Κάνε την επανάστασή σου! Μπορείς!

Για άλλη μια φορά οι ανιεξουσιαστές-αγωνιστές μπούκαραν εκεί που τους έπαιρνε. Μα γιατί εγώ θεωρούσα ότι οι κινηματικές δράσεις προϋποθέτουν και κάποιο ελάχιστο κόστος. Έτσι ανέξοδα κάνω και εγώ επανάσταση. Αναδημοσίευση από την Ελευθεροτυπία (18/9):

«Λε-λε-λεφτεριά, σ’ όσους ζούνε στα κελιά

«Το πτυελοδοχείο του Μπακούνιν το χυτό, σύντροφοι, μήπως βρέθηκε και κείνο, να φτύσω μέσα με θυμό που οι νέες εποχές, με κάνουνε να μοιάζω μ’ αρλεκίνο;».

Ο στίχος, από ένα αδισκογράφητο ακόμα τραγούδι του Θανάση Παπακωνσταντίνου, είναι συνεπής με τον ίδιο: ο τραγουδοποιός κρατήθηκε όσο μπορούσε εκτός δισκογραφικού συστήματος, είναι φιλοκινηματικός και όποτε του ζητήθηκαν δηλώσεις δεν μάσησε τα λόγια του. Αυτό έκανε όταν με κείμενό του στην «Αυγή», σχολιάζοντας τα γεγονότα του Δεκεμβρίου, έγραφε πως «αντί για τη βία προτιμώ την ανέλιξη της πνευματικότητας». Επισήμαινε, όμως, πως «θεωρώ τους αντιεξουσιαστές σαν το πιο ανιδιοτελές και θαρραλέο τμήμα των κοινωνικών αγωνιστών».

Η ειλικρινής παρουσία δεν σημαίνει και την πλήρη παράδοση της καλλιτεχνικής του υπόστασης. Και εξηγούμαι: αν κάποιοι συμπαθούν τον τραγουδοποιό κι εκτιμούν τη στάση του, τότε γιατί μπαίνουν στις συναυλίες του χωρίς να πληρώσουν; Κι, όμως, αυτό συνέβη προχθές στους Βράχους όταν ένα «πλήθος» μπούκαρε τζάμπα. Λοιπόν; Πώς θα επιβιώσει ο ίδιος και οι μουσικοί του, διατηρώντας την προσωπική τους ακεραιότητα κι αυτονομία, αν θεωρείται αυτονόητο πως το καλλιτεχνικό τους προϊόν δεν αξίζει εισιτήριο; Και πόσο «ιδεολογικό» είναι αυτό έναντι όσων πλήρωσαν εισιτήριο;

Κι ακόμα: ένα καλλιτεχνικό έργο δεν ανήκει αποκλειστικά σε κανέναν ιδεολογικό χώρο -με εξαίρεση τη στρατευμένη τέχνη. Συνεπώς πώς είναι δυνατόν να διακόπτει κανείς επί 10λεπτο τη συναυλιακή ροή για να διαβάσει τις καταγγελίες του; Συνέβη και αυτό προχθές όταν δύο κοπέλες ζήτησαν μεν άδεια να ανεβούν στη σκηνή, την καταχράστηκαν όμως διαβάζοντας ένα τεράστιο κείμενο αλληλεγγύης στους Σέρβους αναρχικούς (συνελήφθησαν πρόσφατα κατηγορούμενοι για συμμετοχή τον Αύγουστο στην επίθεση εναντίον της ελληνικής πρεσβείας στο Βελιγράδι, που έγινε σε ένδειξη συμπαράστασης στον τότε απεργό πείνας Θοδωρή Ηλιόπουλο). Δεν θα ήταν πολύ πιο ουσιαστική η υποδοχή της καταγγελίας αν μοιραζόταν σε φυλλάδια, αντί να διαβάζεται καταναγκαστικά ξεσηκώνοντας τελικά διαμαρτυρίες για τη διακοπή από τις κερκίδες;

Οι ιδεολογικές συμπάθειες ενός καλλιτέχνη δεν σημαίνει ότι καθιστούν κάθε εμφάνισή του πεδίο διαδήλωσης συγκεκριμένων πολιτικών απόψεων. Αλίμονο αν συνέβαινε το ίδιο με κάθε δημιουργό και τον χώρο στον οποίο εκείνος δείχνει συμπάθεια. Ετσι επιδεικνύεται διάθεση εκμετάλλευσης ενός καλλιτέχνη και μάλιστα από έναν χώρο που επιμένει ότι καταδικάζει κάθε μορφής πολιτικό εξαναγκασμό.

ΝΑΤΑΛΙ ΧΑΤΖΗΑΝΤΩΝΙΟΥ»

Advertisements

8 Σχόλια

  1. Διαβάστε ακόμα απόσπασμα για το «αδιέξοδο» των οργισμένων καλλιτεχνών, οι οποίοι στα γεγονότα του Δεκέμβρη δεν μπορούσαν να απαντήσουν στην ερώτηση πού αποσκοπούν όλες αυτές οι κινηματικές δράσεις. Καλός είναι ο ενθουσιασμός αλλά δε φτάνει. Λέτε να έχουν βρει σήμερα το νόημα των αγώνων τους;
    «Οι βιτρίνες έσπασαν, να πάμε παρακάτω»

    Μιλήσαμε με μια νέα καλλιτέχνιδα, εικαστικό και performer, η οποία συμμετείχε σε αυτές τις κινήσεις και ήταν παρούσα στην εισβολή στην πρεμιέρα του Εθνικού Θεάτρου. Μας μίλησε, επιθυμώντας να διατηρηθεί η ανωνυμία της. «Το σκεπτικό ήταν να παρέμβουμε στην επίσημη πρεμιέρα», μας είπε, «που θα ήταν παρόντες επίσημοι και πολιτικά πρόσωπα. Αλλά δεν ήταν κανένας εκεί, μάλλον υποψιάζονταν τι θα συνέβαινε».

    — Οι ηθοποιοί το περίμεναν;

    — Μα οι ηθοποιοί έριξαν την ιδέα. Τελικά, μπήκαμε μέσα, ξετυλίξαμε ένα πανό, φωνάξαμε συνθήματα και αποχωρήσαμε πολύ γρήγορα. Ημαστε καμιά εκατοστή άτομα. Το κοινό μάς χειροκρότησε. Κάποιοι πρότειναν μετά να κάνουμε πολλούς γύρους έξω από το Εθνικό, αλλά, δυστυχώς, δεν πέρασε η ιδέα.

    — Ποιο είναι το βαθύτερο σκεπτικό αυτών των παρεμβάσεων;

    — Οι βιτρίνες έσπασαν, πρέπει να πάμε παρακάτω. Δεν απορρίπτουμε τα «σπασίματα», αλλά πρέπει να γίνει και μια πρόταση για το από ’δω και πέρα. Είναι ένας εναλλακτικός τρόπος αντίδρασης. Περιέχει την έννοια του σαμποτάζ, της ενόχλησης – αλλιώς δεν έχει νόημα. Θέλουμε να διακόψουμε αυτή τη νορμαλιτέ που έχει περάσει, αυτή τη σχιζοφρένεια που βλέπεις σε όλη την πόλη: η Πανεπιστημίου να είναι κλειστή από πορεία και στη Βουκουρεστίου να ψωνίζουν ή στο Παλλάς να πηγαίνουν να δουν παράσταση.

    — Οι ομάδες αυτές αποτελούνται από ποιους;

    — Είναι οι πιο καθαρά πολιτικοποιημένοι ακτιβιστές, αντιεξουσιαστές κ.τ.λ., όμως σε όλα αυτά συμμετέχουν άτομα από δραματικές σχολές, από μουσικές σχολές, από την Καλών Τεχνών. Οι εικαστικοί έχουμε το εξής πρόβλημα: δυσκολευόμαστε να συντονιστούμε διότι δεν έχουμε μάθει να εργαζόμαστε συλλογικά, όπως π.χ. οι ηθοποιοί.

    — Εσύ προσωπικά συμμετείχες και σε άλλες δράσεις;

    — Ναι, βέβαια, στόλισα με σκουπίδια το Δέντρο του Δήμου Αθηναίων. Στο δεύτερο δέντρο, το πρώτο το είχαν ήδη κάψει. Να, εδώ υπάρχει μια αντινομία. Ολη αυτή η κίνηση στρέφεται κατά της κοινωνίας του θεάματος, ωστόσο, δράσεις σαν κι αυτές έχουν κάτι από θέαμα: το κάψιμο του δέντρου, ας πούμε, ήταν φοβερό θέαμα. Γι’ αυτό και υποστηρίζω ότι χρειάζεται να γίνουν δράσεις που να έχουν το χαρακτήρα της καυστικής κωμωδίας. Υπάρχει ο κίνδυνος να ξεπέσουμε στο χαβαλέ. Μια πολύ δραστική κίνηση ήταν να ρίξουν κόκκινη μπογιά στους αστυνομικούς. Το σκεπτικό εδώ είναι ότι κάθε αστυνομικός είναι υπεύθυνος για τον καθαρισμό της στολής του, οπότε, λερώνοντάς την με μπογιά, του κάνεις τη ζωή δύσκολη.

    — Είναι καθόλου κομματικοποιημένες αυτές οι κινήσεις;

    — Καθόλου. Βλέπουμε κάποιους του Συνασπισμού αλλά ποτέ δεν μιλούν στις συνελεύσεις κομματικά. Μιλούν αυτόνομα.

    — Πού αποσκοπούν όλ’ αυτά, τελικά; Ο απώτερος στόχος είναι, π.χ., να πέσει η κυβέρνηση;

    — Η αλήθεια είναι ότι σε αυτό το σημείο, όλος μας ο ενθουσιασμός μπλοκάρεται. Χωρίς να θέλουμε να εξισώσουμε Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ –η τωρινή κυβέρνηση δεν έχει όμοιό της στην ανικανότητα–, το ΠΑΣΟΚ είναι υπεύθυνο σε μεγάλο βαθμό γι’ αυτή τη σήψη. Οπότε, βρισκόμαστε σε αδιέξοδο…»
    Πηγή:
    http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_civ_1_04/01/2009_297816

  2. τις ίδιες … άντε να μην πω έκαναν και στη συναυλία των Χειμερινών στη Μυτιλήνη…

  3. Νίκο, τώρα με μπέρδεψες. Αν καταλαβαίνω σωστά από τα αποσιωπητικά στο σχόλιό σου, έχεις αρνητική γνώμη για τέτοιου είδους παρεμβάσεις. Αν όμως θυμάμαι καλά τον περσινό Γενάρη, με ένα κείμενο που είχες κυκλοφορήσει, υποστήριζες θερμά τις διακοπές των θεατρικών παραστάσεων με ανάλογα «happening» και επέκρινες σφοδρά ένα κείμενο που είχε δημοσιευτεί στις εφημερίδες και εξέφραζε αντίθετη άποψη.

    Τι συνέβη;
    Πρόκειται περί παρεξήγησης;
    Η ιστορία με την παράσταση του Μισέλ Φάις σου άλλαξε την άποψη;
    Ήθελες να δεις τη συγκεκριμένη συναυλία με την ησυχία σου;

    Επί την ευκαιρία και επειδή τότε δεν σου είχα γράψει, η δική μου άποψη είναι ότι μια τέτοια παρέμβαση μπορεί θεωρητικά να στέκει μόνο με την προϋπόθεση ότι αυτοί που την κάνουν έχουν ρίξει τόση προετοιμασία για αυτό που θα παρουσιάσουν όση αυτοί που συμμετείχαν στο πρωτότυπο θέαμα. Άλλωστε όταν η επανάσταση ανεβαίνει στην σκηνή αυτό σημαίνει ότι έχει ήδη πεθάνει, όπως λέει και ο Ζενέ στο «Μπαλκόνι».

  4. Καλημέρα Γιώργο

    Κατανοώ το μπέρδεμά σου, αυτό είναι το λογικό κόστος που πληρώνει κανείς όταν γράφει ένα «πολεμικό» κείμενο: μειώνει αισθητά την κατανοησιμότητά του. :)
    Αν πάντως το ξαναδιαβάσεις θα δεις ότι δεν «υποστήριζα θερμα» τις παρεμβάσεις στα θέατρα, αλλά αντιδρούσα -θερμά- στο κείμενο των «τριών» που μιλούσε για ναζισμό, τάγματα εφόδου κτλ. εγκαλούσε τους καλλιτέχνες που έδειξαν «κατανόηση» στους εχθρούς του Κράτους ενώ εισπράττουν επιχορηγήσεις από αυτό και άλλα τέτοια όμορφα. Αντέδρασα γιατί βρήκα απεχθές και διαστρεβλωτικό αυτό το «προσκλητήριο» στη διανόηση να υπερασπιστεί τον «καλύτερο των δυνατών κόσμο» και την αστική δημοκρατία από τους εχθρούς της… παρουσιάζοντας μάλιστα τις παρεμβάσεις σαν επίθεση στην ελευθερία της έκφρασης…
    Για να το κάνω αυτό ανέλυσα την προέλευση και τις πλευρές του προκλητικού «σκατά στους κουλτουριάρηδες» που γράφτηκε στο φουαγιέ του Εθνικού και που το χρησιμοποίησαν οι «τρεις» ως απόδειξη ναζιστικής νοοτροπίας. Και νομίζω ότι το ανέλυσα αντικειμενικότατα.
    Όσον αφορά τις ίδιες τις παρεμβάσεις εξέφρασα την ελπίδα να ξεπεράσουν κάποια στιγμή το φθαρμένο τους καταστασιακό οπλοστάσιο. Αυτό το φθαρμένο καταστασιακό στοιχείο της «πρόκλησης» και της εικονικής «διάρρηξης» του θεάματος είναι που με ενοχλεί σε αυτού του είδους τις παρεμβάσεις, μαζί και η εξίσου ενοχλητική λογική του «η σιωπή είναι συνενοχή», σύνθημα που το βρίσκω ηθικιστικό και μου φέρνει αναγούλα.
    Επομένως δεν υιοθέτησα και δεν υιοθετώ τη μορφή και το περιεχόμενο αυτού του είδους των παρεμβάσεων, διαφωνώ μαζί τους αισθητικά (που σημαίνει ηθικά και πολιτικά μαζί). Υπερασπίστηκα απλώς το κίνημα απέναντι στους συκοφάντες του…
    Αυτό που δίνει τροφή στους «συκοφάντες» υπάρχει βέβαια στο κίνημα… ηθικισμός, οίηση και αποβλάκωση οδηγούν τις ενέργειες πολλών, που δεν έχουν καν ιδέα πού παρεμβαίνουν και γιατί. Όπως εκείνος ο «αναρχομπούλης» που διέκοψε με τσαμπουκά τον Μπακιρτζή -που κάθε άλλο αρνητικός ήταν, απλώς ήθελε να εντάξει την παρέμβασή του στη ροή της συναυλίας…- και που στο τέλος ευχήθηκε στο κοινό (που κατά 80% λίγο πριν βρισκόταν στη μεηάλη διαδήλωση του no border) ειρωνικά «καλή διασκέδαση»… τι να του πεις? απλώς προσκυνάς τη βλακεία του…
    bref, μπορεί κάποιος να συμμετέχει σε ένα κίνημα και να το υπερασπίζεται ασκώντας του κριτική και τούμπαλιν… θα συμφωνείς πιστεύω…
    Κατά τα λοιπά προσυπογράφω τη φράση σου ότι τέτοιες παρεμβάσεις στέκουν «μόνο με την προϋπόθεση ότι αυτοί που την κάνουν έχουν ρίξει τόση προετοιμασία για αυτό που θα παρουσιάσουν όση αυτοί που συμμετείχαν στο πρωτότυπο θέαμα»
    αλλά για να γίνει αυτό χρειάζεται αισθητική και ιδεολογική συγκρότηση η οποία σήμερα δεν υπάρχει. Έχω ελπίδες από το κίνημα γιατί θεωρώ ότι -έστω και μέσα στην ανοησία του- είναι ο μόνος τρόπος ώστε να υπάρξει και πάλι μια τέτοια συγκρότηση.

    Σε χαιρετώ
    Ν.

    ΥΓ. η ιστορία με τον Φάις σηκώνει συζήτηση, πάντως με ενόχλησε λιγότερο: κατά την άποψή μου η κίνηση εκεί ήταν πιο δικαιολογημένη, άσχετα με τον άτσαλο τρόπο εκδήλωσής της…

  5. Νίκο σε ευχαριστώ για την διευκρινιστική σου απάντηση. Βλέπεις τα πράγματα με πολύ ευρύ τρόπο (δυσκολεύοντας την σκέψη σου γιατί είναι πιο οικονομικό να το βλέπεις μονόπαντα και να ξεμπερδεύεις).
    Θυμάμαι πράγματι ότι το κείμενο στο οποίο έκανες κριτική ήταν υστερικό αλλά επίσης θυμάμαι ότι και με τη δική σου θέση δεν μπορούσα να συμφωνήσω εντελώς. (κάτι που από ότι φαίνεται κάνεις και εσύ ισορροπώντας σε έναν δικό σου χώρο που τον κατασκευάζεις μέσα από την άρνηση δύο κόσμων που σε βρίσκουν αντίθετο).
    Η δική μου απορία είναι γιατί κάποιος πρέπει να υπομένει -και μέχρι ποιο σημείο- τις παρεμβάσεις ώσπου αυτές να να «ξεπεράσουν κάποια στιγμή το φθαρμένο τους καταστασιακό οπλοστάσιο». Χρωστάει στην επαναστατικότητα και τους προφήτες της, όπως χρωστούν άλλοι στο Θεό μετά το προπατορικό αμάρτημα; Η ενοχή είναι εθιστική, χωρίς όμως αυτό να σημαίνει ότι δεν γίνεται να κοπεί.

    Σε σχέση με τον Φάις αν για σένα η κίνηση «ήταν πιο δικαιολογημένη άσχετα με τον άτσαλο τρόπο εκδήλωσής της» για έναν άλλο, την Επιτροπή Ελλήνων Πολιτών για παράδειγμα, μπορεί να είναι πιο δικαιολογημένη μια άλλη κίνηση. Και καθώς στο θέατρο δεν παίζονται τόσα λεφτά όπως στις συναυλίες για να μπαίνουμε κάτω από το άγρυπνο βλέμμα του σεκιουριτά, θα προέκυπτε ένα θέμα ελευθερίας της έκφρασης (εκτός αν κάποιος ήθελε να το παίξει μάρτυρας).
    Ίσως αν στείλεις εκείνο το κείμενό σου στο blog και το ανεβάσουν, να μπορεί να γίνει μια πιο διευρυμένη συζήτηση.

  6. Κι εγώ σε ευχαριστώ Γιώργο μου για το γεγονός ότι εντόπισες τον χώρο της ισορροπίας μου ανάμεσα σε διπλές αρνήσεις… :) Η δε ένστασή σου ουσιαστική, πολύ ουσιαστική, τόσο ουσιαστική που αξίζει μια δεύτερη σκέψη, κι επιφυλάσσομαι να απαντήσω σε πιο εύθετο χρόνο και χώρο…
    κάπως πρόχειρα θα σου πω ότι ουσιαστικότερο βρίσκω το πρώτο μέρος της… «γιατί κάποιος πρέπει να υπομένει -και μέχρι ποιο σημείο- τις παρεμβάσεις ώσπου αυτές να να “ξεπεράσουν κάποια στιγμή το φθαρμένο τους καταστασιακό οπλοστάσιο”?.» Μια απλή απάντηση θα ήταν «ας μην κάνει υπομονή, κανείς δεν οφείλει τίποτα σε κανέναν». Η κριτική πρέπει να γίνεται όταν καίει. Ας σηκωθεί λοιπόν κάποιος να αντικρούσει, να γιουχάρει τον όποιο «ανοήτως παρεμβαίνοντα» όπως νομίζει. Αλλά το θέμα είναι τι λες κι από ποια σκοπιά… Η πολιτική που με ενδιαφέρει εμένα είναι ακριβώς η κατασκευή χώρων μέσα από πολλαπλές αρνήσεις… θα ήμουν όμως ψεύτης αν αρνιόμουν ότι στην πολιτική πολλές φορές το ζήτημα είναι να επιλέξεις με ποια ανοησία θα συνταχθείς προσωρινά ή θα ανεχθείς προσωρινά…
    Η ερμηνεία σου περί ενοχής με συγκινεί λιγότερο. Η ενοχή είναι σημαντικό θέμα, υποτιμημένο αλλά και υπερτιμημένο ταυτόχρονα, και αφορά όσους έχουν διαπράξει αμαρτήματα που μοιάζουν προπατορικά… δηλαδή πρώην αριστερούς του «δεν είναι και τόσο άσχημα» και αιώνιους αριστεριστές του «γυρίζω τις πλάτες μου στο μέλλον»… Άσε που σαν πρώην κνιτάκι που πέρασα τα νιάτα μου απολογούμενος για τα πεπραγμένα του ΚΚΣΕ, άλλη όρεξη δεν είχα στα γεράματα να υπερασπίζομαι τις ανοησίες νετσαγεφιζόντων αναρχικών, που νομίζουν ότι νομιμοποιούνται να λερώνουν τα πάντα επειδή «τα πάντα» -άκουσον άκουσον» είναι θέαμα…
    Δεν είναι λοιπόν ενοχή Γιώργο μου, ελπίδα είναι… ελπίδα ότι η πράξη (η επαναστατική) μέσα στον παροξυσμό και την τύφλα της είναι καταδικασμένη να παραγάγει λόγο, και μάλιστα απελευθερωτικό. Κι όποιος έχει τέτοιου είδους ελπίδες δεν μπορεί να αρκείται στην περιχαράκωση του «χώρου» των αρνήσεών του, δεν αρκείται στα «ούτε-ούτε»… πρέπει απαραιτήτως να βρεθεί στο καράβι με τους τρελούς του Αλονζανφάν (αν το έχεις δει) που μέσα στον παραλογισμό τους έχουν τόσο δίκιο… Εξ ου και η ανάγκη να γραφτούν κείμενα τόσο «παρεξηγήσιμα» όσο αυτό που έγραψα πέρυσι
    Στο είχα πει κάποτε: ο Μαρά έχει δίκιο, κι όχι ο Σαντ! :)

    ΥΓ. Για τα περί Φάις, ένα απλό και καλό κείμενο θα ήταν αρκετό ως παρέμβαση. Για τα υπόλοιπα φταίει εν μέρει ο …Ντεμπόρ, εν μέρει η αδυναμία να γραφτούν κείμενα τόσο καλά που να αδιαφορούν πραγματικά για το θέαμα. Θέμα ελευθερίας της έκφρασης προκύπτει βεβαίως, αλλά είναι και λιγουλάκι σαν να κλαψουρίζει ο Κούγιας ότι τον γιαούρτωσαν on camera…
    Κι εν πάσει περιπτώσει δεν είναι της ίδιας τάξεως με το «δημοκρατικό» γιουχάρισμα της (εξαιρετικής απ’ ό,τι μαθαίνω) παράστασης του Γκότσεφ στο «ιερό» της Επιδαύρου, που το επικύρωσαν όλοι εκείνοι οι κριτικοί που αγανακτούσαν τότε με τους «βαρβάρους»…
    ΥΓ2. είπα ότι δεν θα σου απαντήσω τώρα αλλά πλάκα πλάκα πάλι πολλά έγραψα! :)))

  7. Νίκο καλημέρα

    Σε ευχαριστώ για την μακροσκελή απάντησή σου και την προσοχή με την οποία συζητάς τις σκέψεις που παρέθεσα. Το θέμα που έχουμε ανοίξει είναι πολύ μεγάλο. Νομίζω ότι με την τελευταία σου απάντηση έχουν τεθεί οι βάσεις για έναν ενδιαφέροντα διάλογο.
    Αυτό που μου κάνει εντύπωση είναι ότι στη διαδικασία με αυτές τις λίγες ερωταπαντήσεις κατάλαβα πολύ καλύτερα τι λες.

    Αυτό δεν αλλάζει ότι σε αρκετά από όσα λες μπορεί να διαφωνώ. Όμως έχω την αίσθηση ότι μπορεί να υπάρξει μια ανταλλαγή που βασίζεται στην κατανόηση του τι λέει ο άλλος. Ασχέτως του αν αυτό θα επιφέρει συγκλίσεις, μετατοπίσεις ή κάθετη διαφωνία, τουλάχιστον μπορεί να γίνει μια συνάντηση. Αυτό με ανεβάζει γιατί είναι πολλές φορές που μέσα σε μια συζήτηση (και με άτομα που υποτίθεται ότι συμφωνούμε) νιώθω ότι μιλάμε εντελώς άλλη γλώσσα. Μετά από τέτοιες κουβέντες έχω την εντύπωση (και αυτό συμβαίνει όλο και συχνότερα με φίλους στην Ελλάδα) ότι μας χωρίζει ένα χάσμα και οι λέξεις είναι έκεί για να δημιουργήσουν περισσότερες παρεξηγήσεις παρά να μας βοηθήσουν.

    Αυτά βιαστικά γιατί χτύπησε κουδούνι και πρέπει να πάω στην τάξη.

  8. Ακριβώς έτσι είναι τα πράγματα Γιώργο μου. Η αληθινή επικοινωνία είναι πάντοτε σημαντικότερη από την ψευδεπίγραφη συμφωνία. Επιφυλάσσομαι για περισσότερα με άλλες αφορμές, κι ελπίζω να ξαναβρεθούμε να τα πούμε με τη βοήθεια αλκοόλ και εδεσμάτων ;)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: