάλων, οι μαθητές του 1ου Πειραματικού θα παρελάσουν με …άνωθεν επιβολή. Αυτή είναι η απόφαση του Διευθυντή του 1ου Γραφείου της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Θεσσαλονίκης.

Η απόφαση αυτή προκάλεσε την αντίδραση του Εποπτικού Συμβουλίου των Πειραματικών Δημοτικών Σχολείων του ΠΤΔΕ-ΑΠΘ, το οποίο απαρτίζουν ο επίκουρος καθηγητής, Αθανάσιος Αϊδίνης και οι λέκτορες Τάσος Λιάμπας και Έφη Παπαδημητρίου. Με ομόφωνη απόφασή του το εποπτικό Συμβούλιο εκφράζει την υποστήριξή του στο Σύλλογο Διδασκόντων του 1ου Πειραματικού Δημοτικού Σχολείου για τις παρελάσεις, θεωρώντας τις «ως συντηρητικά ιδεολογικά σύμβολα και αναχρονιστικές πρακτικές που αντιτίθενται στην υπόσχεση της Παιδαγωγικής ως Επιστήμης της Εκπαίδευσης για ένα ανθρώπινο και δημοκρατικό σχολείο για όλα τα παιδιά, που προετοιμάζει το δημιουργικό, κοινωνικό, ικανό για συνεργασία και ολόπλευρα ολοκληρωμένο άνθρωπο».

Δάσκαλοι: Η Ιστορία μιλά από μόνη της

Ο Σύλλογος διδασκόντων του 1ου Πειραματικού Δ. Σ. Θεσσαλονίκης του ΠΤΔΕ του ΑΠΘ θυμίζει μεταξύ άλλων στην ανακοίνωσή του ότι: «Το μαθητικό συμπλήρωμα στις στρατιωτικές παρελάσεις ξεκίνησε στα χρόνια του Μεταξά, όταν η ομοιομορφία της εμφάνισης μαθητών και μαθητριών ήταν δεδομένη, ενώ η στρατιωτικοποίηση της νεολαίας ( Ε.Ο.Ν.) ήταν βασικός στόχος του καθεστώτος. Από τότε οι μαθητικές παρελάσεις συνεχίζονται αδιάλειπτα καθοριζόμενες από ένα θολό νομοθετικό πλαίσιο -«προαιρετικά και με το ζόρι», παρά την καταδίκη της χώρας μας από το ευρωπαϊκό δικαστήριο ανθρωπίνων δικαιωμάτων για το θέμα της υποχρεωτικότητας της συμμετοχής μαθητών και εκπαιδευτικών σ΄ αυτές. Η μόνη περίοδος που τέθηκε ουσιαστικά ζήτημα κατάργησής τους ήταν αμέσως μετά τη χούντα. Όμως οι παρελάσεις έμειναν ανέγγιχτες από οποιαδήποτε απόπειρα «εκσυγχρονισμού» ακολούθησε και έτσι μέχρι σήμερα μαθητές και μαθήτριες συνεχίζουν να παίζουν τα στρατιωτάκια με τους εκπαιδευτικούς (και ιδίως τους/τις γυμναστές/τριες) σε ρόλο «επιλοχία».

Από τη σκοπιά της παιδαγωγικής

«Προφανώς, η μαθητική παρέλαση (και μάλιστα στρατιωτικού τύπου) δεν αντέχει ούτε τη στοιχειώδη κριτική προσέγγιση από οποιαδήποτε σύγχρονη παιδαγωγική σκοπιά. Αφού όλα στην παρέλαση παραπέμπουν σε παιδαγωγικούς αρχαϊσμούς στρατιωτικού τύπου. Γι’ αυτό και όλη η προετοιμασία είναι μια ξεκομμένη δράση στο χώρο του σχολείου. Συναντά τη χαρούμενη αποδοχή των μαθητών/τριών, μόνο γιατί γίνεται «έξω» και αντιμετωπίζεται με την ιλαρότητα ενός παιχνιδιού ρόλων. Έτσι όμως η «εγχάραξη» επιτυγχάνεται πολύ ευκολότερα, αφού οι «συνθήκες πρόσληψης» είναι σχεδόν ιδανικές (πολύ θα θέλαμε ένα μεγάλο μέρος της καθημερινής εκπαιδευτικής διαδικασίας να γίνεται «έξω» και με «παιχνιώδη» διδακτική προσέγγιση).

Όμως τι ακριβώς «εγχαράσσεται»;

α) Διαχωρισμός-διακρίσεις: αγόρια μπροστά, κορίτσια πίσω (ολοφάνερα σεξιστικό), αλλά και ψηλοί/ές μπροστά, κοντοί/ές πίσω (ολοφάνερα ακατανόητο). Και κυρίως άξιοι/ες ξεχωριστά -η Ελλάδα της σημαίας-πληβείοι πίσω. Μάλιστα η εξάδα μόνο πηγαίνει συνήθως στη Δοξολογία και πάντα μπροστά- ξεκομμένη από τον υπόλοιπο μαθητικό όχλο. Εδώ, συναντάμε και το μεγάλο θέμα της απόρριψης των παιδιών με αναπηρίες. Η εγκύκλιος που επιτρέπει και τη συμμετοχή ανάπηρων στην πράξη περιορίζεται στους/ις σημαιοφόρους και αποτελεί καταφανώς επικοινωνιακό τρικ, που σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να γενικευτεί, αφού οι απαιτήσεις για τη συμμετοχή στα «παρελαύνοντα τμήματα» δεν σέβονται διόλου τις ιδιαίτερες δυσκολίες και ανάγκες αυτών των παιδιών.

β) Θηριοδαμαστικός παβλοφισμός:
Όλοι/όλες περπατάμε με το ίδιο αφύσικο βήμα, μετά από πολύωρη, μάλιστα, εκγύμναση, που μετατρέπει το σχολείο σε τσίρκο. Για να μπορούμε να «στοιχιζόμαστε» βλέποντας μόνο το κεφάλι του μπροστινού μας και να «ζυγιζόμαστε» ρίχνοντας ματιές στο πλάι στο/στη διπλανό/ή μας και εντέλει να κινούμαστε σαν ρομποτάκια με το ρυθμό που επιβάλλει -παβλοφικά-η σφυρίχτρα ή το «ένα στο αριστερό».

γ) Αγελισμός – ομοιομορφία: συνδέεται με το προηγούμενο όσον αφορά στην κίνηση στο χώρο, αλλά επεκτείνεται και στην ενδυμασία. Την πιο ορατή προσπάθεια υποταγής του ατόμου στη μαζική ομοιομορφία του συνόλου. Τώρα τελευταία, μάλιστα, έχουμε σύνδεση του εθνικοσοσιαλιστικού αυτού κατάλοιπου με το θεσμό της χορηγίας. Συνήθως φροντιστήρια «χορηγούν» μέρος (φουλάρια, γιλέκα, μπερέδες κ.λ.π.) της ενδυμασίας.

δ) Υποβιβασμός του ελεύθερου πολίτη σε υποταγμένο «υπήκοο»:
Από ποιο φεουδαρχικό χρονοντούλαπο άραγε βγαίνουν αυτοί οι «επίσημοι» που στέκονται κάθε φορά στην εξέδρα (δεσπότης, στρατηγός, νομάρχης -οι αρχές και εξουσίες του τόπου) επιθεωρώντας με βλοσυρό βλέμμα τους υπηκόους τους, καθώς αυτοί τους «αποδίδουν τιμές» (γιατί άραγε;) στρέφοντας την κεφαλή δεξιά (ενώ ταυτόχρονα κοιτάνε λοξά τη «στοίχισή» τους και ακόμα πιο λοξά τη «ζύγισή» τους);

ε) Κιτς και αισθητική κακογουστιά: Εκτός από τον τρόπο που κινούμαστε και τα ρούχα που φοράμε στην παρέλαση ακούμε και μουσική (δεν υπάρχει τελετουργία χωρίς μουσική υπόκρουση άλλωστε, εκτός από αυτές που απαιτούν πλήρη σιωπή). Και τι μουσική! Στρατιωτικά εμβατήρια (την κακοποίηση, δηλαδή, της όποιας συμφωνικής παράδοσης της Δύσης) που επενδύουν μουσικά κάποια άτεχνα στιχάκια εθνικιστικού κρεσέντου.

στ) Eθνικιστική μονοπολιτισμικότητα: Παρά τα ρητορικά φληναφήματα περί «σεβασμού των πολιτισμικών διαφορών» οι παρελάσεις αποτελούν έναν ακόμη μηχανισμό (τον πιο χοντροκομμένο, ίσως) για την επιβολή είτε της αφομοίωσης είτε της ρατσιστικής απόρριψης και του αποκλεισμού του «διαφορετικού» από την εκπαιδευτική διαδικασία. Οι «καθιερωμένες» πλέον αντιπαραθέσεις γύρω από το ζήτημα των αλλοδαπών σημαιοφόρων το αποδεικνύουν περίτρανα.

Advertisements

19 Σχόλια

  1. ευτυχως υπαρχει και ο Ανθιμος
    ειναι προτιμοτερος απο τον Κουρακη-Τρεμοπουλο

  2. Παναγιώτη, πάλι όρεξη για φλυαρία έχεις;

  3. Όταν οι καθηγητές φτειάξουν δικό τους σχολείο με τα δικά τους λεφτά και όχι ημών των υπολοίπων, να διδάξουν όποια μαθήματα θέλουνε και να μην πάνε στις παρελάσεις. Μέχρι τότε όμως…

    «Και κυρίως άξιοι/ες ξεχωριστά -η Ελλάδα της σημαίας-πληβείοι πίσω.’

    Αμ πού το πας αυτό, τόσα χρόνια μετριοκρατία, πασοκολαϊκισμό και κουμπαροκρατία τίποτα δεν μάθαμε; Όλα ίσωμα.

  4. ΡΕ ΦΕΛΕΚΙ
    Η ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ΑΓΑΠΑ ΤΟΝ ΑΝΘΙΜΟ
    ΕΣΥ ΕΚΦΡΑΖΕΙΣ ΤΟ 3%
    ΔΗΛΑΔΗ ΘΑ ΜΑΣ ΕΠΙΒΑΛΕΙΣ ΣΤΑΛΙΝΙΣΜΟ?

  5. Ώχου, δεν κουράστηκες να παραληρείς, ρε Παναγιώτη; Και εν πάση περιπτώσει, αποφασίστε, τι είμαστε: «Ντορικοί»; «ΠΑΣΟΚοι»; Ρεφορμιστές; Σταλινικοί;

  6. εισαι καλο παιδι αλλα πλανεμενο

    τι δουλεια εχεις με τους εθνομηδενιστες?

    εμεις ημασταν τα παιδια του ΜΑΝΩΛΗ ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗ

  7. Kala ola afta kai simfono kai ego na min peftoume thimata tis «ολοκληρωτικήs νοοτροπίαs» na eimaste enantia ston «αποκλεισμό, tis διακρίσεις, tοn μιλιταρισμό» klp.
    Pios diafonei sto “Ποτέ πια πόλεμος, ποτέ πια φασισμός στη γη”? Kaneis fisika.

    2 erotiseis:
    1) An mas epitethei mia kseni xora (opos ekane i Italia kai meta i Germania), ti thelte na kanoume? Na katsoume na mas ypodoulosoune? Giati kalo to «Ποτέ πια πόλεμος», alla ti kaneis otan stin peftei to «ποτέ πια φασισμός»? Pio yperisxiei?

    2) Oi papoudes mas (kalos H kakos) epeleksan to 2o (ποτέ πια φασισμός) (esto kai an zousan se xountiko kathestos). Kai pirane ta vouna kai skotothikane gia na mporoume emeis simera na eimaste se thesi na sizitame (elefthera) afta ta themata. Rotao lipon, den prepei (signomi, den OFILOUME) na tous timisoume?

    (Tha mou pite me stratiotiki parelasi tous timoume? Exei na protinei kaneis kati allo? Theloume H oxi na dilosoume oti «sas euxaristoume, kai min anisixite, kai emeis an xriastei (pou fisika to ap’efxomaste) tha akolouthisoume sta vimata sas)

    Kai mia erotisi bonus: Einai toso kako pragma na mathenoune ta paidia mas pitharxia? As min einai stratiotiki, as mathoune pitharxia me allo tropo, alla ego san gonios, den me xalaei to paidi mou na mathei pitharxia, akoma kai an afto ginei mesa apo to kentima me stavrovelonia! Kai i pitharxia, den exei na kanei me tin ypodoulosi fisika! Ego san anthropos, den prepei na pitharxo ston eauto mou kai sta pathi mou? (I pitharxia einai aparetito se mia koinonia. Alla veveos afti xeiragogite. Den milao gia afto. milao gia tin pitharxia san autoelenxo). Auto pote tha to matho an oxi sto sxolio?

    • «Oi papoudes mas (kalos H kakos) epeleksan to 2o (ποτέ πια φασισμός) (esto kai an zousan se xountiko kathestos»

      Αναφέρεσθε στον Πάγκαλο, ή μήπως λησμονήσατε ότι ο Μεταξάς ήταν δημοκρατικά εκλεγμένος από μια κοινωνία που παραστρατούσε προς τον (τότε πολύ της μόδας) φασισμό;
      Έτσι προς αποκατάσταση της Ιστορίας, καθώς μικρές λεπτομέρειες κάνουν τη διαφορά…

      συνεχίστε παρακαλώ, με διασκεδάζετε…

  8. Γιώργο Κατσαρέ, sorry αλλά βαρέθηκα να διαβάζω μπουρδολογίες, στο ένα σχόλιό σου διατείνεσαι ότι είσαι καλλιτέχνης, στο άλλο επιστήμονας, σε αυτό γονιός. (αν κάνω κάπου λάθος, δε κρατάω και σημειώσεις). Τέλος πάντων γράφεις πολλά για τα λίγα που έχεις να πεις. Ενώ ας πούμε αυτή η πολύμορφη φιγούρα με την οποία έχετε τις ίδιες απόψεις, ο Παναγιώτης, γράφει τουλάχιστον όσα έχει να πει με (κεφαλαία για όσους στο Δημοτικό δεν έμαθαν τα μικρά) οικονομία.

    Στους παπούδες μας δεν μπορούμε να δηλώσουμε τίποτα γιατί πλην ελαχίστων μαθουσαλικών εξαιρέσεων είναι στα θυμαράκια και σε άλλους λιγότερο ευάερους χώρους φύλαξης. Ως πότε θα παίρνουν κάποιοι τα θέματα των εκθέσεων που τους έβαζαν στο σχολείο ως κριτήριο για το τι είναι πραγματικό;

  9. Ο Παναγιωτης γραφει και με μικρα και με κεφαλαια
    και στα ποντιακα αμα λαχει .
    το θεμα δεν ειναι πως γραφεις ,
    αλλα τι γραφεις.

    Καταντησατε σαν το ΚΚΕ
    Τα ιδια και τα ιδια.
    αντιρατσιστες-αντιεθνικιστες και του κωλου τα 9μερα

  10. Ακριβώς, πεφυσιωμένε Παναγιώτη, το θέμα είναι ΤΙ γράφεις. Και επειδή το μόνο που γράφεις είναι παραληρήματα, καφρίλες και μπινελίκια, σου προτείνω να μην ασχοληθείς ξανά με το άθλημα, ειδικά σε γήπεδα που δεν ξέρεις.

  11. @Giorgos
    To an eimai «καλλιτέχνης», «επιστήμονας» H «γονιός», afora emena kai monon (kai akoma kai se opio komati (nomizeis) oti se afora, ti periergo vriskeis? Diladi den mporei kapios epistimonas na exei kalitexniki fisi? Kai fisika, oi epistimones kai oi kalitexnes, yparxei kapios nomos H kanonas, pou tous epivalei na einai ateknoi??)

    To ti exoume na «»dilosoume»» stous «papoudes» mas, dixnei ti soi anthropoi eimaste! Otan tha me rotisei to paidi mou (mipos prepei na apologitho pou os epistimonas H os kalitexnis ypepesa stin amartia na teknopiiso??) giati skotothike o Pappous ston polemo, ti na tou po? Giati itane kopanos??

    Tha mou apantiseis me ousia, H tha me flomoseis stis theories kai ta tsitata?

  12. Για να σε ρωτήσει το παιδί σου «γιατί σκοτώθηκε ο παππούς στον πόλεμο» αυτό σημαίνει ότι γεννήθηκες γύρω στη δεκαετία του ’50 ή νωρίτερα, άρα φαντάζομαι ότι έχεις ήδη δώσει την απάντηση (εκτός αν τεκνοποιείς στα late εξήντα σου). Έτσι το πιθανότερο είναι η ερώτηση να πηγάζει για μια ακόμη φορά από την μετεμφυλιακή σχολική ρητορική ή αλλιώς πρέπει να της κάνεις ένα update και να γίνει «γιατί σκοτώθηκε ο προπάππους στον πόλεμο».

    Δε θέλω να σε κακοκαρδίσω. Η απάντηση πρέπει να είναι απλή σύμφωνα με τα στοιχεία. Ας πούμε: «Δέχτηκε μια σφαίρα και μολύνθηκε το τραύμα ή εκτελέστηκε για αντίποινα ή δεν ξέρω ακριβώς, μια μέρα η προγιαγιά σου έλαβε ένα γράμμα που έλεγε ότι πέθανε μαχόμενος για την πατρίδα. Ρωτήσαμε όποιον μπορούσαμε αλλά κανένας δεν ήξερε τίποτα και δεν ξέρουμε πού και αν θάφτηκε το σώμα του».

    Αυτό όμως που φαντάζομαι ότι ρωτάς είναι το νόημα του θανάτου του. Για τους νεκρούς φοβάμαι ότι ο θάνατος δεν έχει κανένα νόημα. Επίσης δε νομίζω ότι στέκουν από κάτω μας (όπως θέλει η εθνικολυρική ποίηση) περιμένοντας να λογοδοτήσουμε. Το νόημα μπορούμε να το φτιάξουμε εμείς για το τώρα, για εμάς τους ζωντανούς, σε σχέση με τις δικές μας ανάγκες και τις δικές μας προτεραιότητες.

  13. Ti na apantiso se afto tora?
    Me apostomoses me tin ritoriki sou kai tis ampelofilosofies sou….

    Ritoriki pou fisika mporeis na anaptikseis, EPIDI skotothike o Papous mou ston polemo (mazi me olous tous allous)…

    PS. An o Papous mou skotothike to 41, pos ego genithika to 50?? Teknopiise o Pateras mou sta 11 tou (exei genithei to 39)?

  14. Ο πατέρας σου είναι ο παππούς του παιδιού σου. Ο παππούς σου είναι ο προπάππους του. Απόφάσισε αν στην ερώτηση που αναφέρεις «γιατί σκοτώθηκε ο παππούς στον πόλεμο» μιλάει ο πατέρας σου που ρωτιέται από εσένα ή εσύ ο ίδιος που ρωτιέσαι από το παιδί σου.

  15. > Giorgos Katsaros, στο Οκτωβρίου 26th, 2009 στο 19:55 Είπε:
    > …
    > 2) Oi papoudes mas…
    (oi dikoi mas, tou grafontos diladi)

    > Giorgos Katsaros, στο Οκτωβρίου 27th, 2009 στο 15:26 Είπε:
    > …
    > To ti exoume na “”dilosoume”» stous “papoudes” mas…
    (paromios)

    > Otan tha me rotisei to paidi mou … giati skotothike o Pappous ston polemo
    (profanos o Pappous tou Mpampa (ontas kai i 3i anafora))

    Ta eukolos enoumena paraliponte, ta de diskolos, agnoountai…

    PS#1. Elpizo to diko sou paidi na einai eksipno kai pio akrivologos kai na anaferete ston Pro-Papo tou me to «episimo genealogiko tou prosdiorismo» kai oxi san to (xazo diko mou) pou anaferete ston Papou mou aplos os o «Megalos Papous».

    PS#2. Elpizo episis na asxolite me themata ousias… kai oxi me anousies leptomeries…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: