Η έρευνα δε χρειάζεται πάτρωνες!

Του Βασίλη Λυρίτση

Ίσως έχετε διαβάσει τη διαμάχη που ξέσπασε ανάμεσα στο ΚΚΕ και τον Ν. Μαραντζίδη (πολιτικό επιστήμονα στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας) σχετικά με τους «κόκκινους κατάσκοπους«. Στο χθεσινό Βήμα απαντάει ο Ν. Μαραντζίδης στο άρθρο Μ. Μαΐλη, δημοσιευμένο στον Ριζοσπάστη. Δε θα ήθελα να ασχοληθώ τόσο με το θέμα της διαφωνίας, όσο με μία φράση του Μ. Μαΐλη, χαρακτηριστική κάθε απόλυτης και αυταρχικής συμπεριφοράς. Μιας φράσης απαξιωτικής για τους διδάσκοντες σ’ όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης. Λέει λοιπόν, ο κ. Μαΐλης: «ο γνωστός αντικομμουνιστής Νίκος Μαραντζίδης (διδάσκει τα παιδιά μας στο Πανεπιστήμιο της Μακεδονίας)«.

Κλασική ατάκα (ιδιαίτερα δε σε θέματα Ιστορίας) ανθρώπου που έχοντας διαβάσει πέντε-έξι βιβλία (και αυτά με συγκεκριμένη στόχευση), νομίζει ότι κατέχει τη μία, μοναδική αλήθεια. Ίσως αν είχε διαβάσει περισσότερα να αποκτούσε την ωριμότητα να παραδεχτεί ότι στην Ιστορία η αλήθεια δεν είναι μία. Ότι τα γεγονότα επιδέχονται πολλών ερμηνειών αρκεί να είναι επαρκώς τεκμηριωμένες.

Αλλά το ΚΚΕ έχει πάρει διαζύγιο με την ανεκτικότητα και τον πλουραλισμό. Ευτυχώς που το άρθρο 16 ορίζει ρητά «ότι η επιστήμη, η έρευνα και η διδασκαλία είναι ελεύθερες» γιατί αλλιώς ο κ Μαΐλης για να προστατέψει «τα παιδιά μας» θα έστελνε τον Μαραντζίδη πρόωρα σπίτι του.

Ευτυχώς που έχει κατοχυρωθεί η ελευθερία στην επιστήμη και διδάσκουν και ιστορικοί που αρθρογραφούν στον Ριζοσπάστη.

Ο κ. Μαΐλης και άλλα στελέχη του ΚΚΕ μπορούν να φαντασιώνονται αντικομμουνιστικές εκστρατείες αλλά δεν μπορούν να παρέμβουν στην έρευνα και στην εξαγωγή πορισμάτων. Εννοείται ότι μπορούν να διαφωνήσουν αλλά δεν είναι σε θέση ως στελέχη να «γράψουν» οι ίδιοι την ιστορία. Δεν είναι αυτή η δουλειά τους. Από την άλλη, οι ιστορικοί του κόμματος μπορούν να παρουσιάσουν τα δικά τους επιχειρήματα και να κριθούν από τους συναδέλφους τους. Όπως θα κριθεί και ο Μαραντζίδης. Εξάλλου ένας από τους στόχους των Πανεπιστημίων είναι η προώθηση της έρευνας με διαφορετικούς τρόπους προσέγγισης που ανοίγουν νέους δρόμους συζήτησης και προβληματισμού.

Advertisements

5 Σχόλια

  1. Το ΚΚΕ, και γενικότερα η κομμουνιστική αριστερά, πάντα βλέπει συνωμοσίες που πάνε να εκτροχιάσουν τον κόσμο από την πορεία του προς την επανάσταση. Γι αυτό το ΚΚΕ είναι κόμμα του 5%.

    Φυσικά μέρος της πορείας προς την επανάσταση είναι η επιβολή θεσμών που θα την επιτρέψουν στο μέλλον. Και για να ετοιμάσεις ένα προκαθορισμένο μέλλον από σήμερα, πρέπει να έχεις δόγμα…και το δόγμα γνωρίζει μόνο μία αλήθεια…

  2. Και απαραίτητη είναι η χειραγώγηση.

  3. οκ… σίγουρα ο Μαΐλης δεν είναι ο καλύτερος σπόουκσμαν στην ιστορία του κομμουνιστικού κινήματος… (για την ακρίβεια είναι ο ιδεότυπος του απεχθούς γραφειοκράτη) και η επίκληση των «παιδιών μας» είναι ατυχής…
    αλλά όχι και …φαντασίωση η αντικομμουνιστική εκστρατεία, και ειδικά η συγκεκριμένη που έχουν αναλάβει εργολαβικά ο Μαραντζίδης, ο Καλύβας και η ομάδα τους με «φερετζέ» την ιστορική έρευνα…
    και μάλιστα με τα τωρινά τους καμώματα θα έλεγα ότι περνούν στον αντικομμουνισμό χωρίς …φερετζέ
    η ίδια η επιλογή του θέματός τους μιλάει από μόνη της για τους στόχους της… τι λες βρε παιδί μου… ώστε υπήρχαν κομμουνιστές στο ανατολικό μπλοκ που εκπαιδεύονταν στην παράνομη δράση, τα όπλα και το σαμποτάζ… Τέτοια συνταρακτικά πράγματα ποιος θα περίμενε ποτέ να τα μάθουμε…!
    εύκολα καταλαβαίνει κανείς ότι όλον τον κόπο και τα ταξίδια προφανώς τα έκαναν μόνο και μόνο για να μπορέσουμε να ξαναδούμε σε τίτλους εφημερίδας μετά από μερικές δεκαετίες τον τίτλο «κόκκινοι κατάσκοποι»… Στόχος τους, μετά την posthumus δικαίωση των ταγμάτων ασφαλείας είναι προφανώς η δικαίωση των μελών των εκτάκτων στρατοδικείων, εν οις και του Γεωργίου Παπαδόπουλου.
    Αυτό είναι και παραείναι αντικομμουνισμός Βασίλη. Όχι απόρριψη και κριτική στην κομμουνιστική θεωρία (που είναι δικαίωμα του καθενός) αλλά θεωρία περί μιασμάτων ενδεδυμένη τον μανδύα της ιστορικής έρευνας
    άρα, το ότι ο Μαΐλης πρέπει να μάθει να μιλάει ΄και μέχρι να μάθει πρέπει να μη μιλάει καθόλου… δεν κάνει τον αντικομμουνισμό σκέτη φαντασίωση… ;)

    Ο «κνίτης υπηρεσίας»
    Ν.Ζ.

  4. Αν είναι μανδύας της επιστημονικής έρευνας και όχι σοβαρή δουλειά, μένει να κριθεί από την ειστημονική κοινότητα. Ο Μαΐλης τι δουλειά έχει; Θα οργανώσουν σε λίγο και πορείες εναντίον του Μαραντζιδη-Καλύβα όπως έκαναν με κάτι κακόμοιρους καθηγητές λυκείων.
    Για μένα Καλύβας και Μαρανζίδης έχουν ένα αρκετά «μεταμοντέρνο» τρόπο προσέγγισης των γεγονότων με τον οποίο διαφωνώ. Τώρα ιδεολογικά αν εκπροσωπούν τη δεξιά ιστοριογραφία (ο Μαραντζίδης είναι πολιτικός επιστήμονας) δε θα τρομοκρατηθώ κιόλας. Θα ερχόταν κάποια στιγμή που η Αριστερά θα έχανε κάποια από τα προνόμιά της στον τομέα αυτό.
    Β.Λ.

  5. Η έρευνα, δεν χρειάζεται τέτοιους ερευνητές;

    Οι φίλοι μου Καλύβας και Μαραντζίδης (ανάμεσα σε πάμπολλους άλλους) οφείλουν χάρη γενικά στην Αριστερά και πρέπει να προσεύχονται για την μακροημέρευση — ειδικά — ενός σεβαστού αριθμού Ελλήνων αριστερών ιστορικών και πολιτικών επιστημόνων που τους πολέμησαν. Χωρίς έναν τέτοιο πόλεμο από την Αριστερά και από τους Έλληνες ακαδημαϊκούς ομόλογους τους δεν θα είχαν κάνει μια τόσο εύκολη καριέρα.

    Βέβαια μετά από Δέκα χρόνων καυγά, οι αντίπαλοί τους –παλιές καραβάνες στην ακαδημαϊκή ίντριγκα — τους άδειασαν! Και έτσι στο δέκατο συνέδριο του ΔΙΚΤΥΟΥ (τους) για την ΜΕΛΕΤΗ των ΕΜΦΥΛΙΩΝ (πληθυντικός) ΠΟΛΕΜΩΝ, στην Καβάλα, έπαιξαν χωρίς αντίπαλο και ως εκ τούτου, και χωρίς εξέδρα.

    Η συγκεκριμένη διαμάχη μεταξύ Νίκου Μαραντζίδη και Μάκη Μαϊλη επί του θέματος της «κόκκινης κατασκοπίας», είναι τόσο χαμηλού επιπέδου που επειδή δεν μπορώ να αποφασίσω ποιος από τους δύο κάνει αβάντα στον άλλο, αναρωτιέμαι μήπως πρόκειται για (έστω άτυπη) συμπαιγνία.

    Επί της ουσίας, το άρθρο του Μαραντζίδη είναι προφανώς εκτός θέματος αλλά δεν έχει νόημα να το λέμε γιατί ο ίδιος ξέρει ότι αν δεν ήταν εκτός θέματος δεν θα είχε λόγο να το γράψει. Και βέβαια ο κ. Μάκης Μαϊλης ξέρει επίσης πολύ καλά ότι και η κριτική του είναι εκτός θέματος.

    Πρέπει να πω ότι σ’ αυτή την καθόλου απλή ιστορία της αναψηλάφησης του εμφυλίου, οι δύο πλευρές μαλώνουνε σε ξένο αχερώνα αλλά το σίγουρο είναι ότι πήγαν και οι δύο για μαλλί και βγήκαν κουρεμένοι. Πάντως όμως οι κουρεμένοι των δύο πλευρών άνοιξαν μια συζήτηση που δεν θα μπορέσουν να την κλείσουν.

    Στον κύριο Βασίλη Λυρίτση θα ήθελα να πω ότι η αυτού του είδους η έρευνα μόνο πάτρωνες έχει … Αλλά από την άλλη μεριά ο εμφύλιος πόλεμος και η ιστορία της δεκαετίας του ’40 δεν χρειάζεται τέτοιου είδους έρευνα (σαν του Μαραντζίδη) ούτε τέτοιου είδους υπεράσπιση (σαν του Μαϊλη), χρειάζεται πολιτικοϊστορική σκέψη.
    Κ.Π.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: