Ο «αντιιμπεριαλιστής» Τσάβες

Του Βασίλη Λυρίτση

Για άλλη μια φορά ο Τσάβες δε διστάζει να τα βάλει με την Αμερική, ο λαός της Βενεζουέλας να πληρώσει το τίμημα και οι θαυμαστές του ανά τον κόσμο να βρεθούν σε κατάσταση ευφορίας.

Ο ανεξέλεγκτος ηγεμονίσκος ανακοίνωσε την οικονομική ενίσχυση με τη μορφή δανείου από τη Ρωσία, ύψους δύο δισεκατομμυρίων δολλαρίων προκειμένου να αγοράσει (από τον Πούτιν εννοείται) περίπου 100 τανκς και αντιαεροπορικά πυραυλικά συστήματα. Ο ίδιος ο Τσάβες επικαλέστηκε τη βελτίωση της αμυντικής ικανότητας της χώρας του.

Η συμφωνία βέβαια, προωθήθηκε μέσα στο κλίμα έντασης μεταξύ Βενεζουέλας και Κολομβίας, όταν η τελευταία αποφάσισε την πρόσβαση των Αμερικανών στις στρατιωτικές της βάσεις. Η κυβέρνηση της Κολομβίας ισχυρίζεται ότι οι Αμερικανοί εκλήθησαν για τη βοήθησουν στη μάχη κατά των ναρκωτικών και των αντάρτικων ομάδων.

Από την άλλη, ο Τσάβες αισθάνεται ότι απειλείται η ασφάλεια της Βενεζουέλας και δε δίστασε να προκαλέσει του Αμερικανούς για την πολεμική ετοιμότητα της χώρας του (διαβάστε περισσότερα εδώ).

Η κατάσταση στην περιοχή μάς γυρνάει μερικές δεκαετίες πίσω, στη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου. Φαντάζομαι όμως, ότι οι Αμερικάνοι δεν είναι τόσο αφελείς,ώστε να ξεκινήσουν πόλεμο με τον επαναστάτη Τσάβες. Έχουν και άλλους τρόπους να τον αποδυναμώσουν. Ο Τσάβες όμως, έχοντας σπάσει κάθε δεσμό με τις Η.Π.Α. και Ε.Ε. οδηγεί τη χώρα στην εξάρτηση από τη Ρωσία (και όχι μόνο, μη ξεχνάμε την Κίνα) και τα «αντιιμπεριαλιστικά του» συνθήματα καταρρέουν σαν τραπουλόχαρτα. Δυστυχώς γι’ αυτόν (αλλά και για μας) ο ιμπεριαλισμός δεν έχει μόνο έναν εκπρόσωπο.

_46373924_south_america_defence466

Advertisements

8 Σχόλια

  1. Πάντως μέχρι σήμερα όλες οι απόπειρες αποδυνάμωσης του, ειδικά στο εσωτερικό της Βενεζουέλας έχουν αποτύχει παταγωδώς. Η Βενεζουέλα ως 5η πετρελαιοπαραγωγός χώρα στον κόσμο και ύστερα από την κρατικοποίηση των κοιτασμάτων της, δίνει στον Τσάβες την δυνατότητα να κάνει κοινωνική πολιτική (αναδιανομή της γης, προγράμματα στέγασης, μόρφωσης, περίθαλψης και παιδείας για τους φτωχούς και πολλά άλλα…) και οι κάτοικοι της χώρας αυτής σίγουρα περνάν καλύτερα από πριν. Αδιάψευστος μάρτυρας είναι εξάλλου οι συνεχείς εκλογικές και δημοψηφισματικές νίκες του. Εξαίρεση σε αυτές αποτελεί μια όπου εάν υπεψηφίζοταν τότε ο Τσάβες θα μπορούσε να διεκδικεί εφ’όρου ζωής την επανεκλογή του, να καταργήσει την αυτονομία της κεντρικής τράπεζας, να ενισχύσει τον έλεγχό του στις ένοπλες δυνάμεις και να περιορίσει την ελευθεροτυπία σε καταστάσεις εκτάκτου ανάγκης. Αξίζει να σημειωθεί πως ουδέποτε διεθνείς παρατηρητές επιβεβαίωσαν ζήτημα νοθείας.

  2. Alex, να σε παραπέμψω σ’ ένα πολύ ενδιαφέρον άρθρο του Economist που καταδεικνύει τον τρόπο που επηρεάζεται η τοπική κοινωνία από την απόφαση του Τσάβες να διακόψει τις εμπορικές του σχέσεις με την Κολομβία. Και το πρόβλημα δε θα το έχουν μόνο οι Κολομβιανοί αγρότες και έμποροι αλλά και οι κάτοικοι της Βενεζουέλας, καθώς οι συμφωνίες που έκλεισε ο Τσάβες με την Αργεντινή είναι πολύ αμφίβολο αν θα αποδώσουν.
    Δες εδώ: http://www.economist.com/displaystory.cfm?story_id=14416724

  3. Όντως ενδιαφέρον το άρθρο. Προσωπικά δεν μπορώ να κρίνω την κίνηση αυτή του Τσάβες καθώς δεν έχω την πλήρη εικόνα, δηλαδή δεν ξέρω τι πραγματικά σημαίνει ότι οι Η.Π.Α. θα χρησιμοποιήσουν 12 βάσεις της Κολομβίας (που βρίσκονται αυτές, τι εξοπλισμός θα σταθμεύσει εκεί κλπ.) και αν αυτό έρχεται σε αντίποινα μετά την κοινή στρατιωτική άσκηση Βενεζουέλας – Ρωσίας ή ακόμα περισσότερο την αγορά όπλων από αυτήν. Μην ξεχνάμε άλλωστε πως οι Η.Π.Α. σε καμία περίπτωση δεν θέλουν να χάσουν ούτε το παραμικρό μερίδιο στην παγκόσμια αγορά οπλικών συστημάτων. Δεν πάνε πολλά χρόνια από την αγορά της Κύπρου Ρωσικού εξοπλισμού: αρμάτων μάχης, και των περιβόητων S-300, τότε που η άλλη σύμμαχος των Η.Π.Α. η Τουρκία είχε προβεί σε απειλές αν στάθμευαν οι πύραυλοι στην Κύπρο με αποτέλεσμα να μεταφερθούν στην Κρήτη, κάτι που τους καθιστά ουσιαστικά επιχειρησιακά ανενεργούς. Πύραυλοι οι οποίοι είναι αντιαεροπορικοί και δεν αποτελούν σε καμία περίπτωση επιθετικό όπλο.

  4. Να προσθέσουμε και μία άλλη σκοπιά στα πολύ ενδιαφέροντα παραπάνω…Εκτός από τον εκνευριστικό (και επίπλαστο) λαϊκισμό του Τσαβεζ (ο οποίος κατάφερε το ακατόρθωτο, να καταποντίσει το ΑΕΠ της Βενεζουέλας την εποχή που το πετρέλαιο είχε φτάσει πάνω από $100 το βαρέλι), οι εντάσεις στην περιοχή είναι χαρακτηριστικές αυτών που επικρατούν μεταξύ κρατών που αναπτύσσονται ραγδαία, αλλά τα οποία δεν έχουν δημιουργήσει κάποια συνομοσπονδία (όπως π.χ. η Ευρώπη). Μακροσκοπικά, το πρόβλημα των εντάσεων είναι εν μέρει είναι συστέμικο: απουσία ανώτερης αρχής (συνομοσπονδίας) καθένα από τα μεγαλύτερα κράτη προσπαθεί να προσεταιριστεί μία μεγάλη δύναμη προκειμένου να γίνει ηγεμόνας της περιοχής. Το φαινόμενο δεν είναι νέο, ήταν ορατό στις πόλεις κράτη της αρχαίας Ελλάδας, στην Ευρώπη προ ΕΕ, στην Αμερική προ του federalization.

    Ως προς τα επιμέρους, αυτό που γίνεται στην Λατινική Αμερική (όπως είχαμε γράψει και στο blog μας) είναι μέρος ενώς παγκόσμιου trend εξισορρόπησης της αμερικανικής ισχύος. Η ψευτο-επαναστατική ιδεολογία του Τσαβεζ είναι δικαιολογία φυσικά, κάτω από την επιφάνεια λειτουργούν τα γνωστά alliance politics: Venezuela-Ecuador-Bolivia, Αμερική-Κολομβία, και ορισμένοι balancers in-between. Η Κολομβία χρειάζεται την Αμερική γιατί αλλιώς δεν μπορεί να καταπολεμήσει την FARC (που είναι τρομερό καρκίνωμα και εμποδίζει για πολλές δεκαετίες την ανάπτυξη μίας κατα τα άλλα δυναμικότατης χώρας), και η Αμερική χρειάζεται κάποιον συναίτερο σε μία περιοχή που παραδοσιακά ήταν σφαίρα επιρροής της.

    Τώρα, πόσο θα κρατήσει το φαινόμενο Τσαβεζ (ο οποίος είναι χαρακτηριστικός της ρήσης ότι η άκρα αριστερά κάνει είναι εκπληκτικά όμοια με την άκρα δεξιά), είναι κάτι που περιμένουμε με ενδιαφέρον να δούμε. Η κακοδιαχείριση που έχει κάνει στην χώρα και η το απρόβλεπτο στυλ της διακυβέρνησης του (αν μπορεί κάνεις να αποκαλέσει διακυβέρνηση αυτό που κάνει ο Τσαβες), έχουν κάνει ακόμα και την Κίνα και την Ρωσία να μην θέλουν να επενδύσουν έργα άντλησης πετρελαίου στην χώρα του, λόγω πολιτικού ρίσκου…imagine..

    • Θα σταθω στο «Η Κολομβία χρειάζεται την Αμερική γιατί αλλιώς δεν μπορεί να καταπολεμήσει την FARC»
      Πραγματικά έχω σοβαρές επιφυλάξεις για το ποιοι είναι οι πραγματικοί λόγοι για τους οποίους οι Η.Π.Α. συμμετέχουν στον πόλεμο κατά της FARC.

  5. Εγώ θα συμφωνήσω ότι ο Τσάβες είναι ένας εθνικιστής λαϊκιστής, ο οποίος κατά πάσα πιθανότητα, πριν τον πνίξουν οι Αμερικάνοι θα πνιγεί υπό το βάρος της διαφθοράς και της ντόπιας μαφίας την οποία συντηρεί, όπως συνέβη και με άλλους λαϊκιστές της Λατινικής Αμερικής. Παρ’ όλα αυτά υπάρχει και κοινωνική βάση, πραγματικό κίνημα πίσω από όσα συμβαίνουν στη Βενεζουέλα -και γενικότερα στη Λατινική Αμερική, την οποία καλό θα ήταν να λαμβάνουν υπόψη όσοι λάτρεις του αστικού φιλελευθερισμού σπεύδουν να μιλήσουν για «άκρα που συγκλίνουν»…
    Αν γίνεται κάτι ενδιαφέρον στη Βενεζουέλα σήμερα είναι ορισμένα στοιχεία ξεπεράσματος της αστικής δημοκρατίας «από τα κάτω» (ενδιαφέρον π.χ είναι ό,τι έγινε με αφορμή τις ραδιοτηλεοπτικές συχνότητες)
    κατά τα άλλα ο Τσάβες είναι μια λαϊκιστική φούσκα, και μάλλον η γελοία του διακυβέρνηση θα χαντακώσει τα όποια αυθεντικά στοιχεία έχει το λαϊκό κίνημα που τον στηρίζει.
    Επίσης θα παρατηρήσω ότι ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ γενικώς «ξεβρακώνεται» με τον Τσάβες, το ΚΚΕ είναι πολύ επιφυλακτικό με αυτή την ιστορία…
    Κάτι ανάλογο συνέβη πέρσι με τον πόλεμο στη Γεωργία: το ΚΚΕ κράτησε ουδέτερη στάση (δύο ιμπεριαλισμοί συγκρούονται) ενώ ο ΣΥΝ υιοθέτησε πλήρως την πουτινική προπαγάνδα…

  6. «[…]θετική διαδικασία, το θετικό της διαδικασίας στηρίζεται, έχει αφετηρία τον Πρόεδρο Τσάβες, δηλαδή τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, και στηρίζεται από λαϊκά κινήματα και, πιο ειδικά, από επαναστατικές οργανώσεις και ρεύματα και, εννοείται, από το ΚΚ Βενεζουέλας, που βρίσκεται στην πρώτη γραμμή του επαναστατικού ρεύματος […]» στο Ριζοσπάστη 26/8/05 από την επίσκεψη αντιπροσωπείας του ΚΚΕ στη Βενεζουέλα. Προφανώς και το ΚΚΕ θεωρεί τον Τσάβες αφετηρία και αυθεντικό στοιχείο της λαϊκής επανάστασης,στηριζόμενος από το εκεί ΚΚ.

  7. δεν είπα ότι έχει εχθρική στάση απέναντί του Βασίλη, και εννοείται ότι ψιλογουστάρει (όπως όλοι μας) το χάλασμα της αμερικανικής σούπας στην λΑτινική Αμερική… Ειδικά όταν στέλνει αντιπροσωπεία εννοείται ότι δεν θα τους βρίσει…
    είπα ότι δεν ξεβρακώνεται, πράγμα που στη γλώσσα του ΚΚΕ σημαίνει επιφύλαξη, άλλωστε και το ΚΚ Βενεζουέλας μπαίνει συχνά στο στόχαστρο των τσαβίστας… οι οποίοι τραμπουκίζουν προς τα αριστερά και δεξιά…
    Βαριέμαι να ψάχνω άρθρα που να το δείχνουν αυτό, αλλά έχω ακούσει και τον Χαλβατζή live και την Παπαρήγα στην του-βου να το λέει (πιο κομψά)…
    Πάντως λογική συνασπισμένου Όλιβερ Στόουν δεν υιοθετούν…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: