Γιατί θα μπει ο ΣΥΡΙΖΑ στη Βουλή

Έχουν σιγήσει τα γκρουπούσκουλα στο ΣΥΡΙΖΑ (εκλογές βλέπετε) και ο λόγος των στελεχών του έχει γίνει περισσότερο ενωτικός. Διάβαζα λοιπόν, το άρθρο του Π. Κοροβέση στην Αυγή, γραμμένο με έντονη συναισθηματική φόρτιση, διάθεση -υποτίθεται- αυτοκριτικής αλλά και εν γένει κριτικής.

Κάποιες όμως από τις σκέψεις του δε θα μπορούσα να τις αφήσω ασχολίαστες. Λέει για παράδειγμα: «Το ίδιο βέβαια συμβαίνει και με κάποιους πολιτευτές της αριστεράς, που θεωρούν τον εαυτό τους πολύ πιο ίσο από τους άλλους και αυτοβραβεύονται στα εκλογικά τους παραθυράκια.» Απ’ όσο μπορώ να καταλάβω ο Κοροβέσης θέλει την «ισότητα» και προφανώς την «ομοιογένεια» που υπαγορεύει μια σοβιετικού τύπου αντίληψη. Ή από την άλλη την απόκτηση του δικαιώματος να γίνει κι αυτό πιο ίσος από τους ίσους. Τον τελευταίο καιρό μάλιστα το είχε καταφέρει.

Αν και ο ίδιος θεωρεί ότι όλοι μαζί δούλεψαν πετάει και το καρφάκι του υπονομεύοντας ό,τι έχει πει παραπάνω: «[…] όσο κι αν κάποιοι δεν έκαναν δημόσιες σχέσεις ή επικοινωνιακά παιγνίδια [...]»,

Το ντελίριο όμως του αριστερίστικου-λαϊκίστικου λόγου φτάνει στην κορύφωσή του, όταν: «Οι εκλογές μπορεί να είναι σημαντικές για μια σειρά από λόγους. Από το δικαίωμα που αποκτήσαμε όλοι εμείς οι αποκλεισμένοι, γυναίκες και άντρες και αύριο και μετανάστες, μέχρι τη δυνατότητα που μας δίνει να δημιουργήσουμε ένα μαζικό ανατρεπτικό κίνημα, εκτός θεσμών και εντός θεσμών, και που θα εκφράζει τη δίκαιη οργή αυτής της κοινωνίας που γονατίζει κάτω από τη φτώχεια και την ανεργία.» Βέβαια οι θεσμοί που τόσο άκριτα και παθιασμένα θέλει να ανατραπούν, είναι αυτοί που του έδωσαν λόγο και το έβγαλαν από την απομόνωση. Τέλος πάντων.

Θα πρέπει ο κ. Κοροβέσης και οι ιπποκόμοι του να καταλάβουν ότι αν το όνειρό τους είναι να διαλύσουν ένα «αστικό» κόμμα για να ικανοποιήσουν τη λαγνεία τους για την επανάσταση, καλύτερα να γυροφέρνουν στην Αθήνα και να τα συζητούν μεταξύ τους.

Φυσικά, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι το αποτέλεσμα μια προσπάθειας για ενοποίηση των αριστερών κομμάτων και άσκηση πολιτικής με συνεργασίες. Αυτό δε σημαίνει όμως ότι οι αποφάσεις που παίρνονται συλλογικά, την ίδια κιόλας μέρα να υπονομεύονται από κάθε είδους γκρουπούσκουλο.

Ο ΣΥΡΙΖΑ αν βγει στην Βουλή, κυρίως θα το οφείλει:

α) Στη διάλυση της διαρχίας, β) στον κοινό προεκλογικό λόγο και στην ενωτική διάθεση που επέδειξαν τα στελέχη του (αυτό προς μελλοντικό παραδειγματισμό), γ) στη συμπόνια των ανένταχτων ψηφοφόρων και στη νοσταλγία ενός κάποτε προοδευτικού λόγου.

Δυστυχώς δε θα το οφείλει στις θέσεις του και στο πρόγραμμά του, που υποβαθμίστηκαν από την καταστροφική εσωστρέφειά του.

Β.Λ.

Advertisements

2 Σχόλια

  1. αν κρίνω από αυτό όπως και από προηγούμενο άρθρο, η «συμπόνια» αναγορεύεται σε βασική αναλυτική κατηγορία αποτίμησης του εκλογικού αποτελεσματος για το συριζα.

    δεν είναι και τόσο πολιτική έννοια θα μπορούσε να πεί κανείς αλλά έχει καποια κρυφά προτερήματα…

    θα πρεπει πλέον να αναζητησουμε το βαθμό συμπόνιας, τον μέσο όρο, το ρόλο των γυναικών που είναι πιο ευαίσθητες, των φιλόζωων κλπ

    ουσιαστική αναλυση όλων των παραμέτρων της «συμπόνιας» και πιθανή απόδειξη του καθοριστικού της ρόλου στο 4,6% θα μας επιτρέψει να αξιοποιήσουμε στρατηγικά νέα όπλα και νέες τεχνικές αυτολύπησης που δύναται μελλοντικά να εκτοξεύσουν στα ύψη τα ποσοστά μας.

    μαυροφορεμένες συριζιώτισες, κατατονικοι αριστεριστές, αλκοολοκοί, νευρωτικοί, ΑμεΑ, αδικημένοι επιτυχημενοι ευρωβουλευτές, αδιακοποι αναστεναγμοί…Αχ και βαχ ερωτοχτυπημένων χωρις αναταπόκριση…όλοι και όλα στον αγώνα!!!

    γίναμε αξιολύπητοι…μας χτύπησαν…γίναμε περισσότερο αξιολύπητοι…ζητήσαμε συγνώμη δεν θα είμαστε πλέον αλαζόνες…θα τα βρούμε, θα είμαστε ευγενικοί, μας λυπηθηκαν…αυτοί οι κακοί οι αριστεριστές μας παρεσυραν,….αποτασουμε μετα βδελυγμίας τον αριστερισμό …πες και καμιά καλή κουβέντα πρετεντέρη…ενότητα, ενότητα, είμαστε μαζί πλέον ο κ. Μαργαριτης με τον Τριανταφυλλόπουλο, ο Παπαδημούλης με τον Πολίτη, ο Χατζησωκράτης με τον ευρωστρατό όλα τα καλά παιδιά μίας αριστεράς ακίνδυνης ανούσιας και αξιολύπητης…

    εκτός και αν δεν ειναι η συμπόνια που θα μας προχωρήσει

  2. Είναι ντροπή και αίσχος, αγαπητέ Γρηγόρη, όντως, και θα βάλει οριστική ταφόπλακα στο όραμα για μια ΜΕΓΑΛΗ και ΣΥΓΧΡΟΝΗ αριστερή ηγεμονία, αν υπερισχύσουν όλα αυτά αντί για τις πλειοψηφούσες συνιστώσες, αντί για τις αβρότητες του dosepasa, τα χεζμπολαχικά οράματα και το όραμα διάλυσης της Ε.Ε. της ΚΟΕ, τις πατριωτικές τσοβολικές ενέσεις του κυρίου Πάντζα, τη μυθοποίηση της βίας του Δεκέμβρη από τη Ρόζα, την απόρριψη του κοινοβουλευτισμού από τη ΔΕΑ, το σύγχρονο λόγο του Γιάννη Μπανιά, τη φρέσκια ματιά του αρχισυνδικαλιστή Γρηγόρη Καλομοίρη και τα αντισυστημικά α*** (όπως έλεγες κι εσύ)του χοϊκού Κοροβέση , τα οποία για να έχουμε καλό ερώτημα τι απέγιναν χτες;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: