Καλλιέργεια θρησκευτικής συνείδησης…

Του Δημήτρη Κράλογλου

Εργάζομαι για 6 χρόνια στην ιδιωτική Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση. Θα ήθελα να σας καταθέσω μια επικείμενη εμπειρία μου και να ζητήσω τη γνώμη και τα σχόλιά σας πάνω σε όσα θα διαβάσετε.

Φέτος διδάσκω την Πέμπτη Δημοτικού και σε λίγους μήνες, σύμφωνα με το Αναλυτικό Πρόγραμμα, θα κληθώ να διδάξω στο πλαίσιο του μαθήματος των Θρησκευτικών τα παρακάτω αποσπάσματα από το Κατά Μάρκον Ευαγγέλιον (κεφ 3.1, σελ 48-50). Σας τα μεταφέρω αυτούσια:

Ο Ιησούς συναντά το δαιμονισμένο

“ Ο Ιησούς μιλούσε σε ανθρώπους που είχαν μαζευτεί κοντά στη λίμνη Γεννησαρέτ για να τον ακούσουν.Όταν τελείωσε,θέλησε να περάσει με ένα πλοιάριο στην απέναντι όχθη και να επισκεφτεί  μια περιοχή που ονομαζόταν Γάδαρα. Όταν έφτασε στη μικρή αυτή πόλη και αποβιβάστηκε, τον πλησίασε ένας παράξενος άνθρωπος που είχε περίεργη συμπεριφορά. Ζούσε σαν αγρίμι, τριγυρνώντας άλλοτε στα βουνά κι άλλοτε ανάμεσα στους τάφους.Σπάνια μιλούσε λογικά και τις περισσότερες φορές ούρλιαζε.Πολλές φορές αυτοτραυματιζόταν στα βράχια, γινόταν επιθετικός και για να τον προστατεύσουν τον έδεναν με αλυσίδες . Μάταια όμως , αφού με την υπερβολική δύναμή του έσπαζε τα δεσμά και ξαναγυρνούσε στα βούνά και στους τάφους. Ο άνθρωπός αυτός είχε κυριευτεί από δαιμόνια, δηλαδή από κακά πνεύματα.»

Η θεραπεία του δαιμονισμένου από το Χριστό.

“Ο δαιμονισμένος είδε τον Ιησού κι έτρεξε κοντά του.Μόλις τον προσκύνησε,τα δαιμόνια, κραυγάζοντας με τη φωνή του, ζήτησαν από το Χριστό να μην τα βασανίσει.Τότε ο Χριστός με θαυμαστό τρόπο έδιωξε τα δαιμόνια και θεράπευσε τον άνθρωπο, ο οποίος αφού ντύθηκε με καθαρά ρούχα, κάθισε ήσυχος δίπλα του. Οι συμπολίτες του,οι οποίοι είχαν ήδη καταφτάσει, ακούγοντας για το θαύμα, δεν πίστευαν σ’ αυτό που έβλεπαν.”

Ούτε κι εγώ πιστεύω σε αυτά που διαβάζω και σ’ αυτά που οφείλω να διδάξω σύμφωνα με την αποστολή μου περί καλλιέργειας θρησκευτικής συνείδησης. Θέλω λοιπόν, να θέσω τα εξής:

–Τα παιδιά στερούνται εμπειριών, αλλά όχι και νοημοσύνης. Είτε εξαιτίας της πρώιμης εξοικείωσής τους με την Τεχνολογία και την Επιστήμη είτε γιατί ζουν στην εποχή που ελάχιστα πλέον πράγματα δεν έχουν επιστημονικά αποδειχτεί, μπορούν πεντακάθαρα να ξεχωρίσουν ή να αναγνωρίσουν ένα θαύμα, τουλάχιστον όπως περιγράφεται στο απόσπασμα.

–Ποιος άραγε είναι αυτός ο ¨θαυμαστός τρόπος”, με τον οποίον θεραπεύτηκε ο δαιμονισμένος-αν βέβαια συνέβη κάτι τέτοιο; Αφού είναι θαυμαστός, γιατί δεν επεξηγείται, ώστε οι άνθρωποι να αποκτήσουν ένα συμπεριφορικό πρότυπο;

–Μέχρι και πρωτοετής φοιτητής της Ψυχολογίας μπορεί να καταλάβει τη διαφορά ανάμεσα σε ένα «δαιμονισμένο” κι έναν ψυχικά διαταραγμένο. Υποτίθεται πως από τον καιρό της συγγραφής του Ευαγγελίου μέχρι σήμερα το ανθρώπινο γένος έχει σκεφτεί, ερευνήσει, ανατρέψει και αποδείξει πολλά. Πού ακριβώς αποτυπώνεται αυτός ο μόχθος στο συγκεκριμένο μάθημα;

— Εισαγωγικά, το κεφάλαιο αναφέρεται σε συζήτηση που λαμβάνει χώρα σε μια σχολική τάξη μεταξύ δασκάλου και μαθητών γύρω από το κακό που προκαλούν οι άνθρωποι στις μεταξύ τους σχέσεις. Αναρωτιέμαι πώς διδάσκει την ίδια έννοια ένας βορειοευρωπαίος συνάδελφος, ο οποίος δεν διδάσκει το μάθημα των Θρησκευτικών, αλλά προσπαθεί να μεταλαμπαδεύσει την έννοια της ηθικής. Αυτός, άλλωστε δεν είναι και ο απώτερος διδακτικός σκοπός του μαθήματος;

–Κατά την άποψη μου, η διδασκαλία της ζωής του Ιησού με σκοπό την καλλιέργεια συμπεριφορικών προτύπων είναι σε πολλές περιπτώσεις όχι απλά θεμιτή αλλά και απαραίτητη. Τι σχέση όμως μπορεί να έχει κάτι τέτοιο με “δαιμόνια” και “κακά” πνεύνατα την εποχή του εικοστού πρώτου αιώνα;

–Ποιος είναι τελικά ο σκόπος της διδασκαλίας του εν λόγω μαθήματος; Η απόκτηση μεταφυσικών κενών και υπαρξιακών διλλημάτων ή η πραγμάτωση, μέσω της εκπαιδευτικής διαδικασίας, του προτύπου του ανθρωπισμού; Η αποστήθιση του “Πιστεύω” και του Ακάθιστου Ύμνου, τη γλώσσα των οποίων δεν δύνανται εκ των πραγμάτων να κατανοήσουν οι μαθητές ή η ουσιαστικά χριστιανική στάση ζωής;

–Μπορώ να επιβεβαιώσω ότι πολλοί από τους μαθητές που τελειώνουν το Δημοτικό Σχολείο δεν μπορούν να αποσαφηνίσουν τις έννοιες του “πρωτόγονου” και του “πρωτόπλαστου” κοινωνικά, ιστορικά και μεταφυσικά. Πότε θα αρχίσει να μας απασχολεί αυτό; Ουαί ημίν! Τα σχόλια δικά σας…

Advertisements

11 Σχόλια

  1. kai telika paideia ti einai ? To sxoleio? to panepistimio ? o stratos? h oikogeneia? h eksidikefsh tou antrwpou se kati axristo, epanalambanomeno kai pseftiko? H einai h sinexhs ereuna synaisthimatwn, apopsewn kai tropwn epikoinonias ?

  2. «–Μέχρι και πρωτοετής φοιτητής της Ψυχολογίας μπορεί να καταλάβει τη διαφορά ανάμεσα σε ένα “δαιμονισμένο” κι έναν ψυχικά διαταραγμένο. Υποτίθεται πως από τον καιρό της συγγραφής του Ευαγγελίου μέχρι σήμερα το ανθρώπινο γένος έχει σκεφτεί, ερευνήσει, ανατρέψει και αποδείξει πολλά. Πού ακριβώς αποτυπώνεται αυτός ο μόχθος στο συγκεκριμένο μάθημα;»

    «Επιστήμη» της Ψυχολογίας δεν υπάρχει. Ένα από τα σημαντικότερα κινήματα του Μάη του ’68 ήταν το αντιψυχιατρικό, που εκφράστηκε σε φιλελεύθερη μορφή όπως του Szasz ή σε κολλεκτιβιστική όπως του Laing και του «υπαρξιακού μαρξιστή» Cooper και ένα από τα βασικά διδάγματά του ήταν ακριβώς αυτό. Για να μην σας πω τι ορθολογικά μεταφυσικά βλακεύματα μας διδάσκει σήμερα η έτερη «κοινωνική επιστήμη», οικονομική θεωρία, βέβαια, σε παγκόσμια κλίμακα, στο πανεπιστήμιο, όπως το παραδέχθηκε και οργανωμένος μαρξιστής καθηγητής μας στο Μακεδονίας…

    Τώρα, βέβαια, για όσους φοβούνται το σκοτάδι και ό,τι κρύβεται μέσα του, τι να πω, ανθρώπινο είναι, πλην θέλει θώρακα, επιγονατίδες, και περικνημίδες του Πνεύματος του ζωοποιού. :-) Και μόνο.

    Βεβαίως, ένας δάσκαλος διδάσκει τα πάντα είτε τα δέχεται είτε όχι. Εδώ είναι που πρέπει να τεθή το τεράστιο εκείνο οροθέσιο διαστολής μεταξύ παίδευσης και «ως αλήθεσι πιστεύειν». Ειδάλλως, να μαθαίναμε μόνον ό,τι …πιστεύουμε, τι τα θέλουμε τα θύραθεν και έξωθεν των αντιλήψεών μας; :-)

    Αυτά τα ολίγα επί τροχάδην, με κάθε σεβασμό, και ευχαριστώ για την προσοχή… Τίθενται όντως τεράστια θέματα και οι απαντήσεις προϋποθέτουν τις λύσεις σε αυτά…

    • Νομίζω ότι το αναφέρω εμφανώς στο άρθρο. Δεν αμφισβητώ τη διαδασκαλία αποσπασμάτων της ζωής του Χριστού ως πρότυπο συμπεριφοράς,Κάθε άλλο. Θεωρώ απλά πως τίποτε δεν έχει να προσδώσει στην καλλιέργεια των παιδιών η διδασκαλία αοριστολογιών τυπου ¨”με ένα θαυμάσιο τρόπο”, σκοταδιστικών εννοιών του τύπου ¨”κακά πνεύματα” και πραγμάτωσης “θαυμάτων” για τα οποία επίσημη μαρτυρία δεν υπάρχει καταγεγραμμένη. Στα παιδιά διδάσκονραι έννοιες τα οποία τα ίδια τις ανατρέπουν μεγαλώνοντας, μόλις αποκτήσουν στοιχειώδεις γνώσεις Φυσικής,Χημείας,Βιολογίας και Ιστορίας απομυθοποιώντας έτσι μαθήματα και δασκαλους.Μιλάω για καταστάσεις που έχω βιώσει και όχι που φανάζομαι.Θα ήθελα ακόμα μια φορά να θέσω το ερώτημα πως διαπλάθονται ηθικά τα παιδιά των περσσότερων χωρών της Ευρώπης, τα οποία δεν διδάσκονται καν το μάθημα. Ευχαριστω.

      • @Δ.Κ
        Κατ’αρχάς ευχαριστώ για την απάντηση. Ας δούμε μερικές πρόχειρες απαντήσεις.
        1)Σέβομαι απόλυτα, ότι δεν θέλετε να δεχθήτε την ύπαρξη των «κακών»(και των καλών) πνευμάτων. Και ο Θεός το σέβεται απόλυτα. Αναγκάζομαι, όμως, να πω, ότι -ας αφήσουμε προς το παρόν τις άπειρες μαρτυρίες και εννοώ ακόμη και τις αισθησιαρχικά-φωταδιστικά αποδεκτές- το να εφαρμόζετε το «πίστευε και μη ερεύνα» και να αποκαλήτε κάτι «σκοταδιστικό», ενώ δεν το έχετε ψάξη αρκετά, απλώς είναι … σκοταδιστικό. Προσέξτε, ότι δεν σας λέω καν να αλλάξετε την γνωσιολογική σας μέθοδο επί το ελληνικώτερον. Μιλώ απόλυτα θετικιστικά. Δεδομένα των αισθήσεων και ορθώς διανοείσθαι επί αυτών. Άρα, τα συμπεράσματά σας είναι έωλα. Και, άρα, ίσως θα έπρεπε να βάλετε ένα ερωτηματικό. Αυτό ελεγε και ο πατέρας της λογικής, ο Αριστοτέλης. Αντί για καταφάσεις, ερωτήσεις…
        2)Θέλετε, απαράλλακτα όπως ο όψιμος(όχι παληότερα, δηλαδή) «άθεος φονταμενταλιστής» Ρίτσαρντ Ντώκινς, να βγάλετε αθεϊστικές συνεπαγωγές από την δαρβινιστική θεωρία.Αυτό που λέμε, δηλαδή, «καθολικό δαρβινισμό». Ξέρετε, ότι ο εκ των μεγαλυτέρων δαρβινιστών βιολόγων , και άθεος ο ίδιος, ο Στήβεν Τζέι Γκουλντ, έλεγε, ότι ο δαρβινισμός είναι συμβατός, προφανώς, και με την αθεΐα και με την «συμβατική θρησκευτική πίστη»(χρησιμοποιώ την ορολογία του), ειδάλλως οι μισοί από τους συνεργάτες του θα ήσαν ηλίθιοι, κάτι που ο ίδιος, βέβαια, δεν δέχεται. Κατά συνέπεια, αν δεν μιλάμε για φονταμενταλιστικές και ανόητες βορειοαμερικάνικες θεωρίες τύπου («Creationism», π.χ., ή και «Intelligent design»), δεν υπάρχουν συγκρούσεις μεταξύ Ορθοδοξίας(που δεν είναι βέβαια «κλειστό σύστημα» φιλοσοφικό, όπως αιρέσεις τύπου Παπισμού) και της επιστημονικής θεωρίας του δαρβινισμού. Βέβαια, ο δαρβινισμός είναι μία θεωρία, ένας τρόπος να βλέπουμε τα πράγματα που δεν έχει ποτέ αποδειχθή, αλλά επιβιώνει σε κάποιες μορφές του, μεταμορφωμένος. Το ίδιο ισχύει με την θεωρία των υπερχορδών με την θεωρία περί «σωματιδίου του Θεού» που θα βρισκόταν στο CERN με τον μαρξισμό κτλ.

        3)Σέβομαι αυτά που λέει, τέλος, το παιδί αυτό και όντως οι μεγάλοι πρέπει να μαθαίνουν από τα παιδιά και όχι το αντίστροφο. Πάντως, καταλαβαίνετε, ότι δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε. Ο ίδιος ο Δαρβίνος μιλούσε για Δημιουργό και Κυβερνήτη του Σύμπαντος, ο «κοινός πρόγονος» μεταξύ πιθήκου και ανθρώπου δεν έχει ποτέ βρεθή(βέβαια, οι διαφορές μεταξύ των δύο «ειδών» είναι χαοτικές), ενώ η διήγηση της Γενέσεως, τυπικά, έχει πολλά αλληγορικά στοιχεία, και «κεκρυμμένο βάθος».
        Δείτε και εδώ:

        Ο Δαρβινισμός ως ιδεολόγημα, Χρ. Γιανναράς:
        http://www.antifono.gr/portal/index.php/%CE%A0%CF%81%CF%8C%CF%83%CF%89%CF%80%CE%B1/%CE%93%CE%B9%CE%B1%CE%BD%CE%BD%CE%B1%CF%81%CE%AC%CF%82/o%CE%BC%CE%B9%CE%BB%CE%AF%CE%B5%CF%82-%CE%94%CE%B9%CE%B1%CE%BB%CE%AD%CE%BE%CE%B5%CE%B9%CF%82/939-%CE%94%CE%B1%CF%81%CE%B2%CE%B9%CE%BD%CE%B9%CF%83%CE%BC%CF%8C%CF%82-%CF%89%CF%82-%CE%B9%CE%B4%CE%B5%CE%BF%CE%BB%CF%8C%CE%B3%CE%B7%CE%BC%CE%B1

        Εν κατακλείδι, σημασία έχει να γνωρίση κάποιος-και η «γνώση περί πίστεως» είναι απαραίτητο εφόδιο κατανόησης της ιστορίας και του πολιτισμού του τόπου ασυζητητί- και να κρατήση ή απορρίψη με την α π ό λ υ τ η ελευθερία. Ο Θεός δεν επιτρέπει να πιέζουμε, σε καμμία περίπτωση. Σας ευχαριστώ.

  3. Αγαπητέ Δημήτρη,
    νομίζω ότι θα κόψεις δρόμο αν «κόψεις» και την παρακάτω ιδέα σου :
    «Κατά την άποψη μου, η διδασκαλία της ζωής του Ιησού με σκοπό την καλλιέργεια συμπεριφορικών προτύπων είναι σε πολλές περιπτώσεις όχι απλά θεμιτή αλλά και απαραίτητη»

    Για αυτή τη διδασκαλία υπάρχει η οικογένεια (στην περίπτωση που θρησκεύεται) και η τοπική εκλησία με τις λειτουργίες της και το κατηχητικό της.
    Στο σχολείο έχουμε ως δάσκαλοι ένα σωρό άλλα πράγματα πιο σημαντικά και ενδιαφέροντα να κανουμε με τα παιδιά παρά να τρώμε δυο περιόδους με θρησκευτική κατήχηση και άλλες τόσες αθροιστικά με προσευχές, εκκλησιασμούς και αγιασμούς.
    Θα μου πεις το λέει το αναλυτικό. Η απάντησή μου είναι να αγωνιστούμε για να αλλάξει το αναλυτικό. (Ωχ ξέχασα, μην αγγίξουμε το άρθρο 16!).
    Και θα με ρωτήσεις, μέχρι να αλλάξει; Αρνήσου ευγενικά (κι αν δεν πείσεις απείλησε ότι θα λες αυτά που πιστεύεις) να κάνεις θρησκευτικά. Ας τα κάνει καμιά θεούσα που τρέμει να κάνει Φυσική γιατί πρέπει να κάνει πειράματα και μπορεί τα παιδιά να είναι ενεργητικά και να ρωτάνε και να θέλουν να αγγίζουν τα εργαλεία (ω φρίκη!).
    Όσο για την παιδαγωγική αξία της διδασκαλίας του θαύματος με το δαιμονισμένο είναι είναι ανάλογη με αυτήν που θα είχε η προβολή της ταινίας «ο Εξορκιστής»
    Μόνο που το δεύτερο θα ήταν πιο διασκεδαστικό.

    Όσο για τον νεορθόδοξο σχολιαστή΄, θέλει απίστευτο θράσος να χρησιμοποιείς την αξία της ελευθερίας για να κριτικάρεις την ορθολογισμό. Είναι σαν ο χουντικός να απαιτεί να ακουστεί στο όνομα της δημοκρατίας.
    Το διαφωτιστικό αίτημα της ελευθερίας γεννήθηκε ενάντια στις κάθε τύπου αυθεντίες. Δημιούργησε βέβαια νέες αλλά πάντα με την προϋπόθεση ότι όλες υπόκεινται σε κριτική. Έτσι έγινε δυνατή η πρόοδος (είπα την καταραμένη λέξη).
    Για πολλούς θρησκόληπτους βέβαια και άλλους συντηρητικούς (παλαιοκομμουνιστές, φονταμελιστές οικολόγους, νεοδημοκράτες της διπλανής πόρτας) ισχύει το «κάθε πέρσι και καλύτερα» ή αλλιώς «Those were the days my friend».
    Ο θρησκευτικιός λόγος αδυνατεί να συνομιλήσει με την επιστήμη και τη φιλοσοφία γιατί δεν παίζει με τους ίδιους κανόνες.
    Η πίστη είναι θέμα προσωπικό και σεβαστό. Όταν όμως γίνεται υποχρεωτικοί μέσω των κρατικών θεσμών, είναι θέμα συνείδησης του κάθε εκπαιδευτικού να αντισταθεί.

    • Φίλε και συνάδελφε Γιώργο, καταρχήν σ ευχαριστώ για το ενδιαφέρον και το χρονο σου. Κατά δεύτερον ζω κι εγω και αναπνέω για τη στιγμή που θα αλλάξει το Αναλυτικό-οχι μόνο στα Θρησκευτικά, αλλά και γενικότερα. Στο Ελλαδιστάν του εικοστού πρώτου αιώνα όμως απ τη μια προστατεύονται οι οποιοσδήποτε θρησκευτικες αποψεις απ τη μια,ενώ απ την άλλη ο εκπαιδευτικός δεν μπορεί να απέχει απο εκκλησιασμούς, πρωινές προσευχές κτλ. Άραγε τελικά τα «δικά μας » παιδιά βγαίνουν πιο ηθηκά και πιο ευαισθητοποιημένα από τα τους ευρωπαίους συμμαθητές τους; Να δουμε δηλαδη αν βγαίνει και κάτι από όλον αυτόν τον παραλογισμό. Γιατί εμένα όμως μου φαίνεται πως ο νεοέλληνας μονοπωλεί και καπηλεύεται την πίστη όπως κάνει και με τόσες άλλες έννοιες; Γιατί μου φαντάζει εύκολη και βολική λύση η διδασκαλία ανθωπιστικών και θρησκευτικών εννοιών υποχρεωτικά απο ένα εγχειρίδιο και όχι βιωματικα?
      Ακόμα και οι ίδιοι οι συγγραφείς των εγχειριδίων γνωρίζουν πως δεν πείθουν τα παιδία με τον τρόπο που τους ¨σεβίρουν» τη γνώση.

  4. > Ποιος άραγε είναι αυτός ο ¨θαυμαστός τρόπος”, με τον οποίον θεραπεύτηκε ο δαιμονισμένος…
    > Ποιος είναι τελικά ο σκόπος της διδασκαλίας του εν λόγω μαθήματος;

    Agapite daskale.
    O skopos (eite pistevoume eite oxi) tis singekrimenis «istorias» (opos toulaxiston ego to vlepo) einai sto na pei (den tolmo na po mathei, apla diksei) ston «neo» anthropo, oti an exeis pisti (DEN enoo me tin Xristianiki enia kat’anangi), ola ginontai.

    An kataferete kai mathete stous neous anthropous (ton 10-11 eton) pou ekpaidevete, oti «an pisteveis se kati kai valeis olo sou to einai gia na to katafereis, telika tha petixeis», tote agapite mou Daskale, exete anavathmisei tin koionia mas me (20-25) neous anthropous pou tha KATAFERNOUNE KALA pragmata!
    (to kala, den to piasame, alla min ksexname oti olo to noima tis «thriskias» (gia mena toulaxiston, isos oxi gia tin «eklisia», alla den mas afora afto) einai na se kanei ithiko anthropo).

    Gia na apantiso lipon stin arxiki sas erotisi gia ton skopo tis didaskalias: Kapioi (anthropoi?) prin apo 2000 xronia vrikane(?) mia istoria pou leei akrivos afto (pou proanefera). Eite tin «pistevoume» (pisteve kai mi erevna) kai tin xrisimopoioume, eite tin psaxnoume (erevnate tas grafas) kai akoma kai an tin aporipsoume san (paralogi) istoria, tin tropopioume H tin alazoume telios (Ti tha ekane to «Megalo Roz Lagoudaki tou Sympantos»? pou eixa grapsei kai allou), alla tin aksiopioume gia na perasoume to minima pou theloume (pou einai fisika asxeto me tin synkekrimeni thriskia).

    PS. An kai san epistimonas, kai ego den tha mporousa na dexto to alithes tis istorias, san pistos omos, to dexomai! Tha me rotisete pos syndiazontai ta 2?
    E, San epistimonas tha sas fero ena paradigma pou gia mena «eksigei» to paradokso: «Tin gata tou Schrödinger»
    http://en.wikipedia.org/wiki/Schrödinger's_cat

    • Tha paravlepsw ta eirwnika «Daskale» -giati tetoia apoxrwsh bgazoun- kai tha perasw kateutheian sthn ousia. Den eimai kata oute ths didaskalias tou mathimatos oyte ths mimishs ths zwhs tou Ihsou san stash zwhs.Antitheta, gia th beltiwsh kai thn ousiastikopoihsh ginetai o logos. Diafwnw omws katheta me ta mesa kai th methodoligia. Eytyxws ta paidia pleon einai pio ypopsiasmena kai nai…pio dypsista. Den mporoun na dextoun aoristologies xwris na tis filtraroun me mia afoplistikh orthologistikh antimetwpish.To mathima twn Thrhskeutikwn mporei na fanei ousiastika xrhsimo didaskontas APTES ALHTHEIES kai kwdikes symperiforas,tetoies pou yparxoun se megalo vathmo se oles tis thrhskeies. Gia na katelabete omws to periexomeno twn oswn grafw, den bohthaei na apomonwnete fraseis apo to arthro mou, oi opoies mporoun na eklhfthoun me xilious diaforetikous tropous.Teleiwnontas tha hthela na sas parakalesw na mou peite ti tha apantousate eseis se ena entekaxrono paidi pou sas rwtaei an oi prwtoi anthrwpoi htan oi prwtogonoi h oi prwtoplastoi. Tha parakalousa gia safh kai oxi gia papado-apanthsh, giati apo tetoies oloi exoume xortasei kai kyriws ta paidia.

      • Lipame alla me pareksigisate 100%
        Proton kamia eironia den ipirkse sto «Daskale», isa-isa akrivos to antitheto apotelesma ithela na metadoso.
        Pistevo oti eseis oi daskaloi, pou exete sta xeria sas tous neous anthropous (ta avriana meli tis koinonias), exete tin TERASTIA dinami/dinatotita na diamorfosete (pros to kalitero FISIKA) to melon tis koinonias mas.

        Deuteron, os pros tin apantisi sto erotima sas. Nomizo oti to paradigma mou me tin “Gata tou Schrödinger” apantaei 100% sto dilima «prwtogonoi h oi prwtoplastoi». Dexomai, oti einai poli diskolo gia enan mathiti na katanoisei mia enoia tis ypsilis kvantikis mixanikis (edo einai diskolo se emas tous «megalous»), alla an to dextoume kai akolouthontas kai tin «frasi» «pisteve kai mi erevna» (danismeni apo tin thriskia, efarmosmeni stin epistimi – sto kato kato, ti na erevniseis an den eisai kvantomixanikos?) prospika pistevo oti to singekrimeno «pirama» kai ta eksagomena tou apantane ikanopiitikotata sto dilima.

        Xoris kamia eironia lipon, kai 100% sovara, tha apantousa oti kai ta duo isxioun. Opos (gia na fero ena pio vato paradigma) to fos i fisiki to theorei KAI somatidia (photons) KAI kima (wave), analoga me tin pristasi, etsi (pistevo) oti analoga me tin optiki mas, KAi oi protoplastoi KAI oi protogonoi einai «yparktoi».

  5. @Γιώργος

    Δυστυχώς για εσάς, φίλε μου, έχω μελετήση το διαφωτιστικό κίνημα(εννοείτε το γαλλικό, προφανώς) -του 18ου αιώνα, τους πολεμίους του, τον ρομαντισμό που ήλθε πιο μετά στους «αντίποδες της (διαφωτιστικής)νεωτερικότητας» κτλ. Όσο για την διαφωτιστική αξία της ελευθερίας, δεν ξέρω, αν καταλαβαίνετε, ότι στα μάτια ενός ανθρώπου με φιλοσοφική και θεολογική παιδεία, φαίνεται ως ένα, στην καλύτερη περίπτωση, ανέκδοτο. Ελπίζω, ότι δεν νομίζετε, ότι ο πρώτος που έκανε κριτική στον αστικό «Διαφωτισμό», είναι ο μη-προοδευτικός αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος, έτσι;

    Έχετε, άραγε υπόψει σας τον Χάιντεγκερ, τον πρώιμο Γκαρωντύ, την σχολή της Φραγκφούρτης, τον Χορκχάιμερ, τον Αντόρνο, τον Μαρκούζε, τον Λούκατς, τον Νίτσε, τον Σατωμπριάν, τον Ζοζέφ ντε Μαιστρ, τον Μονταλλαμπέρ, τον Μαρξ ακόμη; Δυστυχώς, οι «προοδευτικοί»της σήμερον δεν γνωρίζουν τίποτε από όλα αυτά και εδώ που τα λέμε ούτε τους ενδιαφέρουν συνήθως…
    Όσο για την ελευθερία ως …αξία του αστικού διαφωτισμού: Ελευθερία στον διαφωτισμό σημαίνει laissez faire, laissez passer(αγγλογαλλικό διαφωτιστικό σύνθημα, λένε τα εγχειρίδια οικονομικής θεωριας, τουλάχιστο τα πανεπιστημιακά), ενώ ο Νόμος που πριν βασιζόταν στο Ιερό, αυτοανακηρύσσεται ως υπέρτατη αξία(νομιμοφροσύνη-νομικισμός), μαζί με τη Πατρίδα, και την αστική Δημοκρατία, τον Λαό. Μεγάλα ζητήματα, δεν μπορούμε να τα λύσουμε σε μερικές αράδες. Και καλό θα σας έκανε να μαθαίνατε πρώτα τι σημαίνει «νεορθόδοξος» πριν μας το εκτοξεύσετε… Και, πρώτα και κύρια, τι σημαίνει ορθολογισμός. Ο Ορθολογισμός βασίζεται πάντα σε ανορθολογικές παραδοχές. Είναι ο ίδιος ένας ανορθολογική παραδοχή, αν το θέλετε να το πάμε βαθύτερα, είναι όπως θα έλεγε και ο Καστοριάδης ο μύθος, μαζί με την επιστήμη, των αστών, του αστικού-καπιταλιστικού κόσμου. Διότι από πουθενά δεν μπορεί να βγη εκ του Ορθού Λόγου, ότι ο Ορθός Λόγος είναι η μόνη πηγή γνώσης, αυτό είναι γνωσιολογικός (και συγκεκριμένα δυτικο-μεσαιωνικός) απριορισμός, εκ των προτέρων παραδοχή, αξίωμα.

    Έχω πολλά να πω, αλλά αυτολογοκρίνομαι, για να μην πλατιάσουμε υπερβολικά… Στο ιστολόγιό μου τα θέτω συχνοτατα αυτά τα θέματα, όπως εδώ, ας πούμε, πρόσφατα: http://philalethe00.wordpress.com/2009/10/11/christian-and-secularist-feminists/

    Εν πάση περιπτώσει, αν θέλετε να σκέφτεστε ελεύθερα, ως άνθρωπος του Διαφωτισμού-aufklarer, θα σας παρακαλέσω να μην μας μιλάτε για αναπόδεικτα(και έωλα) δόγματα τύπου «ορθολογισμός». Τότε θα γίνετε πιο πειστικός και συνεπής. Τις ευχές μου σε εσάς.

    @Δ.Κ.

    Νομίζω, ότι η απάντηση είναι σαφής. Κοιτάξτε, όμως, και το εξής: αν δούμε τα ανθρωπολογικά μοντέλα των «επιστημών» και πολλά πορίσματά τους, θα ανακαλύψουμε με φρίκη, ότι πολλά είναι τελείως ασύμβατα. Π.χ., ας δούμε το μοντέλο του δαρβινισμού, της επιστημονικής θεωρίας του ιστορικού υλισμού ή του καπιταλισμού(πάνω κάτω το ίδιο είναι), του «ορθολογικού καταναλωτή» της οικονομικής επιστήμης που υπακούει στον ωφελιμιστικό νόμο της σχετικής χρησιμότητας. Αν τα γνωρίζετε αυτά, θα συμφωνήσετε μαζί μου, ότι δεν βγαίνει ουδεμία άκρη, είναι ασυμβίβαστα. Κατά συνέπεια, όταν μιλούμε για «επιστημονικά» μοντέλα θεώρησης της πραγματικότητας, αυτό που οι ξένοι επιστημολόγοι(Kuhn, Lakatos, Popper, Feyerabend κτλ.) ονομάζουν «paradigms»(παραδείγματα), μιλούμε για κάτι υποθετικό, εικοτολογικό, κάτι που δεν στέκει απαραίτητα, και που ενδέχεται αύριο να έχει αντικατασταθή. Για να μην πω, βέβαια, και για την τεράστια διαπλοκή πολιτικής, ιδιαίτερα τώρα με τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, και επιστήμης ή μάλλον «επιστήμης». Σημασία έχει, εγώ θα έλεγα, να βλέπουμε το κάθε τι με δεκτικότητα, με κριτική διάθεση και ανελέητα κριτική διάθεση ώσπου να αποδειχθή πια η αλήθεια του. Αυτό προσπαθώ και εγώ. Απλό;Το ελπίζω. Σας εύχομαι καλή συνέχεια στο έργο σας, θεολογικό ή ηθικολογικό.

  6. @Δ.Κ.
    «Γιατί μου φαντάζει εύκολη και βολική λύση η διδασκαλία ανθωπιστικών και θρησκευτικών εννοιών υποχρεωτικά απο ένα εγχειρίδιο και όχι βιωματικα?»
    Με την ευκαιρία, αυτό που λέτε είναι πάρα πολύ σωστό. Η πίστη δεν διδάσκεται, η πίστη είναι η ίδια ένα υπέρ φύσιν γεγονός-βίωμα μέθεξης-κοινωνίας, αν μιλάμε για Ορθοδοξία και όχι για ευσεβισμό.
    Να σκεφτήτε, ότι και τα κατηχητικά, οι εκτενείς ομιλίες «χρηστοηθείας» στον Ναό κτλ., μας ήλθαν από εκτός, προτεσταντισμό κυρίως.
    Αν ο Χριστός ήταν ένας ηθικολόγος, δεν θα μας ενδιέφερε, και σίγουρα δεν θα ενδιέφερε και τους προγόνους μας, όταν ασπάστηκαν την πίστη εγκαταλείποντας τις φιλοσοφικές κ.λπ. θεωρήσεις τους…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: