Η Ελλάδα στον αυτόματο πιλότο

Του Βασίλη Λυρίτση

Η αίσθησή μου, τρεις εβδομάδες πριν την 4η Οκτωβρίου, είναι -μπορεί και να κάνω λάθος- ότι ο κόσμος δεν ασχολείται με τις εκλογές. Ακόμα και στο μπλογκ μας περισσότερα σχόλια είχε το άρθρο του Δ. Γουσέτη για τον κομμουνισμό, παρά του Β. Καρδάση για τις εκλογές. Σαν η χώρα να έχει μπει σε αυτόματο πιλότο και ετοιμάζεται να δεχτεί το ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση. Σα να έχει καθιερωθεί στις συνειδήσεις των πολιτών ο δικομματισμός, που σημαίνει τελικά ότι παύει να υφίσταται και ως δίλλημα η επιλογή ενός από τα δύο κόμματα. Αν δηλαδή η διακυβέρνηση της ΝΔ θεωρηθεί αποτυχημένη, η αυτόματη επιλογή είναι το ΠΑΣΟΚ και τούμπαλιν. Ουσιαστικά δηλαδή η αβεβαιότητα που εμπεριέχεται στο δίλλημα, έχει μετατραπεί σε βεβαιότητα.

Πολλές είναι οι αιτίες της επικράτησης του δικομματισμού και χιλιοειπωμένες. Δε θέλω να σταθώ εδώ. Αυτό που με απασχολεί, είναι ότι μαζί με την πιθανότητα ανάδειξης στο πολιτικό προσκήνιο κάποιου τρίτου κόμματος έχει χαθεί και κάθε όρεξη για συζήτηση, για έκφραση οποιωνδήποτε προβληματισμών-στοχασμών. Έρχονται λοιπόν, εκλογές, θα κληθούμε να αποφασίσουμε το κόμμα που θα κυβερνήσει τα επόμενα τέσσερα χρόνια (αυτό είναι σχετικό) και σχεδόν γνωρίζουμε εκ των προτέρων ποιο θα είναι αυτό. Και θα πάμε να το ψηφίσουμε χωρίς καν να ανταλλάξουμε μία γνώμη με το/τη συνάδελφο στη δουλειά, τους φίλους, χωρίς να προβληματιστούμε για την ορθότητα της επιλογής μας.

Πραγματικά, αυτά τα δύο κόμματα μόνο με την Ακρόπολη μπορούν να παραλληλιστούν. Είναι καθήκον των Ελλήνων να τα παραδώσουν στις επόμενες γενιές αλώβητα, όπως τα παρέλαβαν. Και αν θεωρείται αδιαμφισβήτητη η αξία της Ακρόπολης, δεν είναι δυνατόν να μη μπαίνουν υπό κρίση ΠΑΣΟΚ και ΝΔ. Δε λέω ότι είναι μεμπτό να εναλλάσονται μόνιμα τα τελευταία εικοσιπέντε σχεδόν χρόνια τα ίδια κόμματα. Δημοκρατία έχουμε εξάλλου. Είναι όμως, μεμπτή και επικίνδυνη η έλλειψη προσδοκιών προς το κόμμα που θα κυβερνήσει.

Σήμερα, που οι πελατειακές σχέσεις ψηφοφόρου και κόμματος (ισχυρό όπλο ΝΔ-ΠΑΣΟΚ) έχουν αρχίσει πια να φθίνουν (πόσοι να βολευτούν πια στο Δημόσιο;). Που η αντίληψη της τιμωρίας της ΝΔ με την επιλογή του ΠΑΣΟΚ δεν υφίσταται ως πολιτική στάση, καθώς με την ίδια ευκολία μπορεί να συμβεί το αντίθετο στις επομένες εκλογές, τι προσδοκούν πραγματικά οι ψηφοφόροι από τα δύο μεγάλα κόμματα; Είναι ένα απλό και αυτονόητο ερώτημα. Είναι ένα ερώτημα, που η απάντηση μπορεί να μην αποτελεί άμεση προτεραιότητα στην καθημερινότητα αλλά τουλάχιστον είναι κρίμα να μην αναζητηθεί τρεις εβδομάδες πριν τις εκλογές. Για να πάψει πια να λειτουργεί ο καταραμένος, ο αυτόματος πιλότος.

Advertisements

2 Σχόλια

  1. λίγο άσχετο, αλλά διαβάζοντάς το άκουγα τον Nick Cave να ψιθυρίζει, αφήνοντας την ερωμένη του κουλουριασμένη σα παιδί στα σεντόνια ενός δωματίου του St. James Hotel,

    … cause people often talk about being scared of change
    but for me I’m more afraid of things staying the same
    cause the game is never won
    by standing in any one place for too long…

  2. Καλά τα λέει ο Νικολάκης ο Σπηλιάς.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: