Οι κοινωνικοί εκβιαστές

Tου Διονυση Γουσετη / diongous@central.ntua.gr. Αναδημοσίευση από την Καθημερινή (21/10).

Ο πρωθυπουργός μάς βεβαίωσε ότι καλπάζουμε προς την πτώχευση. Μόνη μακροπρόθεσμη διέξοδος είναι η προσέλκυση επενδύσεων και η αύξηση της παραγωγής. Η σύμβαση του ΟΛΠ με την κινεζική Cosco ανταποκρίνεται και στα δύο. Ο ΟΛΠ έφτασε να είναι ζημιογόνος, αν και είναι μονοπώλιο! Κατάφερε να πέσει από την 57η θέση το 2004 στην 64η το 2006. Για να ξελασπώσει νοίκιασε ένα τμήμα του λιμανιού, όπως έχει ήδη κάνει το 93% των μεγαλύτερων λιμανιών παγκοσμίως. Η Cosco θα σπάσει το ασύμφορο κρατικό μονοπώλιο του ΟΛΠ. Θα εισάγει τον ανταγωνισμό.

Αυτό ακριβώς είναι που φοβάται η συντεχνία του Δημοσίου που καταχρηστικά ονομάζονται συνδικαλιστές της ΟΜΥΛΕ. Αυτό και η διατήρηση των αποδοχών τους, της τάξεως των 120.000 ευρώ ετησίως. Γι’ αυτά κράτησαν το λιμάνι κλειστό. Δεν τους ικανοποίησε η διασφάλιση της εργασίας ακόμη και των… παιδιών τους. Δεν τους απασχόλησε η αναξιοπιστία της χώρας απέναντι σε ξένους επενδυτές, ούτε η παραπέρα απαξίωση απέναντι σε ανταγωνιστικά λιμάνια ούτε η εξόντωση μεγάλων και μικρών επιχειρήσεων (πόσες άραγε έκλεισαν στις 18 μέρες της απεργίας;) ούτε η ακρίβεια ειδών καταναλωτή.

Η απεργία στο λιμάνι του Πειραιά, που τις συνέπειές της ακόμα υφιστάμεθα, δεν ήταν απεργία εργαζομένων απέναντι σε εργοδότη. Ήταν ένας άθλιος εκβιασμός της κυβέρνησης από μια συντεχνία με όμηρο την κοινωνία. Τέτοιες απεργίες υπονομεύουν τον θεσμό του συνδικαλισμού και της απεργίας, δηλαδή τους αγώνες εργαζομένων που δεν έχουν δυνατότητες κοινωνικού εκβιασμού. Είναι μια μορφή εκμετάλλευσης των ασθενέστερων τάξεων. Γι’ αυτό και η απεργία στο λιμάνι δεν βρήκε καμιά κοινωνική συμπαράσταση. Δεν είναι οι μόνοι εκβιαστές. Σκαλίζοντας πρόχειρα τη μνήμη μου βρίσκω παρόμοιες συμπεριφορές στους συνδικαλιστές της Ολυμπιακής, της ΔΕΗ, του ΟΤΕ, του ΟΣΕ, των ΕΛΤΑ, των αεροδρομίων, της Εμπορικής Τράπεζας, των Ελληνικών Πετρελαίων. Ολοι του Δημοσίου βέβαια.

Οι αντιδράσεις των κομμάτων δίνουν μια μάλλον ευκρινή εικόνα του μετεκλογικού τοπίου. Η Ν.Δ., στην απόλυτη εσωστρέφειά της, δεν ξεστόμισε κουβέντα. Μόνο η Ντόρα Μπακογιάννη επισήμανε, καίρια, ότι «οι ανεύθυνες προεκλογικές διακηρύξεις έχουν συνέπειες όταν ένα κόμμα κληθεί να κυβερνήσει». Ο ΣΥΡΙΖΑ, συνεπής στην αντικοινωνική πολιτική του περασμένου Δεκέμβρη, ταυτίστηκε με τους εκβιαστές. Το ΚΚΕ κράτησε κάποιες αποστάσεις για να μην κακοκαρδίσει τους σύντροφους Κινέζους. Για να κάνει ρελάνς, όμως, οργάνωσε στρατιωτικό αποκλεισμό του υπ. Εργασίας. Ο αντιμπεριαλιστής κ. Καρατζαφέρης δήλωσε: «Οχι να παίξουμε παιχνίδια τα οποία επιθυμεί η Αμερική, να διώξουμε δηλαδή τους Κινέζους απ’ τη Μεσόγειο». Καθείς το βιολί του. Οσο για το ΠΑΣΟΚ, η επιτυχία του κύριου στόχου του, της ανάκαμψης της οικονομίας, περνάει μέσα από τη σύγκρουση με τις συντεχνίες του Δημοσίου. Ακόμα και με τις «δικές του», όπως η ΟΜΥΛΕ. Οι συνθήκες ήσαν ιδεώδεις, αφού παίζει χωρίς αντίπαλο. Γι’ αυτό, τα πρώτα δείγματα χαϊδέματος και παροχών δεν είναι θετικά. Προοιωνίζονται επανάληψη των εκβιασμών από άλλους νταήδες.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: