Για το «Ιράν της Ευρώπης» και πάλι…

Παραθέτουμε αυτούσιο το εύστοχο άρθρο του Νίκου Δήμου (από τη Lifo αυτής της εβδομάδας)

Τρία σε ένα

 

Κάθε φορά που παρακολουθώ μία ορκωμοσία και ακούω την αρχική φράση: «Στο όνομα της Αγίας, Ομοουσίου και Αδιαιρέτου Τριάδος» ανατριχιάζω. Όχι από συγκίνηση, αλλά από αγανάκτηση.

Έχουμε εδώ το πιο δυσνόητο και δύσπεπτο θεολογικό δόγμα, μία συμβιβαστική παράλογη κατασκευή που ταλαιπώρησε για χρόνια θεολόγους και ιερωμένους, μία αντιφατική έννοια που κανείς λογικός άνθρωπος δεν μπορεί να αποδεχθεί – και, επάνω σε αυτό το δόγμα βασίζεται το Ελληνικό Σύνταγμα (έτσι αρχίζει!) και με αυτό ορκίζονται Πρόεδροι Δημοκρατίας, πρωθυπουργοί, υπουργοί και όλοι οι άλλοι αξιωματούχοι μας. Θα μπορούσαν να ορκίζονται και σε ένα «ξύλινο σίδερο», είναι εξίσου παράλογο.

Και η μεν εκκλησία δικαιούται να πιστεύει σε ό,τι θέλει: Άμωμη Σύλληψη (με τον κρίνο), Ανάσταση και το Τρισυπόστατον της Θεότητος. Αλλά γιατί πρέπει ολόκληρη η πολιτεία μας να βασίζεται σε μία θεολογική διανοητική ακροβασία; Στα τρία πρόσωπα της Αγίας Τριάδος, Πατήρ, Υιός και Άγιο Πνεύμα, που είναι ένα αλλά και τρία, ταυτόχρονα χωριστά και μαζί. Προσοχή: η Τριάς είναι ομοούσια και όχι ομοιοούσια. Τόνοι μελάνης έχουν ρεύσει γι αυτό το θέμα, όπως και για το filioque που μας χωρίζει από τους καθολικούς.

Γιατί όμως ο θεμελιώδης νόμος του κράτους, το Σύνταγμα της Ελλάδος, να μην αρχίζει -όπως όλα τα συντάγματα της Γης- με τις λέξεις: «Στο όνομα του λαού…»; Η λαϊκή βούληση δίνει ισχύ και κύρος στο Σύνταγμα, όχι το Τρισυπόστατον.

Από τους δεκάδες λόγους που επιβάλλουν τον χωρισμό Εκκλησίας και Κράτους, αυτός, ενώ φαίνεται τυπικός, είναι πρωτεύων. Αρκεί αυτή η τελετουργία για να μας χαρακτηρίσει κράτος θεοκρατικό – κάτι σαν το Ιράν της Ευρώπης. Θα τολμήσει άραγε ο Γιώργος Παπανδρέου; Θα έμενε στην ιστορία και μόνο γι’ αυτό.

Και με την ευκαιρία: τι γίνεται με την καύση των νεκρών; Τρία χρόνια πάνε που ψηφίστηκε ο νόμος και ούτε ένα αποτεφρωτήριο. Εδώ φαίνεται η υπόγεια δύναμη της Εκκλησίας. Δεν πάει να ψηφίζει νόμους το Κοινοβούλιο – εκείνη τους ακυρώνει στην πράξη.

Ίσως, λοιπόν, σωστά τα πάντα ξεκινάνε με την επίκληση της Αγίας Τριάδος. Έτσι πορεύεται αυτός ο τόπος…

Advertisements

5 Σχόλια

  1. O μόνος – Ο ΜΟΝΟΣ – που τόλμησε να έρθει σε σύγκρουση με τους παπάδες ήταν ο Κ. Σημίτης. Από όλους τους πρωθυπουργούς του ελληνικού κράτους.

    Για μένα το διακοσμητικό θέμα (τελετές, ορκομωσίες κλπ) δεν είναι τόσο σοβαρό – χωρίς να σημαίνει ότι δεν με ενοχλεί να το βλέπω. Το σοβαρό είναι ότι η εκκλησία λειτουργεί σαν κράτος μέσα στο κράτος, με τους δικούς του κανόνες και τους δικούς του ανθρώπους (ΠΕΡΑ από το Σύνταγμα). Διαχειρίζεται με τρόπο αυθαίρετο μια ασύλληπτη ακίνητη περιουσία, δεν φορολογείται, μπορεί να τοποθετεί δικούς της ανθρώπους παντού (στρατό, δικαιοσύνη, βουλή κλπ).
    Έχουμε σκεφτεί σε τί ακροβώς διαφέρει η ελληνική εκκλησία από τη Μαφία που διαχειρίζεται τον Ιταλικό Νότο; Το κέρδος ίσως είναι ενσωμάτωση για εκτεταμένα περιθωριακά (και όχι μόνο) στρώματα της κοινωνίας, το κόστος όμως είναι γενικευμένη υπανάπτυξη, χωρίς ορατή διέξοδο.

  2. Καλός αντιπερισπασμός, nα σκούζεις για τα συμβολικά!

    Έτσι περνάμε στο ντούκου τα ουσιαστικά, δηλαδή την εκτροπή των θεσμών από τους επιστάτες τους, όπως εξηγεί το http://anataxis.wordpress.com

  3. Πολλά από τα παράδοξα από τα οποία υποφέρουμε οφείλονται και σε εκείνη την εικονική σύγκρουση όσον αφορά το θέμα των ταυτοτήτων…
    Το ελάχιστο που μπορεί να πει κανείς για τον Σημίτη -αν του αναγνωρίσει την πρόθεση να συγκρουστεί με το παπαδαριό, που δεν είμαι καθόλου σιγουρος γι’ αυτήν– είναι ότι την πάτησε και εξαιτίας του το ζήτημα του χωρισμού της Εκκλησίας από το Κράτος στα ουσιαστικά πήγε μια εικοσαετία πίσω…
    και σιγά την «ιδεολογική μάχη» που έδωσε… μια ολόκληρη κυβέρνηση κρυβόταν -ψευδώς- πίσω από την Ευρωπαϊκή Ένωση… δίνοντας φυσικά την ευκαιρία στον Χουντόδουλο να εκφράσει κάθε είδους κοινωνική δυσαρέσκεια…
    μόνο ο Σηφουνάκης εξέφραζε συνεπώς κάποιες θέσεις τότε…
    Επίσης θα παρατηρούσα ότι οι αγιασμοί και οι όρκοι δεν είναι ανώδυνοι συμβολισμοί. Για τους ανθρώπους που μαθαίνουν να τα θεωρούν όλα αυτά αυτονήτα σημαίνει μια πολύ πραγματική επιβολή, με επιπτώσεις στην καθημερινότητά τους… και από εκεί θα έπρεπε να ξεκινήσει ο χωρισμός Εκκλησίας-Κράτους

  4. Νομίζω ότι η σύγκρουση για τους τύπους και τους συμβολισμούς είναι για το άλλοθι της απραξίας στα άλλα. Παράδειγμα ο Σημίτης: Η αποθέωση του νεοφιλελευθερισμού και της λαμογιάς… μετέτρεψε σε πρωτεύον της κοινωνίας μας, το δεκατεύον με τη σύγκρουση για τις ταυτότητες. Δηλαδή, πιάσε το αυγό και κούρευτο… ίσως μετέφερε πονηρά αλλού το κέντρο βάρους για να έχει τη συναίνεση στην πολιτική της ταξικής καταπίεσης.

    Εξάλλου για την Αριστερά, η σοβιετική εμπειρία απέδειξε ότι οι παλιές προκαταλήψεις μόνο με την εξέλιξη μπορούν να ξεπεραστούν και ποτέ με τη βία. Τα ναρκωτικά δεν κόβονται με το ξύλο, ούτε με τα μπινελίκια…
    Η καταστροφή των εκκλησιών και η εκτέλεση των παππάδων μετά την Επανάσταση, αποδείχτηκε ανούσια καταστολή που οδήγησε στην επαναφορά του σκοταδιστικού πνευματος, είτε από χριστιανούς, είτε από μουσουλμάνους, είτε από βουδιστές…

    ΄Οσο για τον τίτλο σου θεωρώ ότι είναι ποιητικός..

    Το Ιράν, όπως και κάθε χώρα που κυβερνά απολυταρχικά μια θρησκευτική ή ιδεολογική σέχτα εκφεύγει τελείως του δικού μας αντιληπτικού πεδίου. Ίσως, κάπως να θυμίζει το μετεμφυλιακό κράτος της τρομοκρατίας και του αποκλεισμού των διαφορετικών.

  5. @ Νίκο: γράφεις «μόνο ο Σηφουνάκης εξέφραζε συνεπώς κάποιες θέσεις τότε…»

    Ευκαιρία είναι να διερωτηθούμε, ποιοί ήταν οι «σωστοί» υπουργοί της εποχής Σημίτη; Γενικά, στο Πασοκ θυμάμαι τους Παρασκευά Αυγερινό και Αλέκο Παπαδόπουλο ως σοβαρούς, τίμιους κι αποδοτικούς; Σού έρχεται κάποιος άλλος στο νού;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: