Αλέκος Αλαβάνος: 2 χρόνια αριστερού καιροσκοπισμού

του Στέλιου Διακουλάκη (www.arthroimeras.blogspot.com)

Παραιτείται ξαφνικά, πριν από 2 χρόνια, από την ηγεσία του Συνασπισμού με πρόφαση «να αφήσει τόπο στα νιάτα» αλλά στην πραγματικότητα άλλοι είναι οι στόχοι του.

Από τη Βουλή και ως επικεφαλής του Σύριζα, καλλιεργεί με ύφος μπλαζέ προφίλ ηγέτη της αντιπολίτευσης (όταν ο ΓΑΠ ήταν ακόμα στα πολύ κάτω του…) αφήνοντας στον εκλεκτό του Τσίπρα την ενασχόληση με το κόμμα, τους νέους και τα κινήματα.

Με όπλο το δυνατό του λόγο αλλά και την κρίση του δικομματισμού, αγγίζει δυσθεώρητα ποσοστά στα γκάλοπ αφού ο κόσμος έχει ανάγκη για κάτι καινούριο με την ελπίδα να βγάλει τη χώρα από το τέλμα στο οποίο είχε (και έχει…) περιέλθει.

Τον περασμένο Δεκέμβρη παρασύρεται από τα κινήματα και το Λαζόπουλο, προσπαθεί να ισορροπήσει ανάμεσα στην απόλυτη καφρίλα και την αυθόρμητη αγανάκτηση των νέων σε ένα τραγικό γεγονός, δεν διαχωρίζει επαρκώς τη θέση του από τους «μπαχαλάκηδες» και δίνει μια καλή αφορμή στο «σύστημα» να αρχίζει να τον χτυπάει…

Η δημοσκοπική πτώση του κόμματος συμπίπτει με τη συνειδητοποίηση του ιδίου ότι η επιλογή Τσίπρα είναι τελικά εσφαλμένη όταν ο τελευταίος αρχίζει να επιδίδεται σε μία σωρεία αποτυχημένων εμφανίσεων με μπόλικες δόσεις lifestyle αναμεμιγμένες με αριστερίστικο παλαιοκομματικό λόγο.

Θέλοντας να προλάβει τα χειρότερα και χωρίς να του δώσει έστω μία ευκαιρία να δοκιμαστεί αρχίζει να παρακάμπτει και να καπελώνει τον αρχηγό του Συνασπισμού με αποκορύφωμα τις ευρωεκλογές του Ιουνίου.

Μετά το αρνητικό αποτέλεσμα δηλώνει παραίτηση για να την ανακαλέσει λίγες μέρες αργότερα ύστερα από πιέσεις των συνιστωσών του Σύριζα που βλέπουν στο πρόσωπο του τη μοναδική ελπίδα εκλογικής επιβίωσης τους.

Με την προκήρυξη των εκλογών επιδίδεται σε ένα, πρωτοφανή για το χώρο, «πόλεμο για την καρέκλα» εις βάρος πάντα του Συνασπισμού αναγκάζοντας τον Τσίπρα, μπροστά στο φάσμα της διάσπασης, να υποχωρήσει προτείνοντας ακέφαλο σχήμα εξισώνοντας, ουσιαστικά, τον αρχηγό του Συνασπισμού με αυτούς των άλλων συνιστωσών.

Την Κυριακή δηλώνει δημοσίως ότι η λύση αυτή αν και όχι η καλύτερη γλιτώνει τουλάχιστον το χώρο από τη διάσπαση και εμμέσως δίνει το έναυσμα για την έναρξη της προεκλογικής του δραστηριότητας.

Χθες, και πάλι – όπως πριν από 2 χρόνια – εντελώς ξαφνικά, δηλώνει ότι δεν θα είναι υποψήφιος. Αν και άτυπος καπετάνιος, δηλαδή, προλαβαίνει και πηδάει πρώτος έξω από το καράβι που ο ίδιος κατάφερε να βουλιάζει…

Advertisements

Ένα Σχόλιο

  1. «Μωραίνει ο Κύριος ον βούλεται απολέσαι». Του πάει γάντι.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: